Co to jest szczepionka przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu A i B (ADNr) (adsorbowana)?
Szczepionka przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu A i B (ADNr) (adsorbowana) to preparat, który pozwala uzyskać odporność na zakażenie tymi dwoma groźnymi wirusami1. Należy do grupy szczepionek inaktywowanych – zawiera oczyszczone, nieaktywne formy wirusa typu A oraz fragmenty wirusa typu B uzyskane metodą rekombinacji DNA1. Działanie szczepionki polega na pobudzeniu organizmu do wytworzenia przeciwciał, które chronią przed zachorowaniem na oba typy wirusowego zapalenia wątroby1. Jednak nie w każdej sytuacji jej zastosowanie jest bezpieczne – istnieją zarówno przeciwwskazania bezwzględne, jak i sytuacje, w których należy zachować ostrożność2.
Przeciwwskazania bezwzględne
W pewnych przypadkach szczepionka nie powinna być stosowana pod żadnym pozorem. Do bezwzględnych przeciwwskazań należą:
- Nadwrażliwość (alergia) na substancje czynne szczepionki – osoby uczulone na którykolwiek ze składników szczepionki (zarówno antygeny, jak i substancje pomocnicze, np. neomycynę) nie powinny jej przyjmować, ponieważ może to prowadzić do ciężkiej reakcji alergicznej (anafilaksji), która zagraża życiu2.
- Nadwrażliwość po wcześniejszym podaniu szczepionek przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i/lub B – jeśli po poprzednim szczepieniu przeciwko tym chorobom wystąpiła silna reakcja alergiczna, nie wolno podawać tej szczepionki ponownie2.
- Ostre i ciężkie choroby przebiegające z gorączką – szczepienie należy odroczyć do czasu ustąpienia objawów. Podanie szczepionki w trakcie poważnej infekcji może pogorszyć stan zdrowia i utrudnić ocenę ewentualnych działań niepożądanych2.
Przeciwwskazania względne
W niektórych sytuacjach szczepionka może być podana jedynie po dokładnej ocenie ryzyka przez lekarza. Stosowanie jej jest wtedy możliwe, ale wymaga szczególnej ostrożności oraz indywidualnego podejścia:
- Pacjenci z zaburzeniami odporności – u osób z osłabionym układem immunologicznym (np. w trakcie dializ, po przeszczepieniach, przyjmujących leki immunosupresyjne) szczepionka może nie dać pełnej ochrony. Może być konieczne podanie dodatkowych dawek, a skuteczność szczepienia powinna być oceniana przez lekarza3.
- Osoby otyłe (BMI ≥30 kg/m²) – u osób z otyłością odpowiedź immunologiczna może być słabsza, co oznacza, że szczepionka może nie zapewnić pełnej ochrony przed chorobą3.
- Starszy wiek, płeć męska, nikotynizm, przewlekłe schorzenia – czynniki te mogą zmniejszać skuteczność szczepienia i wymagają indywidualnej oceny przez lekarza3.
- Pacjenci z małopłytkowością lub zaburzeniami krzepliwości – u tych osób szczepionka może być wyjątkowo podana podskórnie zamiast domięśniowo, aby uniknąć krwawień4.
Zachowaj szczególną ostrożność
Są sytuacje, w których szczepionka nie jest przeciwwskazana, ale jej podanie wymaga szczególnej ostrożności i dostosowania sposobu stosowania:
- Skłonność do omdleń – po podaniu (a czasem nawet przed podaniem) szczepionki mogą wystąpić omdlenia, zwłaszcza u młodzieży. W trakcie omdlenia mogą pojawić się objawy neurologiczne (przemijające zaburzenia widzenia, mrowienie, drżenia kończyn). Zaleca się zachowanie środków ostrożności, by zapobiec urazom podczas omdlenia5.
- Podanie osobom w fazie inkubacji zakażenia – nie wiadomo, czy szczepienie osoby, która już została zakażona, ale nie ma jeszcze objawów, zapobiegnie rozwojowi choroby5.
- Pacjenci z zaburzeniami odporności lub przewlekłymi chorobami – mogą wymagać większej liczby dawek lub dodatkowych badań, aby upewnić się, że szczepienie było skuteczne34.
- Podanie szczepionki śródskórnie lub domięśniowo w pośladek – taka droga podania może być mniej skuteczna, dlatego należy jej unikać. Wyjątkowo dopuszcza się podanie podskórne u osób z problemami krzepliwości krwi4.
- Ryzyko reakcji anafilaktycznej – po szczepieniu mogą wystąpić bardzo rzadkie, ale groźne reakcje alergiczne. Po podaniu szczepionki należy zapewnić dostęp do natychmiastowej pomocy medycznej4.
Dostosowanie dawki i monitorowanie skuteczności szczepienia
W przypadku pacjentów z zaburzeniami odporności lub przewlekłymi chorobami, podstawowe szczepienie może nie wystarczyć do uzyskania odpowiedniego poziomu ochrony. Może być konieczne wykonanie badań serologicznych po szczepieniu i rozważenie podania dodatkowych dawek szczepionki, jeśli nie uzyskano odpowiedniej odpowiedzi immunologicznej34.
- Nie szczepić osób uczulonych na składniki szczepionki lub neomycynę.
- Nie szczepić osób z ostrą, ciężką chorobą i gorączką – szczepienie należy odroczyć.
- U osób z zaburzeniami odporności, przewlekłymi chorobami lub otyłością skuteczność szczepionki może być niższa.
- Po szczepieniu mogą wystąpić omdlenia – szczególnie u młodzieży.
- Szczepionka nie powinna być podawana donaczyniowo, śródskórnie ani domięśniowo w pośladek (z wyjątkiem podania podskórnego u osób z zaburzeniami krzepliwości).
Tabela podsumowująca przeciwwskazania
| Przeciwwskazanie | Typ (bezwzględne/względne) |
|---|---|
| Nadwrażliwość na substancje czynne lub neomycynę | Przeciwwskazane |
| Nadwrażliwość po wcześniejszym podaniu szczepionki przeciw WZW A/B | Przeciwwskazane |
| Ostra i ciężka choroba z gorączką | Przeciwwskazane |
| Zaburzenia odporności | Należy zachować ostrożność |
| Otyłość, starszy wiek, płeć męska, przewlekłe choroby, nikotynizm | Należy zachować ostrożność |
| Małopłytkowość, zaburzenia krzepliwości | Należy zachować ostrożność |
| Skłonność do omdleń | Należy zachować ostrożność |
Szczepionka przeciw WZW A i B (ADNr) – bezpieczeństwo przede wszystkim
Szczepionka przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu A i B (ADNr) (adsorbowana) jest skutecznym sposobem ochrony przed groźnymi chorobami zakaźnymi, jednak nie jest odpowiednia dla każdego. Przeciwwskazania bezwzględne, takie jak alergia na składniki preparatu czy ciężka infekcja, wykluczają jej zastosowanie. W innych przypadkach, zwłaszcza przy zaburzeniach odporności lub u osób z przewlekłymi chorobami, decyzję o szczepieniu podejmuje lekarz po dokładnej ocenie ryzyka. Przestrzeganie przeciwwskazań i zaleceń dotyczących szczególnej ostrożności gwarantuje maksymalne bezpieczeństwo szczepienia i skuteczność ochrony przed zakażeniem234.

















