Jak prawidłowo dawkować lek Pyreoxing?
Pyreoxing to lek o działaniu przeciwbólowym, przeciwgorączkowym i rozkurczowym, stosowany w leczeniu silnego bólu i gorączki, gdy inne metody leczenia są nieskuteczne. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Pyreoxing jest stosowany w leczeniu ostrego lub przewlekłego bólu o dużym nasileniu oraz gorączki, gdy inne metody leczenia są nieskuteczne[1]. Lek ten jest szczególnie przydatny w sytuacjach, gdy podanie doustne nie jest możliwe, na przykład w przypadku wymiotów lub zaburzeń połykania[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Pyreoxing zależy od nasilenia bólu lub gorączki oraz od indywidualnej wrażliwości pacjenta na lek. Należy wybrać najmniejszą dawkę pozwalającą na opanowanie bólu i gorączki[1]. Poniżej przedstawiono zalecane dawki dla różnych grup wiekowych i masy ciała:
Dorośli i młodzież w wieku powyżej 15 lat
- Pojedyncza dawka: 1-2 ml (500-1000 mg metamizolu), w razie potrzeby można zwiększyć do 5 ml (2500 mg metamizolu)[1].
- Maksymalna dawka dobowa: 8 ml (4000 mg metamizolu), w razie potrzeby można zwiększyć do 10 ml (5000 mg metamizolu)[1].
Dzieci i młodzież
- 3-11 miesięcy (5-8 kg): 0,1-0,2 ml (50-100 mg metamizolu), maksymalna dawka dobowa: 0,4-0,8 ml (200-400 mg metamizolu)[1].
- 1-3 lata (9-15 kg): 0,2-0,5 ml (100-250 mg metamizolu), maksymalna dawka dobowa: 0,8-2,0 ml (400-1000 mg metamizolu)[1].
- 4-6 lat (16-23 kg): 0,3-0,8 ml (150-400 mg metamizolu), maksymalna dawka dobowa: 1,2-3,2 ml (600-1600 mg metamizolu)[1].
- 7-9 lat (24-30 kg): 0,4-1,0 ml (200-500 mg metamizolu), maksymalna dawka dobowa: 1,6-4,0 ml (800-2000 mg metamizolu)[1].
- 10-12 lat (31-45 kg): 0,5-1,4 ml (250-700 mg metamizolu), maksymalna dawka dobowa: 2,0-5,6 ml (1000-2800 mg metamizolu)[1].
- 13-14 lat (46-53 kg): 0,8-1,8 ml (400-900 mg metamizolu), maksymalna dawka dobowa: 3,2-7,2 ml (1600-3600 mg metamizolu)[1].
Szczególne grupy pacjentów
- Pacjenci w podeszłym wieku: Dawka powinna być zmniejszona ze względu na możliwość wydłużenia eliminacji produktów metabolizmu metamizolu[1].
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby: Należy unikać wielokrotnego podawania dużych dawek, ponieważ szybkość eliminacji jest zmniejszona[1].
Przeciwwskazania
Stosowanie leku Pyreoxing jest przeciwwskazane w następujących przypadkach[1]:
- Nadwrażliwość na metamizol lub inne pirazolony (np. fenazon, propyfenazon) bądź na pirazolidyny (np. fenylobutazon, oksyfenbutazon).
- Zaburzenia czynności szpiku kostnego lub choroby układu krwiotwórczego.
- Astma analgetyczna lub nietolerancja leków przeciwbólowych objawiająca się pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym.
- Ostra wątrobowa porfiria przerywana.
- Wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej.
- Trzeci trymestr ciąży.
- Niedociśnienie lub niestabilność hemodynamiczna.
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Pyreoxing należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza w przypadku wystąpienia gorączki, dreszczy, bólu gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej, które mogą być związane z neutropenią lub agranulocytozą[2]. Należy również zachować ostrożność w przypadku pacjentów z astmą oskrzelową, atopią, niskim ciśnieniem tętniczym, chorobami nerek lub wątroby[2].
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Pyreoxing może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zaburzenia krwi i układu chłonnego, reakcje alergiczne, zaburzenia nerek i dróg moczowych oraz zaburzenia skóry i tkanki podskórnej[1]. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Słownik pojęć
- Metamizol – substancja czynna leku Pyreoxing, o działaniu przeciwbólowym, przeciwgorączkowym i rozkurczowym.
- Agranulocytoza – znaczne zmniejszenie liczby lub całkowity zanik białych krwinek zwanych granulocytami we krwi.
- Neutropenia – zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych we krwi.
- Astma analgetyczna – rodzaj astmy wywołanej przez leki przeciwbólowe.
- Porfiria – grupa chorób metabolicznych związanych z zaburzeniami syntezy hemu.
- Dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa – enzym biorący udział w metabolizmie glukozy.
- Wstrząs anafilaktyczny – zagrażająca życiu reakcja alergiczna.
| Grupa wiekowa | Dawka pojedyncza | Maksymalna dawka dobowa |
| Dorośli i młodzież powyżej 15 lat | 1-2 ml (500-1000 mg) | 8 ml (4000 mg) |
| 3-11 miesięcy | 0,1-0,2 ml (50-100 mg) | 0,4-0,8 ml (200-400 mg) |
| 1-3 lata | 0,2-0,5 ml (100-250 mg) | 0,8-2,0 ml (400-1000 mg) |
| 4-6 lat | 0,3-0,8 ml (150-400 mg) | 1,2-3,2 ml (600-1600 mg) |
| 7-9 lat | 0,4-1,0 ml (200-500 mg) | 1,6-4,0 ml (800-2000 mg) |
| 10-12 lat | 0,5-1,4 ml (250-700 mg) | 2,0-5,6 ml (1000-2800 mg) |
| 13-14 lat | 0,8-1,8 ml (400-900 mg) | 3,2-7,2 ml (1600-3600 mg) |


















