Menu

Napad padaczkowy

Produkty powiązane z napad padaczkowy
Amizepin, tabletki, 200 mg
Amizepin, tabletki, 200 mg
Convulex 150, kapsułki miękkie, 150 mg
Convulex 150, kapsułki miękkie, 150 mg
Gabapentin Teva, kapsułki twarde, 300 mg
Gabapentin Teva, kapsułki twarde, 300 mg
Gabapentin Teva, kapsułki twarde, 400 mg
Gabapentin Teva, kapsułki twarde, 400 mg
Gabapentin Teva, tabletki powlekane, 600 mg
Gabapentin Teva, tabletki powlekane, 600 mg
Gabapentin Teva, tabletki powlekane, 800 mg
Gabapentin Teva, tabletki powlekane, 800 mg
Karbagen, tabletki powlekane, 150 mg
Karbagen, tabletki powlekane, 150 mg
Karbagen, tabletki powlekane, 300 mg
Karbagen, tabletki powlekane, 300 mg
Karbagen, tabletki powlekane, 600 mg
Karbagen, tabletki powlekane, 600 mg
Keppra, roztwór doustny, 100 mg/ml
Keppra, roztwór doustny, 100 mg/ml
Lamitrin, tabletki, 100 mg
Lamitrin, tabletki, 100 mg
Oxepilax, tabletki, 300 mg
Oxepilax, tabletki, 300 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Maria Bialik
Maria Bialik
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Ewa Świątek-Kmiecik
Ewa Świątek-Kmiecik
Karina Kordalewska
Karina Kordalewska
  1. Polmatine, 20 mg – wskazania – na co działa?
  2. Polmatine, 10 mg – przeciwwskazania
  3. Polmatine, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Memantin NeuroPharma – przeciwwskazania
  5. Memantin NeuroPharma – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Memantin NeuroPharma – dawkowanie leku
  7. Polmatine, 5 mg/dawkę – wskazania – na co działa?
  8. Polmatine, 5 mg/dawkę – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Memantin NeuroPharma – wskazania – na co działa?
  10. Zinoxx, 500 mg – przedawkowanie leku
  11. Prolutex, 25 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Mirvedol, 10 mg – wskazania – na co działa?
  13. Mirvedol, 10 mg – przeciwwskazania
  14. Mirvedol, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Memigmin, 10 mg – przeciwwskazania
  16. Memigmin, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Evertas, 4,6 mg/24 h – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, 10 mg/ml – przeciwwskazania
  19. Memantine Orion, 20 mg – wskazania – na co działa?
  20. Memantine Orion, 20 mg – przeciwwskazania
  21. Memantine Orion, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. CitraFleet, (0,01 g + 3,5 g + 10 – interakcje z lekami i alkoholem
  23. Mywy, 3 mg + 0,02 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Rywastygmina Aurovitas – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Polmatine, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Polmatine to lek stosowany w leczeniu choroby Alzheimera o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu. Substancją czynną jest memantyny chlorowodorek, który działa jako antagonista receptorów NMDA, poprawiając przekazywanie impulsów nerwowych i pamięć. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i osób w podeszłym wieku, a jego dawkowanie powinno być stopniowo zwiększane. Polmatine nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na memantynę oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy, ból głowy, zaparcia, senność oraz nadciśnienie tętnicze.

  • Ilustracja poradnika Polmatine, 10 mg – przeciwwskazania

    Polmatine, lek stosowany w leczeniu choroby Alzheimera, ma kilka przeciwwskazań, w tym nadwrażliwość na memantynę, padaczkę, świeżo przebyty zawał mięśnia sercowego, zastoinową niewydolność krążenia i niekontrolowane nadciśnienie tętnicze. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o zaburzeniach czynności nerek, zmianach diety, kwasicy kanalikowo-nerkowej, ciąży lub karmieniu piersią. Polmatine może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wymagać modyfikacji dawkowania lub unikania jednoczesnego stosowania.

  • Ilustracja poradnika Polmatine, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Polmatine, lek stosowany w leczeniu choroby Alzheimera, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból głowy, senność, zaparcia, podwyższone wyniki stężenia enzymów wątrobowych, zawroty głowy, zaburzenia równowagi, spłycenie oddechu i wysokie ciśnienie krwi. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zmęczenie, zakażenia grzybicze, splątanie, omamy, wymioty, nieprawidłowy chód, niewydolność serca i zakrzepy krwi w żyłach. Bardzo rzadkie działania niepożądane to napady padaczkowe, a nieznane działania niepożądane obejmują zapalenie trzustki, zapalenie wątroby i reakcje psychotyczne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym.

  • Ilustracja poradnika Memantin NeuroPharma – przeciwwskazania

    Memantin NeuroPharma to lek stosowany w leczeniu choroby Alzheimera. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku i nietolerancję laktozy. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z napadami padaczkowymi, chorobami serca, zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wymagać dostosowania dawkowania.

  • Ilustracja poradnika Memantin NeuroPharma – działania niepożądane i skutki uboczne

    Memantin NeuroPharma to lek stosowany w leczeniu choroby Alzheimera, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból głowy, senność, zaparcia, podwyższone wyniki stężenia enzymów wątrobowych, zawroty głowy, zaburzenia równowagi, spłycenie oddechu, wysokie ciśnienie krwi i nadwrażliwość na lek. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Memantin NeuroPharma – dawkowanie leku

    Memantin NeuroPharma to lek stosowany w leczeniu choroby Alzheimera. Zalecana dawka dla dorosłych i osób w podeszłym wieku wynosi 20 mg na dobę, osiągana stopniowo. Dawkowanie może być modyfikowane w zależności od funkcji nerek i wątroby. Lek należy przyjmować doustnie, raz na dobę, o tej samej porze. Możliwe działania niepożądane obejmują ból głowy, senność i zaparcia.

  • Ilustracja poradnika Polmatine, 5 mg/dawkę – wskazania – na co działa?

    Lek Polmatine jest stosowany w leczeniu pacjentów z chorobą Alzheimera o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu. Działa jako antagonista receptorów NMDA, poprawiając przekazywanie impulsów nerwowych i pamięć. Leczenie powinno być nadzorowane przez lekarza, a dawkowanie zwiększane stopniowo. Polmatine może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, senność i zaparcia. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Polmatine, 5 mg/dawkę – działania niepożądane i skutki uboczne

    Polmatine to lek stosowany w leczeniu choroby Alzheimera, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak ból głowy, senność, zaparcia, zawroty głowy i wysokie ciśnienie krwi. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, pacjenci powinni skontaktować się z lekarzem. Ważne jest również zgłaszanie działań niepożądanych, aby monitorować bezpieczeństwo stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Memantin NeuroPharma – wskazania – na co działa?

    Memantin NeuroPharma to lek stosowany w leczeniu choroby Alzheimera o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu. Zawiera memantyny chlorowodorek, który działa na receptory NMDA w mózgu, poprawiając przekazywanie impulsów nerwowych i pamięć. Zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na memantynę oraz u dzieci poniżej 18 lat. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, senność i zaparcia.

  • Ilustracja poradnika Zinoxx, 500 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Zinoxx może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak drgawki, encefalopatia i śpiączka. Ważne jest, aby zawsze stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przekraczać zalecanej dawki. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub wezwać pogotowie ratunkowe.

  • Ilustracja poradnika Prolutex, 25 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Prolutex, zawierający progesteron, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak karbamazepina, ryfampicyna, gryzeofulwina, fenytoina, fenobarbital, ziele dziurawca, cyklosporyna, leki przeciwcukrzycowe i ketokonazol. Może również wchodzić w interakcje z hydroksypropylobetadeksem. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zalecana jest ostrożność. W przypadku przedawkowania objawy obejmują senność.

  • Ilustracja poradnika Mirvedol, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Mirvedol to lek stosowany w leczeniu choroby Alzheimera o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu. Zawiera memantyny chlorowodorek, który działa jako antagonista receptorów NMDA, poprawiając funkcje poznawcze i codzienne funkcjonowanie pacjentów. Zalecana dawka wynosi 20 mg raz na dobę, a leczenie powinno być nadzorowane przez lekarza. Przeciwwskazaniami są nadwrażliwość na memantynę oraz padaczka. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, ból głowy i zaparcia.

  • Ilustracja poradnika Mirvedol, 10 mg – przeciwwskazania

    Mirvedol, zawierający memantyny chlorowodorek, jest lekiem stosowanym w leczeniu choroby Alzheimera. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, napadami padaczkowymi, po zawale serca, z zastoinową niewydolnością serca lub niekontrolowanym nadciśnieniem. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i unikać jednoczesnego stosowania amantadyny, ketaminy i dekstrometorfanu. Lek może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wymagać dostosowania dawkowania.

  • Ilustracja poradnika Mirvedol, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Mirvedol to lek stosowany w leczeniu choroby Alzheimera, który może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból głowy, senność, zaparcia, podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych, zawroty głowy, zaburzenia równowagi, spłycenie oddechu, wysokie ciśnienie krwi i nadwrażliwość na lek. Niezbyt często mogą wystąpić zmęczenie, zakażenia grzybicze, splątanie, omamy, wymioty, nieprawidłowy chód, niewydolność serca i wykrzepianie krwi żylnej. Rzadko mogą pojawić się napady padaczkowe, a działania niepożądane o nieznanej częstości to zapalenie trzustki, zapalenie wątroby i reakcje psychotyczne. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Memigmin, 10 mg – przeciwwskazania

    Memigmin to lek stosowany w leczeniu choroby Alzheimera. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, napady padaczkowe, świeżo przebyty zawał serca, zastoinową niewydolność krążenia i niekontrolowane nadciśnienie tętnicze. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, zmieniających dietę oraz z ciężkimi zakażeniami dróg moczowych. Memigmin może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wymagać dostosowania dawkowania. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Memigmin, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Memigmin, stosowany w leczeniu choroby Alzheimera, może powodować różnorodne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to bóle głowy, senność i zaparcia. Niezbyt częste obejmują uczucie zmęczenia i zakażenia grzybicze. Bardzo rzadko mogą wystąpić drgawki. Działania niepożądane o nieznanej częstości to zapalenie trzustki i reakcje psychotyczne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Evertas, 4,6 mg/24 h – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Evertas, stosowany w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to utrata apetytu, zawroty głowy, pobudzenie lub senność oraz nietrzymanie moczu. Niezbyt częste działania to zaburzenia rytmu serca, omamy, wrzód żołądka, odwodnienie, nadmierna ruchliwość i agresja. Rzadko mogą wystąpić upadki, a bardzo rzadko sztywność ramion lub nóg oraz drżenie rąk. Działania niepożądane o nieznanej częstości to m.in. reakcje alergiczne w miejscu nalepienia, nasilenie objawów choroby Parkinsona, zapalenie trzustki, szybkie lub nierówne bicie serca, wysokie ciśnienie krwi, napady padaczkowe, zaburzenia czynności wątroby, zmiany w wynikach badań czynności wątroby, niepokój i koszmary senne.

  • Ilustracja poradnika Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, 10 mg/ml – przeciwwskazania

    Propofol 1% MCT/LCT Fresenius to lek znieczulający, który nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na propofol, soję, orzeszki ziemne oraz u dzieci poniżej 16 roku życia wymagających intensywnej opieki medycznej. Przed jego zastosowaniem należy zachować ostrożność w przypadku niewydolności serca, chorób serca, elektrowstrząsów, chorób płuc, nerek, wątroby, padaczki, odwodnienia oraz zmian w ukrwieniu. Najczęstsze działania niepożądane to ból w miejscu wstrzyknięcia, wolne lub szybkie bicie serca, niskie ciśnienie tętnicze krwi, zmiana sposobu oddychania, czkawka i kaszel.

  • Ilustracja poradnika Memantine Orion, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Memantine Orion to lek stosowany w leczeniu choroby Alzheimera o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu. Zawiera memantyny chlorowodorek, który działa jako antagonista receptorów NMDA, poprawiając przekazywanie impulsów nerwowych i pamięć. Zalecana dawka to 20 mg na dobę, zwiększana stopniowo. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 lat i osób z nadwrażliwością na memantynę. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszelkich schorzeniach, takich jak padaczka, zawał mięśnia sercowego, zastoinowa niewydolność serca lub niekontrolowane nadciśnienie tętnicze. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, ból głowy, zaparcia, senność i nadciśnienie tętnicze.

  • Ilustracja poradnika Memantine Orion, 20 mg – przeciwwskazania

    Memantine Orion jest lekiem stosowanym w leczeniu choroby Alzheimera, ale ma swoje przeciwwskazania i wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na chlorowodorek memantyny lub ciężkich zaburzeń czynności wątroby. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem przypadki napadów padaczkowych, świeżo przebytego zawału serca, zastoinowej niewydolności serca, nieuregulowanego nadciśnienia tętniczego, zaburzeń czynności nerek oraz drastycznych zmian w diecie. Memantine Orion może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wymagać dostosowania dawkowania.

  • Ilustracja poradnika Memantine Orion, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Memantine Orion to lek stosowany w leczeniu choroby Alzheimera, który może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból głowy, senność, zaparcia i zawroty głowy. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak napady padaczkowe czy zapalenie trzustki. Ważne jest, aby pacjenci i ich opiekunowie byli świadomi tych potencjalnych zagrożeń i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika CitraFleet, (0,01 g + 3,5 g + 10 – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek CitraFleet może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, lekami przeciwpadaczkowymi, antybiotykami, diuretykami, kortykosteroidami, digoksyną, NLPZ, trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami przeciwpsychotycznymi, litem, karbamazepiną i penicylaminą. Może również wchodzić w interakcje z innymi środkami przeczyszczającymi i otrębami. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania. Przed rozpoczęciem stosowania CitraFleet należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Mywy, 3 mg + 0,02 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek MYWY może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym przeciwpadaczkowymi, przeciwgruźliczymi, stosowanymi w leczeniu zakażeń wirusem HIV i HCV, przeciwgrzybiczymi, stosowanymi w leczeniu nadciśnienia płucnego oraz ziołami zawierającymi ziele dziurawca. Może również wpływać na działanie innych leków, takich jak cyklosporyna, lamotrygina, teofilina i tizanidyna. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Rywastygmina Aurovitas – wskazania – na co działa?

    Rywastygmina Aurovitas to lek stosowany w leczeniu objawowym łagodnej do średniozaawansowanej postaci otępienia typu alzheimerowskiego. Działa poprzez blokowanie enzymów rozkładających acetylocholinę, co zwiększa jej stężenie w mózgu. Lek jest podawany w formie plastra, który należy przyklejać raz na dobę na czystą, suchą skórę. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są reakcje skórne oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Stosowanie leku wymaga nadzoru lekarza i opiekuna pacjenta.