Wskazania do stosowania leku Sympramol: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?

Sympramol to lek o działaniu przeciwlękowym i uspokajającym, stosowany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych i somatycznych. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania tego leku, jego dawkowanie oraz możliwe działania niepożądane.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Sympramol jest stosowany w leczeniu:

• Zaburzeń lękowych uogólnionych – charakteryzujących się nadmiernym i niekontrolowanym martwieniem się o sprawy codzienne^[1].
• Zaburzeń występujących pod postacią somatyczną – fizyczny dyskomfort niezwiązany lub niedostatecznie związany z fizyczną przyczyną^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie Sympramolem musi zawsze przebiegać pod nadzorem lekarza. Zwykle stosowane dawki to:

• Dorośli – 50 mg rano i w południe oraz 100 mg wieczorem. W zależności od skuteczności i tolerancji leku, dawkę można zmniejszyć do 50-100 mg raz na dobę, najlepiej na noc, lub zwiększyć do 100 mg trzy razy na dobę^[2].
• Dzieci powyżej 6 lat – 3 mg na kilogram masy ciała. Doświadczenie w stosowaniu opipramolu u dzieci jest ograniczone, dlatego zalecenie dotyczące dawkowania należy traktować jako wskazówkę^[2].

Tabletki należy przyjmować z płynem (wodą, sokiem owocowym). Efekt działania opipramolu nie pojawia się natychmiast, a zmiany nastroju postępują stopniowo, dlatego lek powinien być stosowany regularnie przez co najmniej 2 tygodnie. Zalecany średni czas leczenia wynosi od 1 do 2 miesięcy^[2].

Przeciwwskazania

Sympramol nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na dichlorowodorek opipramolu lub na którąkolwiek substancję pomocniczą^[1].
• Ostre zatrucie alkoholem, lekami nasennymi, przeciwbólowymi i psychotropowymi^[1].
• Ostre zatrzymanie moczu^[1].
• Ostre delirium^[1].
• Nieleczona jaskra z wąskim kątem przesączania^[1].
• Rozrost gruczołu krokowego z zaleganiem moczu^[1].
• Niedrożność jelita porażenna^[1].
• Wcześniej istniejący blok przedsionkowo-komorowy wyższego stopnia lub rozproszone nadkomorowe i komorowe zaburzenia przewodzenia^[1].
• Jednoczesne stosowanie opipramolu z inhibitorami MAO^[1].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Sympramol może powodować działania niepożądane. Częstość ich występowania określono następująco:

• Bardzo często (≥1/10) – zmęczenie, suchość błony śluzowej jamy ustnej, uczucie zatkanego nosa^[1].
• Często (≥1/100 do <1/10) – zawroty głowy, senność, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia akomodacji, drżenie, zwiększenie masy ciała, odczucie pragnienia^[1].
• Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) – stany pobudzenia, bóle głowy, parestezje, stany splątania i delirium, zwłaszcza po nagłym odstawieniu lub długotrwałym stosowaniu dużych dawek opipramolu^[1].
• Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) – mózgowe napady drgawkowe, zaburzenia motoryczne, ataksja, polineuropatie, nagła jaskra, stany lękowe^[1].
• Bardzo rzadko (<1/10 000) – zmiany w obrazie krwi (neutropenia, agranulocytoza), reakcje nadwrażliwości, ciężkie zaburzenia czynności wątroby^[1].

Słownik pojęć

• Zaburzenia lękowe uogólnione – stan charakteryzujący się nadmiernym i niekontrolowanym martwieniem się o sprawy codzienne.
• Zaburzenia występujące pod postacią somatyczną – fizyczny dyskomfort niezwiązany lub niedostatecznie związany z fizyczną przyczyną.
• Neutropenia – zmniejszenie liczby neutrofili we krwi, co może prowadzić do zwiększonej podatności na infekcje.
• Agranulocytoza – ciężkie zmniejszenie liczby granulocytów we krwi, co może prowadzić do poważnych infekcji.
• Jaskra z wąskim kątem przesączania – rodzaj jaskry, w której kąt przesączania w oku jest zbyt wąski, co może prowadzić do zwiększenia ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku