Jak prawidłowo dawkować lek Lidocaini hydrochloridum Noridem?

Lidocaini hydrochloridum Noridem to lek stosowany w znieczuleniu miejscowym i regionalnym oraz w kontroli przyspieszonego lub nieprawidłowego rytmu serca. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, uwzględniając różne grupy pacjentów oraz specyficzne sytuacje kliniczne.

Spis treści

• Dawkowanie u dorosłych
• Dawkowanie u dzieci i młodzieży
• Dawkowanie w szczególnych przypadkach
• Przedawkowanie
• Słownik pojęć

Dawkowanie u dorosłych

Dawkowanie leku Lidocaini hydrochloridum Noridem zależy od rodzaju znieczulenia oraz indywidualnych potrzeb pacjenta. Zasadniczo należy podawać najmniejszą dawkę zapewniającą odpowiednie znieczulenie. Dawkę należy dostosować indywidualnie do danego przypadku^[1].

• Znieczulenie miejscowe i regionalne: W przypadku wstrzyknięcia w tkanki o znacznym stopniu wchłaniania ogólnoustrojowego, bez jednoczesnego podania leku wazokonstrykcyjnego, pojedyncza dawka lidokainy chlorowodorku jednowodnego nie powinna przekraczać 4,5 mg/kg masy ciała (lub 300 mg). W połączeniu z lekiem wazokonstrykcyjnym nie należy przekraczać jednorazowej dawki 7 mg/kg masy ciała (lub 500 mg) lidokainy chlorowodorku jednowodnego^[1].
• Leczenie przeciwarytmiczne: Dawkę należy dostosować do indywidualnych wymagań i oczekiwanego efektu terapeutycznego. Zwykle dawki nasycające wynoszą 50–100 mg lub 1–1,5 mg/kg masy ciała lidokainy chlorowodorku jednowodnego w postaci bezpośredniego wstrzyknięcia dożylnego^[1].

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

W przypadku dzieci dawki ustala się indywidualnie, na podstawie wieku, masy ciała oraz rodzaju zabiegu. Można podać do 5 mg/kg masy ciała. Z dodatkiem epinefryny możliwe jest podanie do 7 mg/kg^[1]. U dzieci z dużą masą ciała często konieczne jest zmniejszenie dawki i należy ją ustalać w oparciu o wzorcową masę ciała^[2].

• Znieczulenie miejscowe i regionalne: W przypadku dzieci poniżej 2. roku życia lidokainę należy stosować ostrożnie z uwagi na ograniczoną ilość dostępnych obecnie danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności produktu w tej populacji pacjentów^[1].
• Leczenie przeciwarytmiczne: Dawkę należy dostosować do sytuacji klinicznej oraz rodzaju zabiegu. Niemowlętom i dzieciom można podawać początkowy bolus dożylny równy 0,5–1 mg/kg masy ciała. Dawkę można powtarzać zgodnie z reakcją pacjenta, jednak całkowita dawka nie powinna przekroczyć 3–5 mg/kg masy ciała^[1].

Dawkowanie w szczególnych przypadkach

W przypadku pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów w złym stanie ogólnym oraz z ograniczoną zdolnością wiązania białka (wynikającą np. z niewydolności nerek, niewydolności wątroby, nowotworu, ciąży), dawki trzeba obliczać indywidualnie, na podstawie wieku i masy ciała. Mogą one wymagać dostosowania^[1].

• Niewydolność nerek: Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek mogą wymagać dostosowania dawki ze względu na zmniejszony klirens i wydłużony okres półtrwania lidokainy^[1].
• Niewydolność wątroby: Pacjenci z chorobami wątroby wykazują obniżoną tolerancję na leki znieczulające o budowie amidowej. Może to być spowodowane spowolnieniem metabolizmu wątrobowego i zmniejszoną syntezę białek, co skutkuje ograniczeniem wiązania białek miejscowego leku znieczulającego. W takich przypadkach zaleca się redukcję dawki^[1].
• Ciąża: U pacjentek w ciąży może wystąpić konieczność zmniejszenia dawki w zależności od rodzaju znieczulenia. W pierwszym trymestrze należy unikać regionalnych bloków, przy których zwykle wymagane jest podanie dużych dawek leku znieczulającego^[1].

Przedawkowanie

Toksyczne działanie lidokainy zależy od jej stężenia w osoczu: im wyższe stężenie w osoczu i szybszy jego wzrost, tym częstsze i poważniejsze są reakcje toksyczne. W zależności od indywidualnej wrażliwości reakcje toksyczne występują poczynając od stężenia około 5–9 mg lidokainy na litr krwi żylnej i wzwyż^[1].

Objawy przedawkowania mogą obejmować:

• Pobudzenie: niepokój, uczucie wirowania, zaburzenia słuchu i wzroku, nieprzyjemne wrażenie obrzęku ust, pobudzenie, halucynacje, euforia, parestezje (np. parestezje wokół ust i drętwienie języka), zawroty głowy, szumy uszne, niewyraźne widzenie, nudności, wymioty, dyzartria^[1].
• Depresja: depresja oddechowa, śpiączka, a nawet śmierć^[1].
• Wpływ na krążenie: niewyczuwalny puls, bladość, niedociśnienie, bradykardia, arytmie, zapaść sercowo-naczyniowa, migotanie komór, zatrzymanie akcji serca^[1].

Słownik pojęć

• Znieczulenie miejscowe – Znieczulenie ograniczone do małego obszaru ciała, stosowane w celu zablokowania odczuwania bólu w tym obszarze.
• Znieczulenie regionalne – Znieczulenie większego obszaru ciała, np. kończyny, poprzez blokadę nerwów przewodzących ból z tego obszaru.
• Hipowolemia – Stan, w którym objętość krwi krążącej w organizmie jest zmniejszona.
• Koagulopatia – Zaburzenie krzepliwości krwi.
• Bradykardia – Spowolniony rytm serca.
• Depresja oddechowa – Zmniejszenie częstości i głębokości oddechów.
• Bolus – Szybkie podanie dużej dawki leku dożylnie.
• Wlew dożylny – Podawanie leku w postaci kroplówki do żyły.

Podsumowanie:

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku