Dawkowanie leku Metocard: Jak i kiedy stosować?
Metocard to lek należący do grupy beta-adrenolityków, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej, zaburzeń rytmu serca oraz pomocniczo w nadczynności tarczycy. Wczesne rozpoczęcie leczenia metoprololem po przebyciu ostrej fazy zawału mięśnia sercowego zmniejsza obszar martwicy i ryzyko migotania komór, a także umożliwia zastosowanie mniejszych dawek leków przeciwbólowych[1][2].
Spis treści
- Dawkowanie dla dorosłych
- Dawkowanie dla osób starszych
- Dawkowanie w zaburzeniach wątroby
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
- Tabela podsumowująca
Dawkowanie dla dorosłych
Dawkowanie leku Metocard należy ustalać indywidualnie w zależności od jego tolerancji i skuteczności terapeutycznej[1]. Poniżej przedstawiono zalecane dawki dla różnych wskazań:
- Nadciśnienie tętnicze: Dobowa dawka wynosi od 100 do 400 mg, podanych w jednej lub dwóch dawkach podzielonych. Początkowo stosuje się 100 mg na dobę. W zależności od stanu pacjenta i skuteczności leczenia, dawkę dobową można zwiększać w odstępach tygodniowych o 100 mg[1][2].
- Dławica piersiowa: Od 50 do 100 mg metoprololu 2 lub 3 razy na dobę[1][2].
- Zaburzenia rytmu serca: Od 50 do 100 mg metoprololu 2 lub 3 razy na dobę. W razie potrzeby, dawkę dobową można zwiększyć do 300 mg, którą stosuje się w dawkach podzielonych[1][2].
- Nadczynność tarczycy: 50 mg 4 razy na dobę. Dawkę tę należy zmniejszyć, gdy wystąpi eutyreoza[1][2].
- Po przebyciu ostrej fazy zawału mięśnia sercowego: Terapia doustna powinna rozpocząć się w ciągu 15 minut po ostatniej dożylnej iniekcji metoprololu. Lek należy stosować w dawce 50 mg co 6 godzin przez pierwsze 48 godzin. Pacjent, który nie tolerował pełnej dawki dożylnej, powinien otrzymać połowę zalecanej dawki doustnej. Zazwyczaj dawka podtrzymująca wynosi 200 mg na dobę stosowana w dawkach podzielonych[1][2].
Dawkowanie dla osób starszych
U pacjentów w podeszłym wieku, w zależności od stanu czynności nerek i klinicznej reakcji na leczenie, lekarz może zalecić zmniejszenie dawki metoprololu do najmniejszej dawki dostępnej na rynku. Zaleca się stosowanie możliwie najniższej dawki początkowej[1][2].
Dawkowanie w zaburzeniach wątroby
U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, należy rozważyć zmniejszenie dawki[1].
Przeciwwskazania
Metocard nie powinien być stosowany w następujących przypadkach[1][2]:
- Nadwrażliwość na metoprolol, inne leki beta-adrenolityczne lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
- Blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia.
- Nieleczona niewydolność serca.
- Objawowa i klinicznie istotna bradykardia zatokowa.
- Wstrząs kardiogenny.
- Ciężkie zaburzenia obwodowego krążenia tętniczego.
- Niedociśnienie.
- Kwasica metaboliczna.
- Ciężka astma oskrzelowa lub przewlekła obturacyjna choroba płuc.
- Jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (innych niż inhibitory MAO-B).
Słownik pojęć
- Beta-adrenolityki – Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, stosowane głównie w leczeniu chorób serca i nadciśnienia.
- Bradykardia – Wolne bicie serca, poniżej 60 uderzeń na minutę.
- Dławica piersiowa – Ból w klatce piersiowej spowodowany niedostatecznym dopływem krwi do serca.
- Eutyreoza – Stan prawidłowej czynności tarczycy.
- Kwasica metaboliczna – Stan, w którym dochodzi do nadmiernego zakwaszenia organizmu.
- Wstrząs kardiogenny – Stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi do narządów.
Tabela podsumowująca
| Wskazanie | Dawkowanie |
| Nadciśnienie tętnicze | 100-400 mg na dobę |
| Dławica piersiowa | 50-100 mg 2-3 razy na dobę |
| Zaburzenia rytmu serca | 50-100 mg 2-3 razy na dobę |
| Nadczynność tarczycy | 50 mg 4 razy na dobę |
| Po przebyciu ostrej fazy zawału mięśnia sercowego | 50 mg co 6 godzin przez pierwsze 48 godzin, następnie 200 mg na dobę |



















