Menu

Reakcja anafilaktyczna

Produkty powiązane z reakcja anafilaktyczna
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
ACC Mini, tabletki musujące, 100 mg
ACC Mini, tabletki musujące, 100 mg
ACC Optima, tabletki musujące, 600 mg
ACC Optima, tabletki musujące, 600 mg
Acc Inpharm, tabletki musujące, 200 mg
Acc Inpharm, tabletki musujące, 200 mg
Adrenalina WZF, roztwór do wstrzykiwań, 300 μg/0,3 ml
Adrenalina WZF, roztwór do wstrzykiwań, 300 μg/0,3 ml
Clotidal Max, tabletki dopochwowe, 500 mg
Clotidal Max, tabletki dopochwowe, 500 mg
Clotidal, krem dopochwowy, 10 mg/g
Clotidal, krem dopochwowy, 10 mg/g
Clotrimazolum Medana, płyn na skórę, 10 mg/ml
Clotrimazolum Medana, płyn na skórę, 10 mg/ml
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Clotrimazolum, tabletki dopochwowe, 100 mg
Clotrimazolum, tabletki dopochwowe, 100 mg
Imodium Instant, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 2 mg
Imodium Instant, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 2 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Budiair, 200 mcg/dawkę odmier – dawkowanie leku
  2. Ribuspir, 200 mcg/dawkę odmier – wskazania – na co działa?
  3. Nebido, 1000 mg/4 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Nebido, 1000 mg/4 ml – dawkowanie leku
  5. Procto-Hemolan, (50 mg + 20 mg)/g – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Procto-Hemolan, (50 mg + 20 mg)/g – skład leku
  7. Procto-Hemolan, (50 mg + 20 mg)/g – wskazania – na co działa?
  8. Procto-Hemolan, (50 mg + 20 mg)/g – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Olopeg, 52,5 g/100 ml (13,12 – profil bezpieczenstwa
  10. Olopeg, 52,5 g/100 ml (13,12 – dawkowanie leku
  11. Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS – profil bezpieczenstwa
  12. Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS – przeciwwskazania
  13. Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS – dawkowanie leku
  16. Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS – przedawkowanie leku
  17. Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS – wskazania – na co działa?
  18. Arcoxia, 90 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Simvagamma 20 – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Revival, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Axotret – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Sonlax, 7,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Laremid – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Laremid – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Budiair, 200 mcg/dawkę odmier – dawkowanie leku

    Lek Budiair jest stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej. Dawkowanie leku należy dostosować indywidualnie, zazwyczaj 200 mikrogramów 2-4 razy na dobę. Ważne jest prawidłowe użycie inhalatora i regularne przyjmowanie leku. Możliwe działania niepożądane to chrypka, kaszel, podrażnienie gardła i kandydoza jamy ustnej. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ribuspir, 200 mcg/dawkę odmier – wskazania – na co działa?

    Ribuspir to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej. Jest wskazany w leczeniu łagodnej, umiarkowanej i ciężkiej przewlekłej astmy oskrzelowej. Dawkowanie leku należy dostosować indywidualnie, a maksymalna dawka dobowa wynosi 1600 mikrogramów dla dorosłych i 400 mikrogramów dla dzieci. Przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na budezonid lub inne składniki leku. Należy zachować ostrożność w przypadku kandydozy jamy ustnej, paradoksalnego skurczu oskrzeli oraz zaburzeń widzenia. Możliwe działania niepożądane obejmują chrypkę, kaszel, podrażnienie gardła, kandydozę, trudności w przełykaniu, lęk, depresję, drżenia, zaćmę, nieostre widzenie, skurcz mięśni, łatwe siniaczenia, ścieńczenie skóry, wysypkę, zapalenie skóry, świąd, zaczerwienienie skóry, reakcję anafilaktyczną, obrzęk naczynioruchowy, nadmiar lub niedobór…

  • Ilustracja poradnika Nebido, 1000 mg/4 ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Nebido, stosowany w terapii zastępczej testosteronem, może powodować różnorodne działania niepożądane, od częstych, takich jak trądzik i ból w miejscu wstrzyknięcia, po rzadkie, jak mikrozatory płuc wywołane roztworem olejowym. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i regularnie monitorowali swoje zdrowie podczas leczenia. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Nebido, 1000 mg/4 ml – dawkowanie leku

    Lek Nebido jest stosowany w terapii zastępczej testosteronem u dorosłych mężczyzn z niedoborem tego hormonu. Dawkowanie polega na wstrzykiwaniu jednej ampułki/fiolki (1000 mg testosteronu undecylanu) co 10 do 14 tygodni. Przed rozpoczęciem leczenia i we wczesnej jego fazie należy oznaczać stężenie testosteronu w osoczu. Regularne monitorowanie stężeń testosteronu jest zalecane podczas leczenia podtrzymującego. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego zależnym od androgenów, rakiem gruczołu sutkowego, nowotworami wątroby oraz nadwrażliwością na substancję czynną. Najczęstsze działania niepożądane to trądzik i ból w miejscu wstrzyknięcia.

  • Ilustracja poradnika Procto-Hemolan, (50 mg + 20 mg)/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Procto-Hemolan to lek stosowany w leczeniu żylaków odbytu, który może powodować działania niepożądane, takie jak uczucie lekkiego pieczenia, ból i nasilona perystaltyka jelit. Bardzo rzadko mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli i zaburzenia sercowo-naczyniowe. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Procto-Hemolan, (50 mg + 20 mg)/g – skład leku

    Procto-Hemolan to krem doodbytniczy stosowany w leczeniu żylaków odbytu. Zawiera dwa główne składniki aktywne: tribenozyd i chlorowodorek lidokainy jednowodny, które działają przeciwzapalnie, przeciwuczuleniowo i znieczulająco. Substancje pomocnicze wspomagają działanie leku, choć niektóre mogą powodować reakcje alergiczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku i jego potencjalnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Procto-Hemolan, (50 mg + 20 mg)/g – wskazania – na co działa?

    Procto-Hemolan to krem doodbytniczy stosowany w leczeniu żylaków odbytu. Lek działa leczniczo i łagodząco na objawy takie jak ból, pieczenie i swędzenie. Stosuje się go dwa razy dziennie, rano i wieczorem. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na substancje czynne lub składniki leku. Możliwe działania niepożądane to uczucie pieczenia, ból, nasilona perystaltyka jelit oraz reakcje anafilaktyczne.

  • Ilustracja poradnika Procto-Hemolan, (50 mg + 20 mg)/g – interakcje z lekami i alkoholem

    Procto-Hemolan może wchodzić w interakcje z lekami methemoglobinotwórczymi i przeciwarytmicznymi klasy I. Może również powodować reakcje skórne i alergiczne z powodu alkoholu cetylowego oraz parahydroksybenzoesanów. Brak informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Olopeg, 52,5 g/100 ml (13,12 – profil bezpieczenstwa

    Olopeg to lek przeczyszczający stosowany w leczeniu zaparć i oczyszczaniu jelit. Kobiety karmiące powinny stosować go tylko w przypadku zdecydowanej konieczności. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale zaleca się unikanie alkoholu. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować Olopeg z ostrożnością i pod nadzorem lekarza.

  • Ilustracja poradnika Olopeg, 52,5 g/100 ml (13,12 – dawkowanie leku

    Olopeg to lek przeczyszczający stosowany w leczeniu zaparć i oczyszczaniu jelit przed badaniami diagnostycznymi. Dawkowanie dla dorosłych to 2-3 razy na dobę 25 ml leku rozcieńczonego w 100 ml wody, a dla osób starszych 1 raz na dobę 25 ml leku rozcieńczonego w 100 ml wody. Leku nie należy stosować dłużej niż 2 tygodnie. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na makrogol, ból brzucha o nieustalonej przyczynie, niedrożność jelit, ciężkie zapalne schorzenia jelit, niewydolność serca i układu krążenia, niewydolność nerek, chorobę wątroby, pacjentów nieprzytomnych, skłonność do zachłyśnięć oraz ciężkie odwodnienie. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej, ograniczoną wydolnością nerek,…

  • Ilustracja poradnika Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS – profil bezpieczenstwa

    Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS to płyn antyseptyczny stosowany do odkażania rąk personelu medycznego i skóry pacjentów. Produkt jest bezpieczny do stosowania zgodnie z zaleceniami, ale należy zachować ostrożność u kobiet karmiących i pacjentów z nadwrażliwością. Nie stosować na otwarte rany i oparzenia.

  • Ilustracja poradnika Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS – przeciwwskazania

    SPIRYTUS HIBITANOWY 0,5% ATS to płyn antyseptyczny stosowany do odkażania rąk personelu medycznego i skóry pacjentów. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na diglukonian chloroheksydyny, stosowanie na otwarte rany i oparzenia, oraz u niemowląt i małych dzieci. Należy unikać kontaktu z roztworami mydła, jonami chlorkowymi i detergentami anionowymi. Możliwe działania niepożądane to fotodermatoza, podrażnienie skóry oraz reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS – interakcje z lekami i alkoholem

    Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS może wchodzić w interakcje z roztworami mydła, jonami chlorkowymi i detergentami anionowymi, co zmniejsza jego skuteczność. Nie należy go stosować na otwarte rany, oparzenia oraz błony śluzowe. Produkt zawiera etanol, co czyni go łatwopalnym. Brak specyficznych informacji o interakcjach z alkoholem spożywanym przez pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS – działania niepożądane i skutki uboczne

    Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS to płyn antyseptyczny stosowany do odkażania rąk personelu medycznego, skóry pacjentów oraz pola operacyjnego przed zabiegami chirurgicznymi. Może powodować działania niepożądane, takie jak fotodermatoza, podrażnienie skóry i reakcje alergiczne. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości, na otwarte rany i oparzenia oraz u niemowląt i małych dzieci. Aktywność leku zmniejsza się przy kontakcie z roztworami mydła, jonami chlorkowymi i detergentami anionowymi.

  • Ilustracja poradnika Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS – dawkowanie leku

    Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS to płyn antyseptyczny stosowany do odkażania rąk personelu medycznego, skóry pacjentów oraz pola operacyjnego. Produkt jest gotowy do użycia i nie wymaga rozcieńczania. Należy unikać stosowania na otwarte rany, oparzenia oraz u niemowląt. Produkt może być stosowany w ciąży tylko w przypadku zdecydowanej konieczności. Rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS – przedawkowanie leku

    Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS to płyn antyseptyczny stosowany do odkażania skóry. Przedawkowanie może prowadzić do hemolizy, reakcji anafilaktycznych i podrażnień skóry. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS – wskazania – na co działa?

    Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS to płyn antyseptyczny stosowany do odkażania rąk personelu medycznego, skóry pacjentów oraz pola operacyjnego przed zabiegami chirurgicznymi. Główna substancja czynna, chloroheksydyna diglukonian, działa bakteriobójczo i bakteriostatycznie. Produkt nie jest przeznaczony do stosowania na otwarte rany, oparzenia, błony śluzowe oraz u niemowląt i małych dzieci. Może powodować rzadkie działania niepożądane, takie jak fotodermatoza i podrażnienie skóry.

  • Ilustracja poradnika Arcoxia, 90 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Arcoxia to niesteroidowy lek przeciwzapalny stosowany w leczeniu bólu i stanów zapalnych związanych z chorobami stawów. Najczęstsze działania niepożądane to ból żołądka, obrzęki kończyn dolnych, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zwiększone ciśnienie krwi, świszczący oddech lub duszność, problemy żołądkowo-jelitowe, siniaki, osłabienie i zmęczenie. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują nieżyt żołądka i jelit, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie dróg moczowych, nadwrażliwość, zwiększony lub zmniejszony apetyt, lęk, depresję, bezsenność, niewyraźne widzenie, szumy uszne, zaburzenia rytmu serca, uderzenia gorąca, udar, kaszel, wzdęcia, obrzęk twarzy, kurcze mięśni, wysokie stężenie potasu we krwi, ból w klatce piersiowej. Rzadkie działania niepożądane to obrzęk naczynioruchowy, reakcje…

  • Ilustracja poradnika Simvagamma 20 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Simvagamma to lek stosowany w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu we krwi. Może powodować różne działania niepożądane, w tym bóle mięśniowe, reakcje nadwrażliwości, zapalenie wątroby i zapalenie trzustki. Rzadkie działania niepożądane obejmują niedokrwistość, niewyraźne widzenie i neuropatię obwodową. Bardzo rzadkie działania niepożądane to reakcje anafilaktyczne, uszkodzenie mięśni i ginekomastia. Niektóre działania niepożądane mają nieznaną częstość występowania, takie jak zaburzenia erekcji i depresja. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Revival, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Revival to lek na nadciśnienie, który może powodować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, ból głowy, nudności, niestrawność, biegunka i zmęczenie. W przypadku poważnych objawów, takich jak obrzęk twarzy, nasilone zawroty głowy lub zażółcenie białkówek oczu, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Działania niepożądane u dzieci są podobne do tych u dorosłych, ale zawroty głowy i bóle głowy są częstsze u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Axotret – działania niepożądane i skutki uboczne

    W artykule omówiono działania niepożądane leków Daruph i Axotret. Daruph może powodować mielosupresję, krwawienia, retencję płynów, tętnicze nadciśnienie płucne, wydłużenie odstępu QT oraz reaktywację wirusowego zapalenia wątroby typu B. Axotret może powodować suchość skóry i błon śluzowych, problemy ze zdrowiem psychicznym, problemy z wątrobą, problemy z widzeniem, problemy z kośćmi i mięśniami oraz reakcje alergiczne. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sonlax, 7,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Sonlax, lek nasenny zawierający zopiklon, może powodować różne działania niepożądane, w tym osłabienie wrażliwości, splątanie, zmiany popędu płciowego, depresję, niepokój, pobudzenie, drażliwość, agresję, urojenia, napady wściekłości, koszmary senne, omamy, psychozy, zaburzenia zachowania i uzależnienie. Może również wpływać na układ nerwowy, powodując niepamięć, senność następnego dnia, ból głowy, zawroty głowy i zmniejszoną czujność. Działania na układ pokarmowy obejmują nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej oraz gorzki lub metaliczny posmak. Reakcje skórne mogą obejmować reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne. Inne działania niepożądane to osłabienie mięśni i zmęczenie.

  • Ilustracja poradnika Laremid – działania niepożądane i skutki uboczne

    Laremid to lek przeciwbiegunkowy, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to bóle głowy, zaparcia, nudności i wzdęcia. Niezbyt często mogą wystąpić zawroty głowy, senność, bóle brzucha, suchość w jamie ustnej, wymioty i wysypka. Rzadkie działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości, utratę świadomości, obniżony poziom świadomości, zwiększenie napięcia mięśniowego, niedrożność jelita, wysypkę pęcherzową i zatrzymanie moczu. Niektóre działania niepożądane mają nieznaną częstość występowania, takie jak ostre zapalenie trzustki. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Laremid – dawkowanie leku

    Laremid to lek stosowany w leczeniu biegunki. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju biegunki. Dorośli i dzieci powyżej 6 lat mogą stosować 2-8 tabletek dziennie. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 lat i pacjentów z nadwrażliwością. Ważne jest uzupełnianie płynów i elektrolitów. Najczęstsze działania niepożądane to zaparcia, wzdęcia, bóle głowy i nudności.