Jak prawidłowo dawkować lek Pentasa?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawkowanie leku
- Instrukcja stosowania
- Przedawkowanie
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lek Pentasa, zawierający mesalazynę, jest stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia odbytnicy. Działa miejscowo przeciwzapalnie na zmienioną chorobowo ścianę odbytnicy[1]. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Dawkowanie leku
Zalecana dawka leku Pentasa dla dorosłych to 1 g (jeden czopek) 1-2 razy na dobę[2]. U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności zmiany dawkowania[2]. Doświadczenie ze stosowaniem u dzieci jest niewielkie, a dane kliniczne są ograniczone[1].
Instrukcja stosowania
Aby zapewnić skuteczność leku Pentasa, należy przestrzegać poniższych kroków:
- Bezpośrednio przed zastosowaniem czopka zaleca się wypróżnienie[1].
- W celu zachowania higieny, przed wprowadzeniem czopka można założyć na palec ochronną osłonkę[2].
- Wprowadzić czopek do odbytnicy. Aby ułatwić wprowadzenie, czopek można zwilżyć wodą[2].
- Jeśli w ciągu 10 minut czopek zostanie wydalony, należy wprowadzić kolejny czopek[2].
Przedawkowanie
W razie przedawkowania leku Pentasa wskazane jest leczenie objawowe w szpitalu i kontrolowanie czynności nerek[2]. Objawy przedawkowania mogą obejmować zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, hiperwentylację, obrzęk płuc, wymioty, odwodnienie i hipoglikemię[1].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Pentasa może powodować działania niepożądane. Najczęściej zgłaszane to:
- Biegunka
- Nudności
- Ból brzucha
- Ból głowy
- Wymioty
- Wzdęcie
- Wysypka
- Pokrzywka
- Dyskomfort w okolicy odbytu i podrażnienie odbytu
- Świąd odbytu
- Bolesne parcie na stolec[2]
Słownik pojęć
- Mesalazyna – substancja czynna leku Pentasa, działająca przeciwzapalnie.
- Wrzodziejące zapalenie odbytnicy – choroba zapalna jelit, charakteryzująca się przewlekłym stanem zapalnym odbytnicy.
- Skaza krwotoczna – stan chorobowy, w którym dochodzi do nadmiernego krwawienia.
- Hiperwentylacja – nadmierne oddychanie, prowadzące do obniżenia poziomu dwutlenku węgla we krwi.
- Hipoglikemia – niski poziom glukozy we krwi.
Materiały źródłowe
| Dawkowanie | 1 g (jeden czopek) 1-2 razy na dobę |
| Przedawkowanie | Leczenie objawowe w szpitalu, kontrolowanie czynności nerek |
| Możliwe działania niepożądane | Biegunka, nudności, ból brzucha, ból głowy, wymioty, wzdęcie, wysypka, pokrzywka, dyskomfort w okolicy odbytu, świąd odbytu, bolesne parcie na stolec |



















