Jak prawidłowo dawkować lek Lonamo?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawkowanie leku Lonamo
- Szczególne populacje
- Sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lonamo to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający substancję czynną sytagliptynę. Lek ten pomaga kontrolować poziom cukru we krwi poprzez zwiększenie wydzielania insuliny po posiłku oraz zmniejszenie produkcji cukru przez organizm. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Lonamo, uwzględniając różne grupy pacjentów oraz sposób podawania leku.
Dawkowanie leku Lonamo
Zalecana dawka sytagliptyny wynosi 100 mg raz na dobę[1]. W przypadku stosowania w skojarzeniu z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ, należy utrzymać dotychczasową dawkę metforminy i/lub agonisty receptora PPARγ i jednocześnie stosować Lonamo. W przypadku stosowania Lonamo w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika lub insuliną, można rozważyć podawanie mniejszej dawki pochodnej sulfonylomocznika lub insuliny w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia hipoglikemii[1].
Szczególne populacje
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, dawkowanie leku Lonamo należy dostosować w zależności od stopnia niewydolności nerek[1]:
- Łagodne zaburzenia czynności nerek (GFR ≥ 60 do < 90 mL/min): nie jest wymagane dostosowywanie dawki.
- Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (GFR ≥ 45 do < 60 mL/min): dostosowanie dawki nie jest konieczne.
- Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (GFR ≥ 30 do < 45 mL/min): dawka wynosi 50 mg raz na dobę.
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (GFR ≥ 15 do < 30 mL/min) lub schyłkowa niewydolność nerek (GFR < 15 mL/min): dawka wynosi 25 mg raz na dobę. Dawki 25 mg nie można uzyskać za pomocą tabletek Lonamo, ale są dostępne tabletki zawierające sytagliptynę w mniejszej dawce (25 mg).
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu łagodnym do umiarkowanego nie jest konieczne dostosowywanie dawki[1]. U osób w podeszłym wieku również nie jest wymagane dostosowywanie dawki[1].
Sposób podawania
Lonamo można przyjmować z jedzeniem lub niezależnie od posiłków[1]. W przypadku pominięcia dawki, należy ją przyjąć tak szybko, jak tylko pacjent sobie o tym przypomni. Nie należy stosować podwójnej dawki tego samego dnia[1].
Przeciwwskazania
Lonamo nie należy stosować u pacjentów z nadwrażliwością na sytagliptynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku[1]. Lek nie jest również zalecany dla pacjentów z cukrzycą typu 1 ani w leczeniu kwasicy ketonowej w przebiegu cukrzycy[1].
Słownik pojęć
- Cukrzyca typu 2 – Choroba, w której organizm nie wytwarza insuliny w wystarczających ilościach lub wytwarzana insulina nie działa prawidłowo.
- Sytagliptyna – Substancja czynna leku Lonamo, należąca do klasy inhibitorów DPP-4, która pomaga kontrolować poziom cukru we krwi.
- Hipoglikemia – Stan, w którym poziom cukru we krwi jest zbyt niski.
- GFR – Współczynnik przesączania kłębuszkowego, wskaźnik funkcji nerek.
- PPARγ – Receptor aktywowany przez proliferatory peroksysomów typu gamma, który odgrywa rolę w regulacji metabolizmu glukozy i lipidów.
Materiały źródłowe
| Dawka standardowa | 100 mg raz na dobę |
| Zaburzenia czynności nerek | Dostosowanie dawki w zależności od GFR |
| Zaburzenia czynności wątroby | Brak konieczności dostosowywania dawki |
| Osoby w podeszłym wieku | Brak konieczności dostosowywania dawki |
| Sposób podawania | Z jedzeniem lub niezależnie od posiłków |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na sytagliptynę lub substancje pomocnicze |


















