Menu

Drgawki

Produkty powiązane z drgawki
Citabax, tabletki powlekane, 20 mg
Citabax, tabletki powlekane, 20 mg
Citabax, tabletki powlekane, 40 mg
Citabax, tabletki powlekane, 40 mg
APAP Przeziębienie Junior, proszek, 300 mg + 5 mg + 20 mg
APAP Przeziębienie Junior, proszek, 300 mg + 5 mg + 20 mg
Amizepin, tabletki, 200 mg
Amizepin, tabletki, 200 mg
Aurex, tabletki powlekane, 20 mg
Aurex, tabletki powlekane, 20 mg
Aurex, tabletki powlekane, 40 mg
Aurex, tabletki powlekane, 40 mg
Cipramil, tabletki powlekane, 20 mg
Cipramil, tabletki powlekane, 20 mg
Citabax, tabletki powlekane, 10 mg
Citabax, tabletki powlekane, 10 mg
Cital, tabletki powlekane, 20 mg
Cital, tabletki powlekane, 20 mg
Escitalopram Aurovitas, tabletki powlekane, 20 mg
Escitalopram Aurovitas, tabletki powlekane, 20 mg
Escitalopram Bluefish, tabletki powlekane, 20 mg
Escitalopram Bluefish, tabletki powlekane, 20 mg
Escitil, tabletki powlekane, 10 mg
Escitil, tabletki powlekane, 10 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Malwina Krause
Malwina Krause
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Emilia Chłopek-Olkuska
Emilia Chłopek-Olkuska
  1. Meloksam, 15 mg – przedawkowanie leku
  2. Moilec, 7,5 mg – przedawkowanie leku
  3. Pantopraz 20 mg – przeciwwskazania
  4. Ropimol, 10 mg/ml – dawkowanie leku
  5. Ropimol, 2 mg/ml – przedawkowanie leku
  6. Ropimol, 7,5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Ropimol, 7,5 mg/ml – przedawkowanie leku
  8. Ropimol – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Kefrenex, 100 mg – przedawkowanie leku
  10. Kefrenex, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Kefrenex, 200 mg – przedawkowanie leku
  12. Bonogren, 300 mg – przedawkowanie leku
  13. Bonogren, 200 mg – przedawkowanie leku
  14. Faxigen XL 150 mg – przedawkowanie leku
  15. Bonogren, 100 mg – przedawkowanie leku
  16. Faxigen XL 37,5 mg – przedawkowanie leku
  17. Bonogren, 25 mg – przeciwwskazania
  18. Bonogren, 25 mg – przedawkowanie leku
  19. Tussidex mite, 15 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Tussidex mite, 15 mg – dawkowanie leku
  21. Tussidex mite, 15 mg – przedawkowanie leku
  22. Injectio Natrii chlorati isotonica Polpharma, 9 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Injectio Natrii chlorati isotonica Polpharma, 9 mg/ml – przedawkowanie leku
  24. Injectio Natrii chlorati isotonica Polpharma, 9 mg/ml – stosowanie u dzieci
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Meloksam, 15 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Meloksam może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak krwawienie z przewodu pokarmowego, ostra niewydolność nerek, zaburzenia czynności wątroby, depresja oddechowa, śpiączka, drgawki, zapaść sercowo-naczyniowa oraz reakcje anafilaktoidalne. Zalecana maksymalna dawka wynosi 15 mg na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego. Leczenie obejmuje leczenie objawowe i podtrzymujące oraz podanie cholestyraminy w celu przyspieszenia wydalania meloksykamu.

  • Ilustracja poradnika Moilec, 7,5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Moilec, zawierającego meloksykam, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak uczucie braku energii, senność, nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, krwawienie z przewodu pokarmowego, ostra niewydolność nerek, zaburzenia czynności wątroby, depresja oddechowa, śpiączka, drgawki, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie czynności serca oraz reakcje anafilaktoidalne. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza lub udać się do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego. Leczenie obejmuje leczenie objawowe i podtrzymujące oraz podanie cholestyraminy w celu przyspieszenia wydalania meloksykamu.

  • Ilustracja poradnika Pantopraz 20 mg – przeciwwskazania

    Pantopraz 20 mg to lek stosowany w leczeniu chorób żołądka i jelit. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na pantoprazol i uczulenie na inne inhibitory pompy protonowej. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, stosujących NLPZ, z niedoborem witaminy B12, przyjmujących atazanawir, z hipomagnezemią i osteoporozą. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, biegunka, nudności, wymioty, uczucie pełności w jamie brzusznej i wzdęcia.

  • Ilustracja poradnika Ropimol, 10 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Ropimol jest stosowany jako lek miejscowo znieczulający w chirurgii, w tym do cięć cesarskich, blokad dużych nerwów oraz blokad miejscowych. Dawkowanie zależy od rodzaju znieczulenia, stanu pacjenta oraz jego wieku i masy ciała. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, ogólne przeciwwskazania do znieczulenia zewnątrzoponowego, odcinkowe znieczulenie dożylne, znieczulenie okołoszyjkowe w położnictwie oraz hipowolemię. Najczęstsze działania niepożądane to obniżone ciśnienie krwi, nudności, parestezje, trudności z oddawaniem moczu, wysokie ciśnienie krwi, zawroty głowy, bóle głowy, wymioty, ból pleców, wysoka temperatura i dreszcze.

  • Ilustracja poradnika Ropimol, 2 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Ropimol, zawierającego ropiwakainy chlorowodorek, może prowadzić do poważnych objawów, takich jak parestezje, ruchy mimowolne, zdrętwienie wokół ust, zaburzenia widzenia lub słuchu, zawroty głowy, zesztywnienie mięśni oraz nieregularna akcja serca. W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania, należy natychmiast przerwać podawanie leku i wdrożyć odpowiednie leczenie objawów. Dawkowanie leku zależy od wieku, masy ciała i stanu zdrowia pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Ropimol, 7,5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ropimol, zawierający ropiwakainy chlorowodorek, jest lekiem miejscowo znieczulającym stosowanym w chirurgii oraz do łagodzenia bólu. Może powodować działania niepożądane, takie jak obniżone ciśnienie krwi, nudności, parestezje, trudności z oddawaniem moczu, wysokie ciśnienie krwi, zawroty głowy, bóle głowy, wymioty, ból pleców oraz wysoka temperatura i dreszcze. Rzadziej mogą wystąpić reakcje alergiczne, nieregularna akcja serca oraz szybka lub powolna akcja serca. U dzieci działania niepożądane są podobne do tych występujących u dorosłych, z wyjątkiem obniżonego ciśnienia krwi i częstszych wymiotów. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić objawy toksyczności ogólnoustrojowej, takie jak parestezje, ruchy mimowolne, zdrętwienie wokół ust, zaburzenia widzenia lub słuchu, zawroty głowy,…

  • Ilustracja poradnika Ropimol, 7,5 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Ropimol, zawierającego ropiwakainę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki powyżej 250 mg są uznawane za przedawkowanie. Objawy przedawkowania obejmują parestezje, ruchy mimowolne, zdrętwienie wokół ust, zaburzenia widzenia lub słuchu, zawroty głowy, zesztywnienie mięśni i nieregularną akcję serca. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku i wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe, w tym resuscytację.

  • Ilustracja poradnika Ropimol – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Ropimol, zawierający ropiwakainę, jest stosowany jako środek miejscowo znieczulający. Może powodować działania niepożądane, takie jak obniżone ciśnienie krwi, nudności, parestezje, trudności z oddawaniem moczu, wysokie ciśnienie krwi, zawroty głowy, bóle głowy, wymioty, ból pleców, wysoka temperatura i dreszcze. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują spadek temperatury ciała, zdrętwienie wokół jamy ustnej i języka, trudności w oddychaniu, zaburzenia wzroku i słuchu, utratę czucia, sztywność mięśni, uczucie pustki w głowie, trudności z mówieniem, uczucie zdenerwowania, drgawki i utratę świadomości. Rzadkie działania niepożądane to reakcje alergiczne, nieregularna akcja serca i szybka lub powolna akcja serca. U dzieci działania niepożądane są podobne do tych…

  • Ilustracja poradnika Kefrenex, 100 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Kefrenex, zawierającego kwetiapinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, tachykardia, niedociśnienie tętnicze, objawy przeciwcholinergiczne, wydłużenie odstępu QT, drgawki, rabdomioliza, niewydolność oddechowa, śpiączka oraz zgon. Standardowe dawki terapeutyczne wynoszą od 150 mg do 800 mg na dobę. Przedawkowanie może wystąpić, gdy dawka przekroczy 800 mg na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie przedawkowania polega na objawowym i wspomagającym leczeniu pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Kefrenex, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Kefrenex, zawierający kwetiapinę, jest stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia i choroba afektywna dwubiegunowa. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zawroty głowy, senność, suchość w jamie ustnej, przybieranie na wadze i zmiany w stężeniu lipidów. Niezbyt częste działania obejmują drgawki, reakcje nadwrażliwości, trudności z połykaniem, zaburzenia seksualne i cukrzycę. Rzadkie działania to złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka, zapalenie wątroby, priapizm i zakrzepy krwi. Bardzo rzadkie działania obejmują zespół Stevensa-Johnsona, anafilaksję, rabdomiolizę, zapalenie mięśnia sercowego i udar. U dzieci i młodzieży mogą wystąpić zwiększone stężenie prolaktyny, zwiększony apetyt, wymioty, nieprawidłowe ruchy mięśni i zwiększenie ciśnienia krwi. W przypadku…

  • Ilustracja poradnika Kefrenex, 200 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Kefrenex, zawierającego kwetiapinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, tachykardia, niedociśnienie, drgawki, wydłużenie odstępu QT, rabdomioliza, niewydolność oddechowa, śpiączka i zgon. Dawki powyżej 800 mg na dobę są uznawane za przedawkowanie. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie polega na objawowym i wspomagającym leczeniu, w tym płukaniu żołądka i podaniu węgla aktywnego.

  • Ilustracja poradnika Bonogren, 300 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Bonogren, zawierającego kwetiapinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, tachykardia, niedociśnienie tętnicze, drgawki, niewydolność oddechowa, splątanie, majaczenie, śpiączka i zgon. Dawki powyżej 800 mg na dobę są szczególnie niebezpieczne. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie jest objawowe i wspomagające, a pacjent powinien być monitorowany pod kątem funkcji życiowych.

  • Ilustracja poradnika Bonogren, 200 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Bonogren może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, tachykardia, niedociśnienie tętnicze, drgawki, wydłużenie odstępu QT, rabdomioliza, niewydolność oddechowa oraz splątanie i majaczenie. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Ważne jest monitorowanie i podtrzymywanie czynności życiowych pacjenta oraz leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Faxigen XL 150 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Faxigen XL może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak tachykardia, zaburzenia świadomości, drgawki, wymioty, zmiany w EKG, bradykardia, niedociśnienie, zawroty głowy, a w skrajnych przypadkach do zgonu. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się na oddział ratunkowy. Leczenie obejmuje ogólne leczenie wspomagające i objawowe oraz monitorowanie podstawowych parametrów życiowych.

  • Ilustracja poradnika Bonogren, 100 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Bonogren, zawierającego kwetiapinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, tachykardia, niedociśnienie tętnicze, działanie przeciwcholinergiczne, wydłużenie odstępu QT, drgawki, rabdomioliza, niewydolność oddechowa, splątanie, majaczenie i śpiączka. Standardowe dawki terapeutyczne wynoszą od 150 mg do 800 mg na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Ważne jest monitorowanie czynności układu sercowo-naczyniowego oraz leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Faxigen XL 37,5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Faxigen XL, zawierającego wenlafaksynę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki powyżej 375 mg na dobę są uznawane za przedawkowanie. Objawy przedawkowania obejmują tachykardię, zaburzenia świadomości, drgawki, wymioty, zmiany w EKG, bradykardię, niedociśnienie, zawroty głowy oraz w skrajnych przypadkach śmierć. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się na oddział ratunkowy.

  • Ilustracja poradnika Bonogren, 25 mg – przeciwwskazania

    Lek Bonogren, zawierający kwetiapinę, jest stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia i choroba afektywna dwubiegunowa. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na kwetiapinę oraz jednoczesne stosowanie niektórych leków. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku chorób serca, niskiego ciśnienia krwi, udaru mózgu, problemów z wątrobą, napadów padaczkowych, cukrzycy, niskiej liczby białych krwinek, demencji, choroby Parkinsona, zakrzepów żylnych, bezdechu sennego, zatrzymania moczu oraz nadużywania alkoholu lub narkotyków. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, senność, suchość w ustach, objawy odstawienia, przyrost masy ciała, nieprawidłowe ruchy mięśni oraz zmiany stężenia lipidów.

  • Ilustracja poradnika Bonogren, 25 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Bonogren może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym do śmierci. Dawki powyżej 800 mg na dobę są uznawane za przedawkowanie. Objawy przedawkowania obejmują senność, tachykardię, niedociśnienie tętnicze, drgawki, rabdomiolizę, niewydolność oddechową, splątanie, majaczenie, śpiączkę i zgon. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.

  • Ilustracja poradnika Tussidex mite, 15 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tussidex mite może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, dezorientacja, senność, zawroty głowy, ból głowy oraz bóle żołądka. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, w tym omamów, śpiączki i drgawek. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych interakcji z innymi lekami, zwłaszcza z inhibitorami monoaminooksydazy, chinidyną, amiodaronem i fluoksetyną. W razie wątpliwości lub wystąpienia objawów niepożądanych, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Tussidex mite, 15 mg – dawkowanie leku

    Lek Tussidex mite stosuje się w leczeniu ostrego, suchego kaszlu. Dawkowanie dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat wynosi 15-30 mg co 6-8 godzin, maksymalnie 120 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują astmę oskrzelową, przewlekły kaszel, niewydolność oddechową, dzieci poniżej 12 lat, stosowanie IMAO oraz karmienie piersią. Należy zachować ostrożność w przypadku kaszlu trwającego dłużej niż 7 dni, niewydolności wątroby, kaszlu z odkrztuszaniem oraz spożywania alkoholu. Dekstrometorfan może wchodzić w interakcje z IMAO, chinidyną, amiodaronem, fluoksetyną oraz lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, takich jak dezorientacja, senność, zawroty głowy, nudności, wymioty, pobudzenie nerwowe, omamy,…

  • Ilustracja poradnika Tussidex mite, 15 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Tussidex mite, zawierającego dekstrometorfan, może prowadzić do poważnych objawów, takich jak dezorientacja, senność, zawroty głowy, nudności, wymioty, pobudzenie nerwowe, niepokój, drażliwość, depresja oddechowa, omamy wzrokowe i słuchowe, śpiączka oraz drgawki. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą i podjąć odpowiednie kroki, takie jak leczenie objawowe, płukanie żołądka, podanie naloksonu oraz wspomaganie oddychania.

  • Ilustracja poradnika Injectio Natrii chlorati isotonica Polpharma, 9 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Injectio Natrii Chlorati Isotonica Polpharma to jałowy roztwór stosowany jako rozpuszczalnik lub nośnik do sporządzania leków do podawania parenteralnego. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból i zaczerwienienie w miejscu podania, nudności, wymioty, biegunka oraz kurcze w jamie brzusznej. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić poważne objawy, takie jak hipernatremia, zakrzepica i krwotok. W razie wystąpienia objawów niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Injectio Natrii chlorati isotonica Polpharma, 9 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Injectio Natrii Chlorati Isotonica Polpharma może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym do śmierci. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, biegunka, kurcze w jamie brzusznej, wzmożone pragnienie, zmniejszenie wydzielania śliny i łez, pocenie się, gorączka, tachykardia, niewydolność nerek, obrzęk obwodowy i płucny, zatrzymanie oddechu, bóle głowy, zawroty głowy, uczucie niepokoju, drażliwość, osłabienie, drżenie i sztywność mięśni, drgawki, śpiączka i śmierć. Leczenie przedawkowania polega na przywróceniu objętości i składu płynów ustrojowych do normy oraz usunięciu nadmiaru sodu z organizmu.

  • Ilustracja poradnika Injectio Natrii chlorati isotonica Polpharma, 9 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Injectio Natrii Chlorati Isotonica Polpharma może być stosowany u dzieci, ale z pewnymi zastrzeżeniami. Alternatywy obejmują roztwory elektrolitowe, roztwory glukozy i roztwory Ringer’a. Możliwe działania niepożądane obejmują nudności, wymioty, biegunkę, kurcze w jamie brzusznej, wzmożone pragnienie, zmniejszenie wydzielania śliny i łez, pocenie się, gorączkę, tachykardię, niewydolność nerek, obrzęk obwodowy i płucny, zatrzymanie oddechu, bóle głowy, zawroty głowy, uczucie niepokoju, drażliwość, osłabienie, drżenie i sztywność mięśni, drgawki, śpiączkę i śmierć. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze poniżej 25°C. Lek powinien być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny.