Agammaglobulinemia związana z chromosomem X (XLA), znana również jako choroba Brutona, to rzadka choroba genetyczna wpływająca na układ odpornościowy1. Objawy tego schorzenia mają charakterystyczny przebieg czasowy i specyficzne cechy kliniczne, które pozwalają na wczesne rozpoznanie choroby i wdrożenie odpowiedniego leczenia.
Czas pojawienia się objawów
Niemowlęta z XLA wydają się zdrowe w pierwszych miesiącach życia, ponieważ są chronione przez przeciwciała otrzymane od matki przed urodzeniem1. Objawy choroby stają się widoczne zazwyczaj między 6 a 9 miesiącem życia, gdy macierzyste przeciwciała opuszczają organizm dziecka23. U niektórych dzieci pierwsze symptomy mogą pojawić się nawet w wieku 3-5 lat4.
Średni wiek rozpoznania XLA wynosi około 2,5 roku, przy czym prawie wszystkie przypadki są diagnozowane przed ukończeniem 5 roku życia5. Istnieją jednak przypadki późnego rozpoznania, kiedy choroba może zostać zdiagnozowana dopiero w wieku dorosłym6.
Infekcje jako główny objaw XLA
Najbardziej charakterystycznym objawem XLA są nawracające, ciężkie infekcje bakteryjne7. Dzieci z tą chorobą są szczególnie podatne na zakażenia wywołane przez bakterie otoczkowe, takie jak Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae czy Pseudomonas8.
Najczęstsze lokalizacje infekcji obejmują9:
- Uszy – nawracające zapalenia ucha środkowego
- Drogi oddechowe – zapalenia płuc, oskrzeli, zatok przynosowych
- Skórę – ropnie, zapalenia tkanki podskórnej, liszajec zakaźny
- Układ pokarmowy – przewlekła biegunka, często wywołana przez Giardia
- Układ nerwowy – zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, posocznica
Infekcje te charakteryzują się tym, że są częste, ciężkie, długotrwałe i często wymagają hospitalizacji oraz leczenia antybiotykami dożylnymi5. Dzieci z XLA gorzej radzą sobie z krótkimi infekcjami wirusowymi i są bardzo podatne na przewlekłe zakażenia wirusowe, takie jak wirusowe zapalenie wątroby9.
Charakterystyczne zmiany fizyczne
Podczas badania fizykalnego u dzieci z XLA można zaobserwować charakterystyczne cechy związane z nieprawidłowym rozwojem układu chłonnego. Niemowlęta urodzone z XLA mają bardzo małe migdałki oraz małe lub całkowicie nieobecne węzły chłonne110. Te struktury są zbudowane głównie z limfocytów B, które u osób z XLA są nieobecne lub występują w bardzo małej liczbie.
Dodatkowo może występować11:
- Brak migdałków i gruczołów adenoidalnych
- Niepalpacyjne węzły chłonne
- Możliwe powiększenie śledziony lub wątroby
- Zaburzenia wzrastania związane z częstymi infekcjami
Powikłania i objawy towarzyszące
XLA może prowadzić do różnych powikłań i objawów towarzyszących, które rozwijają się w miarę postępu choroby. Do najważniejszych należą przewlekłe zmiany w płucach, takie jak rozstrzenie oskrzeli (bronchiektazje), które mogą skrócić długość życia212.
Inne powikłania obejmują choroby autoimmunologiczne prowadzące do13:
- Małopłytkowości
- Neutropenii
- Anemii hemolitycznej
- Zapalenia stawów podobnego do młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów
U niektórych pacjentów mogą wystąpić również1114:
- Zapalenie nerek (kłębuszkowe zapalenie nerek)
- Zapalenie skóry i mięśni (dermatomyozytis)
- Przewlekłe zapalenie jelit
- Zaburzenia neurologiczne związane z infekcjami enterowirusowymi
Objawy skórne i dermatologiczne
Infekcje skórne u pacjentów z XLA są głównie wywoływane przez paciorkowce grupy A i Staphylococcus aureus8. Mogą one występować w postaci:
- Liszajca zakaźnego (impetigo)
- Zapalenia tkanki łącznej (cellulitis)
- Ropni skórnych
- Czyraków
U niektórych pacjentów może również wystąpić egzema przypominająca atopowe zapalenie skóry, a także zwiększona częstość występowania zespołu Stevensa-Johnsona związana z większym stosowaniem leków8.
Rokowanie i jakość życia
Bez odpowiedniego leczenia dzieci z XLA mogą umrzeć we wczesnym wieku z powodu ciężkich infekcji2. Przed wprowadzeniem regularnej terapii immunoglobulinami większość dzieci z XLA umierała przed ukończeniem 10 roku życia z powodu powikłań chorób płuc, sepsy lub zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych15.
Obecnie, dzięki postępom w leczeniu, pacjenci z XLA żyją do wieku dorosłego w krajach rozwiniętych7. Osoby, które są diagnozowane i leczone wcześnie, mogą spodziewać się normalnej jakości życia i długości życia przekraczającej 40 lat1516.
Pacjenci z XLA, którzy otrzymują regularne leczenie immunoglobulinami, mogą prowadzić względnie normalne, aktywne życie317. Ważne jest jednak, aby pamiętać, że nawracające infekcje związane z XLA będą prawdopodobnie wymagały starannego monitorowania i leczenia, ponieważ mogą uszkodzić narządy i stanowić zagrożenie dla życia1.
Znaczenie wczesnego rozpoznania
Wczesne rozpoznanie XLA ma kluczowe znaczenie dla rokowania pacjenta. Opóźnienie w diagnozie stwarza niebezpieczeństwo rozwoju przewlekłych, opornych na leczenie infekcji oraz uszkodzeń narządów, których nie można już cofnąć12. Im dłużej trwa opóźnienie w rozpoznaniu, tym trudniej jest wyeliminować patogeny wywołujące zakażenie i zapobiec systemowemu rozprzestrzenianiu się infekcji na stawy i narządy życiowo ważne12.
Charakterystyczne objawy, które powinny wzbudzić podejrzenie XLA u chłopców, to przede wszystkim nawracające ciężkie infekcje bakteryjne rozpoczynające się po 6 miesiącu życia, szczególnie w połączeniu z bardzo małymi migdałkami i brakiem węzłów chłonnych. Szybkie rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia może znacząco poprawić jakość życia i rokowanie pacjentów z tą rzadką chorobą immunologiczną.


















