Menu

Astma oskrzelowa

Lista powiązanych wpisów:

Septolete ultra o smaku cytryny i miodu, 3 mg + 1 mg – przeciwwskazania
Septolete Ultra o smaku cytryny i miodu to lek stosowany miejscowo w jamie ustnej, który działa przeciwzapalnie, przeciwbólowo i antyseptycznie. Przed jego zastosowaniem należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na składniki leku czy wiek poniżej 6 lat. Ważne jest również zachowanie ostrożności w przypadku astmy oskrzelowej, nadwrażliwości na salicylany oraz nietolerancji fruktozy. Leku nie należy stosować jednocześnie z innymi lekami antyseptycznymi oraz mlekiem, a także bezpośrednio przed lub po umyciu zębów.
Septolete ultra o smaku cytryny i miodu, 3 mg + 1 mg – dawkowanie leku
Septolete ultra o smaku cytryny i miodu to lek stosowany miejscowo w jamie ustnej, który działa przeciwzapalnie, przeciwbólowo i antyseptycznie. Dorośli i młodzież powyżej 12 lat powinni stosować 3-4 pastylki na dobę, co 3-6 godzin. Dzieci w wieku 6-12 lat mogą przyjmować 3 pastylki na dobę. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 lat oraz u osób z nadwrażliwością na jego składniki. Nie należy stosować leku dłużej niż 7 dni i unikać jego stosowania bezpośrednio przed lub po umyciu zębów.
Tiopental Panpharma, 1 g – działania niepożądane i skutki uboczne
Tiopental Panpharma to lek z grupy barbituranów stosowany do znieczulenia. Może powodować działania niepożądane, takie jak trudności w oddychaniu, czkawka, reakcje uczuleniowe, zaczerwienienie i obrzęk skóry. Bardzo rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje uczuleniowe i zmniejszenie liczby czerwonych krwinek. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Tiopental Panpharma, 1 g – wskazania – na co działa?
Tiopental Panpharma to lek z grupy barbituranów, stosowany do znieczulenia ogólnego. Wskazania obejmują krótkotrwałe znieczulenie bez intubacji oraz indukcję znieczulenia ogólnego z intubacją lub bez intubacji. Dawkowanie zależy od indywidualnej wrażliwości pacjenta. Przeciwwskazania to m.in. nadwrażliwość na tiopental, ostre zatrucie alkoholem, porfiria, złośliwe nadciśnienie tętnicze, wstrząs i stan astmatyczny. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami i powodować różne działania niepożądane.
Tiopental Panpharma, 1 g – przeciwwskazania
Tiopental Panpharma to lek znieczulający z grupy barbituranów. Nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, ostrego zatrucia alkoholem lub lekami, porfirii, złośliwego nadciśnienia tętniczego, wstrząsu oraz stanu astmatycznego. Przed jego podaniem należy zachować ostrożność u pacjentów z obturacyjną chorobą układu oddechowego, hipowolemią, ciężkim uszkodzeniem mięśnia sercowego, zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, u niemowląt oraz u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi, w tym cukrzycą. Tiopental może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
Tiopental Panpharma, 500 mg – przeciwwskazania
Tiopental Panpharma to lek znieczulający z grupy barbituranów. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na tiopental, ostrym zatruciem alkoholem lub lekami, porfirią, złośliwym nadciśnieniem tętniczym, wstrząsem i stanem astmatycznym. Należy zachować ostrożność u pacjentów z obturacyjną chorobą układu oddechowego, hipowolemią, ciężkim uszkodzeniem mięśnia sercowego, zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, u niemowląt oraz u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi, w tym cukrzycą. Tiopental może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak benzodiazepiny, opioidy, sulfonamidy, pochodne kumaryny, kortykosteroidy i metotreksat. Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności.
Tiopental Panpharma, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Tiopental Panpharma to lek znieczulający z grupy barbituranów, który może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to trudności w oddychaniu, czkawka, euforia, reakcje uczuleniowe i zaczerwienienie skóry. Rzadkie działania niepożądane obejmują ciężkie reakcje alergiczne i zmniejszenie liczby czerwonych krwinek. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić poważne problemy zdrowotne, takie jak gwałtowny spadek ciśnienia krwi i obrzęk płucny. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych zagrożeń i skonsultować się z lekarzem w razie wątpliwości.
Predasol, 20 mg – dawkowanie leku
Predasol to lek stosowany w leczeniu wielu chorób wymagających ogólnoustrojowego podawania glikokortykosteroidów. Dawkowanie zależy od rodzaju i nasilenia choroby oraz od indywidualnej reakcji pacjenta. Tabletki należy przyjmować w trakcie lub po posiłku, najlepiej po śniadaniu, bez rozgryzania, popijając dostateczną ilością płynu. Po uzyskaniu zamierzonego działania klinicznego należy zacząć zmniejszanie dawki. Predasol nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na prednizolon lub którąkolwiek substancję pomocniczą. W przypadku krótkotrwałego leczenia stanów zagrożenia życia nie ma przeciwwskazań.
Bonapiryna, 300 mg – wskazania – na co działa?
Bonapiryna to lek zawierający kwas acetylosalicylowy, stosowany w leczeniu bólu, stanów zapalnych oraz w profilaktyce zawału serca. Dawkowanie zależy od rodzaju dolegliwości i wieku pacjenta. Lek jest przeciwwskazany m.in. w przypadku nadwrażliwości, astmy, choroby wrzodowej, ciężkiej niewydolności narządów, zaburzeń krzepnięcia, stosowania metotreksatu, ciąży i karmienia piersią. Możliwe działania niepożądane obejmują małopłytkowość, niedokrwistość, reakcje nadwrażliwości, szumy uszne, zawroty głowy, niewydolność serca, nadciśnienie, niestrawność, zgagę, bóle brzucha, krwawienia z przewodu pokarmowego, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, martwicę komórek wątrobowych, białkomocz i martwicę brodawek nerkowych.
Bonapiryna, 300 mg – przeciwwskazania
Bonapiryna, zawierająca kwas acetylosalicylowy, jest lekiem przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym. Nie powinna być stosowana przez osoby uczulone na kwas acetylosalicylowy lub inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, pacjentów z astmą oskrzelową, czynną chorobą wrzodową, ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca, zaburzeniami krzepnięcia krwi, oraz tych, którzy jednocześnie stosują metotreksat. Lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 16 lat oraz w ostatnim trymestrze ciąży i podczas karmienia piersią.
Eupirin, 300 mg – wskazania – na co działa?
Lek Eupirin, zawierający kwas acetylosalicylowy, jest stosowany w leczeniu bólu, przeziębienia, grypy, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz w profilaktyce zawału mięśnia sercowego. Dawkowanie zależy od wieku i rodzaju dolegliwości. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, astmę oskrzelową, chorobę wrzodową, ciężką niewydolność wątroby, nerek lub serca oraz ostatni trymestr ciąży i karmienie piersią. Możliwe działania niepożądane to m.in. małopłytkowość, nadwrażliwość, szumy uszne, niewydolność serca, nadciśnienie, niestrawność, martwica komórek wątrobowych i białkomocz.
Eupirin, 300 mg – przeciwwskazania
Przeciwwskazania do zażywania leku Eupirin obejmują nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, astmę oskrzelową, czynne choroby wrzodowe, ciężką niewydolność wątroby, nerek lub serca, zaburzenia krzepnięcia krwi, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, jednoczesne stosowanie z metotreksatem, dzieci poniżej 16 lat oraz ostatni trymestr ciąży i okres karmienia piersią. Ważne jest, aby pacjenci konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku Eupirin, aby uniknąć poważnych komplikacji zdrowotnych.
Eupirin, 300 mg – stosowanie u dzieci
Dzieci nie mogą zażywać leku Eupirin ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu Reye’a i innych poważnych skutków ubocznych. Bezpieczne alternatywy to paracetamol, ibuprofen i naproksen. Eupirin jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 16 lat, a także u osób z nadwrażliwością, astmą oskrzelową, chorobą wrzodową, ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca, zaburzeniami krzepnięcia krwi, w ostatnim trymestrze ciąży i podczas karmienia piersią.
Corectin, 2,5 mg – wskazania – na co działa?
Corectin to lek stosowany w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca. Zawiera bisoprolol, który zwalnia czynność serca i zwiększa jego wydajność. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, zaczynając od małej dawki i stopniowo ją zwiększając. Corectin nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na bisoprolol, ostrej niewydolności serca, wstrząsu kardiogennego, bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia, zespołu chorego węzła zatokowego, objawowej bradykardii, objawowego niedociśnienia tętniczego, ciężkiej astmy oskrzelowej, ciężkiej postaci choroby zarostowej tętnic obwodowych, nieleczonego guza chromochłonnego rdzenia nadnerczy, kwasicy metabolicznej oraz jednoczesnego stosowania floktafeniny lub sultoprydu. Najczęstsze działania niepożądane to bradykardia, pogorszenie niewydolności serca, osłabienie, zmęczenie, zawroty głowy, ból…
Corectin, 2,5 mg – przeciwwskazania
Corectin to lek stosowany w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca. Nie należy go zażywać w przypadku nadwrażliwości na bisoprolol, ciężkiej astmy, poważnych zaburzeń krążenia, nieleczonego guza chromochłonnego, kwasicy metabolicznej, ostrej niewydolności serca, bradykardii, hipotensji, niektórych chorób serca, wstrząsu kardiogennego oraz jednoczesnego przyjmowania floktafeniny lub sultoprydu. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma cukrzycę, ścisłą głodówkę, niektóre choroby serca, zaburzenia czynności nerek lub wątroby, lżejszą postać zaburzenia krążenia, lżejszą postać astmy, łuszczycę, guz nadnercza lub chorobę tarczycy. Najczęstsze działania niepożądane to bradykardia, pogorszenie niewydolności serca, osłabienie, zmęczenie, zawroty głowy i ból głowy.
Corectin, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Corectin, zawierający bisoprolol, jest lekiem stosowanym w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca. Może powodować różne działania niepożądane, w tym bradykardię, pogorszenie niewydolności serca, osłabienie, zmęczenie, zawroty głowy, ból głowy, wrażenie zimna lub drętwienia kończyn, ból, blednięcie lub sinienie rąk i stóp oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem. Nie zaleca się nagłego przerywania stosowania leku Corectin.
Corectin, 2,5 mg – przedawkowanie leku
Przedawkowanie leku Corectin może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bradykardia, niedociśnienie, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca i hipoglikemia. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać leczenie i rozpocząć leczenie podtrzymujące i objawowe. Ważne jest, aby pacjenci stosowali się do zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i nie przerywali nagle leczenia.
Scorbolamid EXTRA Hot, 300 mg + 300 mg + 50 – przeciwwskazania
Scorbolamid EXTRA Hot to lek stosowany w leczeniu objawów przeziębienia i grypy. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, astmy z polipami nosa, czynnej choroby wrzodowej, zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzeń krzepliwości krwi, genetycznego niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, kamicy nerkowej, hemochromatozy, ciężkiej niewydolności serca, ciąży, karmienia piersią, jednoczesnego stosowania z metotreksatem oraz u dzieci poniżej 16 lat. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku astmy oskrzelowej, niewydolności wątroby lub nerek, przebytej choroby wrzodowej i nadciśnienia tętniczego. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.
ACC Optima Active, 600 mg – wskazania – na co działa?
ACC Optima Active to lek stosowany w leczeniu schorzeń dróg oddechowych, takich jak przewlekłe i ostre zapalenie oskrzeli, POChP oraz mukowiscydoza. Zalecana dawka to jedna saszetka dziennie (600 mg acetylocysteiny). Lek nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży. Ważne jest zachowanie ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową, chorobą wrzodową oraz nietolerancją histaminy. Możliwe działania niepożądane to reakcje alergiczne, ból głowy, skurcz oskrzeli i ciężkie reakcje skórne.
ACC Optima Active, 600 mg – przeciwwskazania
ACC Optima Active to lek stosowany w leczeniu chorób dróg oddechowych, który pomaga w rozrzedzaniu i usuwaniu gęstej wydzieliny. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz wiek poniżej 2 lat. Należy zachować ostrożność w przypadku zmian skórnych, astmy oskrzelowej, choroby wrzodowej, nietolerancji histaminy, fruktozy, fenyloketonurii, problemów z odkrztuszaniem oraz niewydolności wątroby lub nerek. Lek może wchodzić w interakcje z lekami przeciwkaszlowymi, antybiotykami, węglem aktywnym oraz triazotanem glicerolu.
ACC Optima Active, 600 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Lek ACC Optima Active może powodować różne działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne, tachykardię, niedociśnienie tętnicze, ból głowy, szumy uszne, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunkę i gorączkę. Rzadziej mogą wystąpić dusznica, skurcz oskrzeli i niestrawność. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują ciężkie reakcje alergiczne, ciężkie reakcje skórne i krwotok. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji skórnych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i zwrócić się o pomoc medyczną. Lek nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży.
Morphine Kalceks, 10 mg/ml – dawkowanie leku
Lek Morphine Kalceks jest stosowany w leczeniu silnych stanów bólowych. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała, nasilenia bólu oraz historii choroby pacjenta. Lek może być podawany dożylnie, domięśniowo lub podskórnie. Ważne jest monitorowanie pacjenta w trakcie leczenia oraz stopniowe zmniejszanie dawki przy przerwaniu leczenia, aby uniknąć objawów odstawiennych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, zastój śluzu w drogach oddechowych, depresję oddechową, ostrą chorobę wątroby oraz stany lękowe związane z uzależnieniem od alkoholu lub leków nasennych. Możliwe działania niepożądane to m.in. nudności, wymioty, zaparcia, depresja oddechowa, reakcje anafilaktoidalne, zwiększone wydzielanie hormonu antydiuretycznego, dysforia, euforia, senność, zawroty głowy, zwężenie źrenic, kołatanie serca,…
ApoBetina, 24 mg – przeciwwskazania
Przed zażyciem leku ApoBetina należy upewnić się, że nie ma przeciwwskazań takich jak nadwrażliwość na betahistynę czy guz chromochłonny nadnerczy. Pacjenci z wrzodami trawiennymi, astmą, pokrzywką, wysypką skórną, alergicznym nieżytem nosa oraz niskim ciśnieniem tętniczym powinni zachować ostrożność. Ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć interakcji.
ApoBetina, 24 mg – dawkowanie leku
Lek ApoBetina, zawierający betahistynę, jest stosowany w leczeniu choroby Meniere’a oraz zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego. Standardowa dawka dla dorosłych wynosi 48 mg na dobę, podzielona na dwie dawki po 24 mg każda. Lek najlepiej przyjmować podczas posiłku, popijając wodą. Przeciwwskazaniami są nadwrażliwość na betahistynę oraz guz chromochłonny nadnerczy. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku owrzodzenia żołądka, astmy oskrzelowej, pokrzywki lub niskiego ciśnienia krwi. Należy również poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, szczególnie przeciwhistaminowych i inhibitorach monoaminooksydazy (IMAO).