Menu

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego

Produkty powiązane z wrzodziejące zapalenie jelita grubego
Iberogast, płyn doustny
Iberogast, płyn doustny
Sanprobi Super Formula, kapsułki
Sanprobi Super Formula, kapsułki
Anaftin żel na afty, żel do jamy ustnej
Anaftin żel na afty, żel do jamy ustnej
Asamax 250, tabletki dojelitowe, 250 mg
Asamax 250, tabletki dojelitowe, 250 mg
Debutir, kapsułki
Debutir, kapsułki
Dezaftan MED, żel do jamy ustnej
Dezaftan MED, żel do jamy ustnej
Duspatalin Gastro, tabletki, 135 mg
Duspatalin Gastro, tabletki, 135 mg
Lakcid Forte, kapsułki twarde
Lakcid Forte, kapsułki twarde
Laremid, tabletki, 2 mg
Laremid, tabletki, 2 mg
Loperamide Aurovitas, kapsułki twarde, 2 mg
Loperamide Aurovitas, kapsułki twarde, 2 mg
Metoclopramidum Polpharma, tabletki, 10 mg
Metoclopramidum Polpharma, tabletki, 10 mg
Nifuroksazyd Richter, tabletki
Nifuroksazyd Richter, tabletki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Malwina Krause
Malwina Krause
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Loperamid WZF, 2 mg – wskazania – na co działa?
  2. Loperamid WZF, 2 mg – przeciwwskazania
  3. Laxol, 100 mg – przeciwwskazania
  4. Lanvis, 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Radirex, 11,3-13,9 mg związkó – wskazania – na co działa?
  6. Radirex, 11,3-13,9 mg związkó – przeciwwskazania
  7. Imuran, 50 mg – wskazania – na co działa?
  8. Imuran, 50 mg – przeciwwskazania
  9. Imuran, 25 mg – wskazania – na co działa?
  10. Imuran, 25 mg – przeciwwskazania
  11. Feldene, 20 mg/ml – przeciwwskazania
  12. Enzaprost F 5 – przeciwwskazania
  13. Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – dawkowanie leku
  14. Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – stosowanie u dzieci
  15. Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – wskazania – na co działa?
  16. Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – przeciwwskazania
  17. Dissenten, 2 mg – wskazania – na co działa?
  18. Dexaven, 4 mg/ml – przeciwwskazania
  19. Metafen Ibuprofen, 200 mg – przeciwwskazania
  20. Bisacodyl VP, 5 mg – wskazania – na co działa?
  21. Bisacodyl VP, 5 mg – przeciwwskazania
  22. Bellapan, 0,25 mg – wskazania – na co działa?
  23. Bellapan, 0,25 mg – przeciwwskazania
  24. Barium sulfuricum Medana, 1 g/ml – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Loperamid WZF, 2 mg – wskazania – na co działa?

    Loperamid WZF to lek przeciwbiegunkowy stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki oraz u pacjentów z przetoką jelita krętego. Dawkowanie zależy od wieku i rodzaju biegunki, a maksymalna dawka dla dorosłych wynosi 8 tabletek dziennie. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 lat oraz w przypadkach takich jak ostra czerwonka czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Ważne jest uzupełnianie płynów i elektrolitów podczas leczenia. Loperamid może wchodzić w interakcje z innymi lekami, a jego stosowanie może powodować działania niepożądane, takie jak bóle głowy, zaparcia czy nudności.

  • Ilustracja poradnika Loperamid WZF, 2 mg – przeciwwskazania

    Loperamid WZF jest lekiem przeciwbiegunkowym, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości, u dzieci poniżej 6 lat, przy ostrej czerwonki, wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, bakteryjnym zapaleniu jelit oraz rzekomobłoniastym zapaleniu jelit. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, przy ostrej biegunce oraz z zespołem jelita drażliwego. Lek może wchodzić w interakcje z rytonawirem, chinidyną, desmopresyną, itrakonazolem, ketokonazolem oraz gemfibrozilem. Nie zaleca się stosowania leku w ciąży i podczas karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Laxol, 100 mg – przeciwwskazania

    Laxol to lek na zaparcia, który nie powinien być stosowany przez osoby z nadwrażliwością na jego składniki, zapalnymi chorobami jelita grubego, hemoroidami, szczelinami odbytu, niedrożnością jelit oraz bólem brzucha o niewyjaśnionej etiologii. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do atonii okrężnicy i hipokalemii. Lek nie powinien być stosowany w ciąży i podczas karmienia piersią. Ważne jest monitorowanie działań niepożądanych i unikanie interakcji z parafiną płynną.

  • Ilustracja poradnika Lanvis, 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lanvis, lek cytotoksyczny stosowany w leczeniu ostrych białaczek, może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak olsalazyna, mesalazyna, sulfasalazyna, inne leki mielotoksyczne oraz szczepionki zawierające żywe drobnoustroje. Spożywanie posiłków i promieniowanie UV mogą również wpływać na jego działanie. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się jego unikanie. W razie wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Radirex, 11,3-13,9 mg związkó – wskazania – na co działa?

    Radirex to roślinny lek przeczyszczający stosowany w zaparciach. Nie powinien być stosowany w przypadku niedrożności jelit, atonii jelit, chorób zapalnych jelit, zapalenia wyrostka robaczkowego, guzków krwawniczych, zapalenia kłębuszków nerkowych, kamicy szczawianowej, biegunki, odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych, bóli brzucha o niejasnej etiologii oraz nadwrażliwości na składniki leku. Zalecane dawkowanie to 2 tabletki jednorazowo przed snem, maksymalnie 3 tabletki na dobę. Działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości, ból brzucha, stany skurczowe jelit, płynny stolec, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, białkomocz, krwiomocz, pseudomelanosis coli oraz zabarwienie moczu.

  • Ilustracja poradnika Radirex, 11,3-13,9 mg związkó – przeciwwskazania

    Radirex jest skutecznym środkiem przeczyszczającym, ale nie powinien być stosowany w przypadkach takich jak niedrożność jelit, atonia jelit, choroby zapalne jelit, zapalenie wyrostka robaczkowego, guzki krwawnicze, zapalenie kłębuszków nerkowych, kamica szczawianowa, biegunka, odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, bóle brzucha o niejasnej etiologii, nadwrażliwość na składniki leku oraz w okresie ciąży i karmienia piersią. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do poważnych skutków ubocznych, dlatego ważne jest stosowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty.

  • Ilustracja poradnika Imuran, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Imuran, zawierający azatioprynę, jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym w zapobieganiu odrzutom przeszczepionych narządów oraz w leczeniu chorób autoimmunologicznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie skórno-mięśniowe, autoimmunologiczne przewlekłe aktywne zapalenie wątroby, pęcherzyca zwykła, guzkowe zapalenie tętnic, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna i przewlekła samoistna plamica małopłytkowa. Lek jest również stosowany w leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Dawkowanie zależy od leczonej choroby i indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie. Regularne badania krwi są wymagane podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Imuran, 50 mg – przeciwwskazania

    Lek Imuran, zawierający azatioprynę, jest stosowany jako lek immunosupresyjny. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na azatioprynę lub merkaptopurynę. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem kwestie takie jak szczepienia, zespół Lesch-Nyhana, choroby nerek lub wątroby, niedobór TPMT, ospa wietrzna lub półpasiec, zapalenie wątroby typu B, operacje oraz mutacja genu NUDT15. Lek Imuran może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak rybawiryna, metotreksat, allopurynol, penicylamina, inhibitory konwertazy angiotensyny, leki przeciwzakrzepowe, cymetydyna, indometacyna, leki cytostatyczne, aminosalicylany, kotrimoksazol, infliksimab oraz leki zwiotczające.

  • Ilustracja poradnika Imuran, 25 mg – wskazania – na co działa?

    Imuran, zawierający azatioprynę, jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń autoimmunologicznych oraz w celu zapobiegania odrzutom przeszczepionych narządów. Lek ten działa jako immunosupresant, zmniejszając aktywność układu odpornościowego. Wskazania do stosowania obejmują przeszczepienie narządów, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie skórno-mięśniowe, autoimmunologiczne przewlekłe aktywne zapalenie wątroby, pęcherzycę zwykłą, guzkowe zapalenie tętnic, autoimmunologiczną niedokrwistość hemolityczną, przewlekłą samoistną plamicę małopłytkową oraz choroby zapalne jelit, takie jak choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

  • Ilustracja poradnika Imuran, 25 mg – przeciwwskazania

    Imuran to lek immunosupresyjny stosowany w celu ułatwienia przyjęcia przeszczepionego organu oraz w leczeniu chorób autoimmunologicznych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na azatioprynę lub merkaptopurynę oraz niektóre schorzenia genetyczne. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszystkie potencjalne zagrożenia i korzyści oraz poinformować o wszystkich przyjmowanych lekach i istniejących schorzeniach. Pacjenci przyjmujący Imuran nie powinni otrzymywać żywych szczepionek.

  • Ilustracja poradnika Feldene, 20 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek FELDENE, zawierający piroksykam, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) stosowanym w leczeniu objawów choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa. Istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania, w tym uczulenie na składniki leku, choroby przewodu pokarmowego, jednoczesne stosowanie innych leków z grupy NLPZ, przebyte ciężkie reakcje alergiczne, ciężka niewydolność narządów oraz inne przeciwwskazania, takie jak stosowanie u wcześniaków i noworodków, w leczeniu bólu okołooperacyjnego podczas operacji pomostowania aortalno-wieńcowego oraz w trzecim trymestrze ciąży.

  • Ilustracja poradnika Enzaprost F 5 – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Enzaprost F 5 jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na dinoprost, dychawicy oskrzelowej, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, nadczynności tarczycy, jaskry, ostrych infekcji, ostrych stanów zapalnych, pęknięcia błon płodowych, istotnej niewspółmierności porodowej, nadciśnienia tętniczego oraz niedokrwistości sierpowatokrwinkowej. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien ocenić stosunek korzyści do ryzyka w przypadku chorób serca, nadciśnienia lub niedociśnienia, padaczki, cukrzycy, ostrych chorób wątroby i nerek, stanu przedrzucawkowego, włókniakomięśniaka macicy, przebytych zabiegów operacyjnych na mięśniu macicy, wielorództwa oraz niedokrwistości. Jednoczesne stosowanie oksytocyny i ergometryny może nasilać działanie dinoprostu i zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – dawkowanie leku

    Lek ENEMA jest stosowany w leczeniu zaparć oraz do oczyszczania jelita grubego przed badaniami diagnostycznymi, zabiegami operacyjnymi oraz przed i po porodzie. Dawkowanie różni się w zależności od wieku i masy ciała pacjenta. Lek podaje się doodbytniczo, a roztwór powinien mieć temperaturę pokojową. Przed zastosowaniem leku należy wziąć pod uwagę przeciwwskazania i środki ostrożności, aby uniknąć potencjalnych skutków ubocznych. Leku nie należy stosować częściej niż raz na dobę i nie dłużej niż jeden tydzień.

  • Ilustracja poradnika Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku ENEMA u dzieci jest możliwe, ale wymaga nadzoru lekarza i ostrożności. Przeciwwskazania obejmują wiek poniżej 3 lat, niedrożność jelit, zarośnięcie odbytu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, krwawienie z jelita grubego, choroby serca, nadciśnienie, choroby nerek, zapalenie wyrostka robaczkowego, bóle brzucha, nudności, wymioty oraz odwodnienie. Alternatywy dla dzieci to laktuloza, glicerol i makrogole.

  • Ilustracja poradnika Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – wskazania – na co działa?

    Lek ENEMA jest stosowany w leczeniu zaparć, oczyszczaniu jelita przed badaniami diagnostycznymi, przed i po zabiegach operacyjnych, oczyszczaniu jelita ze złogów środka kontrastowego oraz przed i po porodzie. Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, niedrożność jelit, choroby serca, nadciśnienie, choroby nerek, zapalenie wyrostka robaczkowego, bóle brzucha, nudności, wymioty, dzieci do 3 lat oraz pacjentów odwodnionych. Najczęstsze działania niepożądane to hiperfosfatemia, hipokaliemia, kwasica metaboliczna, podrażnienie błony śluzowej odbytu, dreszcze, pęcherze, kłucie, świąd odbytu, ból, nudności, wymioty, bóle brzucha, wzdęcia, biegunka oraz reakcje nadwrażliwości.

  • Ilustracja poradnika Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – przeciwwskazania

    Stosowanie leku ENEMA jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, niedrożności jelit, zarośnięcia odbytu, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, krwawienia z jelita grubego, chorób serca, nadciśnienia, chorób nerek, zapalenia wyrostka robaczkowego, bóli brzucha, nudności, wymiotów, dzieci do lat 3 oraz odwodnienia. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, zwłaszcza w przypadku ryzyka zaburzeń gospodarki wodno-jonowej, zaburzeń czynności nerek, osłabienia, podeszłego wieku, zaburzeń jonowych, wodobrzusza oraz nieprzytomności. Lek ENEMA może wchodzić w interakcje z lekami blokującymi kanały wapniowe, lekami moczopędnymi oraz preparatami litu.

  • Ilustracja poradnika Dissenten, 2 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Dissenten, zawierający chlorowodorek loperamidu, jest stosowany w leczeniu biegunki ostrej i przewlekłej. Dawkowanie różni się w zależności od wieku pacjenta, a lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 lat. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku chorób wątroby. Dissenten może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy, zaparcie, nudności i nadmierne wytwarzanie gazów jelitowych.

  • Ilustracja poradnika Dexaven, 4 mg/ml – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Dexaven jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na deksametazon, układowych zakażeń, samoistnej plamicy małopłytkowej oraz w niektórych przypadkach podania dostawowego i nasiękowego. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące choroby współistniejące oraz inne przyjmowane leki, aby uniknąć potencjalnych interakcji i działań niepożądanych. Ważne jest również, aby nie przerywać nagle stosowania leku Dexaven bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Metafen Ibuprofen, 200 mg – przeciwwskazania

    Metafen Ibuprofen to niesteroidowy lek przeciwzapalny stosowany w leczeniu bólu, gorączki i stanów zapalnych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na ibuprofen, kwas acetylosalicylowy, choroby wrzodowej, w trzecim trymestrze ciąży, ciężkiej niewydolności serca, wątroby, nerek, skazy krwotocznej oraz równoczesnego stosowania innych NLPZ. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku istniejących chorób serca, nadciśnienia, cukrzycy, zaburzeń czynności wątroby i nerek, chorób przewodu pokarmowego, zaburzeń krzepnięcia oraz astmy oskrzelowej. Ważne jest również unikanie jednoczesnego stosowania ibuprofenu z innymi NLPZ oraz lekami, które mogą wchodzić w interakcje z ibuprofenem.

  • Ilustracja poradnika Bisacodyl VP, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Bisacodyl VP to lek przeczyszczający stosowany w leczeniu zaparć oraz przygotowaniu do badań diagnostycznych i zabiegów chirurgicznych. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i celu stosowania. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ostrą chorobę jamy brzusznej, chorobę Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, krwawienie z przewodu pokarmowego oraz ciężkie odwodnienie. Działania niepożądane to głównie reakcje alergiczne, bóle brzucha i biegunka.

  • Ilustracja poradnika Bisacodyl VP, 5 mg – przeciwwskazania

    Bisacodyl VP to lek przeczyszczający, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, ostrych chorób jamy brzusznej, choroby Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, krwawienia z przewodu pokarmowego oraz ciężkiego odwodnienia. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku długotrwałego stosowania, bólów brzucha o nieznanej przyczynie, zawrotów głowy i omdleń. Bisacodyl VP może wchodzić w interakcje z lekami zobojętniającymi sok żołądkowy, glikozydami naparstnicy oraz lekami moczopędnymi i kortykosteroidami. Przedawkowanie leku może prowadzić do biegunki, kurczowych bólów brzucha i zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej.

  • Ilustracja poradnika Bellapan, 0,25 mg – wskazania – na co działa?

    Bellapan to lek zawierający alkaloidy tropanowe, głównie atropinę, stosowany w leczeniu skurczów mięśni gładkich w przewodzie pokarmowym, drogach żółciowych i moczowych oraz w zmniejszaniu wydzielania śliny i wydzieliny oskrzelowej. Lek ma przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na atropinę, jaskra, astma oskrzelowa, oraz możliwe działania niepożądane, w tym suchość błon śluzowych i skóry, zaparcia i zaburzenia widzenia.

  • Ilustracja poradnika Bellapan, 0,25 mg – przeciwwskazania

    Bellapan to lek zawierający alkaloidy tropanowe, w tym atropinę, stosowany w leczeniu stanów skurczowych i zmniejszaniu wydzielania śliny i wydzieliny oskrzelowej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na atropinę, jaskrę, astmę oskrzelową, niedrożność dróg moczowych i przewodu pokarmowego, tachykardię, niewydolność krążenia, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, ciążę i karmienie piersią. Pacjenci z rozrostem gruczołu krokowego, dzieci poniżej 12 lat oraz osoby z nietolerancją laktozy powinny zachować ostrożność. Bellapan może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wpływać na ich działanie.

  • Ilustracja poradnika Barium sulfuricum Medana, 1 g/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Barium sulfuricum Medana jest stosowany w diagnostyce radiologicznej przewodu pokarmowego, umożliwiając wykrycie różnych schorzeń i dolegliwości, takich jak zwężenia przełyku, wrzody żołądka, guzy przewodu pokarmowego, polipy jelita grubego oraz zapalenie jelit. Przeciwwskazania do stosowania leku obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocniczą, niedrożność jelit, zapalenie otrzewnej, wstrząs septyczny, podejrzenie lub rozpoznanie perforacji przewodu pokarmowego, wrzodziejące zapalenie okrężnicy oraz obecność przetoki tchawiczo-przełykowej. Działania niepożądane mogą obejmować migrenowe bóle głowy, zmiany w zapisie EKG, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, zaparcia, biegunki, kurczowe bóle brzucha, reakcje nadwrażliwości oraz inne powikłania związane z niewłaściwą techniką podania leku.