Menu

Zatrzymanie moczu

Produkty powiązane z zatrzymanie moczu
Stoperan, kapsułki, 2 mg
Stoperan, kapsułki, 2 mg
Thiocodin, tabletki, 15 mg + 300 mg
Thiocodin, tabletki, 15 mg + 300 mg
Adrenalina WZF, roztwór do wstrzykiwań, 300 μg/0,3 ml
Adrenalina WZF, roztwór do wstrzykiwań, 300 μg/0,3 ml
Antidol, tabletki, 500 mg + 15 mg
Antidol, tabletki, 500 mg + 15 mg
Atarax, syrop,10 mg/5 ml
Atarax, syrop,10 mg/5 ml
Atarax, tabletki powlekane, 25 mg
Atarax, tabletki powlekane, 25 mg
Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/1 ml
Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/1 ml
Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Ditropan, tabletki, 5 mg
Ditropan, tabletki, 5 mg
Doreta, tabletki powlekane, 37,5+325 mg
Doreta, tabletki powlekane, 37,5+325 mg
Doreta, tabletki powlekane, 75+650 mg
Doreta, tabletki powlekane, 75+650 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Malwina Krause
Malwina Krause
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Bupivacaine Grindeks, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Ropimol, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Symquel XR, 300 mg – przeciwwskazania
  4. Stoperan S, 2 mg + 125 mg – przeciwwskazania
  5. Stoperan S, 2 mg + 125 mg – przedawkowanie leku
  6. Symquel XR, 200 mg – przeciwwskazania
  7. Symquel XR, 200 mg – przedawkowanie leku
  8. KETREL XR, 50 mg – przeciwwskazania
  9. KETREL XR, 50 mg – przedawkowanie leku
  10. Ibum Zatoki, 200 mg + 30 mg – przeciwwskazania
  11. Ibum Zatoki, 200 mg + 30 mg – dawkowanie leku
  12. Evertas, 4,6 mg/24 h – wskazania – na co działa?
  13. Choligrip Menthol Active, 600 mg + 40 mg + 10 – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Vellofent, 133 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Vellofent, 133 mcg – dawkowanie leku
  16. Intratect, 100 g/l – przedawkowanie leku
  17. Rywastygmina Aurovitas – przeciwwskazania
  18. Rywastigmina Aurovitas, 4,6 mg/24 h – przeciwwskazania
  19. Betesda – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Defur, 4 mg – przeciwwskazania
  21. Defur, 4 mg – dawkowanie leku
  22. Defur, 4 mg – przedawkowanie leku
  23. Defur, 4 mg – skład leku
  24. Defur, 4 mg – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Bupivacaine Grindeks, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Bupivacaine Grindeks jest stosowany jako środek miejscowo znieczulający. Może powodować różne działania niepożądane, w tym niskie ciśnienie krwi, nudności, nieprawidłowe czucie, zawroty głowy, zwolnienie rytmu serca, wysokie ciśnienie krwi oraz zatrzymanie moczu. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują drgawki, drętwienie okolic ust i języka, szum w uszach, niewyraźne widzenie, utratę przytomności, drżenie mięśniowe, uczucie pustki w głowie oraz zaburzenia mowy. Rzadkie działania niepożądane to neuropatia, zapalenie pajęczynówki, podwójne widzenie, zaburzenia rytmu serca oraz hamowanie lub zatrzymanie czynności oddechowej. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne, takie jak wysypka, obrzęk twarzy, warg, języka i gardła, reakcja anafilaktyczna oraz wstrząs anafilaktyczny.

  • Ilustracja poradnika Ropimol, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Ropimol, zawierający ropiwakainy chlorowodorek, jest stosowany jako lek miejscowo znieczulający podawany dooponowo. Może powodować działania niepożądane, takie jak obniżone ciśnienie krwi, nudności, parestezje, trudności z oddawaniem moczu, wysokie ciśnienie krwi, zawroty głowy, bóle głowy, wymioty, ból pleców, wysoka temperatura i dreszcze. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy natychmiast powiadomić lekarza.

  • Ilustracja poradnika Symquel XR, 300 mg – przeciwwskazania

    Symquel XR to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii, zaburzeń afektywnych dwubiegunowych i ciężkich zaburzeń depresyjnych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na kwetiapinę, jednoczesnego stosowania niektórych leków, problemów z sercem, niskiego ciśnienia tętniczego krwi, przebytego udaru mózgu, zaburzeń czynności wątroby, napadów drgawek, małej liczby białych krwinek, cukrzycy, zakrzepów krwi, otępienia starczego, choroby Parkinsona, bezdechu sennego, zatrzymania moczu oraz nadużywania alkoholu lub narkotyków. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Stoperan S, 2 mg + 125 mg – przeciwwskazania

    Stoperan S jest lekiem na krótkotrwałą biegunkę i ostrą biegunkę związaną z zespołem jelita drażliwego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości, wysokiej gorączki, chorób zapalnych jelit, biegunki po antybiotykach, zaparcia, wzdętego brzucha, bakteryjnego zapalenia jelit oraz u dzieci poniżej 12 lat i młodzieży poniżej 18 lat w przypadku IBS. Należy zachować ostrożność w przypadku ciężkiej biegunki, AIDS, choroby wątroby oraz interakcji z innymi lekami. W przypadku przedawkowania należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

  • Ilustracja poradnika Stoperan S, 2 mg + 125 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Stoperan S może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia pracy serca i układu nerwowego. Maksymalna dawka to 4 tabletki na dobę przez nie dłużej niż 2 dni. Objawy przedawkowania obejmują przyspieszoną akcję serca, nieregularny rytm serca, sztywność mięśni, nieskoordynowane ruchy, senność, trudności w oddawaniu moczu, płytki oddech, suchość w jamie ustnej, zwężenie źrenic, ból brzucha, nudności, wymioty i zaparcie. Leczenie przedawkowania polega na podaniu naloksonu i ścisłej kontroli lekarza przez co najmniej 48 godzin.

  • Ilustracja poradnika Symquel XR, 200 mg – przeciwwskazania

    Lek Symquel XR, zawierający kwetiapinę, jest stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia, zaburzenia afektywne dwubiegunowe i ciężkie zaburzenia depresyjne. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na kwetiapinę oraz jednoczesnego stosowania niektórych leków, takich jak leki stosowane w leczeniu HIV, leki z grupy azoli, erytromycyna, klarytromycyna i nefazodon. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie problemy zdrowotne, takie jak problemy z sercem, niskie ciśnienie, przebyte udary, zaburzenia wątroby, napady drgawek, mała liczba białych krwinek, cukrzyca, zakrzepy krwi, otępienie starcze, choroba Parkinsona, bezdech senny, zatrzymanie moczu oraz nadużywanie alkoholu lub narkotyków. Lek Symquel XR może wchodzić w interakcje…

  • Ilustracja poradnika Symquel XR, 200 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Symquel XR może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, uspokojenie, tachykardia, niedociśnienie tętnicze, działania przeciwcholinergiczne, wydłużenie odstępu QT, napady drgawek, stan padaczkowy, rabdomioliza, depresja oddechowa, splątanie, majaczenie, pobudzenie, śpiączka i zgon. Przedawkowanie może wystąpić, gdy pacjent przyjmie dawkę znacznie przekraczającą zalecany zakres, na przykład kilkukrotnie większą niż 800 mg na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Leczenie polega na leczeniu objawowym i podtrzymującym, w tym na płukaniu żołądka, podaniu węgla aktywnego, monitorowaniu i podtrzymaniu czynności układu krążenia oraz diagnostyce obrazowej.

  • Ilustracja poradnika KETREL XR, 50 mg – przeciwwskazania

    Lek KETREL XR jest stosowany w leczeniu schizofrenii, manii oraz ciężkich epizodów depresyjnych w przebiegu choroby dwubiegunowej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na kwetiapinę oraz jednoczesne stosowanie z niektórymi lekami. Środki ostrożności dotyczą chorób serca, niskiego ciśnienia krwi, przebytego udaru mózgu, problemów z wątrobą, napadów padaczkowych, cukrzycy, małej liczby białych krwinek, otępienia, choroby Parkinsona, zakrzepów żylnych, bezdechu sennego, zatrzymania moczu oraz nadużywania alkoholu lub leków. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność, zwiększenie masy ciała oraz zmiany stężenia lipidów we krwi. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas stosowania leku. W przypadku pominięcia dawki, należy zażyć ją…

  • Ilustracja poradnika KETREL XR, 50 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku KETREL XR może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, tachykardia, niedociśnienie, efekty antycholinergiczne, wydłużenie odstępu QT, drgawki, stan padaczkowy, rabdomioliza, depresja oddechowa, splątanie, majaczenie, śpiączka i zgon. Standardowe dawki terapeutyczne wynoszą od 150 mg do 800 mg na dobę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast uzyskać pomoc medyczną, monitorować czynności życiowe, rozważyć płukanie żołądka i podanie węgla aktywowanego oraz unikać epinefryny i dopaminy.

  • Ilustracja poradnika Ibum Zatoki, 200 mg + 30 mg – przeciwwskazania

    Lek Ibum Zatoki nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na jego składniki, alergii na niesteroidowe leki przeciwzapalne, chorób przewodu pokarmowego, skazy krwotocznej, niewydolności narządów, ciąży, karmienia piersią, jednoczesnego stosowania innych NLPZ, ciężkich zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, zatrzymania moczu, nadczynności tarczycy, jaskry z wąskim kątem oraz przebytych krwotocznych udarów mózgu.

  • Ilustracja poradnika Ibum Zatoki, 200 mg + 30 mg – dawkowanie leku

    Lek Ibum Zatoki stosuje się w celu złagodzenia objawów niedrożności nosa i zatok, bólu głowy oraz gorączki. Dorośli i młodzież powyżej 12 lat powinni przyjmować 1-2 tabletki co 4 godziny po posiłkach, maksymalnie 6 tabletek na dobę. Osoby starsze nie wymagają modyfikacji dawkowania, o ile nie mają zaburzeń czynności nerek lub wątroby. Leku nie należy stosować w przypadku uczulenia, choroby wrzodowej, ciężkiej niewydolności narządów, ciąży, karmienia piersią, jednoczesnego stosowania NLPZ, ciężkich zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, nadciśnienia, zatrzymania moczu, nadczynności tarczycy, jaskry oraz krwotocznego udaru mózgu. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku występowania tocznia rumieniowatego, chorób przewodu…

  • Ilustracja poradnika Evertas, 4,6 mg/24 h – wskazania – na co działa?

    Lek Evertas jest stosowany w leczeniu łagodnego do umiarkowanie ciężkiego otępienia typu alzheimerowskiego. Substancją czynną jest rywastygmina, która blokuje enzymy rozkładające acetylocholinę, co pomaga w łagodzeniu objawów choroby. Leczenie rozpoczyna się od dawki 4,6 mg/24 h, a po 4 tygodniach dawkę można zwiększyć do 9,5 mg/24 h. Przeciwwskazaniami są nadwrażliwość na rywastygminę, inne karbaminiany oraz wcześniejsze reakcje skórne. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są reakcje skórne, nudności, wymioty, biegunka, ból głowy, zawroty głowy, utrata apetytu, pobudzenie, senność i nietrzymanie moczu.

  • Ilustracja poradnika Choligrip Menthol Active, 600 mg + 40 mg + 10 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Choligrip Menthol Active to lek na grypę i przeziębienie, który może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, problemy skórne, problemy z oddychaniem, problemy z wątrobą, problemy z oczami, problemy z sercem oraz problemy z oddawaniem moczu. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast zaprzestać stosowania leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Vellofent, 133 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Vellofent to lek zawierający fentanyl, stosowany w leczeniu bólu przebijającego u pacjentów z chorobą nowotworową. Może powodować różne działania niepożądane, w tym nudności, zaparcie, senność, uspokojenie i zawroty głowy. Niezbyt częste działania obejmują zmniejszony apetyt, wzdęcia, próchnicę zębów, niedrożność jelit, złe samopoczucie, mrowienie lub drętwienie, drgawki, śpiączkę, dziwne sny, depresję, zmiany nastroju i trudności w oddawaniu moczu. Rzadkie działania to spłycenie i spowolnienie oddechu, niskie ciśnienie krwi i wstrząs. Działania o nieznanej częstości obejmują cofnięcie się dziąseł, utratę zębów, nagłe zaczerwienienie twarzy, biegunkę, obrzęki rąk lub nóg, zmęczenie, bezsenność, gorączkę, zespół z odstawienia, uzależnienie od leków, nadużywanie leków i majaczenie.

  • Ilustracja poradnika Vellofent, 133 mcg – dawkowanie leku

    Vellofent to lek przeciwbólowy zawierający fentanyl, stosowany w leczeniu bólu przebijającego u pacjentów z chorobą nowotworową. Lek należy stosować podjęzykowo, umieszczając tabletkę pod językiem i pozwalając na jej całkowite rozpuszczenie. Dawkowanie ustala lekarz, a lek nie powinien być stosowany częściej niż cztery razy na dobę. Vellofent może powodować działania niepożądane, takie jak spłycenie i spowolnienie oddechu, niskie ciśnienie krwi, wstrząs, nudności, zaparcie, senność, uspokojenie i zawroty głowy. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w oryginalnym opakowaniu blistrowym, w zabezpieczonym i zamkniętym miejscu.

  • Ilustracja poradnika Intratect, 100 g/l – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Intratect 100 g/l może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak przeciążenie płynem, wzrost lepkości krwi, ostra niewydolność nerek oraz reakcje alergiczne. Zalecane dawkowanie zależy od stanu zdrowia pacjenta i jego masy ciała. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Rywastygmina Aurovitas – przeciwwskazania

    Lek Rywastygmina Aurovitas jest stosowany w leczeniu łagodnego do umiarkowanego otępienia typu alzheimerowskiego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, reakcje alergiczne i reakcje skórne. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z nieregularnym rytmem serca, wrzodem żołądka, trudnościami w oddawaniu moczu, napadami padaczkowymi, astmą, drżeniem mięśniowym, małą masą ciała, reakcjami ze strony przewodu pokarmowego oraz zaburzeniami czynności wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to utrata apetytu, zawroty głowy, pobudzenie lub senność oraz nietrzymanie moczu.

  • Ilustracja poradnika Rywastigmina Aurovitas, 4,6 mg/24 h – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Rywastygmina Aurovitas jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na rywastygminę, reakcji alergicznych na podobne leki oraz reakcji skórnych, które nie ustępują po usunięciu plastra. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma nieregularny rytm serca, wrzód żołądka, trudności w oddawaniu moczu, napady padaczkowe, astmę, drżenie mięśniowe, małą masę ciała, reakcje niepożądane ze strony przewodu pokarmowego lub zaburzenia czynności wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to utrata apetytu, zawroty głowy, pobudzenie lub senność oraz nietrzymanie moczu.

  • Ilustracja poradnika Betesda – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Betesda, zawierający escytalopram, może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak nudności i ból głowy, po rzadkie, takie jak obrzęk naczynioruchowy i priapizm. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i zgłaszali je lekarzowi. W przypadku wystąpienia poważnych objawów, takich jak trudności w oddychaniu czy myśli samobójcze, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala.

  • Ilustracja poradnika Defur, 4 mg – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Defur jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na tolterodynę, zatrzymania moczu, jaskry z wąskim kątem przesączania, miastenii, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego oraz toksycznego rozszerzenia okrężnicy. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku trudności w oddawaniu moczu, chorób układu pokarmowego, zaburzeń czynności nerek i wątroby, neuropatii autonomicznej, przepukliny rozworu przełykowego, spowolnienia ruchów robaczkowych jelit, zaburzeń czynności serca oraz zaburzeń elektrolitowych. Tolterodyna może wchodzić w interakcje z antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, lekami stosowanymi w leczeniu zakażeń HIV, lekami wpływającymi na przemieszczanie się treści pokarmowej, lekami stosowanymi w leczeniu zaburzeń rytmu serca, innymi lekami przeciwmuskarynowymi oraz lekami cholinergicznymi.

  • Ilustracja poradnika Defur, 4 mg – dawkowanie leku

    Lek Defur, zawierający tolterodynę, jest stosowany w leczeniu objawów zespołu pęcherza nadreaktywnego. Zalecana dawka dla dorosłych wynosi 4 mg raz na dobę, a dla pacjentów z zaburzeniami wątroby lub nerek 2 mg raz na dobę. Skuteczność leku u dzieci nie została określona, dlatego nie zaleca się jego stosowania u dzieci. Kapsułki należy połykać w całości, niezależnie od posiłków. W przypadku przedawkowania należy natychmiast zgłosić się do lekarza. Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę, powinien przyjąć ją jak najszybciej, chyba że zbliża się czas przyjęcia kolejnej dawki.

  • Ilustracja poradnika Defur, 4 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Defur, zawierającego tolterodynę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki przekraczające 4 mg na dobę są uznawane za przedawkowanie, szczególnie u osób z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Objawy przedawkowania obejmują omamy, pobudzenie, przyspieszoną czynność serca, rozszerzenie źrenic, trudności w oddawaniu moczu i oddychaniu. W przypadku przedawkowania należy natychmiast zgłosić się do lekarza lub farmaceuty. Postępowanie obejmuje płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, stosowanie fizostygminy, benzodiazepin, sztucznego oddychania, β-adrenolityków, cewnikowanie pęcherza moczowego oraz stosowanie kropli do oczu z pilokarpiną.

  • Ilustracja poradnika Defur, 4 mg – skład leku

    Defur to lek stosowany w leczeniu objawów zespołu pęcherza nadreaktywnego. Głównym składnikiem leku jest tolterodyna, a w jego skład wchodzą również liczne substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, poliwinylowy octan, powidon, krzemionka koloidalna, bezwodna, sodu laurylosiarczan, sodu dokuzynian, magnezu stearynian, hydroksypropylometyloceluloza, indygokarmin (E132), tytanu dwutlenek (E171), żelatyna, etyloceluloza, trietylu cytrynian, kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1), dyspersja 30%, glikol propylenowy. Zrozumienie składu leku jest ważne dla pacjentów, aby mogli świadomie stosować terapię i unikać potencjalnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Defur, 4 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Defur jest stosowany w leczeniu objawów zespołu pęcherza nadreaktywnego, takich jak nietrzymanie moczu z parcia naglącego oraz nagłe i częste oddawanie moczu. Zalecana dawka wynosi 4 mg raz na dobę, a w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek – 2 mg raz na dobę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na tolterodynę, zatrzymaniem moczu, niekontrolowaną jaskrą z wąskim kątem przesączania, miastenią, ciężką postacią wrzodziejącego zapalenia jelita grubego oraz toksycznym rozszerzeniem okrężnicy. Podczas stosowania leku mogą wystąpić różne działania niepożądane, takie jak suchość w jamie ustnej, zapalenie zatok, zawroty głowy, senność, bóle głowy, suchość spojówek,…