Menu

Tachykardia

Produkty powiązane z tachykardia
Captopril Polfarmex, tabletki, 12,5 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 12,5 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 25 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 25 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 50 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 50 mg
Zoloft, tabletki powlekane, 100 mg
Zoloft, tabletki powlekane, 100 mg
Zoloft, tabletki powlekane, 50 mg
Zoloft, tabletki powlekane, 50 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Captopril Jelfa, tabletki, 12,5 mg
Captopril Jelfa, tabletki, 12,5 mg
Cardiol C, krople doustne
Cardiol C, krople doustne
Cravisol, płyn doustny
Cravisol, płyn doustny
Efferalgan, tabletki musujące, 500 mg
Efferalgan, tabletki musujące, 500 mg
Gastrolit, proszek
Gastrolit, proszek
Gripex Max, tabletki, 500 mg + 30 mg + 15 mg
Gripex Max, tabletki, 500 mg + 30 mg + 15 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Malwina Krause
Malwina Krause
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Maria Bialik
Maria Bialik
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
  1. ApoTiapina PR, 200 mg – przedawkowanie leku
  2. Montek, 10–40 GBq – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Binatta, 250 mg – przedawkowanie leku
  4. Binatta, 200 mg – przedawkowanie leku
  5. Binatta, 100 mg – przedawkowanie leku
  6. Binatta, 50 mg – wskazania – na co działa?
  7. Binatta, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Binatta, 50 mg – przedawkowanie leku
  9. Binatta, 25 mg – przedawkowanie leku
  10. Casaro, 32 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Casaro, 16 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Casaro, 8 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Pemetrexed Eugia, 500 mg – wskazania – na co działa?
  14. Aceflucil, 600 mg – skład leku
  15. Aceflucil, 600 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Levosimendan Mercapharm, 2,5 mg/ml – skład leku
  17. Levosimendan Mercapharm, 2,5 mg/ml – wskazania – na co działa?
  18. Levosimendan Mercapharm, 2,5 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  19. Levosimendan Mercapharm, 2,5 mg/ml – przeciwwskazania
  20. Levosimendan Mercapharm, 2,5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Levosimendan Mercapharm, 2,5 mg/ml – dawkowanie leku
  22. Levosimendan Mercapharm, 2,5 mg/ml – przedawkowanie leku
  23. Metformin hydrochloride Sandoz GmbH, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Metformin hydrochloride Sandoz GmbH, 1000 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika ApoTiapina PR, 200 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku ApoTiapina PR może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, tachykardia, niedociśnienie tętnicze, objawy przeciwcholinergiczne, wydłużenie odstępu QT, napady drgawkowe, splątanie, zespół majaczeniowy, śpiączka i zgon. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie jest głównie objawowe i wspomagające, a pacjent powinien być pod ścisłym nadzorem medycznym.

  • Ilustracja poradnika Montek, 10–40 GBq – działania niepożądane i skutki uboczne

    MONTEK to radiofarmaceutyczny produkt leczniczy stosowany do diagnostyki. Może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk, duszność, zaczerwienienie skóry, śpiączka), reakcje krążeniowe (przyspieszone bicie serca, wolne bicie serca, omdlenia, niewyraźne widzenie, zawroty głowy, ból głowy, zaczerwienienie), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (wymioty, nudności, biegunka) oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia (stany zapalne skóry, ból, obrzęk, zaczerwienienie). Narażenie na promieniowanie jest minimalne, ale wiąże się z ryzykiem wystąpienia chorób nowotworowych i wad wrodzonych.

  • Ilustracja poradnika Binatta, 250 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku BINATTA, zawierającego tapentadol, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki większe niż 500 mg na dobę są uważane za przedawkowanie. Objawy przedawkowania obejmują zwężenie źrenic, wymioty, spadek ciśnienia tętniczego, szybkie bicie serca, zapaść, zaburzenia świadomości, napady padaczkowe i depresję oddechową. W przypadku przedawkowania należy natychmiast zabezpieczyć drogi oddechowe, podtrzymywać oddychanie, podać nalokson, monitorować pacjenta i rozważyć opróżnienie żołądka.

  • Ilustracja poradnika Binatta, 200 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku BINATTA, zawierającego tapentadol, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym zagrażających życiu. Dawki większe niż 500 mg tapentadolu na dobę są uznawane za przedawkowanie. Objawy przedawkowania obejmują zwężenie źrenic, wymioty, spadek ciśnienia tętniczego, szybkie bicie serca, zapaść, zaburzenia świadomości aż do śpiączki, napady padaczkowe oraz niebezpiecznie wolne lub płytkie oddychanie. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.

  • Ilustracja poradnika Binatta, 100 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku BINATTA, zawierającego tapentadol, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym zagrażających życiu. Dawki większe niż 500 mg na dobę są uznawane za przedawkowanie. Objawy przedawkowania obejmują zwężenie źrenic, wymioty, spadek ciśnienia, szybkie bicie serca, zapaść, zaburzenia świadomości, napady padaczkowe oraz depresję oddechową. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie obejmuje zapewnienie drożności dróg oddechowych, podtrzymywanie oddychania, podanie naloksonu oraz płukanie żołądka.

  • Ilustracja poradnika Binatta, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Lek BINATTA, zawierający tapentadol, jest silnym lekiem przeciwbólowym stosowanym w leczeniu przewlekłego bólu, bólu nowotworowego i bólu neuropatycznego. Dawkowanie jest dostosowywane indywidualnie, zazwyczaj zaczynając od 50 mg dwa razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, depresję oddechową, niedrożność jelit i ostre zatrucie. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, zaparcia, zawroty głowy, senność i bóle głowy.

  • Ilustracja poradnika Binatta, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek BINATTA, zawierający tapentadol, jest silnym środkiem przeciwbólowym stosowanym w leczeniu przewlekłego bólu. Może powodować różne działania niepożądane, w tym mdłości, zaparcia, zawroty głowy, senność i bóle głowy. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak reakcje alergiczne, uzależnienie czy napady padaczkowe. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Binatta, 50 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku BINATTA, zawierającego tapentadol, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zwężenie źrenic, wymioty, spadek ciśnienia tętniczego, szybkie bicie serca, zapaść, zaburzenia świadomości, napady padaczkowe oraz niebezpiecznie wolne lub płytkie oddychanie. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie obejmuje zabezpieczenie dróg oddechowych, podanie naloksonu, monitorowanie pacjenta oraz opróżnienie żołądka.

  • Ilustracja poradnika Binatta, 25 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku BINATTA, zawierającego tapentadol, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki większe niż 500 mg na dobę są uznawane za przedawkowanie. Objawy przedawkowania obejmują zwężenie źrenic, wymioty, spadek ciśnienia tętniczego, szybkie bicie serca, zapaść, zaburzenia świadomości, napady padaczkowe i depresję oddechową. W przypadku przedawkowania należy natychmiast zapewnić drożność dróg oddechowych, podtrzymywać oddychanie, podać antagonistów receptora opioidowego, monitorować pacjenta oraz rozważyć opróżnienie żołądka i jelit.

  • Ilustracja poradnika Casaro, 32 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Casaro to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zawroty głowy, ból głowy, zakażenie dróg oddechowych, niskie ciśnienie tętnicze, zwiększenie stężenia potasu we krwi oraz wpływ na czynność nerek. Bardzo rzadkie skutki uboczne obejmują obrzęk twarzy, warg, języka i gardła, zmniejszenie liczby krwinek czerwonych lub białych, wysypkę skórną, ból pleców, stawów i mięśni, zmiany w czynności wątroby, nudności, kaszel oraz zmniejszenie stężenia sodu we krwi. Dzieci mogą doświadczać dodatkowych działań niepożądanych, takich jak ból gardła, katar, gorączka i przyspieszone bicie serca. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast przerwać przyjmowanie…

  • Ilustracja poradnika Casaro, 16 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Casaro, zawierający kandesartan cyleksetylu, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Może powodować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, ból głowy, zakażenia dróg oddechowych, niskie ciśnienie tętnicze, zwiększenie stężenia potasu we krwi oraz wpływ na czynność nerek. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują obrzęk twarzy, warg, języka i gardła, zmniejszenie liczby krwinek czerwonych lub białych, wysypkę skórną, ból pleców, stawów i mięśni, zmiany w czynności wątroby, nudności, kaszel oraz zmniejszenie stężenia sodu we krwi. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Casaro, 8 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Casaro to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Może powodować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, ból głowy, zakażenie dróg oddechowych, niskie ciśnienie tętnicze, zwiększenie stężenia potasu we krwi oraz wpływ na czynność nerek. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują obrzęk twarzy, warg, języka i gardła, zmniejszenie liczby krwinek czerwonych lub białych, wysypkę skórną, ból pleców, stawów i mięśni, zmiany w czynności wątroby, nudności, kaszel oraz zmniejszenie stężenia sodu we krwi. Działania niepożądane u dzieci są podobne do tych u dorosłych, ale mogą występować częściej. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Pemetrexed Eugia, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Pemetrexed Eugia jest stosowany w leczeniu złośliwego międzybłoniaka opłucnej oraz niedrobnokomórkowego raka płuca. Podawany jest we wlewie dożylnym pod kontrolą lekarza. Najczęstsze działania niepożądane to gorączka, zakażenia, ból w klatce piersiowej, reakcje skórne oraz zmęczenie. Przed rozpoczęciem leczenia ważne jest odpowiednie nawodnienie i suplementacja witaminowa.

  • Ilustracja poradnika Aceflucil, 600 mg – skład leku

    Lek Aceflucil zawiera acetylocysteinę jako główny składnik aktywny oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak kwas askorbowy, kwas cytrynowy, sodu wodorowęglan, krospowidon, laktoza jednowodna, aromat pomarańczowy, aromat mięty pieprzowej, aspartam i leucyna. Lek stosowany jest w leczeniu mukolitycznym chorób dróg oddechowych. Potencjalne skutki uboczne obejmują reakcje alergiczne, ból głowy, gorączkę, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunkę, dzwonienie w uszach, przyspieszone bicie serca, obniżone ciśnienie krwi, swędzenie, pokrzywkę, wysypkę skórną, duszność, skurcz oskrzeli i niestrawność. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30℃, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

  • Ilustracja poradnika Aceflucil, 600 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Aceflucil, zawierający acetylocysteinę, stosowany jest w leczeniu chorób dróg oddechowych związanych z nadmiernym wydzielaniem gęstego, lepkiego śluzu. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, gorączka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, dzwonienie w uszach, przyspieszone bicie serca, obniżone ciśnienie krwi, swędzenie, pokrzywka, wysypka skórna, uogólniona wysypka oraz obrzęk twarzy. Rzadkie działania niepożądane to dusznica, skurcz oskrzeli i niestrawność. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują krwotok, ciężkie reakcje skórne i ciężkie reakcje alergiczne. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji skórnych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Aceflucil nie powinien być stosowany u dzieci…

  • Ilustracja poradnika Levosimendan Mercapharm, 2,5 mg/ml – skład leku

    Levosimendan Mercapharm to lek stosowany w leczeniu ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca. Zawiera substancję czynną lewozymendan oraz substancje pomocnicze: powidon, kwas cytrynowy i etanol bezwodny. Lek działa poprzez zwiększenie siły skurczu serca i rozszerzenie naczyń krwionośnych, co pomaga w zmniejszeniu objawów niewydolności serca. Przeciwwskazania obejmują ciężką niewydolność nerek, ciężką niewydolność wątroby, bardzo niskie ciśnienie krwi, przyspieszone bicie serca oraz uczulenie na składniki leku. Możliwe działania niepożądane to m.in. nieprawidłowo szybkie bicie serca, ból głowy, zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, małe stężenie potasu we krwi, bezsenność, zawroty głowy, migotanie przedsionków, dodatkowe skurcze serca, niewydolność serca, niedotlenienie mięśnia sercowego, nudności, zaparcie,…

  • Ilustracja poradnika Levosimendan Mercapharm, 2,5 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Levosimendan Mercapharm jest lekiem stosowanym w leczeniu ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca. Lek ten jest przeznaczony do krótkotrwałego stosowania w szpitalach, gdzie dostępny jest odpowiedni sprzęt monitorujący. Dawkowanie i czas trwania leczenia są dostosowywane indywidualnie do stanu pacjenta. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na lewozymendan, bardzo niskie ciśnienie krwi, choroby serca, nerek i wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to szybkie bicie serca, ból głowy i zmniejszenie ciśnienia krwi.

  • Ilustracja poradnika Levosimendan Mercapharm, 2,5 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Levosimendan Mercapharm jest lekiem stosowanym w leczeniu ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących, ponieważ metabolity leku przenikają do mleka ludzkiego. Lek nie wpływa bezpośrednio na zdolność prowadzenia pojazdów, ale pacjenci powinni unikać prowadzenia, jeśli doświadczają zawrotów głowy lub bólu głowy. Zawiera etanol, więc pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu. Nie ma konieczności modyfikowania dawki u seniorów, ale zaleca się monitorowanie stanu pacjenta. Lek powinien być stosowany ostrożnie u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i wątroby, a nie jest zalecany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami tych narządów.

  • Ilustracja poradnika Levosimendan Mercapharm, 2,5 mg/ml – przeciwwskazania

    Levosimendan Mercapharm to lek stosowany w leczeniu ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, bardzo niskie ciśnienie krwi, ciężkie choroby nerek i wątroby oraz specyficzne arytmie serca. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i objawy, aby zapewnić bezpieczne i skuteczne leczenie.

  • Ilustracja poradnika Levosimendan Mercapharm, 2,5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Levosimendan Mercapharm to lek stosowany w leczeniu ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca. Najczęstsze działania niepożądane to tachykardia komorowa, niedociśnienie tętnicze, ból głowy, hipokaliemia, bezsenność, zawroty głowy, migotanie przedsionków, dodatkowe skurcze komorowe, niewydolność serca, nudności, zaparcia, biegunka, wymioty oraz zmniejszone stężenie hemoglobiny. Rzadko może wystąpić migotanie komór. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, ciężkim niedociśnieniem tętniczym, tachykardią, znaczącą niedrożnością mechaniczną serca, ciężką niewydolnością nerek, ciężką niewydolnością wątroby oraz arytmią typu torsades de pointes. Podczas leczenia konieczne jest monitorowanie EKG, ciśnienia krwi oraz tętna, a także mierzenie ilości wydalanego moczu.

  • Ilustracja poradnika Levosimendan Mercapharm, 2,5 mg/ml – dawkowanie leku

    Levosimendan Mercapharm jest lekiem stosowanym w leczeniu ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca. Lek podaje się w szpitalu w postaci infuzji dożylnej. Dawkowanie rozpoczyna się od dawki nasycającej 6-12 mikrogramów/kg mc. przez 10 minut, a następnie infuzji ciągłej 0,1 mikrograma/kg mc./min przez 24 godziny. Monitorowanie obejmuje EKG, ciśnienie krwi, tętno i ilość wydalanego moczu. Lek nie jest zalecany dla pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek i wątroby oraz dzieci. Najczęstsze działania niepożądane to tachykardia, ból głowy i niedociśnienie tętnicze.

  • Ilustracja poradnika Levosimendan Mercapharm, 2,5 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Levosimendan Mercapharm może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niedociśnienie tętnicze, tachykardia, wydłużenie odstępu QTc oraz zmniejszenie ciśnienia napełniania serca. Dawki uznawane za przedawkowanie to 0,4 mikrograma na kilogram mc. na minutę lub więcej. W przypadku przedawkowania konieczne jest natychmiastowe podjęcie odpowiednich kroków, w tym monitorowanie EKG, inwazyjne monitorowanie hemodynamiczne oraz podawanie leków wazopresyjnych i płynów pozajelitowych.

  • Ilustracja poradnika Metformin hydrochloride Sandoz GmbH, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Metformin hydrochloride Sandoz GmbH to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Może powodować działania niepożądane, takie jak biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha i utrata apetytu. Rzadziej mogą wystąpić zmniejszenie stężenia witaminy B12, zapalenie wątroby i reakcje skórne. Bardzo rzadkim, ale poważnym działaniem niepożądanym jest kwasica mleczanowa. W przypadku wystąpienia objawów kwasicy mleczanowej, takich jak wymioty, ból brzucha, skurcze mięśni, ogólne złe samopoczucie, trudności z oddychaniem, obniżenie temperatury ciała i spowolnienie akcji serca, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Metformin hydrochloride Sandoz GmbH, 1000 mg – dawkowanie leku

    Metformin hydrochloride Sandoz GmbH to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 oraz w celu zmniejszenia ryzyka jej wystąpienia. Dawkowanie zależy od celu leczenia i stanu zdrowia pacjenta. Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od 500 mg raz na dobę, a maksymalna dawka to 2000 mg. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek dawkę należy dostosować. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, i przyjmować z posiłkiem. W przypadku pominięcia dawki należy ją przyjąć jak najszybciej z posiłkiem, a w przypadku przedawkowania natychmiast skontaktować się z lekarzem.