Menu

Choroba nerek

Produkty powiązane z choroba nerek
Opokan, tabletki, 7,5 mg
Opokan, tabletki, 7,5 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Celebrex, kapsułki, 200 mg
Celebrex, kapsułki, 200 mg
Fitolizyna Nefrocaps Forte, kapsułki
Fitolizyna Nefrocaps Forte, kapsułki
Fitolizyna, pasta doustna
Fitolizyna, pasta doustna
Furaginum Adamed, tabletki, 50 mg
Furaginum Adamed, tabletki, 50 mg
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Lonamo, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Lonamo Duo, 50 mg + 850 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Lonamo, 50 mg – przeciwwskazania
  4. Lonamo, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Adoben, 150 mg – przeciwwskazania
  6. Adoben, 200 mg – przeciwwskazania
  7. Adoben, 250 mg – przeciwwskazania
  8. Adoben, 50 mg – przeciwwskazania
  9. Adoben, 100 mg – przeciwwskazania
  10. Sunitinib Ranbaxy, 50 mg – przeciwwskazania
  11. Sunitinib Ranbaxy, 25 mg – przeciwwskazania
  12. Sunitinib Pharmascience, 50 mg – przeciwwskazania
  13. Sitagliptin Aflofarm – przeciwwskazania
  14. Sitagliptin Aflofarm – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Metformax Combi, 50 mg + 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Metformax Combi, 50 mg + 850 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Tramadol hydrochloride + Paracetamol Accord, 37,5 mg + 325 mg – przeciwwskazania
  18. Fampridine Teva, 10 mg – przeciwwskazania
  19. Suganet, 50 mg – przeciwwskazania
  20. Suganet, 12,5 mg – przeciwwskazania
  21. Suganet, 12,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Sunitinib Krka, 25 mg – przeciwwskazania
  23. Theraflu MAX GRIP, 1000 mg + 10 mg + 70 – przeciwwskazania
  24. Rivaroxaban Ranbaxy, 20 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Lonamo, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lonamo, lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to małe stężenie cukru we krwi, ból głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych, nudności, wzdęcia oraz obrzęk rąk lub nóg. Niezbyt częste działania obejmują zawroty głowy, zaparcia, senność i suchość w jamie ustnej. Rzadko może wystąpić zmniejszona liczba płytek krwi. Działania niepożądane o nieznanej częstości to zapalenie trzustki, reakcje alergiczne, choroby nerek, bóle stawów i mięśni, śródmiąższowa choroba płuc oraz pemfigoid pęcherzowy. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lonamo Duo, 50 mg + 850 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lonamo Duo to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to małe stężenie cukru we krwi, nudności, wzdęcia, wymioty, biegunka, ból głowy oraz zakażenia górnych dróg oddechowych. W rzadkich przypadkach może wystąpić kwasica mleczanowa, zapalenie wątroby, pokrzywka oraz zapalenie trzustki. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lonamo, 50 mg – przeciwwskazania

    Lonamo to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na sytagliptynę, cukrzycę typu 1 oraz kwasicę ketonową. Pacjenci z chorobami trzustki, kamieniami żółciowymi, uzależnieniem od alkoholu, wysokim stężeniem triglicerydów oraz chorobami nerek powinni zachować ostrożność. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznych należy natychmiast przerwać stosowanie leku. Lonamo nie jest zalecany w ciąży. W razie pominięcia dawki, należy przyjąć ją jak najszybciej, ale nie stosować dawki podwójnej.

  • Ilustracja poradnika Lonamo, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lonamo, lek zawierający sytagliptynę, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia), ból głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych, nudności, wzdęcia i wymioty. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne, takie jak anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i wiedzieli, jak na nie reagować. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Adoben, 150 mg – przeciwwskazania

    Lek Adoben, zawierający tapentadol, jest silnym środkiem przeciwbólowym stosowanym w leczeniu przewlekłego bólu o dużym nasileniu. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na tapentadol, depresja oddechowa, astma oskrzelowa, niedrożność jelit oraz ostre zatrucie alkoholem lub lekami psychotropowymi. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku wolnego lub płytkiego oddychania, zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, urazu głowy, chorób wątroby lub nerek, chorób trzustki lub dróg żółciowych, skłonności do napadów padaczkowych oraz skłonności do nadużywania leków. Jednoczesne stosowanie leku Adoben z innymi lekami, takimi jak leki wywołujące drgawki, leki uspokajające, leki wpływające na poziom serotoniny, inne opioidy oraz…

  • Ilustracja poradnika Adoben, 200 mg – przeciwwskazania

    Adoben to lek przeciwbólowy zawierający tapentadol, stosowany w leczeniu przewlekłego bólu. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na tapentadol, astmy, zahamowania oddychania, niedrożności jelit oraz ostrego zatrucia alkoholem lub lekami. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku wolnego lub płytkiego oddychania, zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, urazów głowy, chorób wątroby i nerek, chorób trzustki, skłonności do napadów padaczkowych oraz skłonności do nadużywania leków. Adoben może wchodzić w interakcje z lekami wywołującymi drgawki, lekami uspokajającymi, lekami wpływającymi na poziom serotoniny oraz inhibitorami MAO.

  • Ilustracja poradnika Adoben, 250 mg – przeciwwskazania

    Adoben to silny lek przeciwbólowy, ale jego stosowanie jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na tapentadol, astmy, niedrożności jelit oraz ostrego zatrucia alkoholem lub lekami psychotropowymi. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami oddychania, zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym, urazami głowy, chorobami wątroby i nerek, chorobami trzustki i dróg żółciowych, skłonnością do napadów padaczkowych oraz skłonnością do nadużywania leków. Adoben może wchodzić w interakcje z lekami wywołującymi drgawki, lekami uspokajającymi, lekami wpływającymi na poziom serotoniny, lekami opioidowymi z grupy mieszanych agonistów/antagonistów, silnymi inhibitorami lub induktorami enzymów oraz inhibitorami MAO.

  • Ilustracja poradnika Adoben, 50 mg – przeciwwskazania

    Lek Adoben, zawierający tapentadol, jest silnym środkiem przeciwbólowym stosowanym w leczeniu przewlekłego bólu o dużym nasileniu. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na tapentadol, astmy, niedrożności jelit oraz ostrego zatrucia alkoholem lub lekami. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia, takie jak wolne oddychanie, urazy głowy, choroby wątroby lub nerek, oraz skłonność do napadów padaczkowych. Adoben może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym lekami wywołującymi drgawki, lekami uspokajającymi, inhibitorami MAO oraz silnymi inhibitorami lub induktorami enzymów. Należy unikać spożywania alkoholu podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Adoben, 100 mg – przeciwwskazania

    Adoben to silny lek przeciwbólowy, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na tapentadol, astmy, zahamowania oddychania, niedrożności jelit oraz ostrego zatrucia alkoholem lub lekami psychotropowymi. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku wolnego lub płytkiego oddychania, zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, urazu głowy, chorób wątroby lub nerek, chorób trzustki lub dróg żółciowych, skłonności do napadów padaczkowych oraz skłonności do nadużywania leków. Należy również poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Sunitinib Ranbaxy, 50 mg – przeciwwskazania

    Lek Sunitinib Ranbaxy jest stosowany w leczeniu nowotworów, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować, jeśli pacjent ma uczulenie na sunitynib lub inne składniki leku, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, choroby krwi, problemy z sercem, zakrzepy, tętniak, mikroangiopatię zakrzepową, problemy z tarczycą, trzustką, pęcherzykiem żółciowym, wątrobą, nerkami, zaburzenia skóry, drgawki lub cukrzycę. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i monitorować stan zdrowia podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Sunitinib Ranbaxy, 25 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Sunitinib Ranbaxy, pacjent powinien omówić z lekarzem wszystkie przeciwwskazania i środki ostrożności. Ważne jest monitorowanie ciśnienia krwi, liczby komórek krwi, czynności wątroby i nerek oraz regularne badania tarczycy. Pacjenci powinni unikać soku grejpfrutowego i stosować skuteczną metodę antykoncepcji. W razie wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sunitinib Pharmascience, 50 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do zażywania leków Sunitinib Pharmascience i Ridlip obejmują nadwrażliwość na substancje czynne, jednoczesne stosowanie z niektórymi lekami, choroby wątroby i nerek oraz inne specyficzne stany zdrowotne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych przeciwwskazań i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin Aflofarm – przeciwwskazania

    Leku Sitagliptin Aflofarm nie należy stosować w przypadku uczulenia na jego składniki, zapalenia trzustki, cukrzycy typu 1, kwasicy ketonowej, chorób nerek bez konsultacji z lekarzem, reakcji alergicznych, u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia, w ciąży i podczas karmienia piersią. Pacjenci przyjmujący inne leki, zwłaszcza digoksynę, powinni poinformować o tym lekarza. Lek może powodować zawroty głowy i senność, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin Aflofarm – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Sitagliptin Aflofarm stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to hipoglikemia, nudności, wzdęcia, grypa i ból głowy. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują ból żołądka, biegunkę, zaparcia, senność i suchość w jamie ustnej. Rzadko występuje zmniejszona liczba płytek krwi. Działania niepożądane o nieznanej częstości to choroby nerek, wymioty, bóle stawów, bóle mięśni, ból pleców, śródmiąższowa choroba płuc i pemfigoid pęcherzowy. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak silny ból brzucha lub reakcja alergiczna, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Metformax Combi, 50 mg + 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Metformax Combi, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, może powodować różne działania niepożądane. Częste działania niepożądane obejmują małe stężenie cukru we krwi, nudności, wzdęcia i wymioty. Niezbyt częste działania to ból żołądka, biegunka, zaparcia i senność. Rzadko mogą wystąpić zmniejszona liczba płytek krwi, a bardzo rzadko kwasica mleczanowa i zapalenie wątroby. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują choroby nerek, śródmiąższowe choroby płuc i pemfigoid pęcherzowy. W przypadku wystąpienia kwasicy mleczanowej należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Metformax Combi, 50 mg + 850 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Metformax Combi to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to małe stężenie cukru we krwi, nudności, wzdęcia i wymioty. Niezbyt często mogą wystąpić ból żołądka, biegunka, zaparcia i senność. Rzadko może dojść do zmniejszenia liczby płytek krwi, a bardzo rzadko do kwasicy mleczanowej, która jest poważnym stanem wymagającym natychmiastowej interwencji medycznej. Działania niepożądane o częstości nieznanej obejmują choroby nerek, bóle stawów i mięśni, śródmiąższowe choroby płuc oraz pemfigoid pęcherzowy. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Tramadol hydrochloride + Paracetamol Accord, 37,5 mg + 325 mg – przeciwwskazania

    Lek Tramadol hydrochloride + Paracetamol Accord nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, ostrego zatrucia alkoholem lub lekami, stosowania inhibitorów MAO, ciężkiej niewydolności wątroby oraz padaczki opornej na leczenie. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić z lekarzem wszelkie problemy zdrowotne, takie jak depresja, problemy z wątrobą, nerkami, trudności w oddychaniu, padaczka, uraz głowy, uzależnienie od leków oraz planowane znieczulenie. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak inhibitory MAO, karbamazepina, buprenorfina, nalbufina, pentazocyna, flukloksacylina, SSRI oraz warfaryna.

  • Ilustracja poradnika Fampridine Teva, 10 mg – przeciwwskazania

    Lek Fampridine Teva jest stosowany w celu poprawy chodu u dorosłych pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na famprydynę lub inne składniki leku, napadów drgawkowych, umiarkowanej lub ciężkiej choroby nerek oraz przyjmowania innych leków zawierających famprydynę lub cymetydynę. Pacjenci z tendencją do zakażeń, czynnikami ryzyka napadów drgawkowych oraz osoby starsze powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Suganet, 50 mg – przeciwwskazania

    Lek Suganet, zawierający sunitynib, jest stosowany w leczeniu różnych nowotworów, ale istnieją pewne przeciwwskazania i środki ostrożności. Nie należy go przyjmować w przypadku nadwrażliwości na sunitynib lub inne składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, jeśli pacjent ma wysokie ciśnienie krwi, choroby krwi, problemy z sercem, zakrzepy, tętniaka, mikroangiopatię zakrzepową, problemy z tarczycą, trzustką, pęcherzykiem żółciowym, wątrobą, nerkami, planowane zabiegi chirurgiczne, problemy stomatologiczne, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, drgawki lub cukrzycę. Należy również poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ niektóre mogą wpływać na stężenie sunitynibu w organizmie. Kobiety w ciąży lub karmiące piersią powinny unikać stosowania…

  • Ilustracja poradnika Suganet, 12,5 mg – przeciwwskazania

    Lek Suganet jest stosowany w leczeniu nowotworów, ale ma przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na sunitynib. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie problemy zdrowotne, takie jak wysokie ciśnienie krwi, choroby serca, zakrzepy, problemy z tarczycą, trzustką, wątrobą, nerkami, a także planowane zabiegi chirurgiczne. Pacjenci powinni być świadomi możliwych działań niepożądanych i regularnie monitorować swoje zdrowie podczas stosowania leku Suganet.

  • Ilustracja poradnika Suganet, 12,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stosowanie leku Suganet może prowadzić do różnych działań niepożądanych, od częstych, takich jak zmęczenie i problemy żołądkowe, po rzadkie, ale poważne, jak zespół Stevensa-Johnsona czy rabdomioliza. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Sunitinib Krka, 25 mg – przeciwwskazania

    Lek Sunitinib Krka jest stosowany w leczeniu nowotworów, ale ma pewne przeciwwskazania i wymaga zachowania środków ostrożności. Nie należy go przyjmować w przypadku nadwrażliwości na sunitynib lub inne składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące problemy zdrowotne, takie jak wysokie ciśnienie krwi, choroby krwi, problemy z sercem, zakrzepy, tętniak, mikroangiopatia zakrzepowa, problemy z tarczycą, choroby wątroby i nerek, planowane zabiegi chirurgiczne, problemy stomatologiczne, problemy skórne, drgawki oraz cukrzyca. Ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia podczas leczenia. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby płytek krwi, krwinek czerwonych i białych, duszność, nadciśnienie tętnicze, zmęczenie, obrzęk, ból w jamie…

  • Ilustracja poradnika Theraflu MAX GRIP, 1000 mg + 10 mg + 70 – przeciwwskazania

    Theraflu MAX GRIP jest skutecznym lekiem na objawy przeziębienia i grypy, ale ma swoje przeciwwskazania. Nie należy go stosować w przypadku alergii na składniki leku, przyjmowania inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), jaskry, nadczynności tarczycy, cukrzycy, chorób serca, guza chromochłonnego, przyjmowania trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, beta-blokerów oraz w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby. Przed zażyciem leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma problemy z wątrobą, nerkami, przechodzi ciężką infekcję, ma trudności z oddawaniem moczu lub chorobę naczyń krwionośnych. Ważne jest również unikanie alkoholu podczas stosowania tego leku.

  • Ilustracja poradnika Rivaroxaban Ranbaxy, 20 mg – dawkowanie leku

    Lek Rivaroxaban Ranbaxy jest stosowany w profilaktyce i leczeniu zakrzepów krwi. Dawkowanie zależy od wskazania medycznego oraz masy ciała pacjenta. Dorośli przyjmują 20 mg raz na dobę w profilaktyce udaru, 15 mg dwa razy na dobę przez 3 tygodnie, a następnie 20 mg raz na dobę w leczeniu ZŻG i ZP. Dzieci i młodzież przyjmują 15 mg lub 20 mg raz na dobę w zależności od masy ciała. Ważne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania oraz konsultacja z lekarzem w przypadku pominięcia dawki, przyjęcia większej dawki lub przerwania leczenia.