Jak prawidłowo dawkować lek AERRANE?
Lek AERRANE, zawierający izofluran, jest stosowany w chirurgii do znieczulenia ogólnego. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, w tym sposób podawania, dawkowanie dla różnych grup wiekowych oraz specjalne środki ostrożności.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Lek AERRANE jest stosowany do znieczulenia ogólnego w chirurgii. Wdychanie par izofluranu powoduje zapadnięcie w głęboki sen bez odczuwania bólu, co umożliwia przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Izofluran powinien być podawany wyłącznie przez przeszkolony personel medyczny, przy użyciu specjalnie kalibrowanych parowników[1]. Oto szczegółowe informacje dotyczące dawkowania:
Premedykacja
Produkty lecznicze do premedykacji należy wybierać w zależności od indywidualnego stanu pacjenta, biorąc pod uwagę hamujące czynność oddechową działanie izofluranu. Stosowanie leków antycholinergicznych może być wskazane do indukcji znieczulenia wziewnego u dzieci i młodzieży[1].
Wprowadzenie do znieczulenia (indukcja)
W przypadku stosowania izofluranu do indukcji znieczulenia, zaleca się stężenie początkowe 0,5%. Stężenia wynoszące 1,5 do 3,0% zwykle pozwalają na osiągnięcie odpowiedniej głębokości znieczulenia w ciągu 7-10 minut. Aby uniknąć odruchu kaszlowego i skurczu krtani, zaleca się stosowanie krótko działających barbituranów lub innych środków o zbliżonym działaniu[1].
Indukcja znieczulenia u dzieci
Izofluran nie jest zalecany do stosowania jako wziewny środek do indukcji znieczulenia u niemowląt i dzieci z powodu występowania kaszlu, zatrzymania oddechu, desaturacji, nasilonej sekrecji i skurczu krtani[1].
Podtrzymanie znieczulenia
W czasie zabiegu chirurgicznego znieczulenie można utrzymać stosując stężenia 1,0% do 2,5% i jednocześnie podając N2O i O2. Przy podawaniu z czystym tlenem, może być konieczne zwiększenie stężenia izofluranu o 0,5% do 1,0%. Izofluran zmniejsza wymaganą dawkę środków zwiotczających mięśnie[1].
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się mniejsze stężenia izofluranu do podtrzymania znieczulenia umożliwiającego przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego. Minimalne stężenie izofluranu w pęcherzykach płucnych (MAC) zmniejsza się wraz z wiekiem pacjenta[1].
Wybudzanie
Aby umożliwić szybkie wybudzenie, przy końcu operacji stężenie izofluranu należy zmniejszyć do 0,5%, a podczas zaszywania rany – do 0%. Po zakończeniu podawania wszystkich gazów anestetycznych drogi oddechowe pacjenta należy przewentylować 100% tlenem aż do całkowitego wybudzenia[1].
Przeciwwskazania
Lek AERRANE nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- nadwrażliwość na izofluran lub inne halogenowe środki znieczulające[1]
- hipertermia złośliwa w wywiadzie lub znana skłonność genetyczna do hipertermii złośliwej[1]
- zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka, gorączka niewyjaśnionego pochodzenia, leukocytoza lub eozynofilia po uprzednim podaniu anestetyków halogenowych[1]
- nieleczona niewydolność krążenia[1]
Środki ostrożności
Izofluran powinien być podawany wyłącznie w miejscu odpowiednio wyposażonym do przeprowadzenia znieczulenia, przez personel znający właściwości farmakologiczne produktu leczniczego oraz posiadający odpowiednie przeszkolenie i doświadczenie w postępowaniu ze znieczulonym pacjentem[1]. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z:
- zaburzeniami mitochondrialnymi[1]
- chorobami wątroby[1]
- ryzykiem wydłużonego odstępu QT[1]
- skurczem oskrzeli[1]
- hipowolemią, niedociśnieniem tętniczym i w złym stanie ogólnym[1]
Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to skurcz oskrzeli, skurcz krtani, zwiększenie stężenia glukozy lub potasu we krwi. Rzadkie przypadki obejmują nieprawidłowe bicie serca (arytmie) i zgony u dzieci krótko po zabiegu chirurgicznym[2]. Inne działania niepożądane mogą obejmować:
- reakcje anafilaktyczne[2]
- nadwrażliwość[2]
- kontaktowe zapalenie skóry[2]
- obrzęk twarzy[2]
- wysypka[2]
- pobudzenie[2]
- majaczenie[2]
- zmiany nastroju[2]
- drgawki[2]
- zaburzenia rytmu serca[2]
- niedociśnienie tętnicze[2]
- krwotok[2]
- uszkodzenie wątroby[2]
- nudności i wymioty[2]
- depresja oddechowa[2]
- hipertermia złośliwa[2]
Słownik pojęć
- Izofluran – Halogenowy środek wziewny stosowany do znieczulenia ogólnego.
- MAC (Minimalne Stężenie Pęcherzykowe) – Najmniejsze stężenie anestetyku w pęcherzykach płucnych, które powoduje brak reakcji na bodziec bólowy u 50% pacjentów.
- Hipertermia złośliwa – Stan nagłego i niebezpiecznego wzrostu temperatury ciała, często wywołany przez niektóre leki znieczulające.
- Depresja oddechowa – Stan, w którym oddychanie jest spowolnione lub zatrzymane, co może być wywołane przez niektóre leki.
- Skurcz krtani – Nagłe i niekontrolowane skurcze mięśni krtani, które mogą utrudniać oddychanie.
| Wskazania do stosowania | Znieczulenie ogólne w chirurgii |
| Premedykacja | Indywidualne dostosowanie leków |
| Indukcja znieczulenia | Stężenie początkowe 0,5%, docelowe 1,5-3,0% |
| Podtrzymanie znieczulenia | Stężenie 1,0-2,5% z N2O i O2 |
| Wybudzanie | Zmniejszenie stężenia do 0,5%, przewentylowanie 100% tlenem |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, hipertermia złośliwa, zaburzenia wątroby, niewydolność krążenia |
| Środki ostrożności | Odpowiednie wyposażenie, przeszkolony personel, monitorowanie pacjenta |
| Działania niepożądane | Skurcz oskrzeli, skurcz krtani, arytmie, uszkodzenie wątroby |



















