Wskazania do stosowania leku 10% DEKSTRAN 40 000 FRESENIUS
10% DEKSTRAN 40 000 FRESENIUS to roztwór do infuzji stosowany w celu zwiększenia objętości krwi krążącej. Lek ten jest szczególnie przydatny w leczeniu różnych stanów klinicznych, które mogą prowadzić do wstrząsu lub innych poważnych komplikacji zdrowotnych.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
10% DEKSTRAN 40 000 FRESENIUS jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu następujących stanów:
- Wstrząs hipowolemiczny – stan, w którym dochodzi do znacznego zmniejszenia objętości krwi krążącej, co może być spowodowane oparzeniami, zabiegami chirurgicznymi, krwotokiem lub urazem[1].
- Poprawa właściwości reologicznych krwi – zapobieganie nadmiernemu zagęszczeniu krwi, co może prowadzić do lepszego przepływu krwi w naczyniach[1].
- Zapobieganie zaburzeniom mikrokrążenia – mikrokrążenie to przepływ krwi w najmniejszych naczyniach krwionośnych, a jego zaburzenia mogą prowadzić do poważnych komplikacji zdrowotnych[1].
- Zapobieganie zakrzepom żylnym i zatorom płucnym – szczególnie u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym, które są związane z dużym ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych[1].
- Krążenie pozaustrojowe – stosowany jako płyn główny lub składnik płynu do wypełnienia aparatu płuco-serce podczas zabiegów chirurgicznych z użyciem krążenia pozaustrojowego[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Lek podaje się w infuzji dożylnej za pomocą zestawu do infuzji. Dawkowanie oraz szybkość infuzji są ustalane przez lekarza w zależności od wskazania, stanu klinicznego, wieku i masy ciała pacjenta[1]. Przykładowe dawkowanie:
- Wstrząs hipowolemiczny: Dawka dobowa w pierwszej dobie powinna wynosić nie więcej niż 20 ml/kg mc. Pierwsze 500 ml można podać w szybkiej infuzji dożylnej[2].
- Profilaktyka przeciwzakrzepowa: Dawka 500-1000 ml w pierwszej dobie, następnego dnia 500 ml. U pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia zatorów leczenie może być kontynuowane w dawce 500 ml co drugi dzień przez maksymalnie 10 dni[2].
- Krążenie pozaustrojowe: Zwykle 10-20 ml/kg mc[2].
Przeciwwskazania
Nie należy stosować leku 10% DEKSTRAN 40 000 FRESENIUS w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą[1].
- Rozwinięty obrzęk płuc lub zagrożenie rozwoju obrzęku płuc[1].
- Ciężka niewydolność krążenia[1].
- Skazy krwotoczne[1].
- Trombocytopenia[1].
- Hipofibrynogenemia[1].
- Krwotoczny udar mózgu[1].
- Ciężkie nadciśnienie tętnicze[1].
- Niewydolność nerek z ciężką oligurią lub anurią[1].
- Pacjenci, u których wskazane jest ograniczenie przyjmowania sodu[1].
Środki ostrożności
Podczas stosowania leku mogą wystąpić objawy nadwrażliwości, od łagodnych (zaczerwienienie skóry, pokrzywka, dreszcze) do ciężkich (obniżenie ciśnienia tętniczego, zapaść naczyniowa). Zaleca się prowadzenie infuzji w warunkach szpitalnych z dostępem do zestawu do resuscytacji i obserwację stanu pacjenta podczas infuzji oraz przez co najmniej 30 minut po jej zakończeniu[1].
Interakcje z innymi lekami
10% DEKSTRAN 40 000 FRESENIUS nasila działanie heparyny i warfaryny. Podczas jednoczesnego stosowania z heparyną należy zmniejszyć dawkę heparyny o 30-70%[1]. Do roztworu dekstranu nie należy dodawać następujących produktów leczniczych: kwasu ε-aminokapronowego, ampicyliny, rozpuszczalnych barbituranów, chloropromazyny, chlorotetracykliny, witaminy C, witaminy K, prometazyny, streptokinazy, cefalorydyny sodowej, cefalotyny sodowej[1].
Działania niepożądane
Jak każdy lek, 10% DEKSTRAN 40 000 FRESENIUS może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Częstość występowania działań niepożądanych określono następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)[1].
- Reakcje alergiczne: objawiające się nieżytem nosa, pokrzywką lub wysypką skórną[1].
- Wstrząs anafilaktyczny: ciężkie reakcje anafilaktyczne z uogólnioną pokrzywką, nudnościami, wymiotami, podwyższoną temperaturą ciała, bólem stawów, skurczem oskrzeli, spadkiem ciśnienia tętniczego krwi[1].
- Obrzęk płuc: infuzja produktu leczniczego z szybkością większą niż zalecana może spowodować wystąpienie obrzęku płuc[1].
- Bezmocz: u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek produkt leczniczy może wywołać bezmocz[1].
Słownik pojęć
- Wstrząs hipowolemiczny – stan, w którym dochodzi do znacznego zmniejszenia objętości krwi krążącej, co może prowadzić do niewydolności narządów.
- Reologia krwi – nauka zajmująca się badaniem właściwości przepływu krwi.
- Mikrokrążenie – przepływ krwi w najmniejszych naczyniach krwionośnych.
- Krążenie pozaustrojowe – technika medyczna, w której krew pacjenta jest pompowana przez urządzenie poza ciałem, aby umożliwić operacje na sercu i płucach.
- Wstrząs anafilaktyczny – ciężka, zagrażająca życiu reakcja alergiczna.
- Bezmocz – stan, w którym nerki nie produkują moczu.
| Wstrząs hipowolemiczny | Stan, w którym dochodzi do znacznego zmniejszenia objętości krwi krążącej |
| Reologia krwi | Nauka zajmująca się badaniem właściwości przepływu krwi |
| Mikrokrążenie | Przepływ krwi w najmniejszych naczyniach krwionośnych |
| Krążenie pozaustrojowe | Technika medyczna, w której krew pacjenta jest pompowana przez urządzenie poza ciałem |
| Wstrząs anafilaktyczny | Ciężka, zagrażająca życiu reakcja alergiczna |
| Bezmocz | Stan, w którym nerki nie produkują moczu |


















