Miesiąc temu zdiagnozowano u mnie niedoczynność tarczycy. Wykonałam szereg badań z krwi – po uzyskaniu wyników okazało się m.in., że mam niedobór selenu. Chcę rozpocząć suplementację, ale nie mam pojęcia jaką dawkę stosować oraz kiedy brać selen? Rano czy wieczorem?



















Tarczyca to gruczoł, w którym znajduje się bardzo wysoka koncentracja selenu i specjalnych białek wiążących, tzw. selenoprotein. Te struktury wpływają na prawidłową pracę tarczycy i są odpowiedzialne m.in. za aktywację hormonów – tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3), których niedobór oznacza najczęściej niedoczynność tarczycy. Suplementacja selenu jest więc racjonalnym krokiem w terapii. Szczególnie wtedy, gdy zostanie poprzedzona oznaczeniem stężenia tego składnika z krwi. Według FDA (ang. Food and Drug Administration) optymalna dobowa dawka selenu wynosi ok. 70 µg/dzień. W przypadku rzeczywistego niedoboru można zaś suplementować nawet 100 µg/dobę. Aby zwiększyć wchłanianie selenu, warto przyjmować go z witaminą E, która działa synergistycznie (oba składniki nasilają wzajemnie swoje działanie).
Z kolei pora stosowania selenu jest szczególnie ważna dla tych osób, które przyjmują na stałe hormony tarczycy. Ze względu na to, że należy stosować je rano, tak samo też powinniśmy zażywać selen. Pamiętajmy jednak o zachowaniu pewnego odstępu czasowego pomiędzy przyjęciem preparatów hormonalnych a suplementem (ok. 1,5-2 godzin). Co ważne, jeśli jednocześnie stosujemy cynk, przyjmujmy go wieczorem, ponieważ działa on antagonistycznie (przeciwstawnie) w stosunku do selenu [1,2].
Czytaj także: Wpływ cynku i selenu na układ odpornościowy
[1] Ilenia Pirola, Elena Gandossi, Barbara Agosti, Andrea Delbarba, Carlo Cappelli; Selenium supplementation could restore euthyroidism in subclinical hypothyroid patients with autoimmune thyroiditis; Endokrynologia Polska DOI: 10.5603/EP.2016.0064 Tom/Volume 67; Numer/Number 6/2016 ISSN 0423–104X
[2] Barbara Klecha, Bożena Bukowska; Selen w organizmie człowieka – charakterystyka pierwiastka i potencjalne zastosowanie terapeutyczne; Bromat. Chem. Toksykol. – XLIX, 2016, 4, str. 818–829.