Menu

Choroba nerek

Produkty powiązane z choroba nerek
Opokan, tabletki, 7,5 mg
Opokan, tabletki, 7,5 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Celebrex, kapsułki, 200 mg
Celebrex, kapsułki, 200 mg
Fitolizyna Nefrocaps Forte, kapsułki
Fitolizyna Nefrocaps Forte, kapsułki
Fitolizyna, pasta doustna
Fitolizyna, pasta doustna
Furaginum Adamed, tabletki, 50 mg
Furaginum Adamed, tabletki, 50 mg
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Olanzapine APC, 5 mg – przeciwwskazania
  2. Detritin, 4000 IU – przedawkowanie leku
  3. Ibuxal Forte Dla Dzieci, 40 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Optiglobin, 100 mg/ml – dawkowanie leku
  5. Tamsulosin APC Instytut – przeciwwskazania
  6. Optiglobin, 100 mg/ml – przeciwwskazania
  7. Tizagelan, 2 mg – przeciwwskazania
  8. Tizagelan, 4 mg – przeciwwskazania
  9. Emtricitabine + Tenofovir disoproxil Aurovitas, 200 mg + 245 mg – przeciwwskazania
  10. Exferana, 360 mg – przeciwwskazania
  11. Temozolomide Glenmark, 250 mg – przeciwwskazania
  12. Exferana, 90 mg – przeciwwskazania
  13. Exferana, 90 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Temozolomide Glenmark, 100 mg – przeciwwskazania
  15. Temozolomide Glenmark, 140 mg – przeciwwskazania
  16. Temozolomide Glenmark, 20 mg – przeciwwskazania
  17. Temozolomide Glenmark, 5 mg – przeciwwskazania
  18. Kastel, 20 mg + 10 mg – przeciwwskazania
  19. Sunitinib Glenmark, 50 mg – przeciwwskazania
  20. Aryfrenix – profil bezpieczenstwa
  21. Sunitinib Glenmark, 12,5 mg – przeciwwskazania
  22. Sunitinib Glenmark, 25 mg – przeciwwskazania
  23. Fulvestrant Vipharm, 250 mg/5 ml – przeciwwskazania
  24. Jansitin Duo, 50 mg + 850 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Olanzapine APC, 5 mg – przeciwwskazania

    Olanzapine APC to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych. Nie należy go zażywać, jeśli pacjent ma uczulenie na olanzapinę lub inne składniki leku, problemy z oczami (np. jaskra), otępienie u osób starszych, udar, chorobę Parkinsona, problemy z prostatą, niedrożność jelit, chorobę wątroby lub nerek, zaburzenia krwi, choroby serca, cukrzycę, napady drgawek lub utratę soli. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego należy skonsultować się z lekarzem przed jego zażyciem. Stosowanie leku Olanzapine APC z alkoholem jest niewskazane. Pacjentki w ciąży lub karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed zażyciem leku.

  • Ilustracja poradnika Detritin, 4000 IU – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku DETRITIN, zawierającego cholekalcyferol (witaminę D3), może prowadzić do hiperkalcemii, która zagraża życiu. Objawy obejmują nudności, wymioty, biegunkę, utratę apetytu, znużenie, senność, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, osłabienie mięśni, azotemię, nadmierne pragnienie, wielomocz, odwodnienie, zaburzenia rytmu serca, niewydolność nerek, psychozy i śpiączkę. Leczenie obejmuje odstawienie witaminy D, dietę ubogą w wapń, przyjmowanie dużych ilości płynów, wymuszoną diurezę, podanie glikokortykosteroidów i kalcytoniny. Ważne jest stosowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza i unikanie jednoczesnego przyjmowania innych suplementów zawierających witaminę D bez konsultacji.

  • Ilustracja poradnika Ibuxal Forte Dla Dzieci, 40 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ibuxal Forte Dla Dzieci to lek zawierający ibuprofen, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to uczucie zmęczenia. Niezbyt częste obejmują ból głowy, reakcje alergiczne skóry i zaburzenia widzenia. Rzadkie to zawroty głowy, bezsenność i wymioty. Bardzo rzadkie obejmują zażółcenie skóry, krwawe wymioty i poważne reakcje alergiczne. Częstość nieznana obejmuje ciężkie reakcje skórne i zwiększenie ryzyka ataku serca. W przypadku poważnych działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Optiglobin, 100 mg/ml – dawkowanie leku

    Optiglobin to lek zawierający immunoglobulinę ludzką normalną (IVIg), stosowany w leczeniu niedoborów odporności i w immunomodulacji. Dawkowanie zależy od wskazań i masy ciała pacjenta. W leczeniu substytucyjnym dawki wynoszą od 0,2 do 0,8 g/kg co 3-4 tygodnie. W immunomodulacji dawki różnią się w zależności od schorzenia, np. w pierwotnej małopłytkowości immunologicznej dawka wynosi 0,8-1 g/kg jednorazowo lub 0,4 g/kg/dzień przez 2-5 dni. Lek należy przechowywać w lodówce i chronić przed światłem. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, ból w klatce piersiowej, duszność i ból głowy.

  • Ilustracja poradnika Tamsulosin APC Instytut – przeciwwskazania

    Lek Tamsulosin APC Instytut nie powinien być stosowany przez osoby z nadwrażliwością na tamsulosynę, ciężką niewydolnością wątroby oraz historią omdleń związanych z obniżeniem ciśnienia krwi. Przed rozpoczęciem terapii konieczne są okresowe badania lekarskie. Lek może wchodzić w interakcje z innymi antagonistami receptora adrenergicznego typu alfa1 oraz lekami zmniejszającymi jego wydalanie z organizmu.

  • Ilustracja poradnika Optiglobin, 100 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Optiglobin, zawierający immunoglobulinę ludzką normalną (IVIg), ma kilka przeciwwskazań, które należy wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem terapii. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na immunoglobuliny, niedoboru IgA, niewyrównanej cukrzycy, nietolerancji glukozy, śpiączki hiperosmolarnej, hiperglikemii oraz hiperlaktatemii. Przed rozpoczęciem leczenia należy również poinformować lekarza o wszelkich istniejących czynnikach ryzyka, takich jak problemy z nerkami, choroby serca, wątroby lub nerek, stosowanie diuretyków pętlowych, cukrzyca, choroby naczyniowe, wysokie ciśnienie krwi, nadwaga, hipowolemia, wiek powyżej 65 lat, sepsa, poważny uraz mózgu, uraz głowy w przeciągu ostatnich 24 godzin, zaburzenia metaboliczne oraz niska zawartość tiaminy.

  • Ilustracja poradnika Tizagelan, 2 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Tizagelan obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP1A2. Środki ostrożności obejmują konsultację z lekarzem w przypadku chorób nerek, serca, wątroby oraz stosowania innych leków. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Tizagelan, 4 mg – przeciwwskazania

    Lek Tizagelan, zawierający tizanidynę, jest stosowany w leczeniu skurczów mięśni. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, ciężkich zaburzeń czynności wątroby oraz jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP1A2. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem ewentualne choroby nerek, serca i wątroby. Tizanidyna może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Emtricitabine + Tenofovir disoproxil Aurovitas, 200 mg + 245 mg – przeciwwskazania

    Lek Emtricitabine + Tenofovir disoproxil Aurovitas jest stosowany w leczeniu zakażeń HIV oraz w profilaktyce przedekspozycyjnej (PrEP). Nie należy go przyjmować w przypadku uczulenia na składniki leku, jeśli pacjent nie jest HIV-ujemny, ma problemy z nerkami, kośćmi lub wątrobą, jest w wieku poniżej 12 lat lub powyżej 65 lat, lub przyjmuje inne leki zawierające składniki tego leku. Ważne jest również, aby poinformować lekarza o przyjmowaniu leków, które mogą uszkadzać nerki.

  • Ilustracja poradnika Exferana, 360 mg – przeciwwskazania

    Lek Exferana, zawierający deferazyroks, jest stosowany w leczeniu przewlekłego obciążenia żelazem. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na deferazyroks, zaburzeń czynności nerek, jednoczesnego stosowania innych leków chelatujących żelazo oraz zaawansowanego zespołu mielodysplastycznego. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie choroby nerek, wątroby, serca oraz objawy choroby nerek, reakcje alergiczne, reakcje skórne, objawy choroby wątroby, duże stężenie amoniaku we krwi, krwawienie z przewodu pokarmowego i zapalenie trzustki. Podczas leczenia konieczne są regularne badania krwi, moczu, MRI oraz badania wzroku i słuchu. Exferana może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Temozolomide Glenmark, 250 mg – przeciwwskazania

    Lek Temozolomide Glenmark jest stosowany w leczeniu guzów mózgu, takich jak glejak wielopostaciowy i gwiaździak anaplastyczny. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują uczulenie na temozolomid lub inne składniki leku, nadwrażliwość na dakarbazynę oraz znaczne zmniejszenie liczby krwinek. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące choroby, takie jak zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jirovecii, zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B, zmniejszona liczba krwinek, ryzyko białaczki, nudności i wymioty, gorączka lub objawy zakażenia, wiek powyżej 70 lat oraz choroby wątroby lub nerek. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Exferana, 90 mg – przeciwwskazania

    Lek Exferana jest stosowany w celu usunięcia nadmiaru żelaza z organizmu, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na deferazyroks, zaburzenia czynności nerek, jednoczesne stosowanie innych leków chelatujących żelazo oraz zaawansowany zespół mielodysplastyczny. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma choroby nerek, wątroby, serca lub inne poważne schorzenia. Regularne monitorowanie stanu zdrowia, w tym badania krwi i moczu, jest kluczowe dla bezpiecznego stosowania leku. Pacjenci powinni również poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Exferana, 90 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Exferana, zawierający deferazyroks, jest stosowany w celu usunięcia nadmiaru żelaza z organizmu. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe, wysypka, ból głowy, nieprawidłowe wyniki badań czynności nerek i wątroby, świąd oraz obecność białka w moczu. Poważne działania niepożądane obejmują ciężkie reakcje alergiczne, choroby nerek i wątroby, wysokie stężenie amoniaku we krwi, krwawienie z przewodu pokarmowego oraz zapalenie trzustki. Rzadkie działania niepożądane to zmniejszenie liczby krwinek, łysienie, kamica nerkowa, perforacja przewodu pokarmowego, ostre zapalenie trzustki i nieprawidłowa kwasowość krwi. Podczas leczenia pacjent będzie poddawany regularnym badaniom krwi i moczu.

  • Ilustracja poradnika Temozolomide Glenmark, 100 mg – przeciwwskazania

    Lek Temozolomide Glenmark nie powinien być stosowany u pacjentów uczulonych na temozolomid lub inne składniki leku, nadwrażliwych na dakarbazynę, z ciężką mielosupresją, aktywnymi infekcjami, chorobami wątroby lub nerek, w ciąży oraz u osób starszych bez konsultacji z lekarzem. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w celu oceny ryzyka i korzyści.

  • Ilustracja poradnika Temozolomide Glenmark, 140 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Temozolomide Glenmark obejmują uczulenie na temozolomid lub inne składniki leku, nadwrażliwość na dakarbazynę oraz znaczne zmniejszenie liczby krwinek. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące zakażenia, choroby wątroby lub nerek oraz inne istotne czynniki zdrowotne. Pacjenci powinni być świadomi potencjalnych reakcji alergicznych i innych działań niepożądanych oraz skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Temozolomide Glenmark, 20 mg – przeciwwskazania

    Lek Temozolomide Glenmark jest stosowany w leczeniu guzów mózgu, takich jak glejak wielopostaciowy i gwiaździak anaplastyczny. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują uczulenie na temozolomid lub inne składniki leku, nadwrażliwość na dakarbazynę oraz ciężką mielosupresję. Pacjenci z zapaleniem płuc wywołanym przez Pneumocystis jirovecii, zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu B, zmniejszoną liczbą krwinek, w wieku powyżej 70 lat lub z chorobami wątroby lub nerek powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych przeciwwskazań i omówili je z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Temozolomide Glenmark, 5 mg – przeciwwskazania

    Lek Temozolomide Glenmark jest stosowany w leczeniu niektórych rodzajów guzów mózgu, ale istnieją przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na temozolomid lub inne składniki leku, nadwrażliwości na dakarbazynę oraz ciężkiej mielosupresji. Pacjenci z zapaleniem płuc wywołanym przez Pneumocystis jirovecii, zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu B, zmniejszoną liczbą krwinek, w wieku powyżej 70 lat oraz z chorobami wątroby lub nerek powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia. Ważne jest również, aby kobiety w ciąży i karmiące piersią unikały stosowania tego leku.

  • Ilustracja poradnika Kastel, 20 mg + 10 mg – przeciwwskazania

    Lek Kastel, zawierający rozuwastatynę i ramipryl, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz zaburzeń lipidowych. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na składniki leku, obrzęk naczynioruchowy, stosowanie sakubitrylu/walsartanu, dializa, choroby nerek, ciąża i karmienie piersią, niskie ciśnienie, cukrzyca i stosowanie aliskirenu, choroby wątroby, miopatia, interakcje z innymi lekami oraz ciężkie reakcje skórne. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych przeciwwskazań, należy unikać stosowania leku Kastel i skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sunitinib Glenmark, 50 mg – przeciwwskazania

    Lek Sunitinib Glenmark jest stosowany w leczeniu nowotworów, ale ma pewne przeciwwskazania i wymaga środków ostrożności. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na sunitynib lub inne składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem kwestie takie jak wysokie ciśnienie krwi, choroby krwi, serca, tarczycy, trzustki, wątroby, nerek, a także planowane zabiegi chirurgiczne. Pacjenci z cukrzycą powinni regularnie kontrolować stężenie cukru we krwi. Ważne jest również monitorowanie stanu zdrowia w przypadku wystąpienia objawów takich jak zmęczenie, duszność, obrzęk stóp, ból brzucha, czy zmiany w oddawaniu moczu.

  • Ilustracja poradnika Aryfrenix – profil bezpieczenstwa

    Bezpieczeństwo stosowania leku Aryfrenix obejmuje kilka kluczowych aspektów. Kobiety karmiące powinny zachować ostrożność, ponieważ arypiprazol przenika do mleka matki i może wpływać na noworodka. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn może być niebezpieczne ze względu na możliwe zawroty głowy i senność. Spożywanie alkoholu podczas leczenia jest niewskazane, ponieważ może nasilać działanie uspokajające leku. Seniorzy powinni stosować niższe dawki początkowe i być monitorowani pod kątem działań niepożądanych. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek nie wymagają dostosowania dawki, natomiast pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby powinni stosować lek ostrożnie i rozważyć niższe dawki.

  • Ilustracja poradnika Sunitinib Glenmark, 12,5 mg – przeciwwskazania

    Lek Sunitinib Glenmark jest stosowany w leczeniu nowotworów, takich jak GIST, MRCC i pNET. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, choroby serca, zakrzepy, choroby wątroby, nerek i tarczycy. Środki ostrożności obejmują kontrolę ciśnienia krwi, monitorowanie chorób krwi, rytmu serca, trzustki, pęcherzyka żółciowego, skóry, drgawek i cukrzycy. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby płytek krwi, duszność, wysokie ciśnienie tętnicze, zmęczenie, obrzęk, ból w jamie ustnej, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, bóle brzucha, utrata apetytu, zawroty głowy, ból głowy, krwawienie z nosa, bóle pleców, bóle stawów, ból rąk i nóg, zażółcenie skóry, wysypka, suchość skóry, kaszel, gorączka i trudności z zasypianiem.

  • Ilustracja poradnika Sunitinib Glenmark, 25 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Sunitinib Glenmark, należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na składniki leku. Ważne jest również omówienie z lekarzem wszelkich istniejących schorzeń, takich jak wysokie ciśnienie krwi, choroby krwi, serca, tarczycy, trzustki, wątroby, nerek oraz planowane zabiegi chirurgiczne. Regularne monitorowanie stanu zdrowia i przestrzeganie zaleceń lekarza są kluczowe dla bezpiecznego stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Fulvestrant Vipharm, 250 mg/5 ml – przeciwwskazania

    Fulvestrant Vipharm jest lekiem stosowanym w leczeniu pewnych rodzajów raka piersi u kobiet po menopauzie. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, ciąża, karmienie piersią oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Pacjentki z chorobami nerek, wątroby, małopłytkowością, chorobą zakrzepową, osteoporozą oraz uzależnieniem od alkoholu powinny zachować ostrożność. Lek może wchodzić w interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi oraz innymi lekami zawierającymi alkohol. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Jansitin Duo, 50 mg + 850 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Jansitin Duo, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, może powodować różnorodne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to hipoglikemia, nudności, wzdęcia i wymioty. Niezbyt częste obejmują ból żołądka, biegunkę, zaparcia i senność. Rzadkie działania niepożądane to zmniejszona liczba płytek krwi, choroby nerek i śródmiąższowe choroby płuc. Bardzo rzadkie, ale poważne skutki uboczne to kwasica mleczanowa, zapalenie wątroby i reakcje alergiczne. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych zagrożeń i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.