Popularne
Urokinaza (Urokinasum) jest enzymem proteolitycznym, który jest ekstrahowany z ludzkiego moczu. Jest to substancja czynna stosowana w lekach do wewnątrznaczyniowej lizy zakrzepów krwi. Urokinaza działa poprzez aktywację plazminogenu do plazminy, co prowadzi do rozkładu fibryny, głównego składnika skrzepów krwi1.
Urokinaza działa poprzez konwersję plazminogenu do plazminy, która następnie rozkłada fibrynę, białko tworzące skrzepy krwi. Proces ten prowadzi do lizy zakrzepów, co przywraca prawidłowy przepływ krwi w naczyniach krwionośnych2.
Urokinaza jest stosowana w następujących stanach:
Urokinaza jest stosowana w celu wewnątrznaczyniowej lizy zakrzepów krwi w różnych stanach klinicznych. Jest to enzym, który działa poprzez aktywację plazminogenu do plazminy, co prowadzi do rozkładu fibryny, głównego składnika skrzepów krwi1.
Urokinaza zwiększa ryzyko krwawienia, szczególnie w następujących stanach:
Podawanie urokinazy z innymi lekami fibrynolitycznymi, przeciwzakrzepowymi lub przeciwpłytkowymi dodatkowo zwiększa ryzyko poważnego krwawienia10.
Podczas terapii urokinazą należy zachować szczególną ostrożność:
Urokinaza medac to wysokooczyszczony enzym produkowany z ludzkiego moczu, zawierający także albuminę z ludzkiej surowicy16. Produkty pochodzenia ludzkiego mogą przenosić czynniki zakaźne, mimo że procedury kontrolne znacznie zmniejszają to ryzyko17.
Produkt Urokinase medac powinien być stosowany jedynie przez lekarzy doświadczonych w leczeniu chorób zakrzepowych w szpitalach, gdzie dostępne są odpowiednie metody diagnostyczne i obserwacyjne1.
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat dostępne dane są ograniczone. Produkt należy stosować ostrożnie9.
Może być konieczne zmniejszenie dawki. Stężenie fibrynogenu nie powinno spadać poniżej 100 mg/dl10.
Bardzo ograniczone doświadczenie w stosowaniu u dzieci z chorobą zakrzepowo-zatorową naczyń. Można stosować w przypadku zatkanych cewników żylnych11.
Za wystarczające uznawane jest 3-5-krotne wydłużenie TT14.
W celu zapobiegania nawrotom zakrzepicy, należy wdrożyć leki przeciwzakrzepowe, pod warunkiem, że aPTT wynosi poniżej dwukrotności prawidłowej wartości kontrolnej15.
Doustne leki przeciwzakrzepowe lub heparyna mogą nasilać ryzyko krwotoku i nie należy ich stosować jednocześnie z urokinazą1.
Z uwagi na zwiększone ryzyko krwotoku należy unikać jednoczesnego podawania urokinazy i substancji aktywnych, które wpływają na czynność płytek (np. kwasu acetylosalicylowego, innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych, dipirydamolu, dekstranów)2.
Środki kontrastowe mogą opóźniać fibrynolizę3.
Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania urokinazy u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach są niewystarczające, jeżeli chodzi o wpływ na ciążę, rozwój zarodka/płodu, poród lub rozwój poporodowy. Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane. Jednak niskocząsteczkowe fragmenty urokinazy i aktywna plazmina przenikają przez łożysko1.
Zalecenie: Urokinazy nie należy stosować bez wyraźnej konieczności podczas ciąży ani w okresie bezpośrednio po porodzie2.
Nie wiadomo, czy urokinaza przenika do mleka matki3.
Zalecenie: Podczas leczenia urokinazą należy unikać karmienia piersią4.
Najczęstszym i najcięższym działaniem niepożądanym terapii urokinazą jest krwotok. Stan hemostatyczny u pacjenta poddawanego urokinazie może być znacznie bardziej zmieniony niż w przypadku heparyny lub terapii lekami przeciwzakrzepowymi - pochodnymi kumaryny1.
Podczas terapii urokinazą występowało ciężkie samoistne krwawienie, w tym przypadki zgonów spowodowanych krwotokiem mózgowym. Mniej ciężkie samoistne krwawienie występowało około dwukrotnie częściej niż podczas terapii heparyną2.
Pacjenci z występującymi uprzednio zaburzeniami hemostazy są bardziej narażeni na ryzyko samoistnego krwawienia3.
Donoszono o umiarkowanym spadku stężenia hematokrytu, niepołączonym z wykrywalnym klinicznie krwawieniem, u około 20% pacjentów otrzymujących urokinazę4.
W przeciwieństwie do streptokinazy, według doniesień urokinaza jest nieantygenowa. Informowano jednak o rzadkich przypadkach łagodnych reakcji alergicznych, w tym skurczu oskrzeli i wysypce5.
Ponadto zgłaszano bardzo rzadkie przypadki śmiertelnej anafilaksji6.
Sporadycznie informowano o występowaniu gorączki i dreszczy, w tym drgawek, u pacjentów otrzymujących urokinazę. W celu złagodzenia dyskomfortu spowodowanego gorączką wywołaną przez urokinazę wystarczające jest zwykle leczenie objawowe; nie należy jednak stosować kwasu acetylosalicylowego7.
Inne reakcje na wlew zgłaszane podczas terapii urokinazą obejmują duszność, sinicę, niedotlenienie, kwasicę, ból pleców oraz nudności i (lub) wymioty; reakcje te występowały zwykle w ciągu jednej godziny od rozpoczęcia wlewu urokinazy8.
Bardzo często obserwowano spadek stężenia hematokrytu bez wykrywalnego klinicznie krwotoku9.
Przejściowy wzrost aktywności aminotransferaz również był często zgłaszany10.
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, PL-02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49-21-301, Faks: +48 22 49-21-309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl11.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu12.
Krwotok występujący podczas leczenia urokinazą można kontrolować przez miejscowy ucisk i kontynuować leczenie1.
W razie wystąpienia ciężkiego krwawienia leczenie urokinazą należy przerwać i podawać inhibitory takie jak aprotynina, kwas epsilon-aminokapronowy, kwas p-aminoetylobenzoesowy lub kwas traneksamowy2. W poważnych przypadkach należy podawać, w zależności od potrzeb, ludzki fibrynogen, czynnik XII, koncentrat krwinek czerwonych lub krew pełną3.
W celu skorygowania niedoboru objętości należy unikać podawania dekstranów4.