Działania niepożądane i skutki uboczne leku Ginkofar
Lek Ginkofar, zawierający wyciąg z liści miłorzębu japońskiego, jest stosowany w celu poprawy zdolności poznawczych u osób starszych oraz poprawy jakości życia w łagodnej demencji. Jak każdy lek, Ginkofar może powodować działania niepożądane, które warto znać przed rozpoczęciem terapii.
Spis treści
- Działania niepożądane
- Częstość występowania działań niepożądanych
- Interakcje z innymi lekami
- Słownik pojęć
Działania niepożądane
Podczas stosowania leku Ginkofar mogą wystąpić różne działania niepożądane. Poniżej przedstawiamy najczęściej zgłaszane objawy:
- Ból głowy – Jest to najczęściej zgłaszany objaw, występujący u więcej niż 1 na 10 osób[1].
- Zawroty głowy – Mogą wystąpić u 1 do 10 osób na 100[1].
- Dolegliwości żołądkowo-jelitowe – Takie jak biegunka, bóle brzucha, nudności i wymioty, również mogą wystąpić u 1 do 10 osób na 100[1].
- Krwawienia – Mogą wystąpić krwawienia z poszczególnych narządów, takich jak oczy, nos, przewód pokarmowy i naczynia mózgowe. Ryzyko krwawień wzrasta w przypadku jednoczesnego stosowania leków rozrzedzających krew[2].
- Reakcje uczuleniowe – W tym wstrząs alergiczny, mogą wystąpić u niektórych pacjentów[1].
- Alergiczne reakcje skórne – Takie jak rumień, obrzęk, świąd i wysypka[2].
Częstość występowania działań niepożądanych
Częstość występowania działań niepożądanych określono zgodnie z następującą konwencją:
- Bardzo często (≥1/10) – Ból głowy[1].
- Często (≥1/100 do <1/10) – Zawroty głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe[1].
- Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) – Krwawienia, reakcje uczuleniowe, alergiczne reakcje skórne[2].
Interakcje z innymi lekami
Ginkofar może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, zwłaszcza jeśli są to:
- Leki przeciwzakrzepowe (fenprokumon, warfaryna) – Mogą zwiększać ryzyko krwawień[1].
- Leki przeciwpłytkowe (klopidogrel, kwas acetylosalicylowy) – Również mogą zwiększać ryzyko krwawień[2].
- Efawirenz – Stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV, może zmniejszać stężenie efawirenzu w osoczu[1].
- Nifedypina – Stosowana w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, może zwiększać wartość Cmax nifedypiny[1].
- Talinolol – Stosowany w leczeniu chorób serca i wysokiego ciśnienia krwi, może hamować aktywność glikoproteiny P w ścianie jelit[1].
- Dabigatran – Stosowany w zapobieganiu powstawania zakrzepów, może zwiększać narażenie na leki[1].
Słownik pojęć
- Ból głowy – Uczucie bólu lub dyskomfortu w okolicy głowy.
- Zawroty głowy – Uczucie wirowania lub braku równowagi.
- Dolegliwości żołądkowo-jelitowe – Problemy związane z układem pokarmowym, takie jak biegunka, bóle brzucha, nudności i wymioty.
- Krwawienia – Utrata krwi z naczyń krwionośnych.
- Reakcje uczuleniowe – Odpowiedź układu immunologicznego na substancję, która jest postrzegana jako szkodliwa.
- Alergiczne reakcje skórne – Objawy alergii na skórze, takie jak rumień, obrzęk, świąd i wysypka.
- Leki przeciwzakrzepowe – Leki zapobiegające krzepnięciu krwi.
- Leki przeciwpłytkowe – Leki zapobiegające agregacji płytek krwi.
- Efawirenz – Lek stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV.
- Nifedypina – Lek stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi.
- Talinolol – Lek stosowany w leczeniu chorób serca i wysokiego ciśnienia krwi.
- Dabigatran – Lek stosowany w zapobieganiu powstawania zakrzepów.
| Ból głowy | Bardzo często |
| Zawroty głowy | Często |
| Dolegliwości żołądkowo-jelitowe | Często |
| Krwawienia | Częstość nieznana |
| Reakcje uczuleniowe | Częstość nieznana |
| Alergiczne reakcje skórne | Częstość nieznana |


















