Popularne
Benzydamina chlorowodorek (Benzydamini hydrochloridum) to substancja czynna o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i miejscowo znieczulającym. Jest stosowana w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła, a także w innych schorzeniach związanych z bólem i obrzękiem błon śluzowych1.
W zależności od postaci leku, benzydamina chlorowodorek może zawierać różne substancje pomocnicze, takie jak izomalt, aspartam, etanol, metylu parahydroksybenzoesan i inne1.
Benzydamina chlorowodorek jest wskazana w leczeniu objawów związanych ze stanami zapalnymi jamy ustnej i gardła, takich jak ból, zaczerwienienie i obrzęk5.
Benzydamina chlorowodorek może być stosowana u dorosłych i dzieci powyżej 6. roku życia5.
Benzydamina jest stosowana w leczeniu objawów zapalenia jamy ustnej i gardła, które obejmują:
Substancja ta jest skuteczna w łagodzeniu dolegliwości związanych z różnymi stanami zapalnymi, zarówno pochodzenia bakteryjnego, jak i wirusowego1.
Benzydamina znajduje zastosowanie w następujących specyficznych sytuacjach:
Nadwrażliwość na substancję czynną benzydaminę chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku1.
Produkty lecznicze zawierające aspartam, źródło fenyloalaniny, są przeciwwskazane u pacjentów z fenyloketonurią. Mogą być szkodliwe dla tych pacjentów2.
Produktu leczniczego Nagardlan nie wolno stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat3.
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji benzydaminy z innymi produktami leczniczymi123.
W przypadku większości produktów zawierających benzydaminę, nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z innymi lekami45.
Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania benzydaminy u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję są niewystarczające, co uniemożliwia ocenę ryzyka dla ludzi1. W związku z tym, produkty zawierające benzydaminę nie są zalecane do stosowania w okresie ciąży2.
Brak wystarczających danych dotyczących przenikania benzydaminy i jej metabolitów do mleka ludzkiego3. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków i dzieci, dlatego produkty zawierające benzydaminę nie powinny być stosowane w okresie karmienia piersią4.
Brak danych dotyczących wpływu benzydaminy na płodność u ludzi5. Nie przeprowadzono wystarczających badań, które mogłyby potwierdzić lub wykluczyć wpływ benzydaminy na płodność.
Benzydamina może powodować reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne, których częstość występowania jest nieznana1.
Bardzo rzadko może wystąpić skurcz krtani lub skurcz oskrzeli2.
Rzadko obserwuje się pieczenie lub suchość w jamie ustnej3. Nieznana jest częstość występowania niedoczulicy jamy ustnej4.
Niezbyt często może wystąpić nadwrażliwość na światło, a bardzo rzadko obrzęk naczynioruchowy5.
Miejscowe działania niepożądane, takie jak uczucie pieczenia błony śluzowej jamy ustnej, są zazwyczaj przemijające i rzadko wymagają dodatkowego leczenia6.
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl7.
Objawy przedawkowania benzydaminy mogą obejmować zarówno objawy ze strony układu pokarmowego, jak i ośrodkowego układu nerwowego. Występują one głównie po przypadkowym spożyciu dużej ilości substancji (>300 mg).
U dzieci bardzo rzadko obserwowano objawy takie jak pobudzenie, drgawki, potliwość, niezborność, drżenie i wymioty po spożyciu dawek około stukrotnie większych niż zalecane1.
W przypadku przedawkowania benzydaminy zaleca się następujące postępowanie:
Leczenie objawowe obejmuje wspomaganie oddychania, usuwanie toksyn przez płukanie żołądka oraz zapewnienie odpowiedniego nawodnienia5.