Jak działa diosmina?

Diosmina to związek z grupy flawonoidów, który występuje, m.in. w owocach cytrusowych. Substancja cechuje się szeroką aktywnością biologiczną, a w największym stopniu oddziałuje na układ krwionośny. Wykazano, że poprawia mikrokrążenie, zwiększa napięcie i elastyczność żył oraz naczyń włosowatych, a także redukuje ich przepuszczalność. Oprócz tego posiada aktywność przeciwzapalną i zmniejsza stres oksydacyjny. Stres oksydacyjny to nic innego jak zaburzenie równowagi między ilością szkodliwych form tlenu w organizmie, a ilością antyoksydantów, których celem jest neutralizacja tych pierwszych. Zbyt duża ilość reaktywnych, czyli szkodliwych form tlenu, może doprowadzić do uszkodzenia wielu komórek i tkanek, w tym układu krwionośnego. Z racji tego, że diosmina poprawia kondycję naczyń krwionośnych, związek znajduje zastosowanie w leczeniu przewlekłych zaburzeń żylnych [1].

Żylaki i hemoroidy – jakie są zaburzenia żylne?

Podstawowym problemem przy przewlekłej niewydolności żylnej jest nieprawidłowa praca zastawek żylnych. Generuje to cofanie się krwi, co zwiększa ciśnienie w żyłach. Prowadzi to do zwiększenia filtracji i przepływu limfatycznego, co objawia się obrzękiem, np. kończyn dolnych. Przewlekła niewydolność żylna jest chorobą wieloetapową. Na początku pacjent nie jest świadomy jej istnienia. Następnie pojawiają się charakterystyczne pajączki na nogach, które mogą przejść w żylaki. Nieleczone żylaki mogą doprowadzić do widocznych zmian skórnych, takich jak owrzodzenia [1]

Czytaj także: Na pomoc cierpiącym nogom, czyli leczenie żylaków).

REKLAMA
REKLAMA

Hemoroidy – co to?

Kolejny dosyć wstydliwy problem związany z zaburzeniami żylnymi to hemoroidy. Te struktury żylne naturalnie znajdują się w kanale odbytu. Patologiczne zmiany określane są jako choroba hemoroidalna i dochodzi do niej w wyniku obrzmienia i powstania stanu zapalnego w sieci naczyń. Najczęściej spowodowane jest to: zaparciami, wzrostem ciśnienia w jamie brzusznej, np. w wyniku ćwiczeń siłowych, porodu lub zaburzeniami pracy zastawek. Hemoroidy możemy podzielić na zewnętrzne i wewnętrzne. Najczęstszymi objawami, które towarzyszą chorobie, są: ból, uczucie pieczenia i krwawienia podczas wypróżniania [2-3]

Czytaj także: Zaparcia — jak je wyleczyć i przeciwdziałać?).

Diosmina mikronizowana – czym jest?

Diosmina jest szeroko stosowanym związkiem, który możemy znaleźć w wielu produktach leczniczych. W większości z nich występuje w formie zmikronizowanej, jednak niektóre preparaty posiadają ją jako substancję niezmikronizowaną (np. Phlebodia). Ideą mikronizacji jest zmniejszenie wielkości cząstek substancji, co polepsza dostęp do nich rozpuszczalnika, a w efekcie zwiększa rozpuszczalność związku i jego wchłanialność.

Przeprowadzono badanie, w którym porównywano efektywność substancji w formie zmikronizowaniej i niezmikronizowanej. Nie wykazano przewagi tabletek z formą zmikronizowaną w leczeniu przewlekłej choroby żylnej. Efekty terapii były praktycznie identyczne. Co więcej, pacjenci bardziej preferowali tabletki zawierające 600 mg diosminy niezmikronizowanej, ze względu na łatwiejsze połykanie [4].

Diosmina i inne substancje

W niektórych produktach leczniczych diosmina występuje w połączeniu z hesperydyną w stosunku 9:1. Takie połączenie określane jest jako MPFF (ang. Micronized Purified Flavonoid Fraction) [5]. Możemy ją znaleźć w następujących preparatach: Venalex, Diosmina 500 Complex, Detramax, Detramax Plus.

Diosmina wraz z hesperydyną działa korzystnie w leczeniu przewlekłej choroby żylnej oraz hemoroidów. Dzięki połączeniu obu związków w jednej postaci leku osiągamy efekt synergistyczny, co korzystnie wpływa na efekty terapii. Badania kliniczne również bardziej przechylają się w stronę stosowania MPFF niż samej diosminy. Znajduje to potwierdzenie także w wytycznych leczenia chorób żylnych, gdzie frakcja diosminy z hesperydyną jest stawiana na pierwszym miejscu [2, 6-9]. Ponadto lepsze efekty osiąga się stosując 500 mg MPFF dwa razy dziennie niż 1000 mg MPFF raz dziennie [12].

Diosmina — jak stosować?

Leki najlepiej stosować podczas posiłku. Substancja lecznicza jest wskazana do stosowania u dorosłych cierpiących na przewlekłą niewydolność żylną lub chorobę hemoroidalną.

Przewlekła niewydolność żylna

W przypadku przewlekłej niewydolności żylnej zaleca się stosowanie 1000 mg diosminy raz dziennie (rano) lub 500 mg dwa razy dziennie (rano i wieczorem). Istnieją również badania, w którym korzystne efekty terapii osiągano stosując 600 mg rano i wieczorem (Phlebodia) [1]. Leczenie powinno trwać minimum 1 miesiąc, a najlepsze efekty osiąga się podczas długotrwałego stosowania (6 miesięcy).

Dostępne produkty z 1000 mg diosminy: AFLAVIC MAX,  DIH MAX, DIH MAX COMFORT, Diohespan, Diohespan Max, DiosMax, Diosmina Colfarm Max, Diosminex Max, Fladios.

AFLAVIC MAX

DIH MAX Comfort

Diosminex Max

Dostępne produkty z 600 mg substancji: AFLAVIC COMFORT, Diohespan forte, Otrex 600, Phlebodia.

Otrex 600

Phlebodia

Dostępne produkty z 500 mg związku: AFLAVIC, DIH, Diosminex, Diosminum Aflofarm, Pelethrocin.

Diosminex

Pelethrocin

Hemoroidy

Diosmina może być stosowana podczas dolegliwości związanych z hemoroidami, ale jedynie krótkotrwale. Schemat dawkowania jest następujący:

  • Pierwsze 4 dni terapii — 3000 mg na dobę w 3 podzielonych dawkach (1000 mg rano, 1000 mg po południu i 1000 mg wieczorem).
  • Kolejne 3 dni terapii — 2000 mg na dobę w 2 podzielonych dawkach (1000 mg rano, 1000 mg wieczorem) [10-11].

Jeżeli objawy nie ustępują lub nasilają się podczas 7-dniowej terapii, należy skonsultować się z lekarzem.

Dostępne produkty z 1000 mg substancji czynnej: Procto-Hemolan control.

Procto-Hemolan control

Procto-Hemolan control jako jedyny posiada rejestrację wyłącznie do stosowania w przypadku nasilenia choroby hemoroidalnej. Inne preparaty z omawianą substancją leczniczą również mogą być stosowane w tym schorzeniu. Ważna jest substancja lecznicza, a nie nazwa produktu.

Czy diosmina jest bezpieczna?

Diosmina jest stosunkowo bezpiecznym lekiem. Działania niepożądane obserwuje się rzadko, ale mogą pojawić się: biegunka, nudności, wymioty, wysypka, świąd, bóle i zawroty głowy lub złe samopoczucie [10].

Wykazano, że omawiana substancja może zwiększyć czas eliminacji i maksymalne stężenie w osoczu metronidazolu i diklofenaku. Przy stosowaniu wspomnianych leków należy o tym poinformować lekarza lub farmaceutę [10].