Menu

Choroba nerek

Produkty powiązane z choroba nerek
Opokan, tabletki, 7,5 mg
Opokan, tabletki, 7,5 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Celebrex, kapsułki, 200 mg
Celebrex, kapsułki, 200 mg
Fitolizyna Nefrocaps Forte, kapsułki
Fitolizyna Nefrocaps Forte, kapsułki
Fitolizyna, pasta doustna
Fitolizyna, pasta doustna
Furaginum Adamed, tabletki, 50 mg
Furaginum Adamed, tabletki, 50 mg
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Asolfena, 10 mg – przeciwwskazania
  2. Asolfena, 10 mg – wskazania – na co działa?
  3. Asolfena, 5 mg – wskazania – na co działa?
  4. Panacit, 500 mg – przeciwwskazania
  5. Ezehron Duo, 5 mg + 10 mg – przedawkowanie leku
  6. Runaplax, 20 mg – stosowanie u dzieci
  7. Runaplax, 10 mg – przeciwwskazania
  8. Runaplax, 10 mg – dawkowanie leku
  9. Runaplax, 15 mg – stosowanie u dzieci
  10. Amoxicillin Aurovitas, 500 mg – przeciwwskazania
  11. Ibuprofen Forte APTEO MED, 400 mg – stosowanie u dzieci
  12. Amoxicillin Aurovitas, 750 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Amoxicillin Aurovitas, 750 mg – przeciwwskazania
  14. Amoxicillin Aurovitas, 1000 mg – przeciwwskazania
  15. Amoxicillin Aurovitas, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Emtenef – wskazania – na co działa?
  17. Emtenef – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Emtenef – stosowanie u dzieci
  19. Padviram – wskazania – na co działa?
  20. Padviram – przeciwwskazania
  21. Sonoxen FORTE, 25 mg
  22. Glypvilo, 50 mg – przeciwwskazania
  23. Vizimaco, (0,3 mg + 5 mg)/ml – dawkowanie leku
  24. Rocuronium bromide hameln, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Asolfena, 10 mg – przeciwwskazania

    Asolfena to lek stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego. Nie należy go stosować u pacjentów z nadwrażliwością na solifenacynę, zatrzymaniem moczu, ciężkimi schorzeniami żołądka lub jelit, miastenią, jaskrą, poddawanych dializom, z ciężkimi zaburzeniami wątroby oraz ciężką chorobą nerek. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich problemach zdrowotnych. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest suchość w jamie ustnej.

  • Ilustracja poradnika Asolfena, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Asolfena to lek stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego, takich jak silna nagła potrzeba oddania moczu, konieczność częstego oddawania moczu oraz popuszczanie moczu. Zalecana dawka wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg. Przeciwwskazania obejmują zatrzymanie moczu, ciężkie schorzenia przewodu pokarmowego, miastenię, jaskrę, dializy oraz ciężkie zaburzenia wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to suchość w jamie ustnej, niewyraźne widzenie, zaparcia, nudności, niestrawność oraz zmęczenie.

  • Ilustracja poradnika Asolfena, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Asolfena to lek stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego, takich jak silna nagła potrzeba oddania moczu, konieczność częstego oddawania moczu oraz popuszczanie moczu. Zalecana dawka wynosi 5 mg raz na dobę, a w razie potrzeby można ją zwiększyć do 10 mg. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z zatrzymaniem moczu, ciężkimi schorzeniami przewodu pokarmowego, miastenią, jaskrą, poddawanych dializom oraz z ciężkimi zaburzeniami wątroby i nerek. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich schorzeniach i przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Panacit, 500 mg – przeciwwskazania

    Panacit to lek zawierający paracetamol, stosowany w leczeniu bólu i gorączki. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na paracetamol, ciężkiej niewydolności wątroby, ostrego zapalenia wątroby oraz ciężkiej niedokrwistości hemolitycznej. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma choroby nerek lub wątroby, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, regularnie spożywa alkohol, ma astmę, jest odwodniony lub długotrwale niedożywiony. Panacit może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Nie należy przekraczać zalecanej dawki i nie stosować Panacitu jednocześnie z innymi lekami zawierającymi paracetamol.

  • Ilustracja poradnika Ezehron Duo, 5 mg + 10 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Ezehron Duo może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bóle mięśni, problemy z wątrobą i nerkami oraz reakcje alergiczne. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ważne jest, aby zawsze stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przekraczać zalecanej dawki.

  • Ilustracja poradnika Runaplax, 20 mg – stosowanie u dzieci

    Runaplax może być stosowany u dzieci i młodzieży o masie ciała 30 kg lub więcej w leczeniu zakrzepów krwi, ale nie jest zalecany dla dzieci o masie ciała poniżej 30 kg. Istnieją alternatywne leki przeciwzakrzepowe, takie jak heparyna, warfarina i enoksaparyna, które mogą być bezpieczniejsze dla dzieci. Należy zachować ostrożność w przypadku dzieci z chorobami nerek, zaburzeniami krzepnięcia krwi, wysokim ciśnieniem krwi oraz chorobami żołądka lub jelit.

  • Ilustracja poradnika Runaplax, 10 mg – przeciwwskazania

    Runaplax to lek przeciwzakrzepowy stosowany w zapobieganiu zakrzepom po operacjach ortopedycznych oraz w leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości, obfitego krwawienia, chorób zwiększających ryzyko krwawienia, jednoczesnego stosowania innych leków przeciwzakrzepowych, choroby wątroby oraz w ciąży i podczas karmienia piersią. Należy zachować ostrożność w przypadku umiarkowanej lub ciężkiej choroby nerek, zaburzeń krzepnięcia krwi, wysokiego ciśnienia krwi, chorób żołądka lub jelit, retinopatii, rozstrzenia oskrzeli, protezy zastawki serca, zespołu antyfosfolipidowego oraz planowanej operacji.

  • Ilustracja poradnika Runaplax, 10 mg – dawkowanie leku

    Runaplax to lek przeciwzakrzepowy stosowany w zapobieganiu i leczeniu zakrzepów krwi. Zalecana dawka to 10 mg raz na dobę po operacji wszczepienia protezy stawu biodrowego lub kolanowego, 15 mg dwa razy na dobę przez 3 tygodnie, a następnie 20 mg raz na dobę w leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, czynne krwawienie, chorobę wątroby, ciążę i karmienie piersią. Należy zachować ostrożność w przypadku choroby nerek, przyjmowania innych leków przeciwzakrzepowych, zaburzeń krzepnięcia, wysokiego ciśnienia krwi, chorób żołądka lub jelit, protezy zastawki serca i zespołu antyfosfolipidowego.

  • Ilustracja poradnika Runaplax, 15 mg – stosowanie u dzieci

    Runaplax może być stosowany u dzieci i młodzieży o masie ciała 30 kg lub więcej w leczeniu zakrzepów krwi, ale nie jest zalecany dla dzieci o masie ciała poniżej 30 kg. Alternatywami są heparyna, enoksaparyna i warfarina. Należy zachować ostrożność w przypadku chorób nerek, interakcji z innymi lekami oraz ryzyka krwawienia.

  • Ilustracja poradnika Amoxicillin Aurovitas, 500 mg – przeciwwskazania

    Amoxicillin Aurovitas to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na amoksycylinę, uczulenie na inne antybiotyki, mononukleozę zakaźną oraz ciężkie reakcje nadwrażliwości. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma choroby nerek, nieregularnie oddaje mocz lub przyjmuje inne leki. Ważne jest również przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania i monitorowanie ewentualnych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Ibuprofen Forte APTEO MED, 400 mg – stosowanie u dzieci

    Ibuprofen FORTE APTEO MED nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 roku życia. Bezpieczne alternatywy to paracetamol, ibuprofen w formie syropu lub zawiesiny oraz naproksen pod nadzorem lekarza. Ważne jest, aby stosować odpowiednie dawkowanie i zwracać uwagę na przeciwwskazania oraz możliwe działania niepożądane.

  • Ilustracja poradnika Amoxicillin Aurovitas, 750 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Amoxicillin Aurovitas to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak biegunka, nudności i wysypka skórna. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne, zapalenie naczyń krwionośnych, rumień wielopostaciowy, reakcja Jarischa-Herxheimera, zapalenie jelita grubego i problemy z wątrobą. W przypadku wystąpienia ciężkich objawów należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Amoxicillin Aurovitas może również wpływać na wyniki badań krwi i moczu.

  • Ilustracja poradnika Amoxicillin Aurovitas, 750 mg – przeciwwskazania

    Amoxicillin Aurovitas to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na amoksycylinę, uczulenia na inne antybiotyki oraz mononukleozy zakaźnej. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku chorób nerek lub nieregularnego oddawania moczu. Lek może wchodzić w interakcje z metotreksatem, probenecydem, allopurynolem, lekami zmniejszającymi krzepliwość krwi oraz innymi antybiotykami. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności i wysypka skórna.

  • Ilustracja poradnika Amoxicillin Aurovitas, 1000 mg – przeciwwskazania

    Amoxicillin Aurovitas to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na amoksycylinę i uczulenie na inne antybiotyki. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z mononukleozą zakaźną, chorobą nerek i nieregularnym oddawaniem moczu. Lek może wpływać na wyniki badań krwi i moczu. Ważne jest również poinformowanie lekarza o wszystkich stosowanych lekach, ponieważ Amoxicillin Aurovitas może wchodzić w interakcje z metotreksatem, probenecydem, allopurynolem, lekami zmniejszającymi krzepliwość krwi i innymi antybiotykami.

  • Ilustracja poradnika Amoxicillin Aurovitas, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Amoxicillin Aurovitas to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym częste (wysypka skórna, nudności, biegunka), niezbyt częste (wymioty), bardzo rzadkie (pleśniawki, problemy z nerkami, drgawki) oraz o nieznanej częstości (ból w klatce piersiowej związany z reakcją alergiczną, zapalenie jelit indukowane lekami). W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Emtenef – wskazania – na co działa?

    Emtenef to lek stosowany w leczeniu zakażenia HIV-1 u dorosłych, którzy wcześniej byli leczeni innymi lekami przeciwretrowirusowymi. Zawiera efawirenz, emtrycytabinę i tenofowir dizoproksyl. Lek przyjmuje się raz na dobę, na pusty żołądek, najlepiej przed snem. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na składniki leku, ciężką chorobę wątroby i zaburzenia pracy serca. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o istniejących schorzeniach i przyjmowanych lekach. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, ból głowy, biegunka, nudności, wymioty, wysypka i uczucie osłabienia.

  • Ilustracja poradnika Emtenef – działania niepożądane i skutki uboczne

    Emtenef to lek stosowany w leczeniu HIV, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zawroty głowy, ból głowy, biegunka, nudności, wymioty, wysypka i uczucie osłabienia. Ciężkie działania niepożądane, takie jak kwasica mleczanowa, reakcje alergiczne, problemy psychiczne, zapalenie trzustki i uszkodzenie kanalików nerkowych, wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i wiedzieli, jak sobie z nimi radzić.

  • Ilustracja poradnika Emtenef – stosowanie u dzieci

    Emtenef nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 roku życia z powodu braku badań klinicznych i potencjalnych działań niepożądanych. Alternatywne leki dla dzieci zakażonych HIV to m.in. abakawir, lamivudyna, lopinawir/rytonawir oraz dolutegrawir. Ważne jest, aby dawkowanie leków przeciwwirusowych u dzieci było dostosowane do ich specyficznych potrzeb i monitorowane przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Padviram – wskazania – na co działa?

    Padviram to lek stosowany w leczeniu zakażenia HIV-1 u dorosłych, którzy wcześniej otrzymywali inne leki przeciwretrowirusowe. Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę, na pusty żołądek. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz interakcje z innymi lekami. Możliwe działania niepożądane to m.in. zawroty głowy, ból głowy, biegunka, nudności, wymioty, wysypki skórne oraz uczucie osłabienia. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Padviram – przeciwwskazania

    Padviram to lek stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV-1, ale jego stosowanie ma pewne przeciwwskazania. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, ciężkiej choroby wątroby, chorób serca, zaburzeń elektrolitowych oraz przyjmowania określonych leków. Pacjenci z chorobami nerek, zaburzeniami psychicznymi, drgawkami oraz osoby w wieku powyżej 65 lat powinni być pod stałą kontrolą lekarza. Przed rozpoczęciem leczenia zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sonoxen FORTE, 25 mg
    Ośrodkowy układ nerwowy, Na receptę

    Sonoxen FORTE to lek zawierający doksylaminę, który jest stosowany w krótkotrwałym leczeniu sporadycznej bezsenności u dorosłych. Działa jako lek przeciwhistaminowy o działaniu uspokajającym, pomagając w zasypianiu. Zaleca się przyjmowanie jednej tabletki na dobę, 30 minut przed snem. Lek może powodować senność w ciągu dnia oraz inne działania niepożądane, takie jak suchość w ustach czy zawroty głowy. Należy unikać stosowania go dłużej niż 7 dni bez zalecenia lekarza. Osoby starsze oraz pacjenci z problemami z wątrobą lub nerkami powinni zachować szczególną ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Glypvilo, 50 mg – przeciwwskazania

    Glypvilo to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go zażywać, jeśli pacjent jest uczulony na wildagliptynę lub inne składniki leku, ma cukrzycę typu 1, cukrzycową kwasicę ketonową, umiarkowaną lub ciężką chorobę nerek, chorobę wątroby, niewydolność serca, choroby trzustki lub jest dzieckiem lub młodzieżą poniżej 18 roku życia. W przypadku zapomnienia dawki, nie należy stosować dawki podwójnej. Glypvilo nie jest zalecany w czasie ciąży. Objawy uczulenia obejmują obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w połykaniu i oddychaniu oraz wysypkę lub pokrzywkę.

  • Ilustracja poradnika Vizimaco, (0,3 mg + 5 mg)/ml – dawkowanie leku

    Lek Vizimaco, zawierający bimatoprost i tymolol, jest stosowany w leczeniu jaskry i nadciśnienia wewnątrzgałkowego. Zalecana dawka to jedna kropla do zmienionego chorobowo oka (oczu), raz na dobę rano lub wieczorem. Przed zakropleniem kropli do oczu należy umyć ręce i unikać kontaktu końcówki butelki z okiem. Nie należy stosować leku, jeśli pacjent ma uczulenie na bimatoprost, tymolol, leki beta-adrenolityczne lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku. Możliwe działania niepożądane obejmują zaczerwienienie oka, uczucie pieczenia, swędzenie, kłujący ból, podrażnienie spojówki, nadwrażliwość na światło, ból oka, lepkość oka, suchość oka, uczucie obecności ciała obcego w oku, drobne uszkodzenia na powierzchni oka, niewyraźne widzenie,…

  • Ilustracja poradnika Rocuronium bromide hameln, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Rocuronium bromide hameln to lek stosowany w znieczuleniu ogólnym, który pomaga w intubacji dotchawiczej oraz w uzyskaniu zwiotczenia mięśni szkieletowych podczas zabiegów chirurgicznych. Jest również używany w oddziałach intensywnej opieki medycznej (OIOM) do ułatwienia intubacji. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na bromek rokuronium, jon bromkowy lub substancje pomocnicze. Najczęściej występujące działania niepożądane to ból w miejscu wstrzyknięcia, reakcje anafilaktyczne oraz przedłużona blokada nerwowo-mięśniowa.