Menu

Złośliwy zespół neuroleptyczny

Produkty powiązane z złośliwy zespół neuroleptyczny
Akineton SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 4 mg
Akineton SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 4 mg
Akineton, tabletki, 2 mg
Akineton, tabletki, 2 mg
Aropilo SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Aropilo SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Aropilo SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 4 mg
Aropilo SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 4 mg
Aropilo SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Aropilo SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Aropilo, tabletki powlekane, 0,25 mg
Aropilo, tabletki powlekane, 0,25 mg
Aropilo, tabletki powlekane, 0,5 mg
Aropilo, tabletki powlekane, 0,5 mg
Dostinex, tabletki, 0,5 mg
Dostinex, tabletki, 0,5 mg
Madopar 125 mg, kapsułki, 100 mg + 25 mg
Madopar 125 mg, kapsułki, 100 mg + 25 mg
Madopar, kapsułki, 200 mg + 50 mg
Madopar, kapsułki, 200 mg + 50 mg
Madopar, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej, 100 mg + 25 mg
Madopar, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej, 100 mg + 25 mg
Madopar, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej, 50 mg + 12,5 mg
Madopar, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej, 50 mg + 12,5 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Venlafaxine Aurovitas, 150 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  2. Venlafaxine Aurovitas, 75 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  3. Polkepral, 1000 mg – wskazania – na co działa?
  4. Rispolept Consta, 37,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Donesyn, 10 mg – wskazania – na co działa?
  6. Donesyn, 10 mg – dawkowanie leku
  7. Donesyn, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Concerta, 36 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Fluoxetin Polpharma, 20 mg – przeciwwskazania
  10. Rileptid 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Rileptid 4 mg – dawkowanie leku
  12. Zolaxa, 5 mg – przedawkowanie leku
  13. Madopar – przedawkowanie leku
  14. Requip-Modutab, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Requip-Modutab, 2 mg – dawkowanie leku
  16. Requip-Modutab, 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Requip-Modutab, 4 mg – dawkowanie leku
  18. Requip, 1 mg – dawkowanie leku
  19. Ranofren, 5 mg – przedawkowanie leku
  20. Ranofren, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Olanzapine +pharma, 5 mg – przedawkowanie leku
  22. Olanzapin Krka, 20 mg – przeciwwskazania
  23. Olanzapin Krka, 20 mg – dawkowanie leku
  24. Olanzapin Krka, 20 mg – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Venlafaxine Aurovitas, 150 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Venlafaxine Apotex może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z inhibitorami monoaminooksydazy, lekami przeciwdepresyjnymi, przeciwpsychotycznymi, przeciwbólowymi, antybiotykami i lekami przeciwarytmicznymi. Może również wchodzić w interakcje z substancjami innymi niż leki, takimi jak ziele dziurawca i suplementy tryptofanu. Pacjentom zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania wenlafaksyny.

  • Ilustracja poradnika Venlafaxine Aurovitas, 75 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Venlafaxine Apotex może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z IMAO, SSRI, SNRI, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, litem, haloperydolem, rysperydonem, metoprololem i ketokonazolem. Może również wchodzić w interakcje z ziołami i suplementami diety, takimi jak ziele dziurawca zwyczajnego i suplementy tryptofanu. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Venlafaxine Apotex jest niewskazane, ponieważ może nasilać działania niepożądane leku i wpływać na skuteczność leczenia.

  • Ilustracja poradnika Polkepral, 1000 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Polkepral, zawierający lewetyracetam, jest stosowany w leczeniu różnych form padaczki. Wskazania obejmują napady częściowe, napady miokloniczne oraz napady toniczno-kloniczne pierwotnie uogólnione. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i rodzaju padaczki. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na lewetyracetam lub inne składniki leku. Najczęstsze działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból głowy, zmęczenie i zawroty głowy.

  • Ilustracja poradnika Rispolept Consta, 37,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Rispolept Consta, lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu podtrzymującym schizofrenii, może wywoływać różnorodne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to objawy przeziębienia, trudności z zasypianiem, depresja, lęk, parkinsonizm i ból głowy. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zakażenie dróg oddechowych, zmniejszenie liczby białych krwinek, reakcje alergiczne, podwyższony nastrój (mania) i drgawki. Rzadkie skutki uboczne to zakrzepy krwi, złośliwy zespół neuroleptyczny, priapizm i ciężkie reakcje alergiczne. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują zagrażające życiu powikłania związane z niewyrównaną cukrzycą, ciężkie reakcje alergiczne z obrzękiem i brak czynności jelit. Działania niepożądane o nieznanej częstości to ciężka lub zagrażająca życiu wysypka oraz szybkie bicie serca po zmianie…

  • Ilustracja poradnika Donesyn, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Donesyn, zawierający chlorowodorek donepezylu, jest stosowany w leczeniu objawowym łagodnej do średnio ciężkiej postaci otępienia w chorobie Alzheimera. Zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg na dobę, zwiększana do 10 mg na dobę po miesiącu. Przeciwwskazaniami są nadwrażliwość na donepezyl, pochodne piperydyny oraz ciężka niewydolność wątroby. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie problemy zdrowotne, takie jak problemy z sercem, wrzody żołądka, trudności z oddawaniem moczu, napady drgawek czy astma. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są biegunka, nudności, ból głowy, zmęczenie, wymioty i bezsenność.

  • Ilustracja poradnika Donesyn, 10 mg – dawkowanie leku

    Lek Donesyn stosuje się w leczeniu objawowym łagodnej do średnio ciężkiej postaci otępienia w chorobie Alzheimera. Dawkowanie rozpoczyna się od 5 mg na dobę, a po miesiącu można je zwiększyć do 10 mg na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, wieczorem przed snem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na donepezyl, pochodne piperydyny oraz substancje pomocnicze. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności, ból głowy, zmęczenie, kurcze mięśni i bezsenność.

  • Ilustracja poradnika Donesyn, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Donesyn, stosowany w leczeniu objawowym łagodnej do średnio ciężkiej postaci otępienia w chorobie Alzheimera, może powodować różnorodne działania niepożądane, takie jak biegunka, nudności, ból głowy, halucynacje, pobudzenie, agresywne zachowanie, nietypowe sny, omdlenia, zawroty głowy, problemy ze snem, wymioty, zaburzenia żołądkowe, wysypka, zmęczenie, świąd, kurcze mięśni, nietrzymanie moczu, wypadki i ból. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak zaburzenia czynności wątroby, wrzody żołądka lub dwunastnicy, krwawienie z żołądka lub jelit, napady padaczkowe, złośliwy zespół neuroleptyczny lub rabdomioliza, należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza. Nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Concerta, 36 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Concerta to lek stosowany w leczeniu ADHD, który może powodować różnorodne działania niepożądane, od częstych, takich jak bóle głowy i nerwowość, po bardzo rzadkie, takie jak zawał serca i nagła śmierć. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych ryzyk i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Fluoxetin Polpharma, 20 mg – przeciwwskazania

    Fluoxetin Polpharma to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych i bulimii. Przed rozpoczęciem terapii należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na składniki leku, stosowanie MAO lub metoprololu. Ważne jest również omówienie z lekarzem wszelkich środków ostrożności, takich jak historia padaczki, mania, cukrzyca, zaburzenia czynności wątroby i serca. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, nudności, bezsenność, zmęczenie i biegunka. Nie zaleca się picia alkoholu podczas leczenia. W razie pominięcia dawki, należy przyjąć kolejną dawkę następnego dnia.

  • Ilustracja poradnika Rileptid 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Rileptid, zawierający rysperydon, jest stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych oraz krótkotrwałej agresji. Może powodować różne działania niepożądane, w tym częste (trudności z zasypianiem, parkinsonizm, ospałość, ból głowy), niezbyt częste (zakażenia układu oddechowego, zmniejszenie liczby białych krwinek, reakcje alergiczne, cukrzyca, zmniejszenie masy ciała) oraz rzadkie (znaczne zmniejszenie liczby białych krwinek, nieprawidłowe wydzielanie hormonu regulującego objętość moczu, picie niebezpiecznie dużej ilości wody, katatonia, śpiączka spowodowana niewyrównaną cukrzycą). U dzieci i młodzieży niektóre działania niepożądane, takie jak senność, zmęczenie, ból głowy, wzmożone łaknienie i wymioty, mogą występować częściej niż u dorosłych.

  • Ilustracja poradnika Rileptid 4 mg – dawkowanie leku

    Rileptid to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych oraz agresji u pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera i zaburzeniami zachowania u dzieci i młodzieży. Dawkowanie leku różni się w zależności od wieku pacjenta i rodzaju schorzenia. Dorośli z schizofrenią powinni zaczynać od 2 mg na dobę, zwiększając do 4-6 mg, natomiast pacjenci w podeszłym wieku zaczynają od 0,5 mg dwa razy na dobę. W leczeniu epizodów maniakalnych dorośli zaczynają od 2 mg raz na dobę, a pacjenci w podeszłym wieku od 0,5 mg dwa razy na dobę. Dawkowanie dla dzieci i młodzieży zależy od masy ciała. Pacjenci z…

  • Ilustracja poradnika Zolaxa, 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Zolaxa, zawierającego olanzapinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Standardowa dawka dobowa wynosi od 5 mg do 20 mg, a przypadki zgonów odnotowano już po przyjęciu jednorazowej dawki nie większej niż 450 mg. Objawy przedawkowania obejmują m.in. częstoskurcz, pobudzenie, dyzartrię, objawy pozapiramidowe, delirium, drgawki, śpiączkę, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresję oddechową, zachłyśnięcie, nadciśnienie lub niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca oraz zatrzymanie krążenia i oddychania. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie obejmuje płukanie żołądka, podawanie węgla aktywnego, leczenie objawowe oraz monitorowanie czynności życiowych.

  • Ilustracja poradnika Madopar – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Madopar może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia rytmu serca, dezorientacja, nudności, wymioty oraz dyskinezy. Standardowe dawkowanie leku wynosi od 300 do 800 mg lewodopy dziennie w leczeniu choroby Parkinsona oraz maksymalnie 500 mg w leczeniu zespołu niespokojnych nóg. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie obejmuje monitorowanie podstawowych czynności życiowych, leczenie objawowe oraz zapobieganie dalszemu wchłanianiu leku.

  • Ilustracja poradnika Requip-Modutab, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Requip-Modutab, stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, może powodować różne działania niepożądane. Bardzo częste skutki uboczne to omdlenia, uczucie senności i nudności. Częste działania niepożądane obejmują nagłe napady snu, omamy, wymioty, zawroty głowy, zgagę, ból brzucha, zaparcia i obrzęki nóg, stóp lub rąk. Niezbyt częste skutki uboczne to zawroty głowy lub omdlenia, niskie ciśnienie krwi, nadzwyczajna senność, zaburzenia psychiczne i czkawka. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują reakcje alergiczne, zmiany czynnościowe wątroby, agresywne zachowanie, nadmierne stosowanie leku, zaburzenia kontroli impulsów, epizody nadmiernej ruchliwości, zespół odstawienia agonisty dopaminy i spontaniczną erekcję. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Requip-Modutab, 2 mg – dawkowanie leku

    Requip-Modutab to lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona. Dawkowanie leku jest indywidualnie dostosowywane, zaczynając od 2 mg raz na dobę przez pierwszy tydzień, a następnie zwiększając do 4 mg raz na dobę od drugiego tygodnia. Maksymalna dawka wynosi 24 mg na dobę. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek dawki mogą być dostosowywane. Zmiana leczenia z tabletek powlekanych na Requip-Modutab może być dokonana z dnia na dzień. Przerwanie leczenia powinno być stopniowe, aby uniknąć złośliwego zespołu neuroleptycznego. Możliwe działania niepożądane to omdlenia, senność, nudności, omamy i zawroty głowy.

  • Ilustracja poradnika Requip-Modutab, 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Requip-Modutab, zawierający ropinirol, jest lekiem stosowanym w leczeniu choroby Parkinsona. Może powodować działania niepożądane, takie jak omdlenia, senność i nudności. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem. Nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem, ponieważ może to prowadzić do nasilenia objawów choroby oraz wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego.

  • Ilustracja poradnika Requip-Modutab, 4 mg – dawkowanie leku

    Requip-Modutab to lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona. Dawkowanie jest indywidualnie dostosowywane przez lekarza, a lek należy przyjmować raz na dobę, o podobnej porze każdego dnia. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu należy połykać w całości. Nie należy nagle przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem. Najczęstsze działania niepożądane to omdlenia, senność i nudności.

  • Ilustracja poradnika Requip, 1 mg – dawkowanie leku

    REQUIP to lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona. Dawkowanie leku jest indywidualnie dostosowywane, zaczynając od 0,25 mg trzy razy na dobę, z możliwością zwiększania dawki co tydzień. Lek należy przyjmować doustnie, najlepiej w czasie posiłku. Przerwanie stosowania leku powinno być stopniowe, aby uniknąć złośliwego zespołu neuroleptycznego. Możliwe działania niepożądane to m.in. omdlenia, uczucie senności i nudności.

  • Ilustracja poradnika Ranofren, 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Ranofren, zawierającego olanzapinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia rytmu serca, drgawki, śpiączka i złośliwy zespół neuroleptyczny. Objawy przedawkowania obejmują przyspieszone bicie serca, pobudzenie, trudności w mówieniu oraz mimowolne ruchy mięśni twarzy i języka. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Postępowanie obejmuje płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Ranofren, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ranofren, lek przeciwpsychotyczny zawierający olanzapinę, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to zwiększenie masy ciała, senność i zawroty głowy. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny czy zapalenie trzustki. Pacjenci powinni być świadomi tych skutków ubocznych i konsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Olanzapine +pharma, 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Olanzapine +pharma może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak przyspieszone bicie serca, pobudzenie, trudności w mówieniu, mimowolne ruchy, ograniczenie świadomości, delirium, drgawki, śpiączka, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, wysokie lub niskie ciśnienie krwi oraz zaburzenia rytmu serca. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać do szpitala. Standardowa dawka dobowa wynosi od 5 do 20 mg, a przypadki śmiertelne odnotowano już po przyjęciu jednorazowej dawki nie większej niż 450 mg. Postępowanie obejmuje nie prowokowanie wymiotów, płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, leczenie objawowe, unikanie adrenaliny i dopaminy, monitorowanie czynności układu sercowo-naczyniowego oraz ścisłą…

  • Ilustracja poradnika Olanzapin Krka, 20 mg – przeciwwskazania

    Olanzapin Krka jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na olanzapinę lub jaskry. Przed rozpoczęciem terapii należy zwrócić uwagę na środki ostrożności, takie jak otępienie, nieprawidłowe ruchy, zespół neuroleptyczny, przyrost masy ciała, wysokie stężenie cukru i lipidów oraz zakrzepy. Najczęstsze działania niepożądane to zwiększenie masy ciała, senność oraz zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi. W razie wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Olanzapin Krka, 20 mg – dawkowanie leku

    Olanzapin Krka to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii oraz epizodów manii. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę dla schizofrenii i 15 mg dla epizodów manii. Dawkowanie może być dostosowane w zależności od stanu pacjenta, w zakresie 5-20 mg na dobę. Szczególne grupy pacjentów, takie jak osoby starsze, osoby z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, oraz osoby palące tytoń, mogą wymagać dostosowania dawki. Tabletki należy przyjmować raz na dobę, najlepiej o tej samej porze każdego dnia. W przypadku nagłego przerwania stosowania leku mogą pojawić się objawy odstawienia, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki pod nadzorem lekarza.

  • Ilustracja poradnika Olanzapin Krka, 20 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Olanzapin Krka może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak tachykardia, pobudzenie, dyzartria, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, majaczenie, drgawki, śpiączka, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, nadciśnienie lub niedociśnienie, arytmie oraz zatrzymanie krążenia i oddychania. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Postępowanie obejmuje płukanie żołądka, podawanie węgla aktywowanego, leczenie objawowe, unikanie adrenaliny i dopaminy oraz monitorowanie czynności układu krążenia.