Wskazania do stosowania leku Polstigminum: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?

Polstigminum, zawierający neostygminy metylosiarczan, jest lekiem stosowanym w leczeniu różnych schorzeń związanych z układem nerwowo-mięśniowym oraz w zapobieganiu i leczeniu powikłań pooperacyjnych. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania tego leku, jego działanie oraz sposób podawania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Polstigminum jest stosowany w leczeniu następujących schorzeń i dolegliwości:

• Nużliwość mięśni – Jest to stan charakteryzujący się osłabieniem i zmęczeniem mięśni o nieznanej przyczynie. Polstigminum jest stosowany, gdy nie można zastosować doustnej postaci leku^[1].
• Zapobieganie i leczenie pooperacyjnej niedrożności przewodu pokarmowego – Lek stosuje się po operacjach, aby zapobiec lub leczyć niedrożność jelit, która może wystąpić po zabiegu^[1].
• Pooperacyjne zatrzymanie moczu – Polstigminum jest używany do leczenia zatrzymania moczu po operacjach, po wcześniejszym wykluczeniu przyczyn mechanicznych^[1].
• Odwracanie bloku nerwowo-mięśniowego – Lek stosuje się do odwracania bloku nerwowo-mięśniowego wywołanego przez niedepolaryzujące leki zwiotczające^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Polstigminum jest przeznaczony do podania domięśniowego, dożylnego lub podskórnego. Dawka dobowa podawanej parenteralnie neostygminy nie powinna przekraczać 4-6 mg. Dawkowanie leku ustala lekarz^[1]:

• Dorośli: Zwykle podaje się 0,5 mg neostygminy metylosiarczanu 3 razy na dobę domięśniowo lub dożylnie. Kolejne dawki ustala się według indywidualnej reakcji pacjenta. Dawka terapeutyczna wynosi zwykle od 1 mg do 5 mg^[2].
• Dzieci: Miastenia przejściowa noworodków może być leczona 0,1 mg neostygminy metylosiarczanu do podania domięśniowego. Kolejne dawki ustala się według indywidualnej reakcji pacjenta, lecz zazwyczaj 0,05-0,25 mg domięśniowo, maksymalnie 0,03 mg/kg domięśniowo co 2 do 4 godzin^[2].

Przeciwwskazania

Polstigminum nie powinno być stosowane w następujących przypadkach^[1]:

• Nadwrażliwość na neostygminę lub którąkolwiek substancję pomocniczą.
• Mechaniczna niedrożność przewodu pokarmowego lub dróg moczowych.
• Zapalenie otrzewnej.
• W połączeniu z depolaryzującymi środkami zwiotczającymi mięśnie, takimi jak suksametonium.

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Polstigminum należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, zwłaszcza w przypadku pacjentów z astmą oskrzelową, padaczką, parkinsonizmem, niedawno przebytym zamknięciem tętnicy wieńcowej, bradykardią, niedociśnieniem, wagotonią, nadczynnością tarczycy, wrzodami żołądka lub dwunastnicy^[2].

Interakcje z innymi lekami

Neostygmina działa antagonistycznie w stosunku do środków wywołujących niedepolaryzacyjny blok płytki motorycznej, takich jak wekuronium, pankuronium, rokuronium, atracurium, miwakurium, cisatracurium, doksakurium, pipekuronium, rapakuronium, tubokuraryna. Lek nie przeciwdziała, a może nawet nasilić efekt zwiotczenia mięśni prążkowanych wywołany przez środki zwiotczające z grupy leków depolaryzujących, takich jak sukcynylocholina^[1].

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Polstigminum może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane neostygminy związane są ze spotęgowaniem efektów farmakologicznych (pobudzenie układu parasympatycznego) i obejmują najczęściej wzmożone wydzielanie śliny i drżenia mięśniowe. Rzadziej mogą występować skurczowe bóle brzucha i biegunka^[2].

Słownik pojęć

• Neostygmina – Substancja czynna leku Polstigminum, która zwiększa aktywność układu przywspółczulnego, powodując skurcz mięśni gładkich, zwiększenie perystaltyki jelit, zwężenie źrenic, wzmaga wydzielanie śliny oraz poprawia napięcie i kurczliwość mięśni szkieletowych.
• Nużliwość mięśni – Stan charakteryzujący się osłabieniem i zmęczeniem mięśni o nieznanej przyczynie.
• Blok nerwowo-mięśniowy – Stan, w którym przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe jest zablokowane, co prowadzi do zwiotczenia mięśni.
• Przełom miasteniczny – Stan zaostrzenia nużliwości mięśni, wymagający intensywniejszego leczenia inhibitorami acetylocholinoesterazy.
• Przełom cholinergiczny – Stan wywołany przedawkowaniem neostygminy, charakteryzujący się znacznym osłabieniem mięśniowym, wymagający natychmiastowego odstawienia inhibitorów acetylocholinoesterazy i podania atropiny.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku