Levothyroxinum natricum

Wskazania stosowania

  • Łagodne wole obojętne
  • Nawrót wola po chirurgicznym usunięciu wola obojętnego
  • Niedoczynność tarczycy
  • Nowotwór tarczycy
  • Nadczynność tarczycy
  • Test supresyjny w diagnostyce tarczycy
  • Wole tarczycy u pacjentów w stanie eutyreozy
  • Nawrót wola tarczycy po resekcji wola u pacjentów w stanie eutyreozy
  • Rak tarczycy
  • Złośliwy nowotwór tarczycy
  • Niedoczynność tarczycy u dzieci
  • Niedoczynność tarczycy u osób w podeszłym wieku
  • Niedoczynność tarczycy u osób z chorobą niedokrwienną serca
  • Ciężka lub długotrwała niedoczynność tarczycy
  • Wole łagodne u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy
  • Wole związane z zapaleniem tarczycy typu Hashimoto
  • Nietoksyczne wole rozlane
  • Wole obojętne
  • Wole po leczeniu operacyjnym u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy
  • Wole w stanie eutyreozy

Leki zawierające Levothyroxinum natricum

Producenci leków z Levothyroxinum natricum

O substancji czynnej

Ogólne informacje

Substancja czynna: Lewotyroksyna sodowa (Levothyroxinum natricum) jest syntetycznym analogiem naturalnego hormonu tarczycy – tyroksyny (T4). Jest stosowana w leczeniu zaburzeń czynności tarczycy, takich jak niedoczynność tarczycy, wole obojętne oraz w terapii supresyjnej w raku tarczycy1.

Forma farmaceutyczna: Tabletki lub roztwór doustny w pojemniku jednodawkowym2.

Dawkowanie: Dawka lewotyroksyny jest indywidualnie dostosowywana do pacjenta, w zależności od wieku, masy ciała, stanu klinicznego oraz wyników badań laboratoryjnych3.

Mechanizm działania

Lewotyroksyna sodowa działa poprzez uzupełnienie niedoboru hormonów tarczycy w organizmie. Po podaniu doustnym jest wchłaniana w jelicie cienkim i przekształcana w aktywną formę – trójjodotyroninę (T3), która reguluje metabolizm komórkowy, wzrost i rozwój organizmu4.

Lewotyroksyna wpływa na:

  • Zwiększenie podstawowej przemiany materii,
  • Stymulację syntezy białek,
  • Regulację metabolizmu węglowodanów i tłuszczów,
  • Wpływ na układ sercowo-naczyniowy, zwiększając częstość akcji serca i pojemność minutową serca5.

Wskazania

Lewotyroksyna sodowa jest stosowana w następujących przypadkach:

  • Niedoczynność tarczycy: Terapia substytucyjna w przypadku niedoboru hormonów tarczycy6.
  • Wole obojętne: Leczenie łagodnego wola tarczycy u pacjentów w stanie eutyreozy7.
  • Zapobieganie nawrotom wola: Po chirurgicznym usunięciu wola8.
  • Terapia supresyjna w raku tarczycy: Po operacji usunięcia tarczycy9.
  • Test supresyjny tarczycy: W diagnostyce nadczynności tarczycy10.

Wskazania do stosowania

Wskazania ogólne

Substancja czynna Levothyroxinum natricum jest stosowana w leczeniu różnych stanów związanych z zaburzeniami funkcji tarczycy. Główne wskazania obejmują:

  • Terapię zastępczą i uzupełniającą w niedoczynności tarczycy o różnej etiologii1.
  • Zapobieganie wznowie wola tarczycy po leczeniu operacyjnym u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy (eutyreoza)2.
  • Leczenie wola o charakterze łagodnym u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy (eutyreoza)3.

Terapia substytucyjna

Levothyroxinum natricum jest stosowane jako terapia substytucyjna w przypadku niedoczynności tarczycy. Wskazania obejmują:

  • Terapię substytucyjną w niedoczynności tarczycy4.
  • U dzieci z niedoczynnością tarczycy jako dawka początkowa zapewniająca substytucję hormonu tarczycy5.

Terapia supresyjna

Levothyroxinum natricum jest również stosowane w terapii supresyjnej, szczególnie w przypadku nowotworów tarczycy. Wskazania obejmują:

  • Terapię supresyjną nowotworów złośliwych tarczycy, szczególnie po operacji wycięcia tarczycy6.
  • Terapię supresyjną w raku tarczycy7.

Diagnostyka

Levothyroxinum natricum jest również wykorzystywane w diagnostyce zaburzeń tarczycy. Wskazania obejmują:

  • Test supresyjny w diagnostyce nadczynności tarczycy8.
  • Test supresyjny w diagnostyce tarczycy9.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Ostrzeżenia ogólne

Przed rozpoczęciem leczenia lewotyroksyną należy wykluczyć lub leczyć następujące stany:

  • Niewydolność wieńcowa, dławica piersiowa, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze1.
  • Niedoczynność przysadki mózgowej i niewydolność kory nadnerczy1.
  • Autonomiczna czynność tarczycy1.

U pacjentów z ryzykiem zaburzeń psychotycznych zaleca się rozpoczęcie leczenia od małej dawki i stopniowe zwiększanie dawki, z monitorowaniem stanu pacjenta1.

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci z chorobami serca

U pacjentów z niewydolnością wieńcową, niewydolnością serca lub tachyarytmią należy unikać nawet łagodnej nadczynności tarczycy wywołanej lekami. Konieczne jest częste monitorowanie parametrów hormonu tarczycy1.

Niemowlęta urodzone przedwcześnie

U niemowląt urodzonych przedwcześnie z bardzo małą urodzeniową masą ciała należy monitorować parametry hemodynamiczne, ponieważ może wystąpić zapaść krążeniowa spowodowana niedojrzałą czynnością nadnerczy1.

Kobiety w okresie pomenopauzalnym

U kobiet w okresie pomenopauzalnym z niedoczynnością tarczycy i zwiększonym ryzykiem osteoporozy konieczne jest ścisłe monitorowanie funkcji tarczycy, aby uniknąć suprafizjologicznego stężenia lewotyroksyny we krwi1.

Interakcje i monitorowanie

Interakcje z orlistatem

W przypadku jednoczesnego stosowania orlistatu i lewotyroksyny może wystąpić niedoczynność tarczycy lub pogorszenie kontroli niedoczynności tarczycy. Zaleca się konsultację z lekarzem przed rozpoczęciem, przerwaniem lub zmianą terapii orlistatem oraz monitorowanie stężenia hormonów w surowicy1.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Biotyna może wpływać na wyniki badań immunologicznych tarczycy, prowadząc do fałszywych wyników. Zaleca się poinformowanie laboratorium o przyjmowaniu biotyny i zastosowanie alternatywnych metod oznaczania1.

Dawkowanie

Dawkowanie

Lewotyroksyna sodowa jest dostępna w różnych dawkach, aby umożliwić indywidualne dostosowanie terapii. Zalecane dawki są ogólnymi wskazówkami, a indywidualna dawka powinna być ustalona na podstawie wyników badań laboratoryjnych i oceny klinicznej1.

Zalecane dawki dla dorosłych:

  • Niedoczynność tarczycy: Dawka początkowa 25-50 µg/dobę, dawka podtrzymująca 100-200 µg/dobę2.
  • Wole obojętne: 75-200 µg/dobę3.
  • Terapia supresyjna w raku tarczycy: 150-300 µg/dobę4.

Zalecane dawki dla dzieci:

  • Wrodzona niedoczynność tarczycy: Dawka początkowa 10-15 µg/kg masy ciała/dobę przez pierwsze 3 miesiące5.
  • Nabyta niedoczynność tarczycy: Dawka początkowa 12,5-50 µg/dobę6.

Sposób podawania

Lewotyroksynę należy przyjmować rano, na czczo, co najmniej 30 minut przed śniadaniem, popijając niewielką ilością wody7.

Podawanie u dzieci:

Niemowlętom i małym dzieciom można podawać tabletki rozpuszczone w niewielkiej ilości wody, tworząc zawiesinę, którą należy podać bezpośrednio przed posiłkiem8.

Grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku:

U pacjentów w podeszłym wieku, z chorobą wieńcową lub ciężką niedoczynnością tarczycy, leczenie należy rozpoczynać od małych dawek (np. 12,5 µg/dobę) i zwiększać je stopniowo, kontrolując stężenie hormonów tarczycy9.

Dzieci i młodzież:

U dzieci z wrodzoną niedoczynnością tarczycy zalecana dawka początkowa wynosi 10-15 µg/kg masy ciała/dobę, a u dzieci z nabytą niedoczynnością tarczycy 12,5-50 µg/dobę10.

Przeciwwskazania

Przeciwwskazania ogólne

Nadwrażliwość

  • Nadwrażliwość na substancję czynną lewotyroksynę sodową lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL)1.

Nieleczone stany endokrynologiczne

  • Nieleczona nadczynność tarczycy2.
  • Nieleczona podkliniczna (zmniejszone stężenie TSH w surowicy przy prawidłowych stężeniach T3 i T4 o dowolnej etiologii) lub objawowa nadczynność tarczycy3.
  • Nieleczona niedoczynność nadnerczy4.
  • Nieleczona niedoczynność przysadki5.

Stany kardiologiczne

  • Ostry zawał mięśnia sercowego6.
  • Ostre zapalenie mięśnia sercowego7.
  • Ostre zapalenie całego serca8.

Przeciwwskazania w ciąży

Leczenie skojarzone

  • W okresie ciąży niewskazane jest równoczesne przyjmowanie lewotyroksyny i leku przeciwtarczycowego9.
  • Leczenie skojarzone lewotyroksyną i lekami przeciwtarczycowymi w nadczynności tarczycy jest przeciwwskazane w okresie ciąży10.

Dodatkowe informacje

Stosowanie podczas ciąży i w okresie laktacji omówiono w punkcie 4.6. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL)11.

Interakcje

Interakcje wpływające na wchłanianie lewotyroksyny

  • Żywice jonowymienne (np. kolestyramina, kolestypol): Hamują wchłanianie lewotyroksyny. Należy przyjmować lewotyroksynę 4-5 godzin przed podaniem tych leków1.
  • Preparaty zawierające glin, żelazo lub wapń: Osłabiają działanie lewotyroksyny. Należy przyjmować lewotyroksynę co najmniej 2 godziny przed podaniem tych preparatów2.
  • Inhibitory pompy protonowej (IPP): Zmniejszają wchłanianie hormonów tarczycy ze względu na zwiększenie pH soku żołądkowego. Zaleca się regularne monitorowanie czynności tarczycy3.
  • Produkty zawierające soję: Mogą zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny w jelitach. Konieczne może być dostosowanie dawki lewotyroksyny4.

Interakcje wpływające na metabolizm lewotyroksyny

  • Leki indukujące enzymy wątrobowe (np. barbiturany, ryfampicyna, ziele dziurawca): Zwiększają wątrobowy klirens lewotyroksyny, co może wymagać zwiększenia dawki hormonu tarczycy5.
  • Propylotiouracyl, glikokortykoidy, amiodaron: Hamują obwodową konwersję T4 do T3, co może wpływać na skuteczność leczenia6.
  • Inhibitory proteazy (np. rytonawir, lopinawir): Mogą wpływać na działanie lewotyroksyny, wymagając monitorowania parametrów tarczycy7.

Interakcje wpływające na inne leki

  • Leki przeciwcukrzycowe: Lewotyroksyna może osłabiać działanie leków przeciwcukrzycowych. Konieczne jest regularne monitorowanie stężenia glukozy we krwi8.
  • Pochodne kumaryny (np. warfaryna): Lewotyroksyna może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, zwiększając ryzyko krwawień. Konieczne jest monitorowanie parametrów krzepnięcia9.
  • Leki sympatykomimetyczne (np. adrenalina): Działanie tych leków może ulec nasileniu pod wpływem lewotyroksyny10.

Interakcje w badaniach laboratoryjnych

  • Biotyna: Może wpływać na wyniki badań immunologicznych tarczycy, prowadząc do fałszywych wyników11.

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Wpływ lewotyroksyny na ciążę

Lewotyroksyna jest bezpieczna w ciąży przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Nie wykazuje działania teratogennego ani toksycznego na płód1. Jednak nadmierne dawki mogą negatywnie wpływać na rozwój płodu i postnatalny2.

Monitorowanie TSH w ciąży

Zapotrzebowanie na lewotyroksynę może wzrosnąć w ciąży, szczególnie ze względu na zwiększone stężenie TSH już od 4. tygodnia ciąży. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia TSH w każdym trymestrze3.

Dostosowanie dawki po porodzie

Po porodzie dawka lewotyroksyny powinna zostać zmniejszona do wartości sprzed ciąży, ponieważ stężenie TSH wraca do poziomu sprzed poczęcia4.

Wpływ lewotyroksyny na karmienie piersią

Lewotyroksyna przenika do mleka kobiecego, ale w stężeniach niewystarczających do wywołania nadczynności tarczycy lub supresji TSH u noworodka5.

Bezpieczeństwo dla niemowlęcia

Stężenia lewotyroksyny w mleku matki są zbyt niskie, aby wpłynąć na zdrowie dziecka, ale mogą wpłynąć na wyniki badań przesiewowych niedoczynności tarczycy u noworodka6.

Leczenie skojarzone w ciąży

Leczenie skojarzone lewotyroksyną i lekami przeciwtarczycowymi nie jest zalecane w ciąży, ponieważ wymaga zwiększenia dawek leków przeciwtarczycowych, które mogą przenikać przez łożysko i powodować niedoczynność tarczycy u płodu7.

Przeciwwskazania do testów supresyjnych

W ciąży nie należy przeprowadzać testów supresyjnych tarczycy ze względu na przeciwwskazania do stosowania substancji radioaktywnych8.

Działania niepożądane

Działania niepożądane ogólne

Działania niepożądane związane z substancją czynną lewotyroksyną sodową są zwykle wynikiem przedawkowania lub zbyt szybkiego zwiększania dawki na początku leczenia. Typowe objawy obejmują:

  • Objawy nadczynności tarczycy: tachykardia, kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca, duszności, bóle głowy, osłabienie mięśni, uderzenia gorąca, gorączka, wymioty, zaburzenia miesiączkowania, drżenie, niepokój, bezsenność, nadmierne pocenie się, utrata masy ciała, biegunka1.
  • Reakcje alergiczne: wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, reakcje alergiczne związane z układem oddechowym2.

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zaleca się zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia na kilka dni, a następnie ostrożne wznowienie terapii3.

Działania niepożądane wg układów

Zaburzenia układu immunologicznego

  • Nieznana częstość: Reakcje nadwrażliwości4.

Zaburzenia endokrynologiczne

  • Nieznana częstość: Nadczynność tarczycy5.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

  • Nieznana częstość: Wzmożony apetyt6.

Zaburzenia psychiczne

  • Nieznana częstość: Pobudzenie, bezsenność, niepokój7.

Zaburzenia układu nerwowego

  • Rzadko: Łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe u dzieci8.
  • Nieznana częstość: Drżenie, drgawki, ból głowy9.

Zaburzenia serca

  • Nieznana częstość: Dusznica bolesna, zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca, przyspieszona czynność serca, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego10.

Zaburzenia naczyniowe

  • Nieznana częstość: Nagłe zaczerwienienie, nadciśnienie tętnicze11.

Zaburzenia układu oddechowego

  • Nieznana częstość: Duszności12.

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

  • Nieznana częstość: Bóle brzucha, nudności, biegunka, wymioty13.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

  • Nieznana częstość: Nadmierne pocenie, obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka14.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe

  • Nieznana częstość: Kurcze mięśni, osłabienie mięśni15.

Zaburzenia układu rozrodczego

  • Nieznana częstość: Nieregularne miesiączki16.

Zaburzenia ogólne

  • Nieznana częstość: Gorączka17.

Badania diagnostyczne

  • Nieznana częstość: Zmniejszenie masy ciała18.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:

  • Adres: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
  • Tel.: +48 22 49 21 301
  • Faks: +48 22 49 21 309
  • Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu19.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania lewotyroksyny

Przedawkowanie lewotyroksyny może prowadzić do objawów nadczynności tarczycy, takich jak:

  • Tachykardia (przyspieszone tętno)
  • Niepokój i pobudzenie
  • Hiperkineza (nadmierna ruchliwość)
  • Bóle głowy, pocenie się, gorączka
  • Drgawki (u pacjentów z predyspozycjami)
  • Ostra psychoza (szczególnie u pacjentów z ryzykiem zaburzeń psychotycznych)1

Zwiększone stężenie T3 jest bardziej wiarygodnym wskaźnikiem przedawkowania niż zwiększone stężenie T4 lub fT42.

Leczenie przedawkowania lewotyroksyny

Leczenie przedawkowania lewotyroksyny jest objawowe i zależy od stopnia nasilenia objawów:

  • Przerwanie leczenia: Zaleca się natychmiastowe zaprzestanie przyjmowania leku3.
  • Leki beta-adrenolityczne: W przypadku objawów beta-sympatykomimetycznych (np. tachykardia, niepokój) stosuje się leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, takie jak propranolol4.
  • Plazmafereza: W przypadku skrajnie dużych dawek może być konieczne wykonanie plazmaferezy5.
  • Węgiel leczniczy: W przypadku ostrego przedawkowania można ograniczyć wchłanianie leku z przewodu pokarmowego poprzez podanie węgla leczniczego6.

Monitorowanie i powikłania przedawkowania

Przedawkowanie lewotyroksyny wymaga długotrwałego monitorowania ze względu na opóźnione pojawienie się objawów (nawet do 6 dni)7.

Możliwe powikłania:

  • Przełom tarczycowy: Może prowadzić do napadów drgawek, niewydolności serca i śpiączki8.
  • Nagła śmierć sercowa: Opisano przypadki u pacjentów z wieloletnim nadużywaniem lewotyroksyny9.
  • Zmniejszenie gęstości mineralnej kości: Szczególnie u kobiet po menopauzie10.