Jak prawidłowo dawkować lek Tarfazolin?

Tarfazolin to antybiotyk z grupy cefalosporyn, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku, sposób jego podawania oraz ważne informacje, które pacjent powinien znać przed rozpoczęciem terapii.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Tarfazolin jest wskazany w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na cefazolinę, takich jak:

• Zakażenia dróg oddechowych – infekcje płuc i oskrzeli.
• Zakażenia dróg moczowych – infekcje pęcherza moczowego i nerek.
• Zakażenia skóry i tkanek miękkich – infekcje skóry i mięśni.
• Zakażenia kości i stawów – infekcje kości i stawów.
• Zakażenia dróg żółciowych – infekcje pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych.
• Posocznica – ciężka infekcja krwi.
• Zapalenie wsierdzia – infekcja wewnętrznej warstwy serca.

Jest również stosowany w profilaktyce chirurgicznej, aby zapobiec zakażeniom okołooperacyjnym u pacjentów o zwiększonym ryzyku zakażenia^[1][2].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Tarfazolinu zależy od stopnia ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustroju, stanu pacjenta, wieku i masy ciała. Lek można podawać domięśniowo lub dożylnie w postaci wstrzyknięć lub infuzji dożylnej^[1][2].

Dorośli

• Zakażenia o umiarkowanym i ciężkim przebiegu – 500 mg do 1 g co 6 lub 8 godzin.
• Zakażenia o średnio ciężkim przebiegu wywołane przez ziarenkowce Gram-dodatnie – 250 mg do 500 mg co 8 godzin.
• Ciężkie niepowikłane zakażenia dróg moczowych – 1 g co 12 godzin.
• Pneumokokowe zapalenie płuc – 500 mg co 12 godzin.
• Ciężkie zagrażające życiu zakażenia (np. zapalenie wsierdzia, posocznica) – 1 g do 1,5 g co 6 godzin, najczęściej w skojarzeniu z antybiotykami aminoglikozydowymi.
• Profilaktyka chirurgiczna – 1 g do 2 g dożylnie 30 minut do 1 godziny przed operacją, a następnie po operacji 1 g do 2 g co 6 do 8 godzin przez 24 godziny. W przedłużających się operacjach (powyżej 2 godzin) zaleca się podanie 500 mg lub 1 g podczas zabiegu. Maksymalna dawka dobowa cefazoliny wynosi 12 g.

Dzieci

• 25 mg do 50 mg/kg mc. na dobę, w dawkach podzielonych, co 6 lub 8 godzin; w ciężkich zakażeniach dawkę można zwiększyć do 100 mg/kg mc. na dobę.

Nie określono bezpieczeństwa stosowania cefazoliny u wcześniaków i noworodków (poniżej 1 miesiąca), dlatego nie zaleca się podawania antybiotyku w tej grupie wiekowej^[1][2].

Dawkowanie w niewydolności nerek

Wymagane są zmiany dawkowania, uwzględniające klirens kreatyniny, po podaniu pierwszej, inicjującej dawki dostosowanej do ciężkości zakażenia i masy ciała^[1].

Dorośli

• Klirens kreatyniny ≥ 55 ml/min – zmiana dawkowania nie jest konieczna.
• Klirens kreatyniny 35 – 54 ml/min – zalecana dawka co 8 godzin.
• Klirens kreatyniny 11 – 34 ml/min – 1/2 zalecanej dawki co 12 godzin.
• Klirens kreatyniny ≤ 10 ml/min – 1/2 zalecanej dawki co 18 – 24 godziny.

Dzieci

• Klirens kreatyniny 70 – 40 ml/min – 60% zalecanej dawki co 12 godzin.
• Klirens kreatyniny 40 – 20 ml/min – 25% zalecanej dawki co 12 godzin.
• Klirens kreatyniny 20 – 5 ml/min – 10% zalecanej dawki co 24 godziny.

Czas leczenia

Czas leczenia zależy od ciężkości i rodzaju zakażenia. Cefazolinę należy podawać jeszcze przez co najmniej 2 do 3 dni po ustąpieniu objawów^[1].

Sposób podawania

Tarfazolin można podawać domięśniowo lub dożylnie w postaci wstrzyknięć lub infuzji dożylnej^[1][2].

Podanie domięśniowe

Roztwór cefazoliny należy podawać głęboko w mięsień pośladkowy lub boczną okolicę uda. Przed wstrzyknięciem leku należy dokonać aspiracji, w celu upewnienia się, czy igła nie znajduje się w naczyniu krwionośnym. W celu zmniejszenia bólu lek należy wstrzykiwać w duże partie mięśniowe^[1].

Podanie dożylne

W ciężkich zakażeniach, posocznicy oraz w zakażeniach zagrażających życiu cefazolinę zaleca się podawać dożylnie. Lek należy wstrzykiwać do żyły powoli przez około 3 do 5 minut lub podawać we wlewie ciągłym^[1].

Przeciwwskazania

Tarfazolin nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na cefazolinę lub inne antybiotyki cefalosporynowe^[1][2].

Środki ostrożności

Pacjenci uczuleni na penicyliny mogą być również uczuleni na cefalosporyny. Przed podaniem pacjentowi cefazoliny należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący skłonności do reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne alergeny^[1][2].

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Tarfazolin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Do najczęstszych działań niepożądanych należą:

• Grzybica jamy ustnej – rzadko.
• Biegunka, nudności, wymioty – rzadko.
• Zakrzepowe zapalenie żyły – rzadko.
• Zażółcenie skóry – bardzo rzadko.
• Grzybica narządów płciowych – częstość nieznana.
• Wysypki – częstość nieznana.

W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak nagły świszczący oddech, obrzęk ust, twarzy lub ciała, wysypka, omdlenie lub trudności w połykaniu, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem^[1][2].

Słownik pojęć

• Cefazolina – antybiotyk z grupy cefalosporyn, stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
• Posocznica – ciężka infekcja krwi, znana również jako sepsa.
• Zapalenie wsierdzia – infekcja wewnętrznej warstwy serca.
• Klirens kreatyniny – wskaźnik funkcji nerek, określający zdolność nerek do oczyszczania krwi z kreatyniny.
• Profilaktyka chirurgiczna – zapobieganie zakażeniom okołooperacyjnym.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku