Menu

Reakcja anafilaktyczna

Produkty powiązane z reakcja anafilaktyczna
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
ACC Mini, tabletki musujące, 100 mg
ACC Mini, tabletki musujące, 100 mg
ACC Optima, tabletki musujące, 600 mg
ACC Optima, tabletki musujące, 600 mg
Acc Inpharm, tabletki musujące, 200 mg
Acc Inpharm, tabletki musujące, 200 mg
Adrenalina WZF, roztwór do wstrzykiwań, 300 μg/0,3 ml
Adrenalina WZF, roztwór do wstrzykiwań, 300 μg/0,3 ml
Clotidal Max, tabletki dopochwowe, 500 mg
Clotidal Max, tabletki dopochwowe, 500 mg
Clotidal, krem dopochwowy, 10 mg/g
Clotidal, krem dopochwowy, 10 mg/g
Clotrimazolum Medana, płyn na skórę, 10 mg/ml
Clotrimazolum Medana, płyn na skórę, 10 mg/ml
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Clotrimazolum, tabletki dopochwowe, 100 mg
Clotrimazolum, tabletki dopochwowe, 100 mg
Imodium Instant, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 2 mg
Imodium Instant, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 2 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Braunoderm zabarwiony – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Braunoderm zabarwiony – dawkowanie leku
  3. Braunoderm zabarwiony – wskazania – na co działa?
  4. Milgamma 100, 100 mg + 100 mg – profil bezpieczenstwa
  5. Milgamma 100, 100 mg + 100 mg – przeciwwskazania
  6. Milgamma 100, 100 mg + 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Physioneal 40 z glukozą 1,36 w/v 13,6 mg/ml, 13,6 g/l + 5,38 g/l – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Vastan, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Corectin 10, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  10. Cefotaxim-MIP 1 g – wskazania – na co działa?
  11. Cefotaxim-MIP 1 g – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. CosmoFer, 50 mg Fe3+/ml – stosowanie u dzieci
  13. Igantet 250, 250 j.m./ml – dawkowanie leku
  14. Igantet 250, 250 j.m./ml – przeciwwskazania
  15. Igantet 250, 250 j.m./ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Igantet 500, 500 j.m./2 ml – wskazania – na co działa?
  17. Doxium 500, 500 mg – wskazania – na co działa?
  18. Doxium 500, 500 mg – przeciwwskazania
  19. Doxium 500, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Doxium 500, 500 mg – dawkowanie leku
  21. Corhydron 100 – wskazania – na co działa?
  22. Corhydron 100 – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Corhydron 100 – przedawkowanie leku
  24. Corhydron 25, 25 mg – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Braunoderm zabarwiony – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Braunoderm zabarwiony może powodować różne działania niepożądane, od miejscowych objawów podrażnienia po poważniejsze reakcje anafilaktyczne. Najczęstsze skutki uboczne to swędzenie, zaczerwienienie i sucha skóra. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwe reakcje skórne. W przypadku stosowania leku na duże powierzchnie skóry mogą wystąpić ogólnoustrojowe działania niepożądane jodu, takie jak zaburzenia czynności tarczycy, kwasica metaboliczna, hipernatremia i zaburzenia czynności nerek. Ważne jest, aby być świadomym tych możliwych skutków ubocznych i w razie potrzeby skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Braunoderm zabarwiony – dawkowanie leku

    Lek Braunoderm zabarwiony jest stosowany do odkażania nieuszkodzonej skóry przed różnymi procedurami medycznymi. Należy go stosować wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, nigdy nie rozcieńczać i dokładnie przestrzegać czasu działania zależnego od procedury. Leku nie należy stosować u osób z nadwrażliwością, nadczynnością tarczycy, opryszczkowatym zapaleniem skóry, noworodków i niemowląt do 6 miesięcy. Należy unikać kontaktu z oczami i błonami śluzowymi oraz stosowania na uszkodzoną skórę. Lek jest łatwopalny. Możliwe działania niepożądane to reakcje anafilaktyczne, nadwrażliwe reakcje skórne i miejscowe objawy podrażnienia.

  • Ilustracja poradnika Braunoderm zabarwiony – wskazania – na co działa?

    Lek Braunoderm zabarwiony jest stosowany do odkażania nieuszkodzonej skóry przed operacjami, wstrzyknięciami, nakłuciami, cewnikowaniem, pobieraniem próbek krwi oraz szczepieniami. Zawiera alkohol izopropylowy i powidon jodowany, które działają bakteriobójczo i przeciwdrobnoustrojowo. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, nadczynność tarczycy, opryszczkowate zapalenie skóry, noworodki i niemowlęta do 6 miesięcy. Możliwe działania niepożądane to reakcje anafilaktyczne, nadwrażliwe reakcje skórne, miejscowe podrażnienia i sucha skóra.

  • Ilustracja poradnika Milgamma 100, 100 mg + 100 mg – profil bezpieczenstwa

    Milgamma 100 to lek zawierający witaminy B1 i B6, stosowany w leczeniu chorób układu nerwowego. Bezpieczeństwo stosowania leku u kobiet karmiących, pacjentów prowadzących pojazdy, spożywających alkohol, seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zostało omówione. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale spożywanie alkoholu może prowadzić do niedoboru witaminy B6. Brak jest specyficznych danych dotyczących stosowania leku u seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Milgamma 100, 100 mg + 100 mg – przeciwwskazania

    Milgamma 100 to lek zawierający witaminy B1 i B6, stosowany w leczeniu chorób układu nerwowego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak izoniazyd, D-penicylamina, cykloseryna, L-dopa, alkohol, doustne środki antykoncepcyjne oraz 5-fluorouracyl. Podczas ciąży i karmienia piersią należy zachować ostrożność i nie przekraczać zalecanych dziennych dawek witamin B1 i B6. Brak jest danych dotyczących stosowania leku u dzieci i osób starszych.

  • Ilustracja poradnika Milgamma 100, 100 mg + 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Milgamma 100 to lek zawierający witaminy B1 i B6, stosowany w leczeniu chorób układu nerwowego wywołanych ich niedoborem. Działania niepożądane występują rzadko, ale mogą obejmować reakcje nadwrażliwości, neuropatie obwodowe oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Physioneal 40 z glukozą 1,36 w/v 13,6 mg/ml, 13,6 g/l + 5,38 g/l – interakcje z lekami i alkoholem

    PHYSIONEAL 40 może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym glikozydami nasercowymi, antybiotykami oraz lekami stosowanymi w leczeniu cukrzycy i HIV. Roztwory zawierające glukozę mogą powodować reakcje nadwrażliwości u osób uczulonych na kukurydzę. Pacjenci powinni zachować ostrożność przy spożywaniu alkoholu, ponieważ może on wpływać na równowagę elektrolitową i ogólny stan zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Vastan, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Vastan, zawierający symwastatynę, jest stosowany w celu obniżenia stężenia cholesterolu we krwi. Może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak bóle głowy i problemy żołądkowo-jelitowe, po rzadkie i bardzo rzadkie, takie jak miopatia, zapalenie wątroby czy rabdomioliza. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i w razie wystąpienia niepokojących objawów natychmiast skontaktowali się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Corectin 10, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Corectin, zawierający bisoprolol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak floktafenina, sultopryd, antagoniści wapnia, leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo, insulina, leki znieczulające, glikozydy naparstnicy, NLPZ, leki beta-sympatykomimetyczne oraz baklofen. Może również wchodzić w interakcje z jodowymi środkami kontrastującymi i substancjami alergizującymi. Alkohol może nasilać zawroty głowy i uczucie „pustki” w głowie powodowane przez Corectin. W przypadku wystąpienia takich objawów, należy unikać spożywania alkoholu.

  • Ilustracja poradnika Cefotaxim-MIP 1 g – wskazania – na co działa?

    Cefotaxim-MIP to antybiotyk z grupy cefalosporyn trzeciej generacji, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak zakażenia dolnych dróg oddechowych, dróg moczowych, narządów płciowych, posocznica, zakażenia skóry i tkanek miękkich, zakażenia w obrębie jamy brzusznej, zakażenia kości i stawów, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz w zapobieganiu zakażeniom okołooperacyjnym. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i ciężkości zakażenia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na cefotaksym, inne cefalosporyny i penicyliny. Możliwe działania niepożądane to m.in. ból w miejscu podania, alergiczne reakcje skórne, zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika, zmniejszenie liczby białych krwinek, drgawki, biegunka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, skurcze, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, mioklonie, nadkażenia, reakcje anafilaktyczne,…

  • Ilustracja poradnika Cefotaxim-MIP 1 g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Cefotaxim-MIP może powodować różne działania niepożądane, w tym ból w miejscu podania, alergiczne reakcje skórne, zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika w surowicy, zmniejszenie liczby białych krwinek, reakcję Herxheimera, drgawki, biegunki, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypki, pogorszenie czynności nerek, gorączkę, skurcze, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, nadkażenia, reakcje anafilaktyczne, bóle i zawroty głowy, arytmię, nudności, wymioty, bóle brzucha, zapalenie wątroby, ciężkie reakcje skórne, śródmiąższowe zapalenie nerek oraz reakcje ogólnoustrojowe na lidokainę. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji skórnych lub innych poważnych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika CosmoFer, 50 mg Fe3+/ml – stosowanie u dzieci

    CosmoFer nie jest zalecany dla dzieci poniżej 14 roku życia z powodu braku danych dotyczących jego skuteczności i bezpieczeństwa. Alternatywne leki zawierające żelazo, które są bezpieczne dla dzieci, to m.in. Sorbifer Durules, Ferrum Lek, Maltofer i Hemofer. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii żelazem u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Igantet 250, 250 j.m./ml – dawkowanie leku

    Lek Igantet 250 jest stosowany w zapobieganiu i leczeniu tężca. Dawkowanie zależy od rodzaju rany i historii szczepień pacjenta. W przypadku czystych i małych zranień nie zaleca się szczepienia ani stosowania immunoglobuliny przeciwtężcowej, jeśli pacjent był szczepiony w ciągu ostatnich 10 lat. W przypadku zabrudzonych dużych zranień szczepionka jest zalecana, jeśli od ostatniej dawki przypominającej upłynęło więcej niż 5 lat. Lek należy podawać domięśniowo, powoli, a w razie potrzeby podzielić dawkę i wstrzykiwać w różne miejsca. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku. Działania niepożądane to m.in. ból w miejscu wstrzyknięcia, gorączka i reakcje skórne. Lek należy przechowywać w lodówce, poza…

  • Ilustracja poradnika Igantet 250, 250 j.m./ml – przeciwwskazania

    Igantet 250 to lek stosowany w zapobieganiu i leczeniu tężca. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku i niedobór IgA. Należy zachować ostrożność podczas stosowania, szczególnie w przypadku podania donaczyniowego i reakcji alergicznych. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym szczepionkami zawierającymi żywe atenuowane wirusy. Bezpieczeństwo stosowania leku podczas ciąży nie było dokładnie badane, dlatego powinien być stosowany z ostrożnością. Możliwe działania niepożądane obejmują ból i tkliwość w miejscu wstrzyknięcia, gorączkę, dreszcze oraz reakcje alergiczne i anafilaktyczne. Lek należy przechowywać w lodówce i zużyć natychmiast po otwarciu.

  • Ilustracja poradnika Igantet 250, 250 j.m./ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Igantet 250 to lek stosowany w zapobieganiu i leczeniu tężca. Może powodować działania niepożądane takie jak ból i tkliwość w miejscu wstrzyknięcia, gorączka, dreszcze, reakcje skórne, nudności, wymioty, spadek ciśnienia, tachykardia oraz reakcje alergiczne i anafilaktyczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i wiedzieli, jak sobie z nimi radzić. W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Igantet 500, 500 j.m./2 ml – wskazania – na co działa?

    Lek Igantet 500 jest stosowany w zapobieganiu i leczeniu tężca. Dawkowanie zależy od rodzaju rany i historii szczepień pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku. Należy zachować ostrożność w przypadku niedoboru IgA. Możliwe działania niepożądane to ból w miejscu wstrzyknięcia, gorączka i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Doxium 500, 500 mg – wskazania – na co działa?

    DOXIUM 500 to lek stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej kończyn dolnych oraz łagodnej do umiarkowanej nieproliferacyjnej retinopatii cukrzycowej. Zawiera wapnia dobesylan, który działa na poziomie naczyń włosowatych. Lek jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych i należy go stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Możliwe działania niepożądane obejmują ból brzucha, nudności oraz agranulocytozę.

  • Ilustracja poradnika Doxium 500, 500 mg – przeciwwskazania

    Lek DOXIUM 500, zawierający wapnia dobesylan, jest stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej oraz retinopatii cukrzycowej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku. Należy zachować ostrożność w przypadku agranulocytozy, reakcji anafilaktycznych, chorób nerek oraz badań laboratoryjnych. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, a podczas karmienia piersią należy przerwać leczenie lub karmienie. Brak potwierdzonych przypadków interakcji z innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Doxium 500, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    DOXIUM 500 może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak ból brzucha i nudności, po bardzo rzadkie, takie jak agranulocytoza i reakcje anafilaktyczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i w razie ich wystąpienia skonsultowali się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Doxium 500, 500 mg – dawkowanie leku

    DOXIUM 500 to lek stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej i retinopatii cukrzycowej. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby: 1000-1500 mg/dobę dla retinopatii cukrzycowej i 500-1000 mg/dobę dla niewydolności żylnej. Lek przyjmuje się doustnie, połyka w całości, najlepiej podczas posiłku. Ostrożność zalecana jest u pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby. Dotychczas nie zgłoszono przypadków przedawkowania.

  • Ilustracja poradnika Corhydron 100 – wskazania – na co działa?

    Corhydron to lek zawierający hydrokortyzon, stosowany w leczeniu ciężkich stanów wymagających szybkiego podania glikokortykosteroidu. Wskazania obejmują pierwotną i wtórną niedomogę kory nadnerczy, stany wstrząsowe, ciężkie stany spastyczne oskrzeli, ostre stany alergiczne, ciężką postać rumienia wielopostaciowego, ostre postacie schorzeń z autoagresji oraz ostrą reakcję nadwrażliwości na leki. Lek ten ma szerokie zastosowanie, ale jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, dlatego powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Corhydron 100 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Corhydron to lek zawierający hydrokortyzon, stosowany w leczeniu ciężkich stanów wymagających szybkiego podania glikokortykosteroidu. Może powodować działania niepożądane, takie jak retencja sodu, utrata potasu, osteoporoza, miopatia posteroidowa, wrzód żołądka, ścieńczenie skóry, hirsutyzm, napady drgawek, objawy zespołu Cushinga, nieostre widzenie oraz reakcje anafilaktyczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i wiedzieli, jak na nie reagować.

  • Ilustracja poradnika Corhydron 100 – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Corhydron może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak retencja sodu, retencja płynów, utrata potasu, alkaloza hipokaliemiczna, hipokalcemia, osteoporoza, miopatia posteroidowa, objawy zespołu Cushinga oraz objawy rzekomego guza mózgu. W przypadku przedawkowania należy ostrożnie zmniejszać dawkowanie i monitorować stan pacjenta. Hydrokortyzon jest usuwany podczas dializy, a reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwości mogą być leczone lekami przeciwhistaminowymi i adrenaliną.

  • Ilustracja poradnika Corhydron 25, 25 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie Corhydronu rzadko jest niebezpieczne w przypadku jednorazowego podania dużej dawki, ale długotrwałe stosowanie dużych dawek może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak ostra niewydolność kory nadnerczy. Objawy przedawkowania obejmują retencję sodu i płynów, osłabienie mięśni, nudności, wymioty, ścieńczenie skóry, napady drgawek, zaburzenia miesiączkowania oraz arytmie. W przypadku przedawkowania należy monitorować stan pacjenta, zmniejszyć dawkę, leczyć objawowo i, jeśli to konieczne, zastosować dializę.