Menu

Jaskra

Lista powiązanych wpisów:

Hydrocortisonum AFP, 10 mg/g – przeciwwskazania
Hydrocortisonum AFP to lek stosowany miejscowo, który zawiera octan hydrokortyzonu. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość, zakażenia, trądzik, atrofia skóry, nowotwory skóry, zapalenie skóry wokół ust, zmiany gruźlicze skóry, otwarte rany oraz grzybica układowa. Podczas stosowania leku należy unikać dużych dawek, kontaktu z oczami, stosowania na twarz, pachy i pachwiny oraz opatrunków. Należy również zachować ostrożność w przypadku cukrzycy, jaskry, zaćmy i łuszczycy. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.
Hydrocortisonum AFP, 10 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne
Hydrocortisonum AFP to lek stosowany miejscowo, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak zanikowe zapalenie skóry, rozstępy, nawrót zakażenia, plamica posteroidowa, powierzchowne rozszerzenie naczyń krwionośnych, trądzik, zapalenie skóry w okolicy ust i oczu, zapalenie mieszków włosowych, nadmierne owłosienie, opóźnienie gojenia ran i owrzodzeń, wybroczyny, podrażnienie skóry, jaskra lub zaćma, zahamowanie czynności osi podwzgórze – przysadka – nadnercza, zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu i rozwoju dzieci, hiperglikemia i cukromocz. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i skonsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.
Hydrocortisonum AFP, 10 mg/g – dawkowanie leku
Hydrocortisonum AFP to miejscowy lek kortykosteroidowy stosowany w leczeniu różnych schorzeń skórnych. Należy go nakładać 2-3 razy dziennie na zmienione chorobowo miejsca, unikać stosowania na zdrową skórę i nie stosować na skórę twarzy dłużej niż 3 dni. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zakażenia, trądzik, atrofie skóry i inne. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak zanik skóry, plamica posteroidowa, jaskra, zespół Cushinga i inne.
Concerta, 36 mg – stosowanie u dzieci
Concerta jest bezpieczna dla dzieci w wieku 6 lat i starszych, ale nie jest zalecana dla młodszych dzieci. Alternatywne leki to Ritalin, Strattera, Adderall i Intuniv. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy, nerwowość i bezsenność.
Zomiren SR – przeciwwskazania
Lek Zomiren SR, zawierający alprazolam, jest stosowany w leczeniu stanów lękowych u dorosłych. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na alprazolam, myasthenia gravis, ciężka niewydolność oddechowa, zespół bezdechu śródsennego, ciężka niewydolność wątroby oraz wiek poniżej 18 lat. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem długotrwałe stosowanie, ryzyko uzależnienia, reakcje paradoksalne oraz interakcje z innymi lekami, w tym opioidami, alkoholem i lekami przeciwgrzybiczymi. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.
Concerta, 18 mg – stosowanie u dzieci
Concerta jest lekiem stosowanym w leczeniu ADHD u dzieci w wieku 6 lat i starszych. Nie jest odpowiednia dla wszystkich dzieci, szczególnie tych z nadwrażliwością na metylofenidat, jaskrą, guzem chromochłonnym nadnerczy, ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi i psychicznymi. Alternatywne leki to atomoksetyna, guanfacyna i metylfenidat o natychmiastowym uwalnianiu.
Concerta, 36 mg – przeciwwskazania
Lek Concerta, zawierający metylofenidatu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu ADHD. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go zażywać, jeśli pacjent ma uczulenie na metylofenidat lub inne składniki leku, zaburzenia czynności tarczycy, jaskrę, pheochromocytoma, anoreksję, bardzo wysokie ciśnienie tętnicze krwi, problemy z sercem, choroby naczyń mózgu, stosuje inhibitory monoaminooksydazy (MAO) lub ma zaburzenia psychiczne. Ważne jest, aby przed rozpoczęciem leczenia skonsultować się z lekarzem i omówić wszystkie istniejące schorzenia.
Concerta, 18 mg – wskazania – na co działa?
Lek Concerta jest stosowany w leczeniu ADHD u dzieci w wieku 6 lat i starszych oraz u dorosłych. Jest to część kompleksowego programu leczenia, który obejmuje również terapie psychologiczne, edukacyjne i społeczne. Lek jest przepisywany wyłącznie przez lekarza specjalistę. Dawkowanie leku Concerta musi być dostosowane indywidualnie, a leczenie powinno być nadzorowane przez lekarza. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na metylofenidat oraz w przypadku niektórych schorzeń, takich jak jaskra czy ciężka depresja. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy, nerwowość i bezsenność.
Concerta, 18 mg – przeciwwskazania
Lek Concerta, zawierający metylofenidatu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu ADHD. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na metylofenidat, zaburzenia czynności tarczycy, jaskrę, guz chromochłonny nadnerczy, anoreksję, bardzo wysokie ciśnienie tętnicze krwi, problemy z sercem, choroby naczyń mózgu, stosowanie inhibitorów MAO oraz zaburzenia psychiczne. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszelkie istniejące schorzenia i stany zdrowotne.
Arlevert, 20 mg + 40 mg
Arlevert to lek stosowany w leczeniu zawrotów głowy różnego pochodzenia, zawierający cynaryzynę i dimenhydraminę. Obie substancje działają synergicznie, zmniejszając objawy zawrotów głowy i nudności. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza. Należy unikać jego stosowania u osób poniżej 18. roku życia oraz w przypadku wielu schorzeń, takich jak jaskra czy padaczka. Działania niepożądane mogą obejmować ospałość, suchość w jamie ustnej oraz bóle głowy. Lek należy przyjmować po posiłkach, popijając płynem.
Arlevert, 20 mg + 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Lek Arlevert, stosowany w leczeniu zawrotów głowy, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ospałość, suchość w jamie ustnej, ból głowy i ból brzucha. Niezbyt częste działania obejmują pocenie się, zaczerwienienie skóry, niestrawność, nudności, biegunka, nerwowość, skurcze, roztargnienie, szum w uszach, parestezja i drgawki. Rzadkie działania to pogorszenie ostrości wzroku, reakcje alergiczne, wrażliwość na światło i trudności w oddawaniu moczu. Bardzo rzadkie działania obejmują zmniejszenie liczby białych krwinek, płytek krwi i czerwonych krwinek. Inne możliwe działania to zwiększenie masy ciała, zaparcie, uczucie ucisku w klatce piersiowej, żółtaczka, nasilenie objawów jaskry zamykającego się kąta, niekontrolowane ruchy, nietypowe pobudzenie lub…
Asmanex Twisthaler, 200 mcg/dawkę inh. – wskazania – na co działa?
Asmanex Twisthaler to lek stosowany w leczeniu przewlekłej astmy oskrzelowej u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Zawiera mometazonu furoinian, który działa przeciwzapalnie. Zalecana dawka początkowa to 400 mikrogramów raz na dobę lub 200 mikrogramów dwa razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na mometazonu furoinian lub laktozę. Najczęstsze działania niepożądane to pleśniawki, chrypka, ból gardła i ból głowy.
Driptane, 5 mg – wskazania – na co działa?
Driptane to lek stosowany w leczeniu niestabilności pęcherza moczowego, nietrzymania moczu oraz moczenia nocnego u dzieci. Zawiera chlorowodorek oksybutyniny, który działa rozkurczająco na mięśnie pęcherza. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju schorzenia. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 5 roku życia i może powodować różne działania niepożądane, takie jak zaparcie, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zawroty głowy, bóle głowy, senność, suchość skóry oraz niewyraźne widzenie.
Driptane, 5 mg – przeciwwskazania
Driptane jest lekiem stosowanym w leczeniu niestabilności pęcherza moczowego, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, zwężenie drogi odpływu z pęcherza moczowego, choroby żołądka i jelit, miastenia oraz jaskra. Należy zachować ostrożność u osób w podeszłym wieku, dzieci, pacjentów z zaburzeniami czynności autonomicznego układu nerwowego, wątroby lub nerek, przepukliną rozworu przełykowego oraz porfirią. Driptane może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak inne leki antycholinergiczne, inhibitory CYP3A4, inhibitory cholinesterazy oraz alkohol. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i dokładnie zapoznać się z ulotką leku.
Tegretol CR 200, 200 mg – przeciwwskazania
Lek Tegretol CR jest stosowany w leczeniu padaczki, zespołu maniakalnego, alkoholowego zespołu abstynencyjnego oraz nerwobólu nerwu trójdzielnego i językowo-gardłowego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują uczulenie na karbamazepinę, ciężkie choroby serca, choroby krwi, porfirię wątrobową oraz stosowanie inhibitorów MAO. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszelkich innych schorzeniach.
Tegretol CR 200, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Lek Tegretol CR, zawierający karbamazepinę, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym przeciwdepresyjnymi, przeciwzakrzepowymi, antybiotykami, przeciwgrzybiczymi, przeciwbólowymi, przeciwpadaczkowymi, przeciwhistaminowymi, stosowanymi w chorobie wrzodowej, dermatologii, przeciwwymiotnymi, stosowanymi w leczeniu jaskry, endometriozy, rozszerzającymi oskrzela, immunosupresyjnymi, przeciwpsychotycznymi, przeciwnowotworowymi, przeciwwirusowymi, stosowanymi w chorobach tarczycy, zaburzeniach erekcji, przeciw robakom, moczopędnymi, przeciwgruźliczymi, zwiotczającymi mięśnie, zawierającymi estrogeny i (lub) progesteron, sercowo-naczyniowymi, inhibitorami agregacji płytek krwi oraz preparatami ziołowymi. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i nikotynamidem (w dużych ilościach). Podczas leczenia lekiem Tegretol CR nie wolno spożywać alkoholu.
Claritine Active, 5 mg + 120 mg – wskazania – na co działa?
Claritine Active to lek stosowany w leczeniu objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, takich jak zatkanie nosa, kichanie, katar, swędzenie nosa i oczu, łzawienie, pieczenie i zaczerwienienie oczu. Zawiera loratadynę i pseudoefedrynę. Nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 12 lat oraz pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, jaskrą, nadczynnością tarczycy, trudnościami w oddawaniu moczu, wysokim ciśnieniem tętniczym, chorobami serca, udarem mózgu, trudnościami w połykaniu tabletek, ciężką chorobą nerek oraz kobiet w ciąży. Bez konsultacji z lekarzem nie należy stosować dłużej niż 10 dni.
Flixotide, 0,5 mg/2 ml – przeciwwskazania
Flixotide jest lekiem stosowanym w leczeniu astmy oskrzelowej, ale ma swoje przeciwwskazania i wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na flutykazonu propionian lub inne składniki leku. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi potencjalnych skutków ubocznych, takich jak zahamowanie czynności kory nadnerczy, i regularnie konsultowali się z lekarzem. Flixotide nie jest przeznaczony do przerywania nagłych napadów duszności.
Flixotide, 0,5 mg/2 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
Flixotide, zawiesina do nebulizacji, jest lekiem stosowanym w leczeniu astmy oskrzelowej. Może powodować działania niepożądane, takie jak pleśniawki, chrypka, zapalenie płuc, łatwiejsze siniaczenie, pleśniawki przełyku, zespół Cushinga, hiperglikemia, bóle stawów, niestrawność, lęk, depresja, krwawienie z nosa i nieostre widzenie. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.
Flixotide, 0,5 mg/2 ml – przedawkowanie leku
Flixotide to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zahamowanie czynności kory nadnerczy, zespół Cushinga, hiperglikemia, spowolnienie wzrostu u dzieci oraz zmniejszenie gęstości mineralnej kości. Standardowe dawki to 0,5-2,0 mg dwa razy na dobę dla dorosłych i młodzieży powyżej 16 lat oraz 1,0 mg dwa razy na dobę dla dzieci w wieku 4-16 lat. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Uroflow 2 – wskazania – na co działa?
Lek Uroflow jest stosowany w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza moczowego, takich jak nagłe, częste oddawanie moczu lub nietrzymanie moczu z parcia naglącego. Zalecana dawka to 2 mg dwa razy na dobę, a dla pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek – 1 mg dwa razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zatrzymanie moczu, jaskrę, myasthenia gravis, wrzodziejące zapalenie jelita grubego i toksyczne rozszerzenie okrężnicy. Możliwe działania niepożądane to m.in. suchość w jamie ustnej, ból głowy, zapalenie oskrzeli, zawroty głowy, senność, suchość oczu, nieprawidłowe widzenie, kołatanie serca, niestrawność, zaparcia, bóle brzucha, wzdęcia, wymioty, biegunka, bolesne lub utrudnione oddawanie moczu, suchość skóry, zmęczenie,…
Uroflow 2 – przeciwwskazania
Lek Uroflow jest stosowany w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza moczowego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na tolterodynę, zatrzymanie moczu, jaskrę, myasthenia gravis, wrzodziejące zapalenie jelita grubego i toksyczne rozszerzenie okrężnicy. Przed rozpoczęciem leczenia należy zachować środki ostrożności, zwłaszcza w przypadku trudności z oddawaniem moczu, problemów z nerkami lub wątrobą, neuropatii autonomicznej, przepukliny rozworu przełykowego, zaburzeń czynności serca i zaburzeń elektrolitowych. Najczęstsze działania niepożądane to suchość w jamie ustnej i ból głowy.
Uroflow 1, 1 mg – wskazania – na co działa?
Lek Uroflow jest stosowany w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza moczowego, takich jak nagłe, częste oddawanie moczu lub nietrzymanie moczu z parcia naglącego. Zalecana dawka dla dorosłych to 2 mg dwa razy na dobę, a dla pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek – 1 mg dwa razy na dobę. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na tolterodynę, zatrzymanie moczu, niekontrolowaną jaskrę, myasthenia gravis, ciężką postać wrzodziejącego zapalenia jelita grubego oraz toksyczne rozszerzenie okrężnicy. Najczęstsze działania niepożądane to suchość w jamie ustnej i ból głowy.
Uroflow 1, 1 mg – przeciwwskazania
Lek Uroflow, zawierający tolterodynę, jest stosowany w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza moczowego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, zatrzymanie moczu, jaskrę, myasthenia gravis, wrzodziejące zapalenie jelita grubego i toksyczne rozszerzenie okrężnicy. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem trudności z oddawaniem moczu, problemy z nerkami lub wątrobą, neuropatię autonomiczną, przepuklinę rozworu przełykowego, zaburzenia czynności serca i zaburzenia elektrolitowe. Lek może wchodzić w interakcje z antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, lekami stosowanymi w leczeniu zakażeń HIV, lekami stosowanymi w leczeniu nieregularnego rytmu serca, innymi lekami o działaniu przeciwmuskarynowym lub cholinergicznym oraz lekami stymulującymi ruchy przewodu pokarmowego.