Menu

Choroba wrzodowa dwunastnicy

Produkty powiązane z choroba wrzodowa dwunastnicy
ACARD, tabletki dojelitowe, 150 mg
ACARD, tabletki dojelitowe, 150 mg
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
ACC Mini, tabletki musujące, 100 mg
ACC Mini, tabletki musujące, 100 mg
ACC Optima, tabletki musujące, 600 mg
ACC Optima, tabletki musujące, 600 mg
Acard, tabletki, 300 mg
Acard, tabletki, 300 mg
Acc Inpharm, tabletki musujące, 200 mg
Acc Inpharm, tabletki musujące, 200 mg
Alugastrin, smak miętowy, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Alugastrin, smak miętowy, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Anacard protect, tabletki dojelitowe, 75 mg
Anacard protect, tabletki dojelitowe, 75 mg
Aspirin Cardio, tabletki, 100 mg
Aspirin Cardio, tabletki, 100 mg
Gaviscon, zawiesina doustna, 500 mg + 267 mg + 160 mg/10 ml
Gaviscon, zawiesina doustna, 500 mg + 267 mg + 160 mg/10 ml
Gelatum Aluminii Phosphorici, zawiesina
Gelatum Aluminii Phosphorici, zawiesina
Itami, plaster leczniczy, 140 mg
Itami, plaster leczniczy, 140 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Anna Sroka
Anna Sroka
  1. Envil kaszel, 30 mg/5 ml – dawkowanie leku
  2. Fraxiparine, 7600 j.m. a.Xa/0,8 m – przeciwwskazania
  3. Diclac 50, 50 mg – przeciwwskazania
  4. Voltaren SR 100, 100 mg – przeciwwskazania
  5. Voltaren, 25 mg/ml – wskazania – na co działa?
  6. Voltaren, 25 mg/ml – dawkowanie leku
  7. Urosal – przeciwwskazania
  8. Ulgastran, 1 g/5 ml
  9. Ulgastran, 1 g/5 ml – wskazania – na co działa?
  10. Tinidazolum Polpharma – wskazania – na co działa?
  11. Etopiryna Kontrol, 300 mg + 50 mg – przeciwwskazania
  12. Succus Taraxaci Phytopharm, 4,85 g/5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Sal Ems factitium – dawkowanie leku
  14. Relanium, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Ranisan 150 mg
  16. Ranisan 150 mg – skład leku
  17. Ranisan 150 mg – wskazania – na co działa?
  18. Ranisan 150 mg – przeciwwskazania
  19. Ranisan 150 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Ranisan 150 mg – dawkowanie leku
  21. Ranigast, 150 mg – skład leku
  22. Ranigast, 150 mg – wskazania – na co działa?
  23. Ranigast, 150 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Ranigast, 150 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Envil kaszel, 30 mg/5 ml – dawkowanie leku

    Lek Envil kaszel jest stosowany w leczeniu ostrych i przewlekłych chorób dróg oddechowych. Zalecane dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat to 5 ml syropu 3 razy na dobę przez pierwsze 2-3 dni, a następnie 5 ml syropu 2 razy na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, po posiłku, nie przed snem. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na ambroksolu chlorowodorek lub inne składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku choroby wrzodowej, zaburzeń czynności nerek i wątroby, osłabionego odruchu kaszlowego lub astmy oskrzelowej. Lek może wchodzić w interakcje z antybiotykami, teofiliną i lekami przeciwkaszlowymi. Możliwe działania niepożądane to…

  • Ilustracja poradnika Fraxiparine, 7600 j.m. a.Xa/0,8 m – przeciwwskazania

    Fraxiparine to lek przeciwzakrzepowy, który nie powinien być stosowany u pacjentów uczulonych na nadroparynę wapniową, heparynę lub jej pochodne. Przeciwwskazania obejmują również małopłytkowość, aktywne krwawienie, choroby wrzodowe żołądka i dwunastnicy, niedawno przebyte udar krwotoczny, ostre zakaźne zapalenie wsierdzia oraz ciężkie zaburzenia czynności nerek. Lek nie jest zalecany dla dzieci, młodzieży oraz pacjentów w podeszłym wieku bez oceny czynności nerek.

  • Ilustracja poradnika Diclac 50, 50 mg – przeciwwskazania

    Lek Diclac 50, zawierający diklofenak sodowy, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym stosowanym w leczeniu stanów zapalnych i bólowych. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na diklofenak lub inne składniki leku, reakcje alergiczne na leki przeciwzapalne lub przeciwbólowe, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciąża (szczególnie w ostatnim trymestrze), niewydolność wątroby i nerek, choroby serca i naczyń mózgowych oraz zaburzenia krążenia. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii i stosować lek zgodnie z zaleceniami.

  • Ilustracja poradnika Voltaren SR 100, 100 mg – przeciwwskazania

    Voltaren SR to lek przeciwbólowy i przeciwzapalny, ale ma wiele przeciwwskazań. Nie należy go stosować, jeśli pacjent ma uczulenie na diklofenak, reakcje alergiczne na NLPZ, chorobę wrzodową, niewydolność wątroby lub nerek, choroby serca i naczyń mózgowych, zaburzenia krążenia, lub jest w ostatnim trymestrze ciąży. Ważne jest monitorowanie stanu zdrowia podczas długotrwałego stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Voltaren, 25 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Voltaren to niesteroidowy lek przeciwzapalny stosowany w leczeniu różnych schorzeń i dolegliwości bólowych, takich jak zaostrzenia zapalnych lub zwyrodnieniowych postaci choroby reumatycznej, ostre napady dny, kolka nerkowa i wątrobowa, bóle pourazowe i pooperacyjne, ciężkie napady migreny oraz bóle pooperacyjne. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, uwzględniając przeciwwskazania i możliwe działania niepożądane.

  • Ilustracja poradnika Voltaren, 25 mg/ml – dawkowanie leku

    Voltaren to lek przeciwbólowy i przeciwzapalny stosowany w różnych stanach zapalnych i bólowych. Standardowa dawka to 75 mg na dobę, a maksymalna dawka dobowa to 150 mg. Lek może być podawany domięśniowo lub dożylnie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, chorobę wrzodową, ostatni trymestr ciąży, niewydolność wątroby lub nerek oraz zastoinową niewydolność serca. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i monitorować ewentualne działania niepożądane.

  • Ilustracja poradnika Urosal – przeciwwskazania

    Urosal to lek stosowany w leczeniu różnych stanów zapalnych, jednak istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na salicylany i fenol, niewydolność nerek, choroba wrzodowa, skaza krwotoczna, ciężka niewydolność wątroby, kwasica metaboliczna, odwodnienie oraz III trymestr ciąży. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i być świadomym możliwych interakcji z innymi lekami oraz potencjalnych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Ulgastran, 1 g/5 ml

    Ulgastran to lek w postaci zawiesiny doustnej, który zawiera sukralfat jako substancję czynną. Działa poprzez tworzenie bariery ochronnej na powierzchni owrzodzeń błony śluzowej żołądka, co zmniejsza dolegliwości związane z ich drażnieniem. Lek stosuje się w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Zaleca się przyjmowanie go przed posiłkami oraz przed snem, a maksymalna dawka dobowa wynosi 8 g. Ulgastran jest zazwyczaj dobrze tolerowany, ale mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zaparcia czy suchość w jamie ustnej.

  • Ilustracja poradnika Ulgastran, 1 g/5 ml – wskazania – na co działa?

    Ulgastran to lek stosowany w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Jego substancja czynna, sukralfat, tworzy ochronną barierę nad owrzodzeniem, co zmniejsza drażnienie przez kwas solny i wspomaga proces gojenia. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na sukralfat oraz ciężką niewydolność nerek. Lek może osłabiać działanie niektórych leków, takich jak antybiotyki i leki przeciwgrzybicze. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci poniżej 14 lat.

  • Ilustracja poradnika Tinidazolum Polpharma – wskazania – na co działa?

    Lek Tinidazolum Polpharma jest stosowany w leczeniu różnych zakażeń wywołanych przez wrażliwe drobnoustroje, takich jak zakażenia bakteriami beztlenowymi, niespecyficzne zapalenie pochwy, ostre wrzodziejące zapalenie dziąseł, rzęsistkowica, giardiaza, pełzakowica oraz zakażenie Helicobacter pylori. Jest również stosowany w profilaktyce zakażeń pooperacyjnych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na tynidazol, choroby neurologiczne, zmiany w obrazie krwi, pierwszy trymestr ciąży oraz okres karmienia piersią. Działania niepożądane mogą obejmować zawroty głowy, ból głowy, nudności, wymioty, biegunka, reakcje alergiczne, ciemne zabarwienie moczu oraz neuropatię obwodową.

  • Ilustracja poradnika Etopiryna Kontrol, 300 mg + 50 mg – przeciwwskazania

    Lek Etopiryna Kontrol nie powinien być stosowany w przypadkach nadwrażliwości na jego składniki, astmy oskrzelowej, czynnej choroby wrzodowej, ciężkiej niewydolności wątroby, nerek lub serca, zaburzeń krzepnięcia krwi, niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, dny moczanowej, jednoczesnego stosowania z metotreksatem w dawkach 15 mg tygodniowo lub większych, u dzieci poniżej 16 lat oraz w ostatnim trymestrze ciąży i okresie karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Succus Taraxaci Phytopharm, 4,85 g/5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Succus Taraxaci Phytopharm to tradycyjny lek roślinny stosowany w niestrawności, braku apetytu i jako łagodny środek moczopędny. Może powodować działania niepożądane takie jak ból żołądka, nadkwaśność i reakcje alergiczne. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat, kobiet w ciąży i karmiących piersią. Ze względu na zawartość alkoholu, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów.

  • Ilustracja poradnika Sal Ems factitium – dawkowanie leku

    Sal Ems factitium to lek stosowany w leczeniu stanów zapalnych dróg oddechowych i astmy oskrzelowej. Dawkowanie: 1-2 tabletki, 3 razy na dobę po jedzeniu. Lek należy rozpuścić w wodzie i przyjmować doustnie. Przeciwwskazania: nadwrażliwość, gruźlica, krztusiec, zapalenie opłucnej. Środki ostrożności: choroba wrzodowa, zmniejszona czynność nerek, cukrzyca. Lek może wchodzić w interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi oraz lekami o charakterze słabych kwasów i zasad.

  • Ilustracja poradnika Relanium, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Relanium, zawierający diazepam, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak atazanawir, rytonawir, cymetydyna, ketokonazol, fluwoksamina, fluoksetyna, omeprazol, cyzapryd, disulfiram, izoniazyd, propranolol, rifampicyna, leki przeciwpsychotyczne, przeciwlękowe, nasenne, przeciwpadaczkowe, stosowane do znieczulenia ogólnego, przeciwhistaminowe oraz opioidowe leki przeciwbólowe. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak teofilina, buprenorfina i kwas walproinowy. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Relanium jest niewskazane, ponieważ może prowadzić do silnego uspokojenia, depresji oddechowej i śpiączki. Pacjenci powinni informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach oraz unikać alkoholu podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Ranisan 150 mg
    Przewód pokarmowy i metabolizm, Na receptę

    RANISAN 150 mg to lek zawierający ranitydynę, który działa jako antagonistą receptorów histaminowych H2, hamując wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Stosowany jest w leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy oraz żołądka, refluksowego zapalenia przełyku, a także w zapobieganiu owrzodzeniom wywołanym niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi. Lek jest również skuteczny w łagodzeniu objawów refluksu żołądkowo-przełykowego oraz w leczeniu zespołu Zollingera-Ellisona. RANISAN może być stosowany zarówno u dorosłych, jak i dzieci w wieku od 3 do 18 lat. Dawkowanie leku zależy od wskazania oraz wieku pacjenta. Należy przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania i stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Ranisan 150 mg – skład leku

    RANISAN 150 mg to lek stosowany w leczeniu schorzeń żołądkowo-jelitowych. Zawiera ranitydynę jako substancję czynną oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, kopowidon, powidon 25, magnezu stearynian, hypromeloza, makrogol 6000, tytanu dwutlenek i simetikonu emulsja. Substancje pomocnicze zapewniają stabilność leku, kontrolują uwalnianie substancji czynnej i ułatwiają proces produkcji tabletek. Lek może być stosowany w ciąży tylko w przypadku zdecydowanej konieczności.

  • Ilustracja poradnika Ranisan 150 mg – wskazania – na co działa?

    RANISAN 150 mg to lek zawierający ranitydynę, stosowany w leczeniu i profilaktyce schorzeń układu pokarmowego, takich jak choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, refluksowe zapalenie przełyku, zespół Zollingera-Ellisona oraz nawracające dolegliwości dyspeptyczne. Lek ten jest również stosowany w zapobieganiu zespołowi Mendelsona oraz krwawieniom z owrzodzenia stresowego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ranitydynę oraz ostrą porfirię w wywiadzie. Dawkowanie zależy od rodzaju schorzenia oraz wieku pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Ranisan 150 mg – przeciwwskazania

    RANISAN 150 mg to lek zawierający ranitydynę, stosowany w leczeniu schorzeń żołądkowo-jelitowych. Nie należy go przyjmować w przypadku uczulenia na składniki leku oraz ostrej porfirii. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć nowotworowy charakter choroby, dostosować dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zalecić zaprzestanie palenia oraz monitorować ryzyko zapalenia płuc u niektórych pacjentów. Ranitydyna może wpływać na wchłanianie, metabolizm i wydalanie nerkowe innych leków, dlatego ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Ranisan 150 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    RANISAN 150 mg, zawierający ranitydynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, pochodnymi kumaryny, triazolamem, midazolamem, ketokonazolem, atazanawirem, delawirydyną, gefitynibem, glipizydem, prokainamidem i N-acetyloprokainamidem. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak sukralfat i erlotynib. Pacjenci powinni zachować ostrożność podczas spożywania alkoholu, ponieważ może on nasilać objawy choroby wrzodowej. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem nowego leczenia.

  • Ilustracja poradnika Ranisan 150 mg – dawkowanie leku

    RANISAN 150 mg jest lekiem stosowanym w leczeniu różnych schorzeń żołądkowo-jelitowych, takich jak choroba wrzodowa dwunastnicy, refluks żołądkowo-przełykowy i zespół Zollingera-Ellisona. Dawkowanie zależy od rodzaju schorzenia, wieku pacjenta oraz stanu zdrowia. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i informować go o wszelkich działaniach niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Ranigast, 150 mg – skład leku

    Ranigast to lek zawierający ranitydynę, stosowany w leczeniu choroby wrzodowej i refluksu żołądkowo-przełykowego. Każda tabletka zawiera 150 mg ranitydyny oraz substancje pomocnicze, takie jak krospowidon, magnezu stearynian, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, hypromeloza, lak z żółcienią pomarańczową, tytanu dwutlenek, triacetyna i talk. Substancje pomocnicze zapewniają stabilność, wygląd i skuteczność leku. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku, zwłaszcza jeśli mają alergie lub inne przeciwwskazania.

  • Ilustracja poradnika Ranigast, 150 mg – wskazania – na co działa?

    Ranigast to lek zawierający ranitydynę, stosowany w leczeniu różnych schorzeń przewodu pokarmowego. Działa poprzez blokowanie receptorów histaminowych H2, co zmniejsza wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Wskazania do stosowania obejmują chorobę wrzodową dwunastnicy i żołądka, owrzodzenia związane z NLPZ, zakażenie Helicobacter pylori, chorobę refluksową przełyku, nawracające dolegliwości dyspeptyczne oraz zespół Mendelsona. Ranigast pomaga w gojeniu wrzodów, łagodzeniu objawów refluksu i zapobieganiu powikłaniom związanym z aspiracją treści żołądkowej.

  • Ilustracja poradnika Ranigast, 150 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Ranigast, zawierający ranitydynę, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak ketokonazol, atazanawir, delawirydyna, gefitynib, benzodiazepiny, glipizyd, prokainamid i warfaryna. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak sukralfat i pokarm. Chociaż nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się ostrożność w jego spożywaniu podczas leczenia ranitydyną.

  • Ilustracja poradnika Ranigast, 150 mg – dawkowanie leku

    Ranigast to lek stosowany w leczeniu chorób przewodu pokarmowego, takich jak choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba refluksowa przełyku oraz owrzodzenia związane z zakażeniem Helicobacter pylori. Dawkowanie leku zależy od rodzaju schorzenia i wynosi od 150 mg do 300 mg na dobę. U dzieci dawka wynosi 2-4 mg/kg mc. dwa razy na dobę, maksymalnie 300 mg na dobę. U pacjentów z niewydolnością nerek dawka nie powinna przekraczać 150 mg na dobę. Możliwe działania niepożądane obejmują bóle brzucha, zaparcia, nudności, wysypkę, bóle głowy i zawroty głowy. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.