Wskazania do stosowania leku Lorafen

Lorafen to lek zawierający lorazepam, który należy do grupy benzodiazepin. Jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń i dolegliwości związanych z lękiem i zaburzeniami snu. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat wskazań do stosowania leku Lorafen oraz jego działania.

Spis treści

• Co to jest Lorafen i w jakim celu się go stosuje
• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Co to jest Lorafen i w jakim celu się go stosuje

Lorafen zawiera jako substancję czynną lorazepam, który należy do grupy leków zwanych benzodiazepinami. Lorafen wykazuje działanie przeciwlękowe i nasenne oraz słabsze działanie przeciwdrgawkowe i rozluźniające napięcie mięśni szkieletowych^[2].

Wskazania do stosowania

Lorafen stosowany jest doraźnie i krótkotrwale w leczeniu:

• Lęku różnego pochodzenia – Lorafen jest skuteczny w leczeniu lęku, który może mieć różne przyczyny, takie jak stres, zaburzenia emocjonalne czy choroby somatyczne^[1].
• Zaburzeń snu związanych ze stanami wzmożonego lęku – Lek pomaga w przypadkach, gdy lęk prowadzi do trudności w zasypianiu lub utrzymaniu snu^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie i czas leczenia należy określić dla każdego pacjenta indywidualnie. Poniżej przedstawiono ogólne zalecenia:

• Dorośli i dzieci powyżej 12 lat – W zaburzeniach lękowych początkowo podaje się zwykle 2 mg do 3 mg lorazepamu na dobę w 2 lub 3 dawkach podzielonych, a następnie, jeśli zachodzi konieczność, zwiększa się dawkę do dawki podtrzymującej, która najczęściej wynosi do 6 mg na dobę w 2 lub 3 dawkach podzielonych. Maksymalnie można podać do 10 mg/dobę. W zaburzeniach snu spowodowanych lękiem zwykle podaje się raz na dobę 2 mg do 4 mg lorazepamu przed snem^[1].
• Pacjenci w podeszłym wieku i osłabieni – U pacjentów w podeszłym wieku i osłabionych dawkę początkową należy zmniejszyć o około 50%, a dawkowanie dostosować do potrzeb i tolerancji leku przez pacjenta^[1].
• Dzieci poniżej 12 lat – Bezpieczeństwo i skuteczność lorazepamu u dzieci poniżej 12 lat nie zostały ustalone^[1].
• Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek i (lub) wątroby – Zalecane jest indywidualne ustalanie dawki. Produktu nie należy odstawiać nagle, konieczna jest zawsze stopniowa redukcja dawki^[1].

Przeciwwskazania

Lorafen nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na pochodne 1,4-benzodiazepiny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą^[1].
• Ciężka niewydolność oddechowa^[1].
• Zespół bezdechu sennego^[1].
• Ciężka niewydolność wątroby i nerek^[1].
• Jaskra z wąskim kątem przesączania^[1].
• Miastenia (choroba powodująca osłabienie mięśni i nadmierne zmęczenie)^[1].
• Ostra porfiria (rzadka choroba metaboliczna związana z krwią)^[1].
• Zatrucie alkoholem lub lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy^[1].

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania leku Lorafen należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:

• Tolerancja – Po stosowaniu leku Lorafen przez kilka tygodni, jego skuteczność może się zmniejszyć^[2].
• Uzależnienie – Stosowanie lorazepamu przez dłuższy czas może prowadzić do uzależnienia psychicznego i fizycznego^[2].
• Objawy odstawienia – W przypadku nagłego odstawienia leku mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak bóle głowy, bóle mięśniowe, zwiększony niepokój, napięcie, podniecenie, niepokój ruchowy, dezorientacja, zaburzenia snu, drażliwość^[2].
• Zjawisko „z odbicia” – Podczas odstawiania leku Lorafen może wystąpić przejściowy nawrót nasilonych objawów, które były przyczyną stosowania leku^[2].
• Niepamięć następcza – Lorafen może powodować niepamięć następczą, która pojawia się najczęściej w ciągu kilku godzin od podania leku^[2].
• Reakcje psychiczne i paradoksalne – U dzieci i osób w podeszłym wieku zwiększa się ryzyko pojawienia się nieprawidłowych reakcji psychicznych i paradoksalnych, takich jak niepokój, pobudzenie, drażliwość, agresja, złość, wściekłość, urojenia, koszmary nocne, halucynacje, psychozy, zaburzenia zachowania^[2].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Lorafen może powodować działania niepożądane. Poniżej przedstawiono najczęściej występujące działania niepożądane:

• Senność – Występuje bardzo często i może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn^[2].
• Osłabienie mięśni – Występuje często i może wpływać na koordynację ruchową^[2].
• Reakcje alergiczne – Wysypki, świąd, pokrzywka^[2].
• Dezorientacja – Zaburzenia emocjonalne, brak samokontroli, impulsywność, euforia, zaburzenia snu^[2].
• Ból i zawroty głowy – Zaburzenia świadomości i dezorientacji, niezborność ruchów^[2].
• Zaburzenia widzenia – Niewyraźne, podwójne widzenie^[2].
• Niewielkie obniżenie ciśnienia krwi^[2].
• Nudności – Dolegliwości żołądkowe, uczucie suchości w jamie ustnej^[2].
• Podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych – Zaburzenia czynności wątroby z wystąpieniem żółtaczki^[2].

Słownik pojęć

• Lorazepam – Substancja czynna leku Lorafen, należąca do grupy benzodiazepin, wykazująca działanie przeciwlękowe, nasenne, przeciwdrgawkowe i rozluźniające napięcie mięśni szkieletowych.
• Benzodiazepiny – Grupa leków stosowanych w leczeniu lęku, bezsenności, drgawek i innych zaburzeń psychicznych.
• Niepamięć następcza – Trudność w uczeniu się i zapamiętywaniu nowych informacji po zastosowaniu leku.
• Zjawisko „z odbicia” – Nawrót nasilonych objawów, które były przyczyną stosowania leku, po jego odstawieniu.
• Miastenia – Choroba powodująca osłabienie mięśni i nadmierne zmęczenie.
• Ostra porfiria – Rzadka choroba metaboliczna związana z krwią.