Popularne
Podtlenek azotu (Dinitrogenii oxidum) to gaz medyczny skroplony, stosowany głównie w anestezjologii i medycynie bólu. Występuje w stężeniach od 98% do 100% v/v, w zależności od producenta12.
Podtlenek azotu jest dostarczany w butlach o różnych pojemnościach, np. 3 l, 10 l, 13,33 l, 40 l, 53,33 l, a także w wiązkach 12 butli3.
Podtlenek azotu jest stosowany w następujących sytuacjach:
Podtlenek azotu jest stosowany jako lek pomocniczy w znieczuleniu ogólnym, w połączeniu z innymi środkami znieczulającymi podawanymi dożylnie lub wziewnie1. Może być również stosowany jako składnik znieczulenia ogólnego złożonego, w połączeniu z wziewnymi środkami znieczulającymi, dożylnymi środkami znieczulającymi (np. tiopental, propofol), opioidami i (lub) środkami zwiotczającymi mięśnie2.
Podtlenek azotu jest również stosowany jako lek pomocniczy uśmierzający ból w płytkim znieczulaniu bez utraty świadomości podczas krótkotrwałych, bolesnych zabiegów w ramach pomocy medycznej, np. urazy, oparzenia, autoanalgezja okołoporodowa, zabiegi dentystyczne, zabiegi dermatologiczne, chirurgia otolaryngologiczna3. Może być podawany w równomolowej mieszaninie z tlenem (50% v/v podtlenku azotu i 50% v/v tlenu) jako środek przeciwbólowy o słabych właściwościach znieczulających4.
Podtlenek azotu powoduje inaktywację witaminy B12 (kofaktora syntazy metioniny), co wpływa na metabolizm kwasu foliowego. Długotrwałe podawanie podtlenku azotu zaburza syntezę DNA, co może prowadzić do zmian megaloblastycznych w szpiku kostnym, mieloneuropatii oraz podostrego złożonego zwyrodnienia rdzenia kręgowego1.
U pacjentów z niezdiagnozowanym subklinicznym niedoborem witaminy B12, toksyczność neurologiczną obserwowano już po pojedynczej ekspozycji na podtlenek azotu2.
Przed użyciem podtlenku azotu u osób z czynnikami ryzyka niedoboru witaminy B12 (np. alkoholizm, niedokrwistość, dieta wegetariańska, choroby jelit) należy zbadać poziom witaminy B123.
W przypadku długotrwałego lub powtarzającego się stosowania podtlenku azotu zaleca się suplementację witaminy B124.
Podtlenek azotu należy zawsze podawać z co najmniej 21% tlenem5. Pomieszczenia, w których stosowany jest podtlenek azotu, muszą być wyposażone w odpowiedni system wentylacji, aby utrzymać stężenie azotu na minimalnym poziomie6.
Podtlenek azotu jest gazem niepalnym, ale może podtrzymywać spalanie innych gazów. Jest cięższy od powietrza i gromadzi się w nisko położonych przestrzeniach7.
Podczas podawania podtlenku azotu należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z niewydolnością serca, niedociśnieniem lub po operacjach zatok i ucha środkowego8.
W przypadku wystąpienia sinicy podczas znieczulenia, należy natychmiast wstrzymać podawanie podtlenku azotu i wentylować pacjenta powietrzem otoczenia9.
Podtlenek azotu może powodować depresję układu oddechowego u noworodków, dlatego należy monitorować ich stan po zastosowaniu podtlenku azotu w okresie okołoporodowym10.
Długotrwałe stosowanie podtlenku azotu może prowadzić do uzależnienia, szczególnie u osób z historią nadużywania substancji11.
Podtlenek azotu wpływa na funkcje poznawcze i psychomotoryczne, dlatego zaleca się unikanie prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn przez co najmniej 24 godziny po znieczuleniu12.
Podtlenek azotu może być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, w dobrze wentylowanych pomieszczeniach lub z zastosowaniem urządzeń zapobiegających powstawaniu zbyt wysokich stężeń podtlenku azotu1. Podtlenek azotu musi być podawany wziewnie, w połączeniu z tlenem, przy użyciu sprzętu wyposażonego w monitoring zawartości tlenu i alarm ostrzegający w przypadku spadku stężenia tlenu poniżej 21%2.
Podtlenek azotu nie powinien być podawany przez okres dłuższy niż 24 godziny ze względu na toksyczny wpływ na rdzeń kręgowy3.
Wdychanie podtlenku azotu w stężeniach do 50% powoduje uśmierzenie bólu i uspokojenie bez zaburzenia przytomności i z podtrzymaniem reakcji na komunikację werbalną4. Dla uśmierzenia bólu w niektórych przypadkach skuteczne jest stężenie 30%, ogólnie wystarczające jest stężenie 50%5.
Stężenia podtlenku azotu 35-75% w mieszance z tlenem i innymi anestetykami są używane w znieczuleniu, ponieważ działanie podtlenku azotu w monoterapii dla wprowadzenia znieczulenia jest bardzo słabe6. Podtlenek azotu jest zwykle stosowany w połączeniu z tlenem w stosunku 1 porcja tlenu i 2 porcje podtlenku azotu, co daje mieszankę 66% podtlenku azotu i 33% tlenu7.
Podtlenku azotu nie można podawać w stężeniach wyższych niż 70%-75%, ponieważ w takim przypadku nie można zapewnić bezpiecznej dawki tlenu8.
Podtlenek azotu nie jest wskazany w następujących przypadkach:
Podtlenek azotu nie powinien być stosowany w przypadku:
Podtlenek azotu nie jest wskazany w przypadku:
Podtlenek azotu oddziałuje na receptory opioidowe (podtypy OP2 i OP3), receptory GABA (podtyp A) oraz receptory glutaminianowe (podtyp NMDA). Może to prowadzić do interakcji z innymi lekami, szczególnie z anestetykami wziewnymi, opioidami, benzodiazepinami i barbituranami1.
Podtlenek azotu powoduje inaktywację witaminy B12, co wpływa na metabolizm kwasu foliowego i syntezę DNA. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zmian megaloblastycznych w szpiku kostnym, mieloneuropatii oraz podostrego złożonego zwyrodnienia rdzenia kręgowego5.
Podtlenek azotu może wchodzić w interakcje z różnymi substancjami, wpływając na ich działanie lub toksyczność.
Podtlenek azotu może być stosowany w ciąży, ale z zachowaniem ostrożności. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ długotrwałego podawania podtlenku azotu na rozwój potomstwa1. W przypadku kobiet narażonych zawodowo na przewlekłe wdychanie podtlenku azotu w okresie ciąży, odnotowano wzrost liczby samoistnych poronień i występowania wad rozwojowych u płodów2.
Z uwagi na szybkie przenikanie przez barierę łożyska do płodu, zaleca się:
Nie wiadomo, w jakim stopniu podtlenek azotu przenika do mleka matki8. Po krótkotrwałym stosowaniu podtlenku azotu, zważywszy na bardzo krótki okres półtrwania, przerwanie karmienia piersią nie jest konieczne9.
Brak odnośnych danych dotyczących wpływu podtlenku azotu na płodność u ludzi10. Potencjalne ryzyko upośledzenia płodności związane z długotrwałym przebywaniem w miejscu stosowania nie może być wykluczone11.
Podtlenek azotu może powodować różne działania niepożądane, które są zależne od czasu ekspozycji, dawki oraz indywidualnych predyspozycji pacjenta. Poniżej przedstawiono najważniejsze działania niepożądane:
Skutki przedawkowania podtlenku azotu są spowodowane głównie pozbawieniem organizmu tlenu, a nie bezpośrednim działaniem toksycznym samej substancji1. Może to prowadzić do:
W przypadku przedawkowania podtlenku azotu należy podjąć następujące działania: