Menu

Tachykardia

Produkty powiązane z tachykardia
Captopril Polfarmex, tabletki, 12,5 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 12,5 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 25 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 25 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 50 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 50 mg
Zoloft, tabletki powlekane, 100 mg
Zoloft, tabletki powlekane, 100 mg
Zoloft, tabletki powlekane, 50 mg
Zoloft, tabletki powlekane, 50 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Captopril Jelfa, tabletki, 12,5 mg
Captopril Jelfa, tabletki, 12,5 mg
Cardiol C, krople doustne
Cardiol C, krople doustne
Cravisol, płyn doustny
Cravisol, płyn doustny
Efferalgan, tabletki musujące, 500 mg
Efferalgan, tabletki musujące, 500 mg
Gastrolit, proszek
Gastrolit, proszek
Gripex Max, tabletki, 500 mg + 30 mg + 15 mg
Gripex Max, tabletki, 500 mg + 30 mg + 15 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Malwina Krause
Malwina Krause
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Maria Bialik
Maria Bialik
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
  1. Morphini sulfas WZF – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Morphini sulfas WZF – dawkowanie leku
  3. Acodin, 15 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Acodin, 15 mg – przedawkowanie leku
  5. Luminalum Unia, 15 mg – przedawkowanie leku
  6. Foradil, 12 mcg – przeciwwskazania
  7. Foradil, 12 mcg – przedawkowanie leku
  8. Citocartin 200 – wskazania – na co działa?
  9. Glibenese GITS, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  10. Esmeron, 100 mg/10 ml – stosowanie u dzieci
  11. Esmeron, 50 mg/5 ml
  12. Esmeron, 50 mg/5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Esmeron, 100 mg/10 ml
  14. Esmeron, 100 mg/10 ml – wskazania – na co działa?
  15. Esmeron, 100 mg/10 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Esmeron, 100 mg/10 ml – przedawkowanie leku
  17. Tramal Retard 150, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Tramal Retard 150, 150 mg – przedawkowanie leku
  19. Theospirex retard, 150 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Theospirex retard, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Theospirex retard, 150 mg – dawkowanie leku
  22. Theospirex retard, 150 mg – przedawkowanie leku
  23. Klacid Uno, 500 mg – przedawkowanie leku
  24. Loratadyna Pylox, 10 mg – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Morphini sulfas WZF – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stosowanie leku Morphini Sulfas WZF może prowadzić do różnych działań niepożądanych, takich jak reakcje alergiczne, AGEP, depresja oddechowa, uzależnienie, hiperalgezja, zmniejszone wydzielanie hormonów płciowych oraz zapalenie trzustki i dróg żółciowych. Najczęstsze skutki uboczne to senność, suchość w ustach, zaparcia, nudności, wymioty, potliwość, zawroty głowy i obniżenie ciśnienia krwi. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych zagrożeń i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Morphini sulfas WZF – dawkowanie leku

    Lek Morphini Sulfas WZF jest silnym opioidowym lekiem przeciwbólowym stosowanym w leczeniu bólu ostrego i przewlekłego. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 10-15 mg podskórnie/domięśniowo lub 2-8 mg dożylnie co 4 godziny w przypadku bólu ostrego oraz 5-20 mg doustnie/podskórnie/domięśniowo co 4 godziny w przypadku bólu przewlekłego. Dawkowanie dla dzieci i młodzieży jest bardziej złożone i wymaga szczególnej ostrożności. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek dawkowanie może wymagać dostosowania. Lek może być podawany podskórnie, domięśniowo, dożylnie lub doustnie. Przerwanie stosowania leku powinno być przeprowadzane stopniowo, aby zapobiec objawom odstawiennym.

  • Ilustracja poradnika Acodin, 15 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Acodin, zawierający dekstrometorfan, jest stosowany w leczeniu nieproduktywnego kaszlu. Może powodować działania niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy, dezorientacja, zmęczenie, nudności, wymioty i zaparcia. Rzadkie, ale poważne skutki uboczne obejmują uzależnienie od leku, reakcje alergiczne, zaburzenia psychotyczne, ruchy mimowolne i oczopląs. Acodin może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak inhibitory MAO, inhibitory CYP2D6 i alkohol. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, takich jak nudności, wymioty, dystonia, pobudzenie, splątanie, senność, osłupienie, kardiotoksyczność, śpiączka i depresja oddechowa.

  • Ilustracja poradnika Acodin, 15 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Acodin, zawierającego dekstrometorfan, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, dystonia, pobudzenie, splątanie, senność, osłupienie, oczopląs, kardiotoksyczność, ataksja, psychoza toksyczna, śpiączka, depresja oddechowa i drgawki. Maksymalna dawka dobowa wynosi 120 mg (8 tabletek). W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie kroki, takie jak podanie węgla aktywnego, naloksonu lub benzodiazepin.

  • Ilustracja poradnika Luminalum Unia, 15 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Luminalum UNIA, zawierającego fenobarbital, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ciężkie splątanie, osłabienie, senność, gorączka, hipotermia, zaburzenia oddychania, bradykardia, niewyraźna mowa, zataczanie się, niezwykłe ruchy gałek ocznych oraz znaczne osłabienie. W przypadku ciężkiego przedawkowania mogą wystąpić oddech Cheyne’a-Stokesa, brak odruchów, tachykardia, śpiączka oraz zespół wstrząsowy. Leczenie przedawkowania polega głównie na podtrzymywaniu podstawowych funkcji życiowych oraz zmniejszaniu wchłaniania fenobarbitalu.

  • Ilustracja poradnika Foradil, 12 mcg – przeciwwskazania

    Foradil jest lekiem stosowanym w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP, ale istnieją pewne przeciwwskazania i środki ostrożności, które należy wziąć pod uwagę przed jego stosowaniem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz nietolerancję laktozy. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z chorobami serca, cukrzycą, nadczynnością tarczycy, guzem chromochłonnym oraz wydłużeniem odstępu QT. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Foradil, 12 mcg – przedawkowanie leku

    Foradil to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do poważnych objawów, takich jak nudności, wymioty, ból głowy, drżenie mięśni, senność, kołatanie serca, tachykardia, kwasica metaboliczna, hipokaliemia, hiperglikemia, wydłużenie odstępu QT w elektrokardiogramie oraz nadciśnienie tętnicze. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.

  • Ilustracja poradnika Citocartin 200 – wskazania – na co działa?

    Citocartin to lek stosowany w znieczuleniu miejscowym podczas zabiegów stomatologicznych. Zawiera artykainę, która działa jako środek znieczulający, oraz adrenalinę, która obkurcza naczynia krwionośne, wydłużając efekt działania artykainy i zmniejszając krwawienie. Citocartin jest przeznaczony dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci w wieku powyżej 4 lat. Lek ten jest stosowany w znieczuleniu nasiękowym i przewodowym. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na artykainę, adrenalinę lub inne składniki leku, niekontrolowaną padaczkę oraz uczulenie na inne miejscowo działające środki znieczulające. Przed zastosowaniem leku Citocartin, pacjent powinien poinformować stomatologa o wszelkich istniejących schorzeniach oraz stosowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Glibenese GITS, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Glibenese GITS, zawierający glipizyd, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak mikonazol, flukonazol, worykonazol, niesteroidowe leki przeciwzapalne, salicylany, leki beta-adrenolityczne, inhibitory ACE, antagoniści receptora H2, inhibitory MAO, chinolony, sulfonamidy, chloramfenikol, probenecyd i pochodne kumaryny. Interakcje mogą również występować z innymi substancjami, takimi jak pochodne fenotiazyny, kortykosteroidy, leki sympatykomimetyczne i kolesewelam. Alkohol nasila działanie hipoglikemizujące glipizydu, co może prowadzić do hipoglikemii i śpiączki. Pacjenci powinni konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania nowych leków lub substancji.

  • Ilustracja poradnika Esmeron, 100 mg/10 ml – stosowanie u dzieci

    Esmeron jest lekiem zwiotczającym mięśnie stosowanym u dzieci i młodzieży podczas zabiegów chirurgicznych. Alternatywy to sukcynylocholina, wekuronium i atrakurium. Dawkowanie musi być dostosowane indywidualnie przez lekarza, a pacjent monitorowany pod kątem działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Esmeron, 50 mg/5 ml

    Esmeron to lek zwiotczający mięśnie, stosowany głównie podczas zabiegów chirurgicznych oraz w intensywnej opiece medycznej. Ułatwia intubację dotchawiczą i zapewnia zwiotczenie mięśni szkieletowych. Dawkowanie leku zależy od masy ciała pacjenta oraz stanu zdrowia. Może powodować działania niepożądane, takie jak tachykardia czy hipotensja. Lek jest podawany dożylnie przez wykwalifikowany personel medyczny. Należy monitorować działanie leku podczas jego stosowania.

  • Ilustracja poradnika Esmeron, 50 mg/5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Esmeron, zawierający bromek rokuronium, jest lekiem zwiotczającym mięśnie stosowanym podczas zabiegów chirurgicznych oraz w oddziałach intensywnej opieki medycznej. Najczęstsze działania niepożądane to ból w miejscu wstrzyknięcia, tachykardia, hipotensja oraz przedłużenie działania zwiotczającego mięśnie. Rzadziej mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne, osłabienie mięśni, miopatia steroidowa oraz zespół Kounisa. U dzieci i młodzieży stosowanie Esmeronu może prowadzić do podobnych działań niepożądanych jak u dorosłych. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Esmeron, 100 mg/10 ml

    Esmeron to lek zwiotczający mięśnie, stosowany głównie podczas zabiegów chirurgicznych oraz w intensywnej opiece medycznej. Ułatwia intubację dotchawiczą i zapewnia zwiotczenie mięśni szkieletowych. Działa poprzez blokowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Dawkowanie leku zależy od masy ciała pacjenta oraz stanu zdrowia. Może powodować działania niepożądane, takie jak tachykardia czy hipotensja. Należy go stosować pod nadzorem wykwalifikowanego personelu medycznego.

  • Ilustracja poradnika Esmeron, 100 mg/10 ml – wskazania – na co działa?

    Esmeron to lek stosowany w znieczuleniu ogólnym, który pomaga w intubacji dotchawiczej oraz zwiotczeniu mięśni szkieletowych podczas zabiegów chirurgicznych. Jest również używany w oddziałach intensywnej opieki medycznej do ułatwienia intubacji i mechanicznej wentylacji. Esmeron powinien być podawany przez doświadczonych klinicystów, a dawka leku zależy od wielu czynników, takich jak metoda znieczulenia, czas trwania zabiegu i stan pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na rokuronium, jon bromkowy lub substancje pomocnicze. Możliwe działania niepożądane to ból w miejscu wstrzyknięcia, zmiany w objawach życiowych i przedłużona blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.

  • Ilustracja poradnika Esmeron, 100 mg/10 ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Esmeron to lek stosowany w znieczuleniu ogólnym, który może wywoływać różne działania niepożądane, takie jak ból w miejscu wstrzyknięcia, zmniejszenie ciśnienia krwi, zwiększenie częstości akcji serca oraz przedłużone działanie zwiotczające mięśnie. Rzadziej mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy oraz miopatia steroidowa. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy niezwłocznie poinformować lekarza lub farmaceutę.

  • Ilustracja poradnika Esmeron, 100 mg/10 ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Esmeron może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak przedłużony blok nerwowo-mięśniowy, reakcje anafilaktyczne i miopatia. Standardowa dawka do intubacji wynosi 0,6 mg/kg masy ciała, a w stanach nagłych może być zwiększona do 1,0 mg/kg masy ciała. W przypadku przedawkowania należy kontynuować oddech wspomagany i odpowiednią sedację, a także zastosować sugammadeks lub inhibitory acetylocholinesterazy.

  • Ilustracja poradnika Tramal Retard 150, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Tramal Retard to lek przeciwbólowy, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zawroty głowy i nudności. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak bradykardia, hipotonia ortostatyczna czy drgawki. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych działań niepożądanych i skonsultowali się z lekarzem w razie ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Tramal Retard 150, 150 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Tramal Retard może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zwężenie źrenic, wymioty, spadek ciśnienia tętniczego, szybkie bicie serca, zapaść, zaburzenia świadomości, napady padaczkowe oraz zahamowanie oddychania. Maksymalna zalecana dawka dobowa tramadolu chlorowodorku wynosi 400 mg. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.

  • Ilustracja poradnika Theospirex retard, 150 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Theospirex retard może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym efedryną, sympatykomimetykami, glikozydami naparstnicy, lekami β-adrenolitycznymi, antybiotykami fluorochinolowymi i makrolidowymi, disulfiramem oraz propranololem. Interakcje mogą również występować z substancjami takimi jak dieta, palenie tytoniu i alkohol. Spożywanie alkoholu podczas leczenia może zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Objawy przedawkowania teofiliny obejmują tachykardię, nudności, wymioty, bóle głowy, zawroty głowy, drżenie mięśni, drgawki i zaburzenia rytmu serca.

  • Ilustracja poradnika Theospirex retard, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Theospirex retard to lek zawierający teofilinę, stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zaburzenia żołądka i jelit, układu nerwowego, serca, układu oddechowego, naczyniowego, nerek i dróg moczowych oraz układu immunologicznego. W przypadku przedawkowania teofiliny mogą wystąpić poważne objawy, takie jak drgawki, niewydolność krążenia, hipertermia, ciężkie zaburzenia rytmu serca, a nawet zatrzymanie krążenia i zgon. W razie wystąpienia objawów przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub oddziałem ratunkowym najbliższego szpitala.

  • Ilustracja poradnika Theospirex retard, 150 mg – dawkowanie leku

    Theospirex retard to lek zawierający teofilinę, stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc. Dawkowanie leku zależy od wieku i masy ciała pacjenta. Dorośli i młodzież powyżej 16 lat powinni przyjmować 300 mg co 12 godzin, a dzieci w wieku 6-12 lat odpowiednio 150-225 mg co 12 godzin. Osoby palące tytoń oraz pacjenci z niewydolnością serca, wątroby lub nerek wymagają dostosowania dawki. Tabletki należy przyjmować doustnie, po posiłku, nie żuć ani nie kruszyć. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Theospirex retard, 150 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie teofiliny, substancji czynnej leku Theospirex retard, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak tachykardia, objawy żołądkowo-jelitowe, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego oraz ciężkie objawy, w tym drgawki i zatrzymanie krążenia. Dawki uznawane za przedawkowanie różnią się w zależności od wieku i masy ciała pacjenta. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub oddziałem ratunkowym. Dawki teofiliny należy dobierać indywidualnie pod kontrolą lekarza.

  • Ilustracja poradnika Klacid Uno, 500 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Klacid Uno, zawierającego klarytromycynę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Standardowa dawka wynosi 500 mg raz na dobę, a w ciężkich zakażeniach do 1000 mg na dobę. Przedawkowanie może wystąpić przy przyjęciu znacznie większej dawki, np. 8 gramów. Objawy przedawkowania obejmują wymioty, bóle brzucha, biegunka, zachowanie paranoidalne, splątanie, halucynacje, tachykardia, migotanie komór, wydłużenie odstępu QT, drgawki, zawroty głowy, senność, żółtaczka, ciemne zabarwienie moczu, świąd, ból brzucha. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Postępowanie obejmuje usunięcie niewchłoniętego leku, leczenie objawowe oraz monitorowanie funkcji życiowych. Hemodializa ani dializa otrzewnowa nie są skuteczne…

  • Ilustracja poradnika Loratadyna Pylox, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Loratadyna Pylox to lek przeciwhistaminowy stosowany w leczeniu objawów alergii, takich jak kichanie, swędzenie, wodnista wydzielina z nosa oraz przewlekła pokrzywka idiopatyczna. Jest przeznaczony dla dorosłych i dzieci powyżej 2. roku życia. Lek nie powinien być stosowany u osób uczulonych na loratadynę oraz u dzieci poniżej 2 lat. Możliwe działania niepożądane obejmują ból głowy, senność, nerwowość i zmęczenie.