Menu

Zakażenie

Produkty powiązane z zakażenie
Octenisept, płyn
Octenisept, płyn
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Hascovir control, tabletki, 200 mg
Hascovir control, tabletki, 200 mg
Heviran Comfort, tabletki, 200 mg
Heviran Comfort, tabletki, 200 mg
Heviran Comfort Max, tabletki, 400 mg
Heviran Comfort Max, tabletki, 400 mg
Oktaseptal, aerozol na skórę, 0,1 g + 2 g/100 g
Oktaseptal, aerozol na skórę, 0,1 g + 2 g/100 g
Tribiotic, maść, 400 j.m. + 5 mg + 5000 j.m./g
Tribiotic, maść, 400 j.m. + 5 mg + 5000 j.m./g
Alantan Plus, krem, 20 mg + 50 mg/g
Alantan Plus, krem, 20 mg + 50 mg/g
Alantan Plus, maść, 20 mg + 50 mg/g
Alantan Plus, maść, 20 mg + 50 mg/g
Pyrantelum Owix, tabletki, 250 mg
Pyrantelum Owix, tabletki, 250 mg
Pyrantelum Owix, zawiesina doustna, 250 mg/5 ml
Pyrantelum Owix, zawiesina doustna, 250 mg/5 ml
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
Maria Bialik
Maria Bialik
  1. Vinorelbine Zentiva, 30 mg – stosowanie w ciąży
  2. Vinorelbine Zentiva, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Vinorelbine Zentiva, 20 mg – wskazania – na co działa?
  4. Cytosar, 100 mg/ml – przedawkowanie leku
  5. Cytosar, 20 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Cytosar, 20 mg/ml – przedawkowanie leku
  7. Ayupil, 200 mg – stosowanie w ciąży
  8. Ayupil, 200 mg – stosowanie u dzieci
  9. Ayupil, 25 mg – skład leku
  10. Ayupil, 25 mg – dawkowanie leku
  11. Ayupil, 12,5 mg – dawkowanie leku
  12. Ayupil, 12,5 mg – przedawkowanie leku
  13. Ayupil, 12,5 mg – stosowanie u dzieci
  14. Enoxaparin sodium LEK-AM, 4 000 j.m. (40 mg)/0 – wskazania – na co działa?
  15. Neoparin Multi, 10 000 j.m. (100 mg) – wskazania – na co działa?
  16. Fosfomycin Sandoz
  17. Finomel – przeciwwskazania
  18. Finomel Peri – wskazania – na co działa?
  19. Aprepitant Stada, 125 mg; 80 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Neoparin Forte, 15 000 j.m. (150 mg) – wskazania – na co działa?
  21. Aciclovir Aurovitas, 200 mg – przedawkowanie leku
  22. SmofKabiven Low Osmo Peripheral – wskazania – na co działa?
  23. Clindanea, 600 mg
  24. Cutaquig, 165 mg/ml – skład leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Vinorelbine Zentiva, 30 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Vinorelbine Zentiva przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko uszkodzenia zarodka i płodu oraz nieznane przenikanie do mleka matki. Alternatywne leki, takie jak doksycyklina, metotreksat i 5-fluorouracyl, mogą być bezpieczniejsze, ale zawsze wymagają konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Vinorelbine Zentiva, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Vinorelbine Zentiva stosowany w leczeniu raka płuc i piersi może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęstsze to zakażenia, zaburzenia żołądkowe, zmniejszenie liczby krwinek, zmęczenie, gorączka i łysienie. Rzadziej występują niewydolność serca, nieregularne bicie serca i ataksja. Niektóre działania niepożądane mają nieznaną częstość występowania, takie jak posocznica, zawał serca, krwawienie z przewodu pokarmowego i hiponatremia. W przypadku poważnych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Vinorelbine Zentiva, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Vinorelbine Zentiva to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuc, jako leczenie uzupełniające niedrobnokomórkowego raka płuc oraz w leczeniu zaawansowanego raka piersi. Lek dostępny jest w postaci kapsułek miękkich o dawkach 20 mg, 30 mg i 80 mg. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na winorelbinę, choroby wpływające na wchłanianie, liczbę neutrofilów < 1500/mm³, laktację, konieczność długotrwałej terapii tlenowej oraz jednoczesne stosowanie szczepionki przeciwko żółtej febrze. Najczęstsze działania niepożądane to zakażenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zmęczenie i gorączka.

  • Ilustracja poradnika Cytosar, 100 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Cytosar może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zahamowanie czynności szpiku kostnego, uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, przewodu pokarmowego, płuc oraz objawy kardiomegalii. Dawki przekraczające 2-3 g/m2 pc. podawane we wlewie dożylnym trwającym od 1 do 3 godzin, stosowanym co 12 godzin przez 2-6 dni, są uznawane za przedawkowanie. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie wspomagające obejmuje transfuzję krwi i płytek oraz antybiotykoterapię.

  • Ilustracja poradnika Cytosar, 20 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Cytosar stosowany w leczeniu białaczek może wywoływać różnorodne działania niepożądane, w tym posocznicę, zapalenie płuc, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, biegunki, wymioty, nudności, gorączkę i wypadanie włosów. Rzadziej występują reakcje anafilaktyczne, zmniejszenie apetytu, toksyczne uszkodzenie nerwów, zapalenie osierdzia, zakrzepowe zapalenie żył, żółtaczka i zapalenie trzustki. Stosowanie dużych dawek może prowadzić do poważniejszych skutków ubocznych, takich jak zaburzenia czynności mózgu i móżdżku, zespół ostrej niewydolności oddechowej, martwicze zapalenie jelit, kardiomiopatia i uszkodzenie wątroby. Pacjenci powinni być świadomi tych zagrożeń i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów.

  • Ilustracja poradnika Cytosar, 20 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Cytosar może prowadzić do poważnych uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego, przewodu pokarmowego, płuc, wątroby, nerek oraz objawów hematologicznych. Standardowe dawki wynoszą 100 mg/m2 pc. na dobę w ciągłym wlewie dożylnym przez 7 dni lub 100 mg/m2 pc. dożylnie co 12 godzin przez 7 dni, a duże dawki to 2-3 g/m2 pc. podawane co 12 godzin przez 2-6 dni. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie obejmuje transfuzje krwi i płytek oraz antybiotykoterapię.

  • Ilustracja poradnika Ayupil, 200 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Ayupil przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest ograniczone ze względu na ryzyko dla płodu i noworodka. Alternatywne leki, takie jak olanzapina, risperidon i aripiprazol, mogą być bezpieczniejsze, ale zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Ayupil, 200 mg – stosowanie u dzieci

    Ayupil, zawierający klozapinę, nie jest zalecany dla dzieci poniżej 16 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki przeciwpsychotyczne dla dzieci to risperidon, aripiprazol i olanzapina, które są bezpieczne i skuteczne, ale wymagają monitorowania przez lekarza. Ważne jest, aby leczenie było prowadzone pod ścisłą kontrolą specjalisty.

  • Ilustracja poradnika Ayupil, 25 mg – skład leku

    Ayupil to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i zaburzeń psychotycznych u pacjentów z chorobą Parkinsona. Głównym składnikiem leku jest klozapina, a substancje pomocnicze to m.in. mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, krospowidon, aspartam, aromat mięty pieprzowej, żelaza tlenek żółty i magnezu stearynian. Regularne badania krwi są niezbędne, aby monitorować liczbę białych krwinek i zapobiegać agranulocytozie. Pacjenci z fenyloketonurią nie powinni stosować tego leku ze względu na zawartość aspartamu.

  • Ilustracja poradnika Ayupil, 25 mg – dawkowanie leku

    Lek Ayupil, zawierający klozapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii i zaburzeń psychotycznych w chorobie Parkinsona. Dawkowanie leku rozpoczyna się od małych dawek, które są stopniowo zwiększane. Dawka początkowa wynosi 12,5 mg raz lub dwa razy na dobę, a następnie jest stopniowo zwiększana do 200-450 mg na dobę. Maksymalna dawka to 900 mg na dobę. Przerwanie leczenia powinno być stopniowe, aby uniknąć reakcji odstawienia. W przypadku pominięcia dawki, należy przyjąć ją jak najszybciej, ale nie podwajać dawki. Nie należy pić alkoholu podczas stosowania leku Ayupil.

  • Ilustracja poradnika Ayupil, 12,5 mg – dawkowanie leku

    Lek Ayupil, zawierający klozapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii i zaburzeń psychotycznych w chorobie Parkinsona. Dawkowanie leku rozpoczyna się od małych dawek, które są stopniowo zwiększane. W leczeniu schizofrenii dawka początkowa wynosi 12,5 mg raz lub dwa razy na dobę, a docelowo może być zwiększona do 300 mg na dobę w ciągu 2-3 tygodni, maksymalnie do 900 mg na dobę. W leczeniu zaburzeń psychotycznych w chorobie Parkinsona dawka początkowa wynosi 12,5 mg wieczorem, a docelowo może być zwiększona do 50 mg na dobę na koniec drugiego tygodnia, maksymalnie do 100 mg na dobę. Dawkowanie może wymagać dostosowania u pacjentów w…

  • Ilustracja poradnika Ayupil, 12,5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Ayupil, zawierającego klozapinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, zmęczenie, utrata przytomności, śpiączka, splątanie, omamy, pobudzenie, majaczenie, sztywność kończyn, drżenie rąk, napady padaczkowe, nadmierne wydzielanie śliny, rozszerzenie źrenic, nieostre widzenie, niedociśnienie, zapaść, szybkie lub nieregularne bicie serca oraz płytki oddech. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala.

  • Ilustracja poradnika Ayupil, 12,5 mg – stosowanie u dzieci

    Ayupil nie jest zalecany dla dzieci poniżej 16 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i ryzyka poważnych działań niepożądanych. Alternatywne leki, takie jak risperidon, aripiprazol i olanzapina, są bezpieczniejsze i mają mniej poważne działania niepożądane. Wybór odpowiedniego leku powinien być dokonany przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Enoxaparin sodium LEK-AM, 4 000 j.m. (40 mg)/0 – wskazania – na co działa?

    Lek Enoxaparin sodium LEK-AM jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakrzepom krwi w różnych sytuacjach klinicznych, takich jak zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, przed i po zabiegach chirurgicznych, u pacjentów z ograniczoną mobilnością, podczas hemodializy oraz w leczeniu ostrego zespołu wieńcowego. Dawkowanie zależy od wskazania i stanu pacjenta, a przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na enoksaparynę sodową, małopłytkowość poheparynową, aktywne krwawienie oraz planowane znieczulenie podpajęczynówkowe lub zewnątrzoponowe w ciągu 24 godzin. Najczęstsze działania niepożądane to krwawienie, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, większa skłonność do powstawania zasinień, różowe plamy na skórze, wysypka skórna, swędząca, zaczerwieniona skóra oraz zasinienie lub ból w miejscu wstrzyknięcia.

  • Ilustracja poradnika Neoparin Multi, 10 000 j.m. (100 mg) – wskazania – na co działa?

    Neoparin Multi to lek zawierający enoksaparynę sodową, stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakrzepom krwi. Jest zalecany w przypadkach takich jak zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, ostry zespół wieńcowy oraz podczas hemodializy. Lek podaje się w formie wstrzyknięć podskórnych lub dożylnych, a jego dawkowanie zależy od konkretnego wskazania oraz stanu pacjenta. Może powodować działania niepożądane, takie jak krwawienie, reakcje alergiczne oraz podwyższona aktywność enzymów wątrobowych.

  • Ilustracja poradnika Fosfomycin Sandoz

    Fosfomycin Sandoz to antybiotyk stosowany w leczeniu niepowikłanych zakażeń pęcherza moczowego u kobiet i nastoletnich dziewcząt. Zawiera substancję czynną fosfomycynę, która działa poprzez zabijanie bakterii wywołujących zakażenia. Lek należy przyjmować na czczo, rozpuszczając proszek w wodzie. Należy unikać stosowania go u dzieci poniżej 12. roku życia oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne oraz problemy żołądkowo-jelitowe. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Finomel – przeciwwskazania

    Finomel to lek stosowany do żywienia pozajelitowego dorosłych, ale istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania. Przed rozpoczęciem terapii należy upewnić się, że pacjent nie ma alergii na składniki leku, hiperlipidemii, ciężkich chorób wątroby, zaburzeń krzepnięcia krwi, wrodzonych zaburzeń metabolizmu aminokwasów, ciężkiej niewydolności nerek, hiperglikemii, patologicznie podwyższonych stężeń elektrolitów, ostrego obrzęku płuc, przewodnienia, niewyrównanej niewydolności serca ani stanów niestabilnych. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Finomel Peri – wskazania – na co działa?

    Lek Finomel Peri jest stosowany do żywienia pozajelitowego dorosłych pacjentów, gdy doustne lub dojelitowe odżywianie jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Dawkowanie leku jest indywidualne i zależy od stanu klinicznego pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężką hiperlipidemię, ciężką niewydolność wątroby, zaburzenia krzepnięcia krwi, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężką niewydolność nerek, nieleczoną hiperglikemię, patologicznie podwyższone stężenia elektrolitów oraz ogólne przeciwwskazania do terapii w postaci infuzji. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma ciężkie choroby nerek, wątroby, zaburzenia krzepnięcia krwi, niewydolność serca, chorobę płuc, przewodnienie, odwodnienie, nieleczoną cukrzycę, zawał serca, ciężką kwasicę metaboliczną lub ciężkie…

  • Ilustracja poradnika Aprepitant Stada, 125 mg; 80 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Aprepitant Stada to lek stosowany w zapobieganiu nudnościom i wymiotom wywołanym przez chemioterapię. Może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z pimozydem, terfenadyną, astemizolem, cyzaprydem, środkami antykoncepcyjnymi, cyklosporyną, takrolimusem, fentanylem, warfaryną, ketokonazolem i wieloma innymi. Lek zawiera sacharozę i sód, co może być istotne dla pacjentów z nietolerancją cukrów. Brak jest dostępnych informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Neoparin Forte, 15 000 j.m. (150 mg) – wskazania – na co działa?

    Neoparin Forte to lek zawierający enoksaparynę sodową, stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakrzepom krwi. Jest skuteczny w leczeniu zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej, niestabilnej dławicy piersiowej oraz po zawale serca. Lek jest również stosowany w zapobieganiu zakrzepom podczas hemodializy. Neoparin Forte działa poprzez zapobieganie powiększaniu się istniejących zakrzepów oraz formowaniu się nowych zakrzepów.

  • Ilustracja poradnika Aciclovir Aurovitas, 200 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Aciclovir Aurovitas może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, ból głowy, splątanie, omamy, drgawki i ostra niewydolność nerek. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i rozważyć hemodializę. Ważne jest, aby zawsze stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przekraczać zalecanych dawek.

  • Ilustracja poradnika SmofKabiven Low Osmo Peripheral – wskazania – na co działa?

    SmofKabiven Low Osmo Peripheral to lek stosowany w żywieniu pozajelitowym u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmów doustnie lub dojelitowo. Wskazania obejmują niedożywienie, stres kataboliczny oraz choroby przewlekłe. Dawkowanie zależy od stanu klinicznego pacjenta i jego masy ciała. Przeciwwskazania to m.in. alergie, hiperlipidemia, ciężkie zaburzenia wątroby i nerek, ostry wstrząs oraz hiperglikemia. Możliwe działania niepożądane to podwyższenie temperatury ciała, zapalenie żył, wysoka aktywność enzymów wątrobowych, brak apetytu, nudności, wymioty, dreszcze, zawroty i bóle głowy, niskie lub wysokie ciśnienie krwi, trudności w oddychaniu, przyspieszony rytm serca, reakcje nadwrażliwości, uczucie gorąca i zimna, bladość, zasinienie ust i skóry oraz bóle szyi, pleców,…

  • Ilustracja poradnika Clindanea, 600 mg
    Leki stosowane w zakażeniach, Na receptę

    Clindanea to antybiotyk zawierający klindamycynę, stosowany w leczeniu różnych zakażeń wywołanych przez wrażliwe drobnoustroje. Lek działa bakteriostatycznie i bakteriobójczo, w zależności od stężenia oraz wrażliwości bakterii. Jest wskazany w leczeniu zakażeń kości, stawów, dróg oddechowych, skóry oraz zakażeń w obrębie miednicy. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z alergiami, zaburzeniami wątroby i nerek. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do rozwoju opornych bakterii. Klindamycyna nie jest zalecana w leczeniu wirusowych zakażeń dróg oddechowych.

  • Ilustracja poradnika Cutaquig, 165 mg/ml – skład leku

    Lek Cutaquig zawiera immunoglobulinę ludzką normalną (165 mg/ml) oraz substancje pomocnicze: maltozę, polisorbat 80 i wodę do wstrzykiwań. Immunoglobuliny pomagają w zwalczaniu zakażeń. Lek jest stosowany w terapii zastępczej u pacjentów z niedoborem odporności. Możliwe działania niepożądane to m.in. ból głowy, nudności i reakcje w miejscu infuzji. Lek należy przechowywać w lodówce, ale może być przechowywany w temperaturze pokojowej przez okres do 9 miesięcy.