Menu

Arytmia

Produkty powiązane z arytmia
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 10 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 10 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 40 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 40 mg
Propranolol WZF, tabletki, 10 mg
Propranolol WZF, tabletki, 10 mg
Propranolol WZF, tabletki, 40 mg
Propranolol WZF, tabletki, 40 mg
ASPARAGINIAN CARDIO DUO, tabletki
ASPARAGINIAN CARDIO DUO, tabletki
Betaloc ZOK 50, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 47,50 mg
Betaloc ZOK 50, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 47,50 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,1 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,1 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,25 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,25 mg
Metocard ZK, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 23,75 mg
Metocard ZK, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 23,75 mg
NeoMag Cardio, tabletki
NeoMag Cardio, tabletki
Betaloc ZOK 100, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 95 mg
Betaloc ZOK 100, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 95 mg
Betaloc ZOK 25, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 23,75 mg
Betaloc ZOK 25, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 23,75 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Sobycombi, 10 mg + 10 mg – przeciwwskazania
  2. Sobycombi, 5 mg + 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  3. Sobycombi, 5 mg + 5 mg – stosowanie u dzieci
  4. Niko-Lek Mint, 2 mg – przedawkowanie leku
  5. Niko-Lek Mint – przedawkowanie leku
  6. Niko-Lek Lemon, 4 mg – przedawkowanie leku
  7. Demezon, 8 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Demezon, 8 mg/ml – dawkowanie leku
  9. Demezon, 8 mg/ml – wskazania – na co działa?
  10. Escitalopram Bluefish, 20 mg – wskazania – na co działa?
  11. Escitalopram Bluefish, 10 mg – wskazania – na co działa?
  12. Escitalopram Bluefish, 10 mg – przedawkowanie leku
  13. Pediaven G25 – przeciwwskazania
  14. Pediaven NN2 – przeciwwskazania
  15. Pediaven G15 – wskazania – na co działa?
  16. Płyn Ringera z mleczanami Fresenius – dawkowanie leku
  17. Reltebon, 5 mg – przedawkowanie leku
  18. Azithromycin Krka, 250 mg – przeciwwskazania
  19. Azithromycin Krka, 500 mg – przeciwwskazania
  20. Medikinet CR 60 mg – wskazania – na co działa?
  21. Medikinet CR 50 mg – wskazania – na co działa?
  22. Medikinet CR 50 mg – przeciwwskazania
  23. Medikinet CR 50 mg – stosowanie u dzieci
  24. Moxifloxacin Kabi, 400 mg/250 ml – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Sobycombi, 10 mg + 10 mg – przeciwwskazania

    Lek Sobycombi, zawierający bisoprolol i amlodypinę, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i stabilnej choroby wieńcowej. Istnieje jednak kilka przeciwwskazań do jego stosowania, takich jak uczulenie na składniki leku, ciężka astma, ciężkie zaburzenia krążenia w kończynach, nieleczony guz chromochłonny, kwasica metaboliczna, ostra niewydolność serca, zaostrzenie niewydolności serca, zwolnienie czynności serca, niskie ciśnienie tętnicze, niektóre choroby serca, wstrząs kardiogenny, zwężenie zastawki aortalnej serca oraz niewydolność serca po zawale serca. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma cukrzycę, ścisłą głodówkę, niektóre choroby serca, choroby nerek lub wątroby, mniej nasilone zaburzenia krążenia krwi w kończynach, łuszczycę, guz…

  • Ilustracja poradnika Sobycombi, 5 mg + 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Sobycombi, lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i stabilnej choroby wieńcowej, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym antagonistami wapnia, lekami przeciwnadciśnieniowymi, przeciwarytmicznymi, beta-adrenolitykami, lekami przeciwcukrzycowymi, NLPZ, inhibitorami i induktorami CYP3A4, takrolimusem, cyklosporyną i symwastatyną. Może również wpływać na reakcję organizmu na znieczulenie ogólne i leczenie odczulające. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zalecana jest ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Sobycombi, 5 mg + 5 mg – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Sobycombi u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia nie jest zalecane z powodu braku wystarczających badań dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki, takie jak enalapryl, atenolol, amlodypina (stosowana samodzielnie) oraz hydrochlorotiazyd, są bezpieczne i skuteczne w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Niko-Lek Mint, 2 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Niko-lek Mint może wystąpić, gdy pacjent spożyje więcej niż zalecane dawki: 24 sztuki dziennie dla gumy 2 mg i 16 sztuk dziennie dla gumy 4 mg. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, zwiększone wydzielanie śliny, ból brzucha, biegunka, pocenie się, ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia słuchu i wyraźne osłabienie. W przypadku ciężkiego zatrucia mogą wystąpić hipotensja, słaby i nieregularny puls, trudności w oddychaniu, silne wyczerpanie psycho-fizyczne, zapaść krążeniowa i drgawki uogólnione. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem lub oddziałem ratunkowym w szpitalu.

  • Ilustracja poradnika Niko-Lek Mint – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Niko-lek Mint może prowadzić do poważnych objawów, takich jak nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, pocenie się, ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia słuchu, wyraźne osłabienie, hipotensja, nieregularny puls, trudności w oddychaniu, zapaść krążeniowa i drgawki. Maksymalne zalecane dawki to 24 sztuki dziennie dla gumy 2 mg i 16 sztuk dziennie dla gumy 4 mg. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Niko-Lek Lemon, 4 mg – przedawkowanie leku

    Lek Niko-lek Lemon może być przedawkowany, gdy pacjent spożyje więcej niż zalecane dawki: 24 sztuki dziennie dla gumy 2 mg i 16 sztuk dziennie dla gumy 4 mg. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, pocenie się, ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia słuchu, znaczne osłabienie, hipotensję, nieregularny puls, trudności w oddychaniu, zapaść krążeniową i drgawki. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem lub oddziałem ratunkowym. Leczenie objawowe i węgiel aktywowany mogą być konieczne.

  • Ilustracja poradnika Demezon, 8 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Demezon, zawierający fosforan deksametazonu, jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń, w tym obrzęku mózgu, wstrząsu pourazowego, wstrząsu anafilaktycznego oraz COVID-19. Może powodować działania niepożądane, takie jak zmiany morfologii krwi, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia metabolizmu i odżywiania oraz zaburzenia psychiczne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Nagłe przerwanie leczenia może spowodować ostrą niewydolność nadnerczy, dlatego dawka powinna być zmniejszana stopniowo zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Demezon, 8 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Demezon jest stosowany w leczeniu różnych stanów klinicznych wymagających glikokortykosteroidów. Dawkowanie zależy od rodzaju i stopnia nasilenia choroby oraz indywidualnej reakcji pacjenta. Lek podaje się dożylnie lub domięśniowo, a czas trwania leczenia zależy od wskazań. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na deksametazon lub inne składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić to z lekarzem. Nie należy samodzielnie przerywać przyjmowania leku. W artykule omówiono również środki ostrożności oraz odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania.

  • Ilustracja poradnika Demezon, 8 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Demezon, zawierający deksametazon, jest stosowany w leczeniu obrzęku mózgu, wstrząsu pourazowego, wstrząsu anafilaktycznego oraz COVID-19 u pacjentów wymagających tlenoterapii. Dawkowanie zależy od rodzaju i stopnia nasilenia choroby. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na deksametazon. Możliwe działania niepożądane to zmiany elektrolitowe, obrzęki, zwiększenie ciśnienia krwi, niewydolność serca, arytmie, drgawki oraz objawy zakażenia.

  • Ilustracja poradnika Escitalopram Bluefish, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Escitalopram Bluefish to lek z grupy SSRI stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji, lęku napadowego, fobii społecznej, uogólnionych zaburzeń lękowych oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. Dawkowanie zależy od schorzenia i reakcji pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na escytalopram, jednoczesne leczenie inhibitorami MAO oraz wydłużenie odstępu QT. Ważne jest stopniowe odstawianie leku, aby uniknąć objawów odstawienia.

  • Ilustracja poradnika Escitalopram Bluefish, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Escitalopram Bluefish to lek stosowany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, takich jak epizody dużej depresji, lęk napadowy, fobia społeczna, uogólnione zaburzenia lękowe oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne. Dawkowanie zależy od rodzaju schorzenia i reakcji pacjenta na leczenie. Lek nie powinien być stosowany u osób z nadwrażliwością na escytalopram, jednocześnie przyjmujących inhibitory MAO oraz u pacjentów z wydłużeniem odstępu QT. Możliwe działania niepożądane obejmują mdłości, ból głowy, lęk, niepokój psychoruchowy, zaburzenia snu i inne. Ważne jest, aby nie przerywać nagle stosowania leku i kontynuować leczenie zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Escitalopram Bluefish, 10 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie escytalopramu może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zawroty głowy, drżenia, pobudzenie, drgawki, śpiączka, nudności, wymioty, zaburzenia rytmu serca, obniżenie ciśnienia krwi oraz zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej. Dawki powyżej 20 mg na dobę są uznawane za potencjalnie niebezpieczne. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do izby przyjęć najbliższego szpitala. Postępowanie obejmuje udrożnienie dróg oddechowych, płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, monitorowanie czynności serca oraz ogólne leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Pediaven G25 – przeciwwskazania

    Pediaven G25 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym u dzieci. Istnieją przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężka niewydolność nerek, hiperglikemia, patologicznie zwiększone stężenie elektrolitów, niestabilny stan ogólny, ciężkie niedożywienie, ostry obrzęk płuc, przewodnienie i nieleczona niewydolność serca. Przed rozpoczęciem leczenia należy wziąć pod uwagę ograniczenie przyjmowania płynów, ryzyko podwyższenia poziomu magnezu we krwi oraz konieczność ochrony roztworu przed światłem u dzieci poniżej 2 lat. Możliwe działania niepożądane to reakcje alergiczne, hiperglikemia, kwasica metaboliczna, hiperazotemia i chwilowe zaburzenie czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Pediaven NN2 – przeciwwskazania

    Pediaven NN2 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym noworodków. Istnieją przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężka hiperglikemia, podwyższone stężenie elektrolitów, niestabilny stan ogólny, ostry obrzęk płuc, przewodnienie oraz nieleczona niewydolność serca. Należy zachować ostrożność w przypadku ograniczenia przyjmowania płynów, podwyższonego poziomu magnezu we krwi oraz reakcji alergicznych. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, wynaczynienie, hiperglikemię, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, kwasicę metaboliczną, hiperazotemię, zakrzepowe zapalenie żył oraz przemijające zaburzenia czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Pediaven G15 – wskazania – na co działa?

    Pediaven G15 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym niemowląt, dzieci i młodzieży, którzy nie mogą otrzymywać żywienia doustnego lub dojelitowego. Lek dostarcza niezbędnych składników odżywczych, takich jak aminokwasy, glukoza, elektrolity i pierwiastki śladowe. Pediaven G15 jest podawany do żyły centralnej, a dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężką niewydolność nerek, hiperglikemię, patologicznie zwiększone stężenie elektrolitów, niestabilny stan ogólny oraz ciężkie niedożywienie. Możliwe działania niepożądane to reakcje alergiczne, hiperglikemia, kwasica metaboliczna, hiperazotemia oraz chwilowe zaburzenia czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Płyn Ringera z mleczanami Fresenius – dawkowanie leku

    Płyn Ringer’a z mleczanami Fresenius jest stosowany w celu wypełniania łożyska naczyniowego i przywrócenia równowagi wodno-elektrolitowej. Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie, zazwyczaj wynosi 2,5 ml/kg mc./godz., maksymalnie 40 ml/kg mc. na dobę. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na substancje czynne, przewodnienie i kwasicę mleczanową. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, ciężką niewydolnością nerek, obrzękami i leczeniem kortykosteroidami. Możliwe działania niepożądane to m.in. reakcje alergiczne, zaburzenia elektrolitowe, objawy ze strony układu oddechowego, uczucie niepokoju, niewydolność serca, obrzęki, niskie stężenie sodu we krwi, podwyższenie temperatury ciała, zakażenie w miejscu podania, zakrzepica żyły, zapalenie żyły, wynaczynienie, hiperwolemia.

  • Ilustracja poradnika Reltebon, 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Reltebon, zawierającego oksykodon, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym zgonu. Standardowa dawka początkowa wynosi 5-10 mg co 12 godzin, a dawki powyżej 40 mg na dobę są stosowane w leczeniu bólu nowotworowego. Objawy przedawkowania obejmują zwężenie źrenic, depresję oddechową, senność, zmniejszenie napięcia mięśni, spadek ciśnienia krwi, toksyczną leukoencefalopatię, zapaść krążeniową, otępienie, śpiączkę, bradykardię, niekardiologiczny obrzęk płuc, niedociśnienie i zgon. W przypadku przedawkowania należy natychmiast udrożnić drogi oddechowe, zastosować wspomaganą wentylację, podać nalokson, przeprowadzić płukanie żołądka, podać węgiel aktywowany i środki przeczyszczające oraz podjąć działania podtrzymujące.

  • Ilustracja poradnika Azithromycin Krka, 250 mg – przeciwwskazania

    Azithromycin Krka to antybiotyk makrolidowy stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na azytromycynę lub inne makrolidy, osoby z ciężkimi zaburzeniami serca, niskim poziomem potasu lub magnezu we krwi, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Lek może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego zawsze należy informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Nie jest odpowiedni dla niemowląt, małych dzieci oraz dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 45 kg.

  • Ilustracja poradnika Azithromycin Krka, 500 mg – przeciwwskazania

    Azithromycin Krka to antybiotyk makrolidowy stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek oraz wydłużeniem odstępu QT. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia oraz przyjmowane leki, aby uniknąć potencjalnych interakcji i działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Medikinet CR 60 mg – wskazania – na co działa?

    Medikinet CR to lek stosowany w leczeniu ADHD u dzieci powyżej 6 roku życia oraz dorosłych. Lek ten jest częścią całościowego programu leczenia, który obejmuje również działania psychologiczne, edukacyjne i społeczne. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest przeprowadzenie wyjściowej oceny układu krążenia pacjenta. Medikinet CR nie powinien być stosowany w pewnych sytuacjach, takich jak nadwrażliwość na metylofenidat, choroby serca oraz obecność zaburzeń psychicznych.

  • Ilustracja poradnika Medikinet CR 50 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Medikinet CR jest stosowany w leczeniu ADHD u dzieci w wieku 6 lat i starszych oraz u dorosłych. Działa poprzez zwiększenie stężenia dopaminy i norepinefryny w mózgu, co pomaga poprawić koncentrację, zmniejszyć impulsywność i nadmierną aktywność. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszelkich problemach zdrowotnych, a leczenie powinno być regularnie monitorowane przez specjalistę.

  • Ilustracja poradnika Medikinet CR 50 mg – przeciwwskazania

    Lek Medikinet CR nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na metylofenidat lub inne składniki leku, osoby z chorobami tarczycy, jaskrą, guzem chromochłonnym, zaburzeniami łaknienia, problemami z sercem, chorobami naczyń krwionośnych mózgu, stosujące inhibitory MAO, mające problemy psychiczne, bezkwaśność żołądka lub stosujące leki na nadkwasotę. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Medikinet CR 50 mg – stosowanie u dzieci

    Medikinet CR jest lekiem stosowanym w leczeniu ADHD u dzieci powyżej 6 roku życia, ale istnieją pewne przeciwwskazania i środki ostrożności. Alternatywne leki to atomoksetyna, guanfacyna i metylfenidat o natychmiastowym uwalnianiu. Każdy z tych leków ma swoje zalety i wady, które należy omówić z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Moxifloxacin Kabi, 400 mg/250 ml – przeciwwskazania

    Moxifloxacin Kabi to lek stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych, ale istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania, takich jak nadwrażliwość, ciąża, wiek poniżej 18 lat, choroby ścięgien, nieprawidłowy rytm serca, zaburzenia elektrolitowe, bradykardia i ciężka choroba wątroby. Przed rozpoczęciem leczenia pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem i być świadomi ryzyk. Ważne jest również przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania i monitorowanie ewentualnych działań niepożądanych.