Jak prawidłowo dawkować szczepionkę Engerix B?

Szczepionka Engerix B jest stosowana w celu zapobiegania wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (WZW typu B). W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie szczepionki, schematy szczepienia oraz wskazówki dotyczące jej podawania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i schematy szczepienia
• Sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

Szczepionka Engerix B jest przeznaczona dla nieuodpornionych noworodków, niemowląt, dzieci i młodzieży w wieku do 15 lat włącznie, w celu uzyskania uodpornienia przeciwko zakażeniom spowodowanym przez wszystkie znane podtypy wirusa zapalenia wątroby typu B (HBV). Szczepienie zapobiega także wirusowemu zapaleniu wątroby typu D, wywołanemu przez HDV, ponieważ wirusowe zapalenie wątroby typu D występuje jednocześnie z wirusowym zapaleniem wątroby typu B (WZW typu B)^[1].

Dawkowanie i schematy szczepienia

Dawkowanie szczepionki Engerix B zależy od wieku pacjenta oraz ryzyka zakażenia wirusem HBV. Poniżej przedstawiono zalecane schematy szczepienia:

Schemat 3-dawkowy (0, 1, 6 miesięcy)

• Pierwsza dawka: w dowolnym terminie
• Druga dawka: 1 miesiąc później
• Trzecia dawka: 6 miesięcy od pierwszej dawki

Ten schemat powoduje wolniejsze uzyskanie optymalnej odpowiedzi immunologicznej, ale zapewnia uzyskanie wyższego poziomu przeciwciał przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B^[2].

Schemat przyspieszony (0, 1, 2, 12 miesięcy)

• Pierwsza dawka: w dowolnym terminie
• Druga dawka: 1 miesiąc później
• Trzecia dawka: 2 miesiące od pierwszej dawki
• Czwarta dawka: 12 miesięcy od pierwszej dawki

Ten schemat pozwala na szybkie uzyskanie optymalnej odpowiedzi immunologicznej i zapewnia lepszą współpracę ze strony szczepionego^[2].

Schemat 2-dawkowy (0, 6 miesięcy) dla dzieci w wieku od 11 do 15 lat

• Pierwsza dawka: w dowolnym terminie
• Druga dawka: 6 miesięcy później

Ten schemat jest stosowany pod warunkiem, że ryzyko zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B podczas trwania cyklu szczepienia jest niskie oraz gdy istnieje pewność, że cykl szczepienia będzie ukończony^[2].

Sposób podawania

Szczepionkę Engerix B należy wstrzyknąć domięśniowo w górną część ramienia u dzieci i młodzieży lub w udo u noworodków, niemowląt i młodszych dzieci. Nie należy podawać szczepionki Engerix B w mięsień pośladka lub śródskórnie, ponieważ można nie uzyskać wystarczającej ochrony. Wyjątkowo u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia ze względu na ryzyko krwawienia po podaniu domięśniowym dopuszcza się podskórne podanie szczepionki. Szczepionki w żadnym przypadku nie wolno podawać dożylnie^[2].

Przeciwwskazania

Szczepionka Engerix B nie powinna być podawana osobom z nadwrażliwością na którykolwiek składnik szczepionki oraz osobom, u których wystąpiły objawy nadwrażliwości po poprzedniej dawce szczepionki Engerix B. Podanie szczepionki powinno być odroczone w okresie ostrych chorób przebiegających z gorączką^[1].

Słownik pojęć

• Wirusowe zapalenie wątroby typu B (WZW typu B) – Choroba wywoływana przez wirus zapalenia wątroby typu B, powodująca obrzęk zapalny wątroby.
• Antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg) – Białko znajdujące się na powierzchni wirusa zapalenia wątroby typu B, wykorzystywane w szczepionkach do wywołania odpowiedzi immunologicznej.
• Immunoglobulina przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu B (HBIg) – Preparat zawierający przeciwciała przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B, stosowany w celu zapewnienia natychmiastowej ochrony przed zakażeniem.
• Odpowiedź anamnestyczna – Szybka i silna odpowiedź immunologiczna na antygen, który organizm już wcześniej rozpoznał.
• Seroprotekcja – Stan, w którym organizm wytworzył wystarczającą ilość przeciwciał, aby chronić przed zakażeniem.

Podsumowanie

Szczepionka Engerix B jest skutecznym środkiem zapobiegającym wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Prawidłowe dawkowanie i przestrzeganie schematów szczepienia są kluczowe dla uzyskania optymalnej ochrony. Szczepionka może być podawana jednocześnie z innymi szczepionkami, a jej podanie powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku