Działania niepożądane i skutki uboczne leku Lignocain 2%
Lek Lignocain 2% jest stosowany zarówno jako środek znieczulający miejscowo, jak i przeciwarytmiczny. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane i skutki uboczne. W tym artykule omówimy, jakie są możliwe działania niepożądane tego leku oraz jakie skutki uboczne mogą wystąpić u pacjentów.
Spis treści
Działania niepożądane
Możliwe działania niepożądane lidokainy są w dużej mierze takie same jak w przypadku innych środków miejscowo znieczulających o budowie amidowej. Działania te mogą obejmować zarówno objawy neurologiczne, jak i kardiologiczne[1][2].
- Neurologiczne: Objawy neurologiczne mogą obejmować niepokój, zawroty głowy, zaburzenia słuchu i wzroku, mrowienie (głównie w języku i ustach), upośledzenie wymowy (dyzartria), drżenie ciała lub drganie mięśni, a w skrajnych przypadkach drgawki, śpiączkę i zatrzymanie oddychania[1][2].
- Kardiologiczne: Działania niepożądane mogą obejmować tachykardię, nadciśnienie, uderzenia gorąca, nagłe niedociśnienie, niewyczuwalny puls, bladość, zatrzymanie akcji serca. Nagłe niedociśnienie może być pierwszym objawem toksycznego wpływu lidokainy na układ sercowo-naczyniowy[1][2].
- Reakcje alergiczne: W bardzo rzadkich przypadkach, alergia na leki miejscowo znieczulające o budowie amidowej może przejawiać się w postaci pokrzywki, obrzęku, skurczu oskrzeli, zaburzeń oddychania lub krążenia[1][2].
- Proarytmiczne: Działanie proarytmiczne, uwidaczniające się w postaci zmian w przebiegu lub zaostrzenia występującej wcześniej arytmii, mogą prowadzić do poważnych zaburzeń czynności serca, grożących możliwym zatrzymaniem akcji serca[1][2].
- Zakrzepowe zapalenie żył: Miejscowe zakrzepowe zapalenie żył może wystąpić wskutek długotrwałej infuzji[1][2].
Skutki uboczne
Skutki uboczne lidokainy mogą być różnorodne i zależą od dawki oraz sposobu podania leku. Poniżej przedstawiamy najczęściej występujące skutki uboczne[1][2]:
- Przejściowe bóle: Po znieczuleniu rdzeniowym często występują przejściowe bóle w kończynach dolnych i w dolnej części grzbietu. Taki ból może utrzymywać się do 5 dni i ustępuje samoistnie[1][2].
- Parestazje: Po blokadach centralnych nerwów – głównie po znieczuleniu podpajęczynówkowym – występują rzadko powikłania neurologiczne, takie jak utrzymujące się parestazje lub porażenia kończyn dolnych oraz nietrzymanie moczu (np. zespół ogona końskiego)[1][2].
- Hipertermia złośliwa: Podobnie jak w przypadku innych leków miejscowo znieczulających, stosując lidokainę nie można wykluczyć wystąpienia złośliwej hipertermii. Zasadniczo, stosowanie lidokainy uznawane jest za bezpieczne u pacjentów ze skłonnością lub hipertermią złośliwą w wywiadzie, chociaż wystąpienie tego powikłania zostało odnotowane u jednego pacjenta, który otrzymał znieczulenie zewnątrzoponowe przy użyciu lidokainy[1][2].
Słownik pojęć
- Lidokaina – Środek miejscowo znieczulający o budowie amidowej, stosowany również jako lek przeciwarytmiczny.
- Tachykardia – Przyspieszone bicie serca, powyżej 100 uderzeń na minutę.
- Parestazje – Nieprzyjemne odczucia, takie jak mrowienie, drętwienie, pieczenie, często występujące w kończynach.
- Hipertermia złośliwa – Rzadkie, ale poważne powikłanie anestezji, charakteryzujące się gwałtownym wzrostem temperatury ciała i sztywnością mięśni.
- Blokada nerwów – Procedura medyczna polegająca na wstrzyknięciu środka znieczulającego w pobliżu nerwu w celu zablokowania przewodzenia bodźców bólowych.
Podsumowanie
| Działania niepożądane | Neurologiczne, kardiologiczne, reakcje alergiczne, proarytmiczne, zakrzepowe zapalenie żył |
| Skutki uboczne | Przejściowe bóle, parestazje, hipertermia złośliwa |
| Najczęstsze objawy | Niepokój, zawroty głowy, tachykardia, nadciśnienie, nagłe niedociśnienie |
| Postępowanie w przypadku przedawkowania | Przerwać podawanie leku, wentylacja tlenem, monitorowanie parametrów życiowych, podanie leków terapeutycznych |


















