Popularne
Produkt leczniczy Gexiro jest wskazany u dorosłych w krótkotrwałym, objawowym leczeniu ostrego bólu o umiarkowanym nasileniu, gdy podanie drogą dożylną jest klinicznie uzasadnione i (lub) gdy podanie innymi drogami nie jest możliwe4.
Produkt leczniczy Gexiro jest wskazany u dorosłych w krótkotrwałym, objawowym leczeniu ostrego bólu o umiarkowanym nasileniu, gdy podanie drogą dożylną jest klinicznie uzasadnione i (lub) gdy podanie innymi drogami nie jest możliwe1.
Produkt leczniczy Gexiro jest wskazany do stosowania w krótkotrwałym leczeniu ostrego bólu o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, który uważa się, że nie ustąpi po zastosowaniu paracetamolu lub ibuprofenu (podawanych osobno) u dzieci w wieku od 2 do 12 lat i masie ciała 12 kg i większej2.
Produkt leczniczy Gexiro jest wskazany do doraźnego leczenia:
Stosowanie ibuprofenu, szczególnie w wysokich dawkach (2400 mg/dobę), może wiązać się z niewielkim wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych incydentów zatorowo-zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu1. U pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca (klasa II-III wg skali NYHA), chorobą niedokrwienną serca, chorobą naczyń obwodowych lub mózgowych, leczenie ibuprofenem powinno być stosowane po starannym rozważeniu korzyści i ryzyka, unikając dużych dawek2.
Stosowanie NLPZ, w tym ibuprofenu, może prowadzić do wystąpienia nadciśnienia tętniczego lub pogorszenia istniejącego nadciśnienia. Pacjenci przyjmujący jednocześnie leki przeciwnadciśnieniowe mogą gorzej reagować na leczenie3. Zaleca się regularne monitorowanie ciśnienia krwi, szczególnie na początku leczenia4.
Stosowanie paracetamolu w dawkach przekraczających zalecane może prowadzić do hepatotoksyczności, niewydolności wątroby, a nawet zgonu5. U pacjentów z niewydolnością wątroby lub chorobą wątroby w wywiadzie, a także u pacjentów długotrwale leczonych ibuprofenem lub paracetamolem, zaleca się regularne badania kontrolne czynności wątroby6.
W przypadku utrzymywania się lub pogorszenia nieprawidłowych wyników badań wątrobowych lub wystąpienia objawów wskazujących na chorobę wątroby (np. eozynofilia, wysypka skórna), należy przerwać stosowanie ibuprofenu7.
Paracetamol może być stosowany u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek bez konieczności modyfikacji dawkowania. Jednak z powodu zawartości ibuprofenu, należy zachować ostrożność u pacjentów odwodnionych, ponieważ metabolity ibuprofenu są wydalane głównie z moczem, a pogorszenie czynności nerek może prowadzić do ich kumulacji8. U pacjentów z niewydolnością nerek, serca lub wątroby, stosujących leki moczopędne i inhibitory konwertazy angiotensyny, zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki i regularne monitorowanie czynności nerek9.
NLPZ, w tym ibuprofen, mogą powodować nefrotoksyczność, prowadząc do śródmiąższowego zapalenia nerek, zespołu nerczycowego i niewydolności nerek10.
NLPZ, w tym ibuprofen, mogą powodować krwawienia, owrzodzenia lub perforacje przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu11. Ryzyko to wzrasta u pacjentów z owrzodzeniem w wywiadzie, szczególnie powikłanym krwotokiem lub perforacją12.
Produkt należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, takimi jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego lub choroba Leśniowskiego-Crohna, ponieważ mogą one ulec zaostrzeniu13.
NLPZ mogą powodować ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczna martwica naskórka (TEN)14. W przypadku wystąpienia objawów skórnych, należy natychmiast przerwać leczenie15.
Nie należy stosować produktów zawierających ibuprofen u pacjentów z astmą indukowaną kwasem acetylosalicylowym16.
Obserwowano działania niepożądane dotyczące oczu podczas stosowania NLPZ. W przypadku zaburzeń widzenia, zaleca się wykonanie badań okulistycznych17.
Stosowanie produktów zawierających Paracetamolum + Ibuprofenum jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
Stosowanie paracetamolu w dawkach większych niż zalecane może prowadzić do hepatotoksyczności, a nawet niewydolności wątroby i zgonu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z:
W przypadku wystąpienia objawów uszkodzenia wątroby, leczenie należy natychmiast przerwać11.
Produktu nie należy stosować jednocześnie z innymi lekami zawierającymi paracetamol, ibuprofen, kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ12.
Dodatkowo, przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z ciężkim odwodnieniem spowodowanym wymiotami, biegunką lub niewystarczającym przyjmowaniem płynów13.
Hamowanie syntezy prostaglandyn przez ibuprofen może niekorzystnie wpływać na przebieg ciąży oraz rozwój zarodka i płodu. Badania epidemiologiczne wskazują na zwiększone ryzyko poronienia oraz wad rozwojowych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn we wczesnej ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego wzrasta z mniej niż 1% do około 1,5%. Ryzyko to zwiększa się wraz z dawką i czasem trwania leczenia1.
Od 20. tygodnia ciąży stosowanie ibuprofenu może powodować małowodzie wynikające z zaburzeń czynności nerek płodu. Może ono wystąpić krótko po rozpoczęciu leczenia i jest zwykle odwracalne po jego przerwaniu. Ponadto, zgłaszano przypadki zwężenia przewodu tętniczego po zastosowaniu leczenia w drugim trymestrze ciąży, które w większości przypadków ustępowało po przerwaniu leczenia2.
W trzecim trymestrze ciąży inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narażać płód na:
Matkę i płód pod koniec ciąży mogą narażać na:
Stosowanie ibuprofenu jest przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży5.
Paracetamol nie wywołuje wad rozwojowych ani nie działa toksycznie na płód lub noworodka. Wyniki badań epidemiologicznych dotyczące rozwoju układu nerwowego u dzieci narażonych na działanie paracetamolu w okresie płodowym są niejednoznaczne. Paracetamol można stosować w ciąży, jeżeli jest to klinicznie uzasadnione, jednak należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas6.
Paracetamol przenika do mleka ludzkiego w ilościach nieistotnych klinicznie. Nie jest przeciwwskazaniem do karmienia piersią7.
Ibuprofen i jego metabolity mogą w bardzo małych ilościach przenikać do mleka ludzkiego. Nie jest znany szkodliwy wpływ na dzieci karmione piersią. Krótkotrwałe leczenie w zalecanych dawkach nie wymaga przerywania karmienia piersią8.
Stosowanie ibuprofenu może zaburzać płodność kobiet i nie jest zalecane u kobiet planujących ciążę. U kobiet mających trudności z zajściem w ciążę lub poddawanych badaniom niepłodności, należy rozważyć odstawienie leku9.
Po przedawkowaniu paracetamolu może dojść do uszkodzenia, a nawet niewydolności wątroby. Objawy, które występują w trakcie pierwszych 24 godzin po przedawkowaniu paracetamolu to: bladość skóry, nudności, wymioty, jadłowstręt i ból brzucha. Objawy uszkodzenia wątroby mogą wystąpić 12 do 48 godzin po zażyciu paracetamolu. Mogą wystąpić zaburzenia metabolizmu glukozy i kwasica metaboliczna. W ciężkim zatruciu, niewydolność wątroby może doprowadzić do encefalopatii, śpiączki i zgonu. Może wystąpić ostra niewydolność nerek z ostrą martwicą kanalików nerkowych, nawet bez ciężkiego uszkodzenia wątroby. Zgłaszano przypadki zaburzeń rytmu serca. Uszkodzenie wątroby może wystąpić u dorosłych po zażyciu 10 g paracetamolu lub większej dawki z powodu zbyt dużej ilości toksycznego metabolitu1.
Objawy obejmują nudności, ból brzucha i wymioty, zawroty głowy, drgawki i rzadko utratę przytomności. Obrazem klinicznym przedawkowania ibuprofenu może być zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego i układu oddechowego. W ciężkim zatruciu może wystąpić kwasica metaboliczna2.
Po przedawkowaniu paracetamolu konieczne jest szybkie leczenie, nawet jeśli nie występują objawy, ze względu na ryzyko uszkodzenia wątroby, które występuje z opóźnieniem kilku godzin lub nawet dni. Zaleca się niezwłoczne rozpoczęcie leczenia u każdego pacjenta, który zażył paracetamol w dawce 7,5 g lub większej w czasie ostatnich 4 godzin. Należy jak najszybciej wdrożyć swoiste leczenie przeciwdziałające uszkodzeniu wątroby stosując antidotum, np. acetylocysteinę (dożylnie), metioninę (doustnie) lub węgiel aktywowany3.
W przypadkach ostrego przedawkowania należy opróżnić żołądek poprzez wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka, chociaż, jeśli upłynęła więcej niż jedna godzina od przedawkowania, zostanie odzyskana tylko niewielka ilość leku. Ponieważ lek ma kwaśny odczyn i jest wydalany z moczem, teoretycznie korzystne jest podanie związków alkalicznych i wywołanie diurezy. Poza leczeniem wspomagającym, można zastosować doustnie węgiel aktywowany w celu zmniejszenia wchłaniania i reabsorpcji ibuprofenu4.