Menu

Glikemia

Produkty powiązane z glikemia
Humalog Mix25, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog Mix25, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog Mix50, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog Mix50, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humulin N, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humulin N, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humulin R, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humulin R, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Insulatard Penfill, zawiesina do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j.m./ml
Insulatard Penfill, zawiesina do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j.m./ml
Lantus, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Lantus, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Levemir, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j/ml
Levemir, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j/ml
Metformax 1000, tabletki powlekane, 1000 mg
Metformax 1000, tabletki powlekane, 1000 mg
Metformax 850, tabletki, 850 mg
Metformax 850, tabletki, 850 mg
NovoMix 30 Penfill, zawiesina do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j./ml
NovoMix 30 Penfill, zawiesina do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j./ml
NovoMix 50 Penfill, zawiesina do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j./ml
NovoMix 50 Penfill, zawiesina do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j./ml
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dorota Cieślak
Dorota Cieślak
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Karina Kordalewska
Karina Kordalewska
  1. Siofor XR 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Siofor XR 750 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  3. Sorafenib Teva, 200 mg – przeciwwskazania
  4. Okteva, 30 mg – przeciwwskazania
  5. Okteva, 10 mg – przeciwwskazania
  6. Posaconazole Accord, 300 mg – przeciwwskazania
  7. Metformax SR 1000, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Metformax SR 750, 750 mg – wskazania – na co działa?
  9. Metformax SR 1000, 1000 mg – wskazania – na co działa?
  10. Metformax SR 1000, 1000 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Arpixor, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Finomel – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. SmofKabiven Low Osmo Peripheral – przeciwwskazania
  14. SmofKabiven Low Osmo Peripheral – przedawkowanie leku
  15. Viglita – skład leku
  16. Viglita – wskazania – na co działa?
  17. Viglita – stosowanie u dzieci
  18. Dexmedetomidine Mylan – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Subinit, 25 mg – przeciwwskazania
  20. Subinit, 12,5 mg – przeciwwskazania
  21. Pernuvi Combi – wskazania – na co działa?
  22. Pernuvi – wskazania – na co działa?
  23. Pernuvi – profil bezpieczenstwa
  24. Pernuvi – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Siofor XR 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Siofor XR stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 może powodować działania niepożądane, takie jak biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha i utrata apetytu. Bardzo rzadko może wystąpić kwasica mleczanowa, która wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Inne możliwe skutki uboczne to zaburzenia smaku, zmniejszone stężenie witaminy B12 oraz wysypki skórne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Siofor XR 750 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Siofor XR może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak diuretyki, NLPZ, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, steroidy, leki sympatykomimetyczne oraz inhibitory i induktory OCT. Może również wchodzić w interakcje z alkoholem, zwiększając ryzyko kwasicy mleczanowej. Przed badaniami obrazowymi z użyciem środków kontrastowych zawierających jod należy przerwać stosowanie leku. Ważne jest, aby pacjenci konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem lub zmianą leczenia.

  • Ilustracja poradnika Sorafenib Teva, 200 mg – przeciwwskazania

    Sorafenib Teva to lek stosowany w leczeniu zaawansowanego raka wątroby i nerek. Nie należy go stosować u pacjentów z nadwrażliwością na sorafenib, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób z przebytym tętniakiem lub rozdarciem ściany naczynia krwionośnego. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia oraz przyjmowane leki. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności, uczucie osłabienia lub zmęczenia, ból, wypadanie włosów, zaczerwienienie lub bolesność dłoni lub stóp, świąd lub wysypka, wymioty, krwawienie, podwyższone ciśnienie tętnicze, zakażenia, utrata apetytu, zaparcia, ból stawów, gorączka, utrata masy ciała i sucha skóra.

  • Ilustracja poradnika Okteva, 30 mg – przeciwwskazania

    Lek Okteva, zawierający oktreotyd, jest stosowany w leczeniu akromegalii, hormonalnie czynnych guzów żołądka, jelit i trzustki oraz guzów neuroendokrynnych. Przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na oktreotyd lub inne składniki leku. Środki ostrożności obejmują kamienie żółciowe, cukrzycę oraz zmniejszone stężenie witaminy B12. Podczas długotrwałego leczenia konieczne są badania kontrolne czynności tarczycy, wątroby oraz enzymów trzustki. Lek Okteva może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak cymetydyna, cyklosporyna, bromokryptyna, chinidyna i terfenadyna.

  • Ilustracja poradnika Okteva, 10 mg – przeciwwskazania

    Lek Okteva, zawierający oktreotyd, jest stosowany w leczeniu akromegalii, hormonalnie czynnych guzów żołądka, jelit i trzustki oraz guzów neuroendokrynnych. Przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na oktreotyd lub inne składniki leku. Środki ostrożności obejmują monitorowanie kamieni żółciowych, cukrzycy oraz stężenia witaminy B12. Podczas leczenia konieczne są regularne badania czynności tarczycy, wątroby i enzymów trzustki. Lek Okteva może wpływać na działanie innych leków, takich jak cymetydyna, cyklosporyna, bromokryptyna, chinidyna, terfenadyna, leki zmniejszające ciśnienie krwi oraz insulina. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Posaconazole Accord, 300 mg – przeciwwskazania

    Posaconazole Accord to lek przeciwgrzybiczy stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakażeniom grzybiczym. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, jednoczesnego stosowania niektórych leków (np. terfenadyny, astemizolu, cyzaprydu), oraz w trakcie leczenia wenetoklaksem. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszystkie przyjmowane leki oraz ewentualne schorzenia, aby uniknąć poważnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Metformax SR 1000, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Metformax SR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha i utrata apetytu. Rzadkie, ale poważne działanie niepożądane to kwasica mleczanowa, której objawy obejmują wymioty, ból brzucha, skurcze mięśni, trudności z oddychaniem i zmniejszenie temperatury ciała. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Inne możliwe działania niepożądane to zaburzenia smaku, zmniejszone stężenie witaminy B12 oraz reakcje skórne.

  • Ilustracja poradnika Metformax SR 750, 750 mg – wskazania – na co działa?

    Metformax SR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych, szczególnie u pacjentów z nadwagą. Lek pomaga kontrolować poziom glukozy we krwi i może być stosowany w monoterapii lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną. Dawkowanie jest indywidualnie ustalane przez lekarza, a maksymalna dawka dobowa wynosi 2000 mg. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na metforminę, kwasicę metaboliczną, ciężką niewydolność nerek, ostre stany mogące prowadzić do zaburzenia czynności nerek, choroby powodujące niedotlenienie tkanek, niewydolność wątroby, ostre zatrucie alkoholem oraz alkoholizm. Możliwe działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenia smaku, zmniejszenie stężenia witaminy B12, kwasica mleczanowa, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby,…

  • Ilustracja poradnika Metformax SR 1000, 1000 mg – wskazania – na co działa?

    Metformax SR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, szczególnie u pacjentów z nadwagą. Pomaga kontrolować poziom glukozy we krwi i może być stosowany w monoterapii lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną. Dawkowanie ustala lekarz. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na metforminę, zaburzenia czynności wątroby, znacznie zmniejszoną czynność nerek, niewyrównaną cukrzycę, odwodnienie, ciężkie zakażenia, niewydolność serca, nadużywanie alkoholu oraz wiek poniżej 18 lat. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha i utrata apetytu.

  • Ilustracja poradnika Metformax SR 1000, 1000 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Metformax SR, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak leki moczopędne, NLPZ, inhibitory ACE, steroidy, leki sympatykomimetyczne oraz nośniki kationu organicznego. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak środki kontrastowe zawierające jod, co zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej. Spożywanie alkoholu podczas przyjmowania Metformax SR również zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej. Zaleca się unikanie nadmiernego spożycia alkoholu i konsultację z lekarzem przed przyjmowaniem innych leków.

  • Ilustracja poradnika Arpixor, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Arpixor, zawierający arypiprazol, jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym cukrzycę, trudności z zasypianiem, uczucie lęku, niepokój ruchowy, niekontrolowane skurcze mięśni, ból głowy, zmęczenie, senność, zmniejszenie liczby wypróżnień, niestrawność i wymioty. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak myśli samobójcze, złośliwy zespół neuroleptyczny, zakrzepy krwi, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Finomel – działania niepożądane i skutki uboczne

    Finomel to lek stosowany do żywienia pozajelitowego dorosłych, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze skutki uboczne to reakcje nadwrażliwości, zespół ponownego odżywienia, hiperglikemia, zawroty głowy, ból głowy, zakrzepowe zapalenie żył, zatorowość płucna, trudności z oddychaniem, nudności, wymioty, podwyższona temperatura ciała, wysokie stężenia związków pochodzących z wątroby, zespół przeciążenia tłuszczami oraz wynaczynienie. W przypadku wystąpienia objawów reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika SmofKabiven Low Osmo Peripheral – przeciwwskazania

    SmofKabiven Low Osmo Peripheral to emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym. Istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania, w tym uczulenie na składniki leku, hiperlipidemia, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i krzepliwości krwi, wady metabolizmu aminokwasów, ciężkie choroby nerek, ostry wstrząs, nieskutecznie leczona hiperglikemia, zwiększone stężenie elektrolitów oraz inne stany, takie jak płyn w płucach, przewodnienie, niewydolność serca, zespół hemofagocytarny, niestabilny stan ogólny oraz wiek poniżej 2 lat. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej podczas infuzji, należy natychmiast powiadomić lekarza. Lek można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne. Najczęstsze działania niepożądane to nieznaczne podwyższenie temperatury ciała oraz zapalenie…

  • Ilustracja poradnika SmofKabiven Low Osmo Peripheral – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku SmofKabiven Low Osmo Peripheral może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hiperlipidemia, gorączka, hepatomegalia, żółtaczka, hiperglikemia oraz reakcje alergiczne. Maksymalna dawka dobowa dla dorosłych i dzieci w wieku 2-11 lat wynosi 40 ml/kg mc./dobę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i podjąć odpowiednie działania, takie jak zmniejszenie szybkości infuzji, podtrzymywanie podstawowych funkcji życiowych, monitorowanie parametrów biochemicznych, podanie insuliny lub zastosowanie hemodializy.

  • Ilustracja poradnika Viglita – skład leku

    Artykuł omawia dokładny skład leku Viglita, stosowanego w leczeniu cukrzycy typu 2. Głównym składnikiem jest wildagliptyna (50 mg na tabletkę), a substancje pomocnicze to laktoza, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) i magnezu stearynian. Wildagliptyna pobudza trzustkę do wytwarzania insuliny i zmniejsza wytwarzanie glukagonu, co pomaga kontrolować stężenie cukru we krwi. Substancje pomocnicze wspomagają działanie leku i jego stabilność. Pacjenci powinni być świadomi obecności tych składników, aby uniknąć potencjalnych reakcji alergicznych i skutecznie kontrolować swoją chorobę. Możliwe działania niepożądane obejmują m.in. ból głowy, zawroty głowy, ból mięśni, ból stawów, zaparcia, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zgaga, nieostre widzenie, zapalenie trzustki i obrzęk…

  • Ilustracja poradnika Viglita – wskazania – na co działa?

    Lek Viglita, zawierający wildagliptynę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów. Może być stosowany jako monoterapia lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Zalecana dawka to 50-100 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na wildagliptynę, zaburzenia czynności wątroby oraz cukrzycę typu 1. Należy zachować ostrożność w przypadku zaburzeń czynności nerek, monitorować czynność wątroby oraz być świadomym ryzyka ostrego zapalenia trzustki i hipoglikemii. Najczęstsze działania niepożądane to ból gardła, katar, gorączka, swędząca wysypka, drżenie, ból głowy, zawroty głowy, ból mięśni, ból stawów, zaparcia, obrzęk, nadmierne pocenie się, wymioty, ból brzucha, biegunka, zgaga, nudności i nieostre widzenie.

  • Ilustracja poradnika Viglita – stosowanie u dzieci

    Lek Viglita (wildagliptyna) nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki dla dzieci z cukrzycą typu 2 to metformina, insulina oraz inhibitory SGLT2. Działania niepożądane leku Viglita obejmują ból głowy, zawroty głowy, ból mięśni, ból stawów, zaparcia, nudności, wymioty, biegunka oraz reakcje skórne.

  • Ilustracja poradnika Dexmedetomidine Mylan – działania niepożądane i skutki uboczne

    Dexmedetomidine Mylan to lek uspokajający stosowany na oddziale intensywnej opieki medycznej oraz podczas procedur diagnostycznych i zabiegów chirurgicznych. Może powodować działania niepożądane, takie jak niskie lub wysokie ciśnienie krwi, spowolnienie częstości akcji serca oraz zmiany w sposobie oddychania. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Subinit, 25 mg – przeciwwskazania

    Subinit to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu nowotworów takich jak GIST, MRCC i pNET. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na sunitynib lub inne składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie środki ostrożności, takie jak wysokie ciśnienie krwi, choroby krwi, serca, tarczycy, trzustki, wątroby, nerek oraz planowane zabiegi chirurgiczne. Ważne jest monitorowanie stanu zdrowia pacjenta podczas leczenia, aby uniknąć poważnych powikłań. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby płytek krwi, nadciśnienie tętnicze, zmęczenie, obrzęk, ból w jamie ustnej, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, bóle brzucha, utrata apetytu, zawroty głowy, ból głowy, krwawienie z nosa, ból pleców, bóle stawów, zmiana…

  • Ilustracja poradnika Subinit, 12,5 mg – przeciwwskazania

    Subinit to lek przeciwnowotworowy zawierający sunitynib, stosowany w leczeniu nowotworów takich jak GIST, MRCC i pNET. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na sunitynib lub inne składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie środki ostrożności, takie jak wysokie ciśnienie krwi, choroby krwi, serca, tarczycy, trzustki, wątroby, nerek, a także planowane zabiegi chirurgiczne i problemy stomatologiczne. Ważne jest monitorowanie stanu zdrowia pacjenta podczas terapii oraz informowanie lekarza o wszelkich niepokojących objawach.

  • Ilustracja poradnika Pernuvi Combi – wskazania – na co działa?

    Lek Pernuvi Combi jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, gdy dieta i ćwiczenia fizyczne nie są wystarczające do kontrolowania poziomu cukru we krwi. Zawiera wildagliptynę i metforminę, które pomagają kontrolować stężenie cukru we krwi. Lek jest stosowany u pacjentów, u których sama metformina nie jest wystarczająco skuteczna, oraz u pacjentów już leczonych wildagliptyną i metforminą w oddzielnych tabletkach. Może być również stosowany w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, w tym insuliną. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężką niewydolność nerek, kwasicę mleczanową i alkoholizm. Możliwe działania niepożądane to nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, zawroty głowy, ból głowy, drżenie, metaliczny…

  • Ilustracja poradnika Pernuvi – wskazania – na co działa?

    Lek PERNUVI, zawierający wildagliptynę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Może być stosowany w monoterapii lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, w tym z insuliną. Zalecana dawka to 100 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na wildagliptynę, cukrzycę typu 1, cukrzycową kwasicę ketonową oraz zaburzenia czynności wątroby. Pacjenci powinni regularnie kontrolować czynność wątroby oraz zwracać uwagę na skórne zmiany chorobowe.

  • Ilustracja poradnika Pernuvi – profil bezpieczenstwa

    Bezpieczeństwo stosowania leku PERNUVI obejmuje kilka kluczowych aspektów. Kobiety karmiące piersią powinny unikać stosowania tego leku, ponieważ brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania wildagliptyny do mleka kobiecego. Pacjenci mogą doświadczać zawrotów głowy, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Alkohol może wpływać na kontrolę glikemii i zwiększać ryzyko hipoglikemii. U seniorów dostosowanie dawki nie jest konieczne, ale regularne monitorowanie jest zalecane. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek zalecana dawka wynosi 50 mg raz na dobę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Pernuvi – działania niepożądane i skutki uboczne

    PERNUVI to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to drżenie, ból głowy, zawroty głowy, nudności i zmęczenie. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, choroba wątroby i zapalenie trzustki. Stosowanie leku w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi może zwiększać ryzyko hipoglikemii. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.