Osoby z niepełnosprawnością intelektualną chorują na cukrzycę ciężej

Nowe badanie pokazuje, że osoby z niepełnosprawnością intelektualną szybciej rozwijają ciężką formę cukrzycy typu 2 niż pozostali pacjenci. Chociaż ogólnie lepiej kontrolują poziom cukru we krwi, to ich choroba szybciej się pogarsza i częściej prowadzi do śmierci. Niepełnosprawność intelektualna to stan, który dotyczy około 1,5 miliona ludzi w Wielkiej Brytanii i obejmuje takie choroby jak zespół Downa czy mózgowe porażenie dziecięce. Dla tych osób leczenie cukrzycy może być szczególnie trudne, ponieważ wymaga ciągłego monitorowania i dbania o siebie, co nie zawsze jest dla nich możliwe [1,2].

Naukowcy przeanalizowali dane medyczne ponad 280 tysięcy dorosłych, u których po raz pierwszy rozpoznano cukrzycę typu 2. Wśród nich było ponad 2 tysiące osób z niepełnosprawnością intelektualną. Te osoby były młodsze od pozostałych pacjentów – średnio miały 51 lat, podczas gdy inni 64 lata. Częściej były też otyłe i mieszkały w gorszych warunkach ekonomicznych. Już w momencie diagnozy miały więcej powikłań związanych z cukrzycą niż pozostali chorzy [1,2].

Szybsze pogarszanie się choroby mimo lepszej kontroli

Badanie przyniosło zaskakujące wyniki. Osoby z niepełnosprawnością intelektualną o 19% rzadziej miały źle kontrolowany poziom cukru we krwi po pięciu latach od diagnozy. Jednocześnie jednak o 20% częściej ich choroba szybko się pogarszała i wymagała leczenia insuliną. Insulina to lek, który lekarze przepisują w najcięższych przypadkach cukrzycy, gdy inne metody leczenia już nie wystarczają. To oznacza, że mimo lepszej kontroli cukru, ich organizm szybciej “zużywał się” przez chorobę [1,2].

Najważniejszym odkryciem było to, że osoby z niepełnosprawnością intelektualną dwukrotnie częściej umierały z powodu cukrzycy i innych przyczyn niż pozostali pacjenci. Ryzyko powikłań naczyniowych, takich jak zawał serca czy udar, było podobne w obu grupach. Naukowcy przyznają, że potrzebne są dalsze badania, żeby zrozumieć dlaczego tak się dzieje. Być może osoby te otrzymują więcej opieki medycznej, dlatego szybciej dostają insulinę, albo ich organizm inaczej reaguje na chorobę. Zrozumienie tych mechanizmów mogłoby pomóc w lepszym leczeniu cukrzycy u osób z niepełnosprawnością intelektualną [1,2].

Podsumowanie

Badanie brytyjskich naukowców ujawniło, że osoby z niepełnosprawnością intelektualną inaczej chorują na cukrzycę typu 2 niż pozostali pacjenci. Chociaż lepiej kontrolują poziom cukru we krwi, to ich choroba szybciej progresuje i częściej wymaga leczenia insuliną. Osoby te dwukrotnie częściej umierają z powodu cukrzycy i innych przyczyn, mimo podobnego ryzyka powikłań naczyniowych. Naukowcy analizowali dane ponad 280 tysięcy pacjentów i odkryli, że chorzy z niepełnosprawnością intelektualną są młodsi w momencie diagnozy i częściej cierpią na otyłość. Potrzebne są dalsze badania, aby zrozumieć mechanizmy odpowiedzialne za te różnice i poprawić leczenie cukrzycy w tej grupie pacjentów.