aleric

Aleric deslo USP

floradix

Floradix Żelazo i witaminy

nisita

Nisita

Biotilac Biotic

hascovir

Hascovir Control Max

kerabione

Kerabione

raphaholin C

Raphacholin C

ecomer

Ecomer Odporność + witamina E

chitosan

Olimp Chitosan+chrom

,

Poznaj leki przeciwtarczycowe

Jakie są tabletki na nadczynność tarczycy?

Nadczynność tarczycy to choroba, która charakteryzuje się nadmierną produkcją hormonów przez tarczycę. Do tych hormonów należy trijodotyronina (T3) oraz tyroksyna (T4), które wpływają na wiele funkcji w organizmie, m.in. metabolizm oraz utrzymanie stałej temperatury ciała. Przyczyną wystąpienia nadczynności tarczycy najczęściej jest choroba Gravesa-Basedowa o podłożu autoimmunologicznym – organizm sam produkuje przeciwciała pobudzające tarczycę do produkcji hormonów. Drugą częstą przyczyną nadczynności tarczycy są stwierdzone guzki tarczycy (wole guzkowe nadczynne, wole tarczycy) zaburzające jej funkcjonowanie. [1,2]
Nadczynność tarczycy

Jakie są leki przeciwtarczycowe?

Leczenie nadczynności tarczycy ustalane jest indywidualnie dla każdego pacjenta. Zależy przede wszystkim od przyczyny wystąpienia choroby, ale także jej stopnia nasilenia, wieku pacjenta i współistniejących chorób. Najczęściej terapia rozpoczyna się od stosowania leków hamujących produkcję hormonów tarczycy – tyreostatyków. [1]

Obecnie dostępne są dwie substancje należące do leków przeciwtarczycowych (w postaci tabletek doustnych):

  • tiamazol (Thyrozol®, Metizol®);
  • propylotiouracyl (Thyrosan®).

Tiamazol

Działanie

Tiamazol hamuje wbudowywanie się pierwiastka jodu do aminokwasu tyrozyny. Dzięki temu zahamowana zostaje również produkcja hormonów tarczycy (T3 i T4). Właściwość ta pozwala na objawowe leczenie nadczynności tarczycy bez względu na jej przyczynę. Działanie to jest uzależnione od dawki, stąd konieczne jest zachowanie ostrożności podczas stosowania preparatu i unikanie przyjmowania zbyt dużych dawek. Preparat dostępny jest pod nazwą Metizol® w dawce 5 mg oraz Thyrozol® w trzech dawkach: 5 mg, 10 mg i 20 mg. [3]

Dawkowanie

Dawka preparatu dobierana jest indywidualnie w zależności od stopnia nasilenia choroby, stężenia hormonów tarczycy oraz wieku pacjenta. U dorosłych dawka początkowa zazwyczaj wynosi 10-60 mg, natomiast u dzieci i młodzieży (od 3 do 17 lat) uzależniona jest od masy ciała (0,5 mg/ kg).

Tabletki należy połykać w całości i popijać odpowiednią ilością płynu (najlepiej szklanką niegazowanej wody). W przypadku przyjmowania dużej dawki preparatu (szczególnie podczas terapii początkowej) można rozdzielić ją na kilka mniejszych dawek i przyjmować je w regularnych odstępach czasu w ciągu dnia. W trakcie terapii podtrzymującej dawkę można przyjmować raz na dobę (rano, w trakcie lub po śniadaniu). [2,3]

Działania niepożądane

Stosowanie tiamazolu może powodować skórne reakcje alergiczne (świąd, wysypka, pokrzywka), o zazwyczaj łagodnym stopniu nasilenia, oraz bóle stawów i mięśni. [3]

Długość leczenia

Czas stosowania preparatów z tiamazolem różni w zależności od wskazań. W przypadku przygotowania do zabiegu chirurgicznego usunięcia tarczycy lek stosuje się przez ok. 3-4 tygodnie przed zabiegiem. Natomiast w trakcie zachowawczego leczenia nadczynności tarczycy (do momentu uzyskania prawidłowego poziomu hormonów wydzielanych przez tarczycę) lek może być stosowany od 6 miesięcy do 2 lat. Istnieją też inne schematy leczenia dobierane przez lekarza w zależności od stanu nasilenia choroby czy podjętych wcześniej innych terapii (np.: jodem radioaktywnym). [3,4]

Leki na nadczynność tarczycy.

Propylotiouracyl

Działanie

Propylotiouracyl hamuje przemiany jodu w organizmie, a w konsekwencji produkcję hormonów tarczycy. Dodatkowo hamuje też przekształcanie się tyroksyny (T4) do trijodotyroniny (T3). Dzięki temu propylotiouracyl znajduje zastosowanie w bardzo ciężkich przypadkach nadczynności tarczycy, szczególnie w przełomach tarczycowych (stan zagrożenia życia w wyniku nasilenia się objawów nadczynności tarczycy prowadzący do niewydolności wielonarządowej). [5]

Dawkowanie

Dawka początkowa, zwykle stosowana u dorosłych pacjentów z nadczynnością tarczycy wynosi 300 mg na dobę w trzech dawkach podzielonych (100 mg co 8 godz.). Natomiast u pacjentów z ciężką nadczynnością tarczycy dawka ta wynosi 400 mg na dobę w dawkach podzielonych.

Lek powinien być przyjmowany w trakcie posiłków w celu zmniejszenia działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, apkticket). [5]

Działania niepożądane

W przeciwieństwie do tiamazolu propylotiouracyl rzadko powoduje objawy skórne czy dolegliwości stawowe. Podczas stosowania większych dawek preparatu obserwowano zaburzenia wątroby oraz zaburzenia w obrazie krwi (najczęściej agranulocytozę – spadek liczby neutrofili z rodzaju białych krwinek). Reakcje te występują rzadko, jednak w czasie terapii powinno się monitorować morfologię krwi oraz funkcje wątroby. [2,5]

Długość leczenia

Zazwyczaj po 6-8 tygodniach leczenia zachowawczego nadczynności tarczycy osiągany jest prawidłowy poziom hormonów wydzielanych przez tarczycę. Od tego momentu dawkę należy zmniejszać o ¹/3 lub ½ w odstępach tygodniowych do dawki podtrzymującej wynoszącej od 100 do 150 mg na dobę. Leczenie utrzymuje się zazwyczaj przez okres 1 do 2 lat. [5]

Bibliografia

  1. Nadczynność tarczycy – objawy, przyczyny, leczenie nadczynności tarczycy, stężenie TSH, FT3 i FT4 we krwi | Endokrynologia – mp.pl
  2. Łącka K., Czyżyk A. Leczenie nadczynności tarczycy. Farmacja Współczesna. 2008. 1, 69-78.
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego – Thyrozol
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego – Metizol.
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego – Thyrosan.

Omawiane substancje

  • Propyltiouracyl

    Propyltiouracyl jest lekiem stosowanym w leczeniu nadczynności tarczycy. Substancja ta hamuje produkcję hormonów tarczycy.
    substancje syntetyczne
  • Tiamazol

    Tiamazol jest lekiem stosowanym w leczeniu nadczynności tarczycy. Substancja ta hamuje produkcję hormonów tarczycy.
    Substancje Syntetyczne i Biologiczne

Omawiane schorzenia

  • Nadczynność tarczycy

    Nadczynność tarczycy to choroba, w której tarczyca produkuje zbyt dużo hormonów tarczycy. Może prowadzić do wielu objawów, takich jak szybkie bicie serca, utrata masy ciała i zmęczenie.

Więcej poradników

Wyświetlane poradniki pochodzą z kategorii czytanego artykułu: , .