Jak prawidłowo dawkować lek Verospiron?

Verospiron to lek moczopędny stosowany w leczeniu różnych schorzeń, takich jak zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wodobrzusze, obrzęki w zespole nerczycowym oraz hiperaldosteronizm pierwotny. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania tego leku, oparte na dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

• Dawkowanie u dorosłych
• Dawkowanie u dzieci i młodzieży
• Dawkowanie u osób w podeszłym wieku
• Dawkowanie w przypadku zaburzeń czynności nerek
• Sposób podawania
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie u dorosłych

Dawkowanie leku Verospiron u dorosłych zależy od rodzaju schorzenia:

• Zastoinowa niewydolność serca z obrzękiem: Zalecana dawka początkowa to 100 mg na dobę, podawana w dawce pojedynczej lub w kilku dawkach podzielonych. Zakres dawek może wynosić od 25 mg do 200 mg na dobę. Dawkę podtrzymującą należy wyznaczyć indywidualnie dla każdego pacjenta^[1].
• Ciężka niewydolność serca (klasy III-IV wg NYHA): Leczenie należy rozpocząć od dawki 25 mg raz na dobę w skojarzeniu ze standardową terapią. Dawka może być zwiększona do 50 mg raz na dobę, jeśli jest to klinicznie wskazane^[1].
• Leczenie dodatkowe w nadciśnieniu tętniczym: Dawka początkowa wynosi 25 mg na dobę, podawana w dawce pojedynczej. Jeśli po 4 tygodniach nie uzyskano docelowych wartości ciśnienia tętniczego, dawkę można podwoić^[1].
• Wodobrzusze i obrzęki w marskości wątroby: Dawka zależy od stosunku jonów Na+/K+ w moczu. Jeśli stosunek jest większy niż 1,0, zaleca się dawkę 100 mg na dobę. Jeśli stosunek jest mniejszy niż 1,0, dawka wynosi od 200 mg do 400 mg na dobę^[1].
• Wodobrzusze spowodowane nowotworem złośliwym: Zwykle stosowana dawka początkowa wynosi 100 mg do 200 mg na dobę. W ciężkich przypadkach dawkę można zwiększać do 400 mg na dobę^[1].
• Obrzęki w zespole nerczycowym: Zwykle stosowana dawka wynosi 100 mg do 200 mg na dobę^[1].
• Pierwotny hiperaldosteronizm: Dawka dobową wynosi od 100 mg do 400 mg jako przygotowanie do zabiegu operacyjnego. U pacjentów niezakwalifikowanych do leczenia operacyjnego można stosować długotrwałe leczenie podtrzymujące w najmniejszej skutecznej dawce^[1].

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Dzieci i młodzież powinny być leczone wyłącznie pod nadzorem lekarza pediatry. Zalecana dawka początkowa wynosi od 1 mg do 3 mg spironolaktonu na kilogram masy ciała, podawana w dawce pojedynczej lub w 2 do 4 dawkach podzielonych. Podczas leczenia podtrzymującego dawkę należy zmniejszyć do 1-2 mg/kg mc^[1].

Dawkowanie u osób w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku zaleca się rozpoczynanie leczenia od najmniejszej dawki, a następnie stopniowe zwiększanie jej, o ile jest to konieczne, aż do uzyskania maksymalnych korzyści. Należy zachować ostrożność w przypadku ciężkich zaburzeń wątroby i nerek^[1].

Dawkowanie w przypadku zaburzeń czynności nerek

W przypadku zaburzeń czynności nerek (przesączanie kłębuszkowe 10-30 mL/min) należy zmniejszyć dawkę spironolaktonu lub częstość podawania, w zależności od potrzeb. Stosowanie spironolaktonu jest przeciwwskazane w przypadku ciężkiej niewydolności nerek (przesączanie kłębuszkowe <10 mL/min)^[1].

Sposób podawania

Verospiron należy podawać doustnie, najlepiej podczas posiłku. Na ogół dawkę dobową podaje się jako dawkę pojedynczą lub w dwóch dawkach podzielonych. Zaleca się, aby przyjmować pierwszą dawkę danego dnia lub całkowitą dawkę dobową rano^[1].

Słownik pojęć

• Zastoinowa niewydolność serca – Stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi, co prowadzi do gromadzenia się płynów w organizmie.
• Hiperaldosteronizm pierwotny – Schorzenie, w którym nadnercza produkują zbyt dużo aldosteronu, hormonu regulującego gospodarkę wodno-elektrolitową.
• Hiperkaliemia – Zwiększone stężenie potasu we krwi, które może prowadzić do zaburzeń rytmu serca.
• Przesączanie kłębuszkowe – Proces filtracji krwi w nerkach, mierzony w mililitrach na minutę.
• Ginekomastia – Nadmierny rozrost tkanki gruczołu piersiowego u mężczyzn.

Podsumowanie

Verospiron jest lekiem moczopędnym stosowanym w leczeniu różnych schorzeń, takich jak zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wodobrzusze, obrzęki w zespole nerczycowym oraz hiperaldosteronizm pierwotny. Dawkowanie leku zależy od rodzaju schorzenia, wieku pacjenta oraz stanu zdrowia nerek. Lek należy podawać doustnie, najlepiej podczas posiłku. Przeciwwskazania do stosowania leku obejmują nadwrażliwość na spironolakton, bezmocz, ostrą niewydolność nerek, ciężkie zaburzenia czynności nerek, hiperkaliemię, chorobę Addisona oraz jednoczesne stosowanie eplerenonu lub innych leków moczopędnych oszczędzających potas. Możliwe działania niepożądane obejmują hiperkaliemię, zaburzenia elektrolitowe, nudności, wymioty, zawroty głowy, senność, ból głowy, ginekomastię u mężczyzn, zaburzenia miesiączkowania u kobiet oraz reakcje alergiczne.

Verospiron to lek moczopędny stosowany w leczeniu różnych schorzeń. Dawkowanie zależy od rodzaju schorzenia, wieku pacjenta oraz stanu zdrowia nerek. Lek należy podawać doustnie, najlepiej podczas posiłku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na spironolakton, bezmocz, ostrą niewydolność nerek, ciężkie zaburzenia czynności nerek, hiperkaliemię, chorobę Addisona oraz jednoczesne stosowanie eplerenonu lub innych leków moczopędnych oszczędzających potas. Możliwe działania niepożądane to hiperkaliemia, zaburzenia elektrolitowe, nudności, wymioty, zawroty głowy, senność, ból głowy, ginekomastia u mężczyzn, zaburzenia miesiączkowania u kobiet oraz reakcje alergiczne.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku