Jak prawidłowo dawkować lek Kamiren?
Kamiren to lek stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz objawów klinicznych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). W artykule szczegółowo omówimy dawkowanie leku Kamiren, w tym jak i kiedy go stosować, na podstawie informacji zawartych w dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.
Spis treści
- Dawkowanie w przypadku samoistnego nadciśnienia tętniczego
- Dawkowanie w przypadku łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH)
- Dawkowanie w szczególnych przypadkach
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
Dawkowanie w przypadku samoistnego nadciśnienia tętniczego
Leczenie nadciśnienia tętniczego za pomocą leku Kamiren rozpoczyna się od dawki 1 mg raz na dobę. W indywidualnych przypadkach, po 1 do 2 tygodni, dawkę można zwiększyć do 2 mg raz na dobę, a następnie do 4 mg raz na dobę. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 8 mg raz na dobę. Średnia dawka podtrzymująca wynosi 2 do 4 mg doksazosyny raz na dobę. Maksymalna zalecana dawka to 16 mg doksazosyny na dobę[1].
Do rozpoczęcia leczenia zaleca się następujący schemat dawkowania:
- Dzień 1-8: rano 1 mg doksazosyny
- Dzień 9-14: rano 2 mg doksazosyny
Następnie zaleca się zwiększanie dawki do skutecznej dawki podtrzymującej[2].
Dawkowanie w przypadku łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH)
Leczenie BPH rozpoczyna się od dawki 1 mg raz na dobę. W razie potrzeby, po 1 do 2 tygodni, dawkę można zwiększyć do 2 mg doksazosyny raz na dobę, a następnie do 4 mg raz na dobę, w zależności od reakcji pacjenta. Maksymalna zalecana dawka dobowa to 8 mg[1].
Do rozpoczęcia leczenia zaleca się następujący schemat dawkowania:
- Dzień 1-8: 1 mg doksazosyny raz na dobę
- Dzień 9-14: 2 mg doksazosyny raz na dobę
Następnie można indywidualnie zwiększać dawkę do skutecznej dawki podtrzymującej[2].
Dawkowanie w szczególnych przypadkach
Pacjenci w podeszłym wieku: Nie ma potrzeby modyfikowania dawki doksazosyny u pacjentów w podeszłym wieku. Jednak dawka powinna być możliwie jak najmniejsza, a zwiększanie dawki powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą[1].
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Standardowe dawki mogą być stosowane, ponieważ farmakokinetyka doksazosyny nie zmienia się u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Jednak dawka powinna być możliwie jak najmniejsza, a zwiększanie dawki powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą[1].
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Podczas podawania doksazosyny pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować szczególną ostrożność. Brak doświadczenia klinicznego w stosowaniu leku u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby[1].
Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania leku Kamiren u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania[1].
Przeciwwskazania
Doksazosyna jest przeciwwskazana u pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na doksazosynę, inne pochodne chinazoliny (np. prazosyna, terazosyna), lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nie powinna być stosowana u pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym w wywiadzie, z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego i jednoczesnym przekrwieniem górnej części dróg moczowych, przewlekłym zakażeniem dróg moczowych lub kamieniami w pęcherzu moczowym, oraz u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym[1].
Słownik pojęć
- Łagodny rozrost gruczołu krokowego (BPH) – Nienowotworowe powiększenie gruczołu krokowego, które może powodować problemy z oddawaniem moczu.
- Niedociśnienie ortostatyczne – Spadek ciśnienia krwi przy zmianie pozycji ciała z leżącej na stojącą, powodujący zawroty głowy lub omdlenia.
- Doksazosyna – Substancja czynna leku Kamiren, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego i łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.
- Farmakokinetyka – Nauka o tym, jak organizm wchłania, dystrybuuje, metabolizuje i wydala leki.
| Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym | 1 mg raz na dobę, zwiększane do 2 mg, 4 mg, 8 mg, maksymalnie 16 mg |
| Dawkowanie w BPH | 1 mg raz na dobę, zwiększane do 2 mg, 4 mg, maksymalnie 8 mg |
| Pacjenci w podeszłym wieku | Standardowe dawki, możliwie jak najmniejsze |
| Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek | Standardowe dawki, możliwie jak najmniejsze |
| Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby | Ostrożność, brak doświadczenia klinicznego |
| Dzieci i młodzież | Nie zaleca się stosowania |



















