Menu

Astma oskrzelowa

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Maria Bialik
Maria Bialik
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Malwina Krause
Malwina Krause
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
  1. Meprelon, 4 mg – wskazania – na co działa?
  2. Meprelon, 8 mg – wskazania – na co działa?
  3. Methadone Hydrochloride Molteni, 5 mg/ml – przeciwwskazania
  4. Co-Dipper, 160 mg + 25 mg – przeciwwskazania
  5. Solpadeine, 500 mg + 8 mg + 30 m – wskazania – na co działa?
  6. Nurofen Ultima, 200 mg + 500 mg – dawkowanie leku
  7. Bicardef 10 mg – przeciwwskazania
  8. Bicardef 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Bicardef 10 mg – wskazania – na co działa?
  10. Rivaldo, 6 mg – przeciwwskazania
  11. Rivaldo, 6 mg – stosowanie u dzieci
  12. Rivaldo, 4,5 mg – przeciwwskazania
  13. DEXApico – wskazania – na co działa?
  14. DEXApico – przeciwwskazania
  15. DEXApico – dawkowanie leku
  16. Latadrop – wskazania – na co działa?
  17. Latadrop – przeciwwskazania
  18. Latadrop – stosowanie u dzieci
  19. Salofalk 1 g, 1000 mg – przeciwwskazania
  20. Ibandronic Acid Mylan, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Montelukast Sandoz, 5 mg – skład leku
  22. Montelukast Sandoz, 5 mg – wskazania – na co działa?
  23. Montelukast Sandoz, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Montelukast Sandoz, 5 mg – dawkowanie leku
  • Ilustracja poradnika Meprelon, 4 mg – wskazania – na co działa?

    Meprelon to glikokortykosteroid stosowany w leczeniu wielu schorzeń, takich jak choroby reumatyczne, układu oddechowego, skóry, krwi oraz przewodu pokarmowego. Jest również używany w leczeniu substytucyjnym w przypadkach niewydolności kory nadnerczy. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i regularnie monitorować stan zdrowia podczas długotrwałego leczenia.

  • Meprelon to glikokortykosteroid stosowany w leczeniu chorób reumatycznych, układu oddechowego, skóry, krwi, przewodu pokarmowego oraz w leczeniu substytucyjnym niewydolności kory nadnerczy. Lek działa przeciwzapalnie i immunosupresyjnie, co pomaga w łagodzeniu objawów i poprawie jakości życia pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane to osłabienie układu odpornościowego, zmiany morfologii krwi, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia metabolizmu i odżywiania, zaburzenia psychiczne oraz zaburzenia układu nerwowego.

  • Lek Methadone Hydrochloride Molteni nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na metadon lub inne składniki leku, dzieci i młodzież poniżej 18 lat, pacjentów z zaburzeniami oddychania, chorobami serca, zaburzeniami czynności nerek i wątroby, porfirią, oligemią, urazami czaszki, wysokim ciśnieniem wewnątrzczaszkowym oraz cukrzycą. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Co-Dipper to lek na nadciśnienie zawierający walsartan i hydrochlorotiazyd. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na składniki leku, ciąży powyżej 3. miesiąca, ciężkiej choroby wątroby lub nerek, dializy, nieprawidłowego stężenia elektrolitów, dny moczanowej oraz cukrzycy i zaburzeń czynności nerek przy jednoczesnym stosowaniu aliskirenu. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Solpadeine to lek stosowany w leczeniu bólów głowy, migreny, bolesnego miesiączkowania, bólów zębów, nerwobóli, bólów reumatycznych, bólu gardła, objawów grypy i przeziębienia oraz gorączki. Zawiera paracetamol, kodeinę i kofeinę. Zalecane dawkowanie to 1-2 kapsułki do 4 razy na dobę dla dorosłych, 1-2 kapsułki co 6 godzin dla młodzieży w wieku 16-18 lat oraz 1 kapsułka co 6 godzin dla młodzieży w wieku 12-15 lat. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat, kobiet w ciąży i karmiących piersią. Może powodować zaparcia, reakcje alergiczne, senność i zawroty głowy.

  • Lek Nurofen Ultima zawiera ibuprofen i paracetamol, stosowany jest w leczeniu bólu i gorączki. Dawkowanie: 1-2 tabletki do 3 razy na dobę, maksymalnie 6 tabletek na dobę. Nie stosować dłużej niż 3 dni. Przeciwwskazania: nadwrażliwość, owrzodzenia, zaburzenia krzepnięcia, ciąża (III trymestr), dzieci poniżej 18 lat. Specjalne ostrzeżenia: ostrożność u pacjentów z zaburzeniami nerek, wątroby, serca, astmą, chorobami przewodu pokarmowego.

  • Lek Bicardef, zawierający bisoprolol, jest przeciwwskazany w przypadku ostrej niewydolności serca, wstrząsu kardiogennego, bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia, zespołu chorego węzła zatokowego, bradykardii, niskiego ciśnienia tętniczego, ciężkiej astmy oskrzelowej, choroby zarostowej tętnic obwodowych, guza chromochłonnego rdzenia nadnerczy oraz kwasicy metabolicznej. Przeciwwskazania te wynikają z potencjalnych poważnych komplikacji zdrowotnych, które mogą wystąpić u pacjentów z wymienionymi schorzeniami.

  • Lek Bicardef, zawierający bisoprolol, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. Może powodować różne działania niepożądane, które mogą wystąpić u niektórych pacjentów. Częste działania niepożądane obejmują zmęczenie, stan wyczerpania, zawroty głowy, bóle głowy, uczucie zimna lub drętwienia kończyn oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Niezbyt częste działania niepożądane to zaburzenia snu, depresja, zaburzenia pracy serca, niedociśnienie, skurcz oskrzeli, osłabienie mięśni i kurcze mięśni. Rzadkie działania niepożądane obejmują podwyższenie poziomu triglicerydów we krwi, koszmarne sny, halucynacje, zmniejszenie wydzielania łez, upośledzenie słuchu, alergiczny nieżyt nosa, zapalenie wątroby, skórne reakcje uczuleniowe, zaburzenia potencji i zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych. Bardzo rzadkie działania niepożądane to…

  • Lek Bicardef, zawierający bisoprolol, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. Dawkowanie wynosi 5 mg lub 10 mg raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, bradykardię, niskie ciśnienie tętnicze, ciężką astmę oskrzelową oraz kwasicę metaboliczną. Najczęstsze działania niepożądane to zmęczenie, zawroty głowy, bóle głowy, uczucie zimna lub drętwienia kończyn oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

  • Lek Rivaldo, zawierający rywastygminę, jest stosowany w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia związanego z chorobą Parkinsona. Przeciwwskazania do stosowania leku obejmują nadwrażliwość na rywastygminę oraz reakcje skórne po plastrach transdermalnych. Środki ostrożności obejmują nieregularny rytm serca, wrzód żołądka, trudności w oddawaniu moczu, napady padaczkowe, astmę, zaburzenia czynności nerek lub wątroby, drżenie mięśniowe, małą masę ciała oraz reakcje ze strony żołądka i jelit. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, utrata apetytu, nudności, wymioty i biegunka.

  • Rywastygmina, substancja czynna leku Rivaldo, nie jest zalecana dla dzieci z powodu braku odpowiednich badań klinicznych i możliwości wystąpienia poważnych działań niepożądanych. Alternatywy dla dzieci mogą obejmować donepezil, galantaminę oraz terapie behawioralne. W przypadku przypadkowego zażycia rywastygminy przez dziecko, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Lek Rivaldo, zawierający rywastygminę, jest stosowany w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia związanego z chorobą Parkinsona. Przeciwwskazania do stosowania leku obejmują nadwrażliwość na rywastygminę oraz reakcje skórne po plastrach transdermalnych. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszelkie problemy zdrowotne, takie jak problemy z sercem, wrzody żołądka, trudności w oddawaniu moczu, napady padaczkowe, astma oskrzelowa, zaburzenia czynności nerek i wątroby, drżenie mięśniowe, mała masa ciała oraz reakcje ze strony żołądka i jelit. Rywastygmina może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym z lekami cholinolitycznymi, metoklopramidem oraz lekami beta-adrenolitycznymi.

  • DexaPico to syrop przeciwkaszlowy stosowany w leczeniu suchego kaszlu różnego pochodzenia. Lek działa poprzez hamowanie ośrodka kaszlu w ośrodkowym układzie nerwowym. Przed rozpoczęciem stosowania należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku astmy oskrzelowej, ciężkich chorób wątroby czy niewydolności oddechowej. DexaPico może wchodzić w interakcje z innymi lekami. Możliwe działania niepożądane to senność, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka oraz wysypka.

  • DexaPico to syrop przeciwkaszlowy, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości, kaszlu z wydzieliną, astmy, ciężkich chorób wątroby, niewydolności oddechowej, jednoczesnego stosowania inhibitorów MAO i SSRI oraz leków mukolitycznych. Należy zachować ostrożność ze względu na ryzyko uzależnienia, zespół serotoninowy, przewlekły kaszel i metabolizm CYP2D6. Lek może wchodzić w interakcje z inhibitorami MAO, CYP2D6, buprenorfiną i alkoholem.

  • DexaPico to syrop przeciwkaszlowy zawierający dekstrometorfanu bromowodorek i wyciąg z kwiatu lipy. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta: dzieci od 2 do 6 lat – 2,5 ml 3 razy na dobę, dzieci od 6 do 12 lat – 5 ml 3 razy na dobę, młodzież powyżej 12 lat i dorośli – 15 ml 3 razy na dobę. Lek należy podawać doustnie i nie przekraczać zalecanych dawek. W przypadku przedłużających się objawów należy skonsultować się z lekarzem. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki leku, kaszel z dużą ilością wydzieliny, astmę oskrzelową i niewydolność oddechową.

  • Latadrop to lek stosowany w leczeniu jaskry otwartego kąta, nadciśnienia wewnątrzgałkowego oraz jaskry wieku dziecięcego. Działa poprzez zwiększenie odpływu płynu z wnętrza oka, co obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe. Zalecana dawka to jedna kropla do chorego oka raz na dobę, najlepiej wieczorem. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku innych schorzeń oczu lub noszenia soczewek kontaktowych. Możliwe działania niepożądane to zmiana koloru oczu, zaczerwienienie oczu, podrażnienie oka i zmiana wyglądu rzęs.

  • Latadrop to lek stosowany w leczeniu jaskry i nadciśnienia ocznego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciążę i karmienie piersią. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma zaplanowaną operację oczu, problemy z oczami, suchość oczu, astmę, nosi soczewki kontaktowe lub miał wirusowe zakażenie oka. Latadrop może wchodzić w interakcje z prostaglandynami. Najczęstsze działania niepożądane to zmiana koloru oczu, zaczerwienienie oczu, podrażnienie oka oraz zmiana wyglądu rzęs.

  • Latadrop jest lekiem stosowanym w leczeniu jaskry i nadciśnienia ocznego, który może być stosowany u dzieci, ale z pewnymi ograniczeniami i środkami ostrożności. Alternatywne leki, takie jak Timolol, Acetazolamid i Pilokarpina, mogą być stosowane, jeśli Latadrop nie jest odpowiedni. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Salofalk 1 g to lek stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na kwas salicylowy, salicylany lub inne składniki leku oraz w przypadku ciężkiej choroby wątroby lub nerek. Przed rozpoczęciem leczenia warto skonsultować się z lekarzem, szczególnie jeśli pacjent miał problemy z płucami, alergię na sulfasalazynę, zaburzenia czynności wątroby lub nerek, lub jeśli kiedykolwiek wystąpiły ciężkie reakcje skórne po zastosowaniu mesalazyny.

  • Lek Ibandronic Acid Mylan stosowany w leczeniu osteoporozy może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to ból głowy, zgaga, dyskomfort podczas połykania, ból żołądka lub brzucha, niestrawność, nudności, biegunka, kurcze mięśni, sztywność stawów i kończyn, objawy grypopodobne oraz wysypka. Niezbyt częste działania obejmują zawroty głowy, wzdęcia, objawy niskiego poziomu wapnia we krwi, ból pleców, uczucie zmęczenia i wyczerpania oraz ataki astmy. Rzadkie działania to zapalenie dwunastnicy i pokrzywka, a bardzo rzadkie to ból lub owrzodzenie jamy ustnej lub szczęki i (lub) żuchwy, ból ucha, wydzielina z ucha i (lub) zapalenie ucha, ciężkie reakcje skórne oraz poważna reakcja alergiczna. W razie wystąpienia…

  • Montelukast Sandoz to lek na astmę zawierający montelukast sodowy. Oprócz składnika aktywnego, lek zawiera substancje pomocnicze takie jak mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, żelaza tlenek czerwony (E172), kroskarmeloza sodowa, aromat wiśniowy, aspartam (E951) i magnezu stearynian. Substancje te pełnią różne funkcje, w tym poprawę smaku i stabilizację leku. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku oraz potencjalnych interakcji i działań niepożądanych.

  • Montelukast Sandoz jest lekiem stosowanym w leczeniu przewlekłej astmy oskrzelowej oraz w zapobieganiu jej objawom. Jest wskazany dla pacjentów, u których nie można uzyskać kontroli objawów za pomocą wziewnych kortykosteroidów oraz krótko działających beta-agonistów. Może być stosowany zamiast małych dawek wziewnych kortykosteroidów u pacjentów z łagodną astmą oraz w zapobieganiu astmie wysiłkowej.

  • Montelukast Sandoz może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak fenobarbital, fenytoina, rifampicyna i gemfibrozyl, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Może również wchodzić w interakcje z substancjami takimi jak aspartam, azowy barwnik czerwień Allura (E 129) i sacharoza. Brak szczegółowych informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.

  • Montelukast Sandoz to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej u dzieci i młodzieży. Zalecana dawka dla dzieci w wieku od 6 do 14 lat to jedna tabletka do rozgryzania i żucia 5 mg na dobę, przyjmowana wieczorem. Lek należy przyjmować 1 godzinę przed jedzeniem lub 2 godziny po jedzeniu. Montelukast Sandoz nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Ważne jest, aby pacjenci kontynuowali przyjmowanie leku zarówno wtedy, gdy objawy astmy są pod kontrolą, jak i w okresach zaostrzenia choroby. Montelukast można podawać jednocześnie z innymi lekami przeciw astmie, ale należy zachować ostrożność przy…