Popularne
Monural to produkt leczniczy zawierający substancję czynną fosfomycynę w postaci fosfomycyny z trometamolem (Fosfomycinum trometamolum). Jest dostępny w dwóch wersjach: 2 g i 3 g fosfomycyny w postaci granulatu do sporządzania roztworu doustnego12.
Monural jest wskazany do leczenia:
Należy zawsze uwzględniać oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania produktów przeciwbakteryjnych4.
Monural zawiera fosfomycynę w postaci fosfomycyny z trometamolem (Fosfomycinum trometamolum). Skład produktu różni się w zależności od dawki:
Substancją pomocniczą o znanym działaniu jest sacharoza:
Pełny wykaz substancji pomocniczych znajduje się w punkcie 6.1. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Monural9.
Substancja czynna Fosfomycinum trometamolum zawarta w leku Monural jest wskazana w następujących przypadkach:
Należy zawsze uwzględniać oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania produktów przeciwbakteryjnych3.
Podczas leczenia fosfomycyną mogą wystąpić ciężkie, a czasami śmiertelne reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny. W przypadku wystąpienia takich reakcji należy natychmiast przerwać leczenie fosfomycyną i podjąć odpowiednie działania doraźne1.
Podczas stosowania fosfomycyny zgłaszano przypadki zapalenia jelita grubego i rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego wywołane przez Clostridioides difficile o nasileniu od łagodnego do zagrażającego życiu. W związku z tym ważne jest rozważenie tego rozpoznania u pacjentów, u których w trakcie podawania fosfomycyny albo po zakończeniu leczenia wystąpi biegunka. Należy rozważyć przerwanie leczenia fosfomycyną i zastosowanie odpowiedniego leczenia zakażenia Clostridioides difficile. Nie należy stosować produktów leczniczych hamujących perystaltykę2.
Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Monural u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Z tego względu nie należy stosować tego leku u pacjentów w tej grupie wiekowej3.
W przypadku przewlekłych zakażeń zaleca się przeprowadzenie dokładnych badań i weryfikację rozpoznania, gdyż zwykle są one spowodowane powikłanymi zakażeniami układu moczowego albo występowaniem opornych drobnoustrojów chorobotwórczych (np. Staphylococcus saprophyticus). Co do zasady zakażenia dróg moczowych u pacjentów płci męskiej należy uznawać za powikłane zakażenia dróg moczowych, do leczenia których ten produkt leczniczy nie jest wskazany4.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na saszetkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”5.
Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować produktu leczniczego6.
Lek rzadko może powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli7.
Nie prowadzono ukierunkowanych badań na ten temat, jednakże należy poinformować pacjentów, że zgłaszano przypadki zawrotów głowy. Może to wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn u niektórych pacjentów8.
U kobiet i dziewcząt powyżej 12. roku życia zaleca się jednorazowe podanie 3 g fosfomycyny1.
W przypadku biopsji przezodbytniczej gruczołu krokowego zaleca się podanie 3 g fosfomycyny trzy godziny przed zabiegiem oraz kolejne 3 g fosfomycyny 24 godziny po zakończeniu zabiegu2.
Nie zaleca się stosowania u pacjentów z klirensem kreatyniny < 10 ml/min3.
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania u dzieci poniżej 12. roku życia nie zostały określone4.
Fosfomycyna podawana jest doustnie5.
W przypadku ostrego, niepowikłanego zapalenia pęcherza moczowego lek należy przyjmować:
Dawkę należy rozpuścić w szklance wody i przyjąć natychmiast po przygotowaniu7.
Nie należy stosować preparatu Monural w przypadku:
Przed zastosowaniem leku Monural należy dokładnie zapoznać się z pełną charakterystyką produktu leczniczego, aby uniknąć niepożądanych reakcji lub interakcji z innymi lekami.
Jednoczesne stosowanie metoklopramidu z fosfomycyną powoduje obniżenie stężenia fosfomycyny w surowicy krwi oraz w moczu. Należy unikać takiego połączenia1.
Inne leki zwiększające motorykę przewodu pokarmowego mogą mieć podobny wpływ na stężenie fosfomycyny2.
Pokarm może opóźniać wchłanianie fosfomycyny, co prowadzi do nieznacznego zmniejszenia jej maksymalnego stężenia w osoczu krwi oraz w moczu. Zaleca się przyjmowanie leku na czczo lub 2–3 godziny po posiłku3.
U pacjentów leczonych antybiotykami, w tym fosfomycyną, zgłaszano przypadki zwiększonej aktywności doustnych leków przeciwzakrzepowych. Czynniki ryzyka obejmują ciężkie zakażenie, stan zapalny, wiek i zły ogólny stan zdrowia. Trudno jest ustalić, czy zmiana wartości wskaźnika INR wynika z choroby zakaźnej czy jej leczenia4.
Niektóre klasy antybiotyków, takie jak fluorochinolony, makrolidy, cykliny, kotrimoksazol i niektóre cefalosporyny, częściej powodują zmiany wartości INR5.
Dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania fosfomycyny w pierwszym trymestrze ciąży (n=152). Jak dotąd dane te nie wskazują na zagrożenie działaniem teratogennym1.
Fosfomycyna przenika przez łożysko2.
Monural można stosować w czasie ciąży, wyłącznie jeżeli istnieje taka jednoznaczna konieczność3.
Fosfomycyna przenika do mleka kobiecego w niewielkiej ilości4.
Jeśli jest to jednoznacznie konieczne, w okresie karmienia piersią można zastosować pojedynczą dawkę doustną fosfomycyny5.
Brak dostępnych danych dotyczących ludzi6.
Fosfomycyna podawana doustnie samcom i samicom szczurów w dawce wynoszącej maksymalnie 1000 mg/kg/dobę nie powodowała upośledzenia płodności7.
Najczęstsze działania niepożądane po podaniu pojedynczej dawki fosfomycyny dotyczą przewodu pokarmowego, głównie biegunki. Zdarzenia te są zwykle ograniczone czasowo i ustępują samoistnie1.
Działania niepożądane zostały zestawione według klasyfikacji układów narządów i częstości występowania:
| Układ narządów | Często | Niezbyt często | Nieznana |
|---|---|---|---|
| Zakażenia i zarażenia pasożytnicze | Zapalenie sromu i pochwy | ||
| Zaburzenia układu immunologicznego | Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, nadwrażliwość2 | ||
| Zaburzenia układu nerwowego | Ból głowy, zawroty głowy | ||
| Zaburzenia żołądka i jelit | Biegunka, nudności, dyspepsja, ból brzucha | Wymioty | Poantybiotykowe zapalenie jelita grubego3 |
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | Wysypka, pokrzywka, świąd | Obrzęk naczynioruchowy |
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego4.
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu5.
Doświadczenia dotyczące przedawkowania fosfomycyny przyjętej doustnie są ograniczone. Po pozajelitowym podaniu fosfomycyny zgłaszano przypadki:
W przypadku przedawkowania fosfomycyny zaleca się:
Fosfomycyna jest skutecznie wydalana z organizmu na drodze hemodializy, ze średnim okresem półtrwania w fazie eliminacji wynoszącym około czterech godzin3.