Menu

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego

Produkty powiązane z wrzodziejące zapalenie jelita grubego
Iberogast, płyn doustny
Iberogast, płyn doustny
Sanprobi Super Formula, kapsułki
Sanprobi Super Formula, kapsułki
Anaftin żel na afty, żel do jamy ustnej
Anaftin żel na afty, żel do jamy ustnej
Asamax 250, tabletki dojelitowe, 250 mg
Asamax 250, tabletki dojelitowe, 250 mg
Debutir, kapsułki
Debutir, kapsułki
Dezaftan MED, żel do jamy ustnej
Dezaftan MED, żel do jamy ustnej
Duspatalin Gastro, tabletki, 135 mg
Duspatalin Gastro, tabletki, 135 mg
Lakcid Forte, kapsułki twarde
Lakcid Forte, kapsułki twarde
Laremid, tabletki, 2 mg
Laremid, tabletki, 2 mg
Loperamide Aurovitas, kapsułki twarde, 2 mg
Loperamide Aurovitas, kapsułki twarde, 2 mg
Metoclopramidum Polpharma, tabletki, 10 mg
Metoclopramidum Polpharma, tabletki, 10 mg
Nifuroksazyd Richter, tabletki
Nifuroksazyd Richter, tabletki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
  1. Sulfasalazin Krka, 500 mg – wskazania – na co działa?
  2. Spasticol – wskazania – na co działa?
  3. Spasticol – przeciwwskazania
  4. Spasticol – dawkowanie leku
  5. Reasec, 2,5 mg + 25 mcg – dawkowanie leku
  6. Primolut-Nor, 5 mg – dawkowanie leku
  7. Piroxicam Jelfa, 20 mg – przeciwwskazania
  8. Pentasa, 500 mg – stosowanie w ciąży
  9. Pentasa, 500 mg – stosowanie u dzieci
  10. Pentasa, 1 g – stosowanie u dzieci
  11. Pentasa, 500 mg
  12. Pentasa, 500 mg – skład leku
  13. Pentasa, 500 mg – wskazania – na co działa?
  14. Pentasa, 500 mg – przeciwwskazania
  15. Pentasa, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Pentasa, 500 mg – dawkowanie leku
  17. Mercaptopurinum VIS, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Mercaptopurinum VIS, 50 mg – dawkowanie leku
  19. Mercaptopurinum VIS, 50 mg – stosowanie w ciąży
  20. Mercaptopurinum VIS, 50 mg
  21. Mercaptopurinum VIS, 50 mg – skład leku
  22. Mercaptopurinum VIS, 50 mg – wskazania – na co działa?
  23. Marvelon, 0,15 mg + 0,03 mg – przeciwwskazania
  24. Loperamid WZF, 2 mg
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Sulfasalazin Krka, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Sulfasalazin Krka jest stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów oraz chorób zapalnych jelit, takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Crohna. Dawkowanie leku zależy od rodzaju schorzenia oraz indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na sulfasalazynę, sulfonamidy i salicylany, a także niektóre schorzenia, takie jak porfiria i niedrożność dróg moczowych lub jelit. Podczas stosowania leku należy zachować ostrożność i regularnie kontrolować stan zdrowia pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Spasticol – wskazania – na co działa?

    Spasticol to lek rozkurczowy stosowany w leczeniu stanów skurczowych w jamie brzusznej, kolki nerkowej i kolki żółciowej. Lek jest podawany doodbytniczo, a zalecana dawka to 1 czopek 1 do 3 razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz różne schorzenia, takie jak przerost gruczołu krokowego czy jaskra z wąskim kątem przesączania. Możliwe działania niepożądane to suchość w jamie ustnej, zaparcia, wymioty oraz zaburzenia widzenia.

  • Ilustracja poradnika Spasticol – przeciwwskazania

    Spasticol to lek rozkurczowy stosowany w stanach skurczowych jamy brzusznej, kolce nerkowej i żółciowej. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, przerostu gruczołu krokowego, atonii jelit, atonii pęcherza moczowego, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, zwężenia odźwiernika oraz jaskry z wąskim kątem przesączania. Należy zachować ostrożność w przypadku podwyższonej temperatury ciała, choroby refluksowej, przebytym zawale mięśnia sercowego, nadciśnieniu tętniczym, tachykardii, a także u dzieci i osób w podeszłym wieku. Spasticol może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Spasticol – dawkowanie leku

    Spasticol to lek stosowany w leczeniu stanów skurczowych w obrębie jamy brzusznej, kolki nerkowej i żółciowej. Lek jest przeznaczony do podawania doodbytniczego i powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 1 czopek 1 do 3 razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, przerost gruczołu krokowego oraz jaskrę z wąskim kątem przesączania. Możliwe działania niepożądane to m.in. suchość w jamie ustnej, zaparcia, wymioty, trudności w oddawaniu moczu, zwolnienie lub przyspieszenie akcji serca, zmniejszenie ciśnienia krwi, suchość i zaczerwienienie skóry, zaczerwienienie twarzy, wysypka skórna, zwiększona potliwość, bóle i zawroty głowy, senność oraz zaburzenia widzenia.

  • Ilustracja poradnika Reasec, 2,5 mg + 25 mcg – dawkowanie leku

    Reasec to lek stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju biegunki. Dorośli powinni przyjmować 1-2 tabletki trzy razy na dobę, a dzieci powyżej 4 lat zgodnie z zaleceniami lekarza. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 4 lat. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki leku, ciężką postać marskości wątroby i jaskrę z wąskim kątem przesączania. W przypadku braku poprawy w ciągu 48 godzin (ostra biegunka) lub 10 dni (przewlekła biegunka), należy przerwać stosowanie leku.

  • Ilustracja poradnika Primolut-Nor, 5 mg – dawkowanie leku

    Primolut-Nor to lek stosowany w leczeniu krwawień na tle zaburzeń czynnościowych oraz endometriozy. Dawkowanie leku różni się w zależności od wskazania i powinno być ściśle przestrzegane. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszelkie przeciwwskazania oraz środki ostrożności. Możliwe działania niepożądane najczęściej występują w pierwszych miesiącach stosowania i ustępują w trakcie leczenia.

  • Ilustracja poradnika Piroxicam Jelfa, 20 mg – przeciwwskazania

    Lek Piroxicam Jelfa nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na piroksykam lub inne składniki leku, osoby przyjmujące inne NLPZ, pacjentów z przebyłymi ciężkimi reakcjami alergicznymi, chorobami przewodu pokarmowego, stosujących leki przeciwzakrzepowe, z ciężką niewydolnością nerek, wątroby lub serca, ze skazą krwotoczną, dzieci oraz kobiety w trzecim trymestrze ciąży.

  • Ilustracja poradnika Pentasa, 500 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Pentasa przez kobiety w ciąży i karmiące piersią wymaga ostrożności i konsultacji z lekarzem. Mesalazyna przenika przez barierę łożyskową i do mleka kobiecego. Alternatywne leki, takie jak sulfasalazyna, budesonid i prednizon, mogą być bezpieczniejsze, ale ich stosowanie również powinno być nadzorowane przez specjalistę.

  • Ilustracja poradnika Pentasa, 500 mg – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Pentasa u dzieci poniżej 6 lat jest przeciwwskazane. Dla dzieci w wieku 6 lat i starszych dawkowanie ustala lekarz indywidualnie. Alternatywne leki o podobnym działaniu to Asacol, Salofalk i Colazide. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszelkie przeciwwskazania oraz środki ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Pentasa, 1 g – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Pentasa u dzieci jest ograniczone ze względu na niewielkie doświadczenie kliniczne i ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki o podobnym działaniu, które są bezpieczne dla dzieci, to mesalazyna w postaci zawiesiny doustnej, sulfasalazyna i budezonid. Przed podjęciem decyzji o stosowaniu leku Pentasa u dzieci, konieczna jest konsultacja z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pentasa, 500 mg
    Przewód pokarmowy i metabolizm, Na receptę

    Pentasa to lek stosowany w leczeniu łagodnej i umiarkowanej postaci wrzodziejącego zapalenia jelita grubego oraz choroby Crohn’a. Zawiera substancję czynną mesalazynę, która działa miejscowo przeciwzapalnie na zmienioną chorobowo ścianę jelita. Lek jest dostępny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, które należy przyjmować doustnie. Dawkowanie ustala lekarz, a maksymalna dawka dla dorosłych wynosi 4 g na dobę. Należy zachować ostrożność w przypadku występowania pewnych schorzeń oraz przyjmowania innych leków. W trakcie leczenia mogą wystąpić działania niepożądane, które należy zgłaszać lekarzowi.

  • Ilustracja poradnika Pentasa, 500 mg – skład leku

    Lek Pentasa zawiera mesalazynę jako główny składnik aktywny, który działa przeciwzapalnie na ścianę jelita. Oprócz mesalazyny, lek zawiera również kilka substancji pomocniczych, takich jak powidon, etyloceluloza, magnezu stearynian, talk i celuloza mikrokrystaliczna, które wspomagają jego działanie i stabilność. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku, aby mogli lepiej zrozumieć jego działanie i potencjalne skutki uboczne.

  • Ilustracja poradnika Pentasa, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Pentasa, zawierający mesalazynę, jest stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Crohna. Dawkowanie zależy od wieku i nasilenia choroby. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na mesalazynę, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek oraz skazę krwotoczną. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności, ból brzucha, ból głowy, wymioty oraz wysypka.

  • Ilustracja poradnika Pentasa, 500 mg – przeciwwskazania

    Lek Pentasa, zawierający mesalazynę, jest stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Crohn’a. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na mesalazynę, salicylany, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek, chorobę wrzodową oraz skazę krwotoczną. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia, takie jak uczulenie na sulfasalazynę, zaburzenia czynności wątroby i nerek, oraz równoczesne leczenie innymi lekami. Ważne jest również monitorowanie funkcji nerek i wątroby oraz unikanie stosowania leku w przypadku ciężkich reakcji skórnych.

  • Ilustracja poradnika Pentasa, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Pentasa, zawierający mesalazynę, jest stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Crohn’a. Może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak biegunka i ból głowy, po bardzo rzadkie, jak zapalenie mięśnia sercowego czy reakcje alergiczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Pentasa, 500 mg – dawkowanie leku

    Lek Pentasa, zawierający mesalazynę, jest stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Crohna. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i fazy choroby. Dla dorosłych maksymalna dawka wynosi 4 g na dobę, a dla dzieci 30-50 mg/kg masy ciała na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, regularnie i konsekwentnie. W przypadku przedawkowania konieczne jest leczenie objawowe w szpitalu.

  • Ilustracja poradnika Mercaptopurinum VIS, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Mercaptopurinum VIS to lek cytotoksyczny stosowany w leczeniu białaczek i chorób zapalnych jelit. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak leukopenia, trombocytopenia, hiperurykemia, nudności, wymioty i żółtaczka. Rzadziej występują zapalenie błon śluzowych przewodu pokarmowego, krystaluria, hematuria i zapalenie wątroby. Bardzo rzadkie skutki uboczne to niewydolność nerek, martwica komórek wątroby, uczulenie na światło i niepłodność męska. Lek może również zwiększać ryzyko mutacji chromosomalnych i nowotworów. Pacjenci powinni regularnie konsultować się z lekarzem i monitorować stan zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Mercaptopurinum VIS, 50 mg – dawkowanie leku

    Mercaptopurinum VIS to lek cytotoksyczny stosowany w leczeniu różnych rodzajów białaczek oraz chorób zapalnych jelit. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby, wieku pacjenta oraz innych stosowanych leków. Zwykle stosowana dawka początkowa wynosi 2,5 mg/kg mc./dobę lub 50 do 75 mg/m² powierzchni ciała na dobę. Przeciwwskazania obejmują ciążę, ciężką leukopenię, ciężką trombocytopenię, aplazję szpiku, ciężką niewydolność nerek i wątroby oraz nadwrażliwość na 6-merkaptopurynę. Ważne jest regularne monitorowanie parametrów morfologicznych krwi oraz czynności wątroby i nerek. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Mercaptopurinum VIS, 50 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Mercaptopurinum VIS przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest przeciwwskazane ze względu na jego potencjalne działanie teratogenne i embriotoksyczne. Alternatywne leki, takie jak hydroksymocznik, mesalazyna i azatiopryna, mogą być bezpieczniejsze. Decyzja o terapii powinna być podjęta przez lekarza, uwzględniając indywidualne potrzeby pacjentki oraz potencjalne ryzyko i korzyści.

  • Ilustracja poradnika Mercaptopurinum VIS, 50 mg
    Leki przeciwnowotworowe i immunomodulujące, Na receptę

    Merkaptopuryna to lek cytotoksyczny stosowany w leczeniu różnych rodzajów białaczek oraz chorób zapalnych jelit, takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna. Działa poprzez hamowanie podziału komórek, co jest szczególnie skuteczne w przypadku komórek szybko dzielących się. Lek może powodować działania niepożądane, w tym leukopenię i trombocytopenię, a także zwiększone ryzyko infekcji. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Regularne monitorowanie parametrów krwi jest zalecane w trakcie leczenia. Lek nie powinien być stosowany w czasie ciąży ani karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Mercaptopurinum VIS, 50 mg – skład leku

    Lek MERCAPTOPURINUM VIS zawiera 50 mg 6-merkaptopuryny jako substancję czynną oraz skrobię ziemniaczaną, laktozę, powidon, talk i magnezu stearynian jako substancje pomocnicze. Każda z tych substancji pełni określoną rolę, zapewniając stabilność, skuteczność i bezpieczeństwo leku. Substancje pomocnicze pomagają w formowaniu tabletki, poprawiają smak, ułatwiają połykanie oraz zapobiegają przyklejaniu się tabletek do maszyn produkcyjnych.

  • Ilustracja poradnika Mercaptopurinum VIS, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Mercaptopurinum VIS to lek cytotoksyczny stosowany w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej, ostrej białaczki mieloblastycznej, przewlekłej białaczki granulocytowej, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego oraz choroby Leśniowskiego-Crohna. Dawkowanie zależy od rodzaju schorzenia i indywidualnych potrzeb pacjenta. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, przy ciężkiej leukopenii, trombocytopenii, aplazji szpiku, ciężkiej niewydolności nerek i wątroby oraz nadwrażliwości na składniki leku. Należy regularnie monitorować parametry krwi i wątroby oraz unikać kontaktu z osobami chorymi i szczepionek zawierających żywe drobnoustroje. Najczęstsze działania niepożądane to leukopenia, trombocytopenia, nudności, wymioty, utrata apetytu oraz żółtaczka.

  • Ilustracja poradnika Marvelon, 0,15 mg + 0,03 mg – przeciwwskazania

    Marvelon to skuteczny środek antykoncepcyjny, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki, zakrzepy krwi, zaburzenia krzepliwości, zawał serca, udar, ciężka cukrzyca, migrena z aurą, zapalenie trzustki, choroby wątroby, nowotwory zależne od hormonów, krwawienia z pochwy, powiększone endometrium, ciąża oraz zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu C przy jednoczesnym stosowaniu niektórych leków. Dodatkowo, należy zachować ostrożność w przypadku palenia papierosów, cukrzycy, nadciśnienia tętniczego, wad zastawkowych serca, zapalenia żył, żylaków, migreny, padaczki, podwyższonego poziomu tłuszczów we krwi, chorób wątroby, choroby Leśniowskiego-Crohna, tocznia rumieniowatego układowego, zespołu hemolityczno-mocznicowego, niedokrwistości sierpowatokrwinkowej, obrzęku naczynioruchowego oraz ostudy.

  • Ilustracja poradnika Loperamid WZF, 2 mg
    Biegunka, Układ pokarmowy

    Loperamid WZF to lek przeciwbiegunkowy, który wydłuża czas przejścia pokarmu przez przewód pokarmowy, zmniejsza wydalanie wody i elektrolitów oraz redukuje potrzebę wypróżniania. Stosowany jest w objawowym leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki, a także w celu poprawy konsystencji stolców u pacjentów z przetoką jelita krętego. Lek jest przeznaczony dla dorosłych oraz dzieci powyżej 6. roku życia. Należy unikać stosowania go w przypadku niektórych schorzeń, takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego czy ostra biegunka z krwią. Dawkowanie powinno być dostosowane do stanu pacjenta, a w przypadku braku poprawy w ciągu 48 godzin, należy przerwać stosowanie leku. Loperamid WZF może powodować działania niepożądane,…