Menu

8 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

Działania niepożądane i skutki uboczne leku Demezon

Lek Demezon, zawierający fosforan deksametazonu, jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń, w tym obrzęku mózgu, wstrząsu pourazowego, wstrząsu anafilaktycznego oraz COVID-19. Jak każdy lek, Demezon może powodować działania niepożądane i skutki uboczne. W tym artykule omówimy te działania, aby pacjenci byli świadomi możliwych efektów ubocznych stosowania tego leku.

Spis treści

Działania niepożądane

Podczas krótkotrwałego leczenia deksametazonem ryzyko wystąpienia działań niepożądanych jest małe. Jednakże krótkotrwałe leczenie dużymi dawkami wymaga kontroli zmian elektrolitowych, powstawania obrzęku, możliwego zwiększenia ciśnienia krwi, niewydolności serca, zaburzeń rytmu pracy serca (arytmii) lub drgawek oraz należy spodziewać się wystąpienia objawów klinicznych zakażenia[1]. Wymagane jest również monitorowanie w kierunku zmniejszenia tolerancji glukozy jak również wystąpienia wrzodów żołądka i jelit (często związanych ze stresem), które w wyniku leczenia kortykosteroidami mogą objawiać się w mniejszym stopniu[2].

Skutki uboczne

Podczas długotrwałego stosowania szczególnie dużych dawek, można spodziewać się wystąpienia działań niepożądanych o różnym stopniu nasilenia. Poniżej przedstawiamy listę możliwych skutków ubocznych wraz z ich opisem:

  • Zakażenia i zarażenia pasożytnicze – Maskowanie zakażeń, wystąpienie lub pogorszenie zakażeń wirusowych, grzybiczych i bakteryjnych, jak również zakażeń pasożytniczych oraz spowodowanych patogenami oportunistycznymi, pobudzenie zakażenia nicieniami węgorka jelitowego[1].
  • Zaburzenia krwi i układu chłonnego – Zmiany morfologii krwi (zwiększenie liczby białych komórek krwi lub wszystkich komórek krwi, zmniejszenie liczby pewnego rodzaju białych komórek krwi)[2].
  • Zaburzenia układu immunologicznego – Reakcje nadwrażliwości (np. wysypka polekowa), ciężkie reakcje anafilaktyczne, takie jak zaburzenia rytmu serca, skurcz oskrzeli (skurcz mięśni gładkich oskrzeli), nadmiernie wysokie lub niskie ciśnienie tętnicze krwi, zapaść krążeniowa, zatrzymanie akcji serca, osłabienie układu odpornościowego[1].
  • Zaburzenia endokrynologiczne – Rozwój tak zwanego zespołu Cushinga (typowe objawy to twarz księżycowata, otyłość tułowia i zaczerwienienie twarzy), osłabiona czynność lub zmniejszenie się kory nadnerczy[2].
  • Zaburzenia metabolizmu i odżywiania – Zwiększenie masy ciała, zwiększenie stężenia glukozy we krwi, cukrzyca, zwiększenie stężenia tłuszczów we krwi (cholesterol i trójglicerydy), zwiększenie stężenia sodu z obrzękiem tkanek, niedobór potasu ze względu na zwiększenie wydalania potasu (może prowadzić do zaburzeń rytmu serca), zwiększenie apetytu[1].
  • Zaburzenia psychiczne – Depresja, drażliwość, euforia, zwiększenie napędu, psychoza, mania, omamy, zmiany nastroju, uczucie niepokoju (lęk), zaburzenia snu, myśli samobójcze (ryzyko samobójstwa)[2].
  • Zaburzenia układu nerwowego – Zwiększone ciśnienie (ucisk) w mózgu, pojawienie się objawów nierozpoznanej dotychczas padaczki, zwiększenie częstości drgawek u pacjentów z rozpoznaną padaczką[1].
  • Zaburzenia oka – Zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego (jaskra), zaćma, pogorszenie wrzodów rogówki, pojawienie się lub nasilenie wirusowych, grzybiczych i bakteryjnych zapaleń oka, pogorszenie bakteryjnego zapalenia rogówki, opadanie powieki, rozszerzenie źrenicy, obrzęk spojówek, perforacja twardówki (biała ściana oka), zaburzenia widzenia, utrata wzroku, w rzadkich przypadkach odwracalne uwypuklenie gałki ocznej (wytrzeszcz), nieostre widzenie[2].
  • Zaburzenia serca – Pogrubienie mięśnia sercowego (kardiomiopatia przerostowa) u niemowląt przedwcześnie urodzonych, co zazwyczaj wraca do normy po zaprzestaniu leczenia[1].
  • Zaburzenia naczyniowe – Wysokie ciśnienie tętnicze, zwiększenie ryzyka miażdżycy i zakrzepicy, zapalenie naczyń (także jako zespół odstawienia po długotrwałym leczeniu), zwiększona łamliwość naczyń włosowatych[2].
  • Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia – Czkawka[1].
  • Zaburzenia żołądka i jelit – Wrzody żołądka i jelit, krwawienie z przewodu pokarmowego, zapalenie trzustki, dolegliwości w nadbrzuszu[2].
  • Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej – Rozstępy, ścieńczenie skóry („pergaminowa skóra”), rozszerzenie naczyń krwionośnych, tendencja do powstawania siniaków, bardzo małe lub powierzchniowe wylewy krwi, nadmierne owłosienie, trądzik, zmiany zapalne skóry twarzy, szczególnie wokół ust, nosa i oczu, zmiany pigmentacji skóry[1].
  • Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej – Zaburzenia mięśni, osłabienie mięśni, zanik mięśni i osteoporoza występują w zależności od dawki i są możliwe także podczas krótkotrwałego stosowania; inne postaci zwyrodnienia kości (martwica kości), zaburzenia w obrębie ścięgien, zapalenie ścięgna, zerwanie ścięgna, gromadzenie się tłuszczu w kręgosłupie (tłuszczakowatość nadtwardówkowa), zahamowanie wzrostu u dzieci[2].
  • Zaburzenia układu rozrodczego i piersi – Zaburzenia wydzielania hormonów płciowych skutkujące pojawieniem się nieregularnych krwawień miesiączkowych lub brakiem krwawień miesiączkowych, wystąpieniem u kobiet owłosienia typu męskiego (hirsutyzm), impotencją[1].
  • Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania – Opóźnienie gojenia się ran[2].

Słownik pojęć

  • Glikokortykosteroidy – Rodzaj hormonów kory nadnerczy, które mają działanie przeciwzapalne, immunosupresyjne i antyproliferacyjne.
  • Zespół Cushinga – Stan chorobowy spowodowany nadmiarem kortyzolu w organizmie, charakteryzujący się m.in. twarzą księżycowatą, otyłością tułowia i zaczerwienieniem twarzy.
  • Hirsutyzm – Nadmierne owłosienie u kobiet w miejscach typowych dla mężczyzn, takich jak twarz, klatka piersiowa i plecy.
  • Miopatia – Choroba mięśni, która może prowadzić do osłabienia i zaniku mięśni.
  • Kardiomiopatia przerostowa – Pogrubienie mięśnia sercowego, które może prowadzić do problemów z funkcjonowaniem serca.

Podsumowanie

Rodzaj zaburzenia Opis
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Maskowanie zakażeń, pogorszenie zakażeń wirusowych, grzybiczych i bakteryjnych
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Zmiany morfologii krwi
Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje nadwrażliwości, ciężkie reakcje anafilaktyczne
Zaburzenia endokrynologiczne Zespół Cushinga, osłabiona czynność kory nadnerczy
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zwiększenie masy ciała, cukrzyca, zwiększenie stężenia tłuszczów we krwi
Zaburzenia psychiczne Depresja, drażliwość, euforia, psychoza
Zaburzenia układu nerwowego Zwiększone ciśnienie w mózgu, drgawki
Zaburzenia oka Jaskra, zaćma, zaburzenia widzenia
Zaburzenia serca Kardiomiopatia przerostowa
Zaburzenia naczyniowe Wysokie ciśnienie tętnicze, miażdżyca
Zaburzenia układu oddechowego Czkawka
Zaburzenia żołądka i jelit Wrzody żołądka, krwawienie z przewodu pokarmowego
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rozstępy, ścieńczenie skóry, trądzik
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe Osłabienie mięśni, osteoporoza, zapalenie ścięgna
Zaburzenia układu rozrodczego Nieregularne krwawienia miesiączkowe, hirsutyzm, impotencja
Zaburzenia ogólne Opóźnienie gojenia się ran

Materiały źródłowe

FAQ

Jakie są najczęstsze działania niepożądane leku Demezon?

Najczęstsze działania niepożądane to zmiany morfologii krwi, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia metabolizmu i odżywiania oraz zaburzenia psychiczne[1].

Co zrobić, jeśli wystąpią działania niepożądane?

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Nie wolno przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem[2].

Czy można przerwać stosowanie leku Demezon nagle?

Nie, nagłe przerwanie leczenia może spowodować ostrą niewydolność nadnerczy. Dawka powinna być zmniejszana stopniowo zgodnie z zaleceniami lekarza[2].

Więcej o tym leku

Kliknij w kafelek, aby przejść do tematycznie dedykowanej podstrony o tym leku.

Nie daj się jesieni

Nie daj się jesieni

Sprawdź