Maalox

Co to jest Maalox i jak działa?

Maalox to lek złożony zawierający dwie substancje czynne: wodorotlenek glinu (400 mg) i wodorotlenek magnezu (400 mg). Działa miejscowo, zobojętniając nadmiar kwasu solnego w soku żołądkowym. Dodatkowo ma właściwości ściągające i osłaniające błonę śluzową żołądka i dwunastnicy. Ważną zaletą leku jest to, że nie powoduje nadmiernego zobojętnienia treści żołądka i wtórnego pobudzenia wydzielania kwasu.

Wskazania – kiedy stosować Maalox?

Maalox jest wskazany w leczeniu objawowym zaburzeń ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego związanych z nadkwaśnością:

• Nieżyt żołądka
• Zarzucanie wsteczne treści żołądka do przełyku (refluks) w przebiegu przepukliny rozworu przełykowego przepony
• Niestrawność, zgaga z powodu nadkwaśności

Lek może być również stosowany pomocniczo w leczeniu:

• Choroby wrzodowej dwunastnicy
• Choroby wrzodowej żołądka

Jak stosować Maalox?

Zalecane dawkowanie to 1-2 tabletki, które należy ssać lub żuć po posiłku lub w czasie bólu. Tabletki mają przyjemny miętowy smak. W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy skonsultować się z lekarzem.

Przeciwwskazania – kiedy nie stosować leku Maalox?

Nie należy stosować leku w przypadku:

• Uczulenia na wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu lub którykolwiek z pozostałych składników leku
• Ciężkiej niewydolności nerek

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Zachować szczególną ostrożność stosując lek Maalox:

• U pacjentów z niewydolnością nerek lub poddawanych hemodializie
• U dzieci poniżej 6 lat (lek podawać po konsultacji z lekarzem)
• U pacjentów w podeszłym wieku
• Przy stosowaniu leku dłużej niż 2 tygodnie
• U pacjentów z ryzykiem hipofosfatemii (obniżone stężenie fosforanów nieorganicznych w surowicy krwi)

Ze względu na zawartość sorbitolu i sacharozy, leku nie należy stosować u pacjentów, u których stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów. Jedna tabletka zawiera 150 mg sacharozy.

Maalox a inne leki

Maalox może wpływać na wchłanianie innych leków, dlatego należy zachować odstęp minimum 2 godziny (a w przypadku fluorochinolonów – ponad 4 godziny) między przyjmowaniem Maalox a innych leków doustnych. Maalox należy przyjmować nie wcześniej niż 2 godziny po zażyciu innego leku lub 1-2 godziny przed jego przyjęciem.

Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z:

• Lekami na serce (digoksyna, chinidyna, atenolol, metoprolol, propranolol)
• Antybiotykami (tetracykliny, fluorochinolony, linkozamidy)
• Lekami przeciwgrzybiczymi (ketokonazol)
• Lekami stosowanymi w leczeniu gruźlicy (etambutol, izoniazyd)
• Lekami na tarczycę (lewotyroksyna)
• Solami żelaza (stosowanymi w niedokrwistościach)
• Lekami na obniżenie cholesterolu (rozuwastatyna)

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Maalox może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią:

• Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 osób): biegunki lub zaparcia
• Bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 osób): nudności, wymioty, jasne zabarwienie stolca, hipermagnezemia (zwiększenie stężenia magnezu w surowicy krwi) – obserwowana po długotrwałym stosowaniu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
• Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości (świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), hiperaluminemia (zwiększona zawartość glinu w tkankach organizmu), hipofosfatemia (obniżenie stężenia fosforanów nieorganicznych w surowicy krwi), ból brzucha

Skład leku

Substancje czynne: wodorotlenek glinu (400 mg), wodorotlenek magnezu (400 mg)

Substancje pomocnicze: mannitol, sorbitol, sacharyna sodowa, aromat miętowy, magnezu stearynian, sacharoza, sacharoza zawierająca 3% skrobi

Przechowywanie

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.